[Archief] Bekijk het origineel op : Middelste kind achtergesteld?
Prepagata
06-09-2009, 11:40
Hallo!
Ik ben 14 jaar en het middelste kind van een gezin met 3 jongens.
ik heb een oudere broer van 17 jaar en een klein broertje van 12.
Ik zit nu al een paar jaar met het gevoel dat ik wordt achtergesteld door mijn ouders.
Zo krijgt mijn broer altijd alles, zoals een nieuw beeldscherm voor zijn computer, oude computers van mijn ouders, mobieltjes van mijn vader( mijn vader krijgt elk jaar een nieuwe van zijn werk).
Als mijn broer erop uitgekeken is krijg ik het wel, maar dan ziet niks er meer goed uit.
Mobieltjes die voor geen meter meer werken enzovoorts.
Mijn broertje wordt super verwend, mag op zijn 12de al uitgaan ( wat ik pas op mijn 14de mocht) gaat een uur later naar bed dan ik op die leeftijd mocht, krijgt ook veel meer van mijn ouders en ga zo maar door.
Ik heb er al een aantal keer met mijn ouders over proberen te praten, maar meestal worden ze boos en zeggen ze dat ik me aanstel.
Vandaag liet ik aan mijn moeder op internet een site zien die over het middelste kind syndroom ging, omdat ik benieuwd was of er meer kinderen waren met dit probleem.
Mijn moeder begreep dit, maar legde de schuld bij mijn vader. dat het zijn schuld was omdat hij altijd alles aan mijn oudere broer geeft en zij er niks mee te maken heeft.
Maar mijn vader wil al helemaal niet naar me luisteren.
Zijn er andere mensen met dit probleem hier?
Of weet iemand misschien iets wat ik ertegen kan doen?
Ik heb alleen een grotere broer, ben dus de jongste. Maar jouw verhaal klinkt ook bij mij bekend hoor. Ik kreeg natuurlijk ook altijd de afdankertjes: de langzame computer, de televisie met maar 8 kanalen (haha wat ben ik oud), etc. En bij mijn broer was alles nieuw: naar zijn ouderavonden gingen ze wel, want het was bijzonder dat hij naar de middelbare school ging. Bij mij was het bekend en hoefde die ouderavond niet zo nodig..
Maar het is wel je leeftijd om je dan achtergesteld te voelen. Dat voelde ik destijds ook zo, maar later ga je je beseffen dat je helemaal niet op alles achtergesteld wordt.
Want jij hebt ook voordelen ten opzichte van je grotere broer bijvoorbeeld. Misschien kreeg jij (juist doordát jouw broer al afdankertjes had) sommige spullen niet al op jongere leeftijd dan jouw broer? Had hij met 14 al een mobieltje, een computer, etc? Mocht hij met 14 al uit? Heeft hij daar een enorm gevecht voor moeten leveren, terwijl jij er fluitend gebruik van maakt? Er zullen vast dingen zijn waar jij nu voordeel aan hebt.
En ook tenopzichte van je jongere broertje zullen die dingen er zijn. Het is niet zo zwart-wit dat je altijd maar de achtergestelde bent. Ga voor jezelf proberen ook de positieve kanten in te zien.
Een tweede tip: kijk naar jezelf, kijk niet naar je broers. Het is volkomen irrelevant of een ander op zijn 12e of 16e een mobieltje heeft. Kijk naar wanneer JIJ iets hebt en kijk of dat niet eigenlijk enorm verwend is? Want het klinkt mij bijzonder verwend dat je een mobieltje krijgt en een computer krijgt. Het mogen danwel afdankertjes zijn, je krijgt het toch maar mooi! Sta stil bij of je niet eigenlijk zelf ook best wel verwend wordt, ongeacht of jouw broers nou méér verwend worden. En als je merkt dat je op een bepaald punt wel echt iets te kort komt (omdat JIJ het nodig hebt, niet omdat jouw broers het hebben) ga dan daar over praten met je ouders.
Tijden veranderen, froegah was het heel normaal als je op je 14e nog geen mobieltje had, nu hebben kinderen van 7 er al een.
Misschien (ik zeg echt niet dat dat zo is) zeg je het een beetje op een aanvallende manier, dat heb ik ook vaak, en dan denk ik achteraf: 'Misschien had ik het beter ietsje subtieler kunnen zeggen..'
Zoals: 'Sorry hoor, maar ik krijg altijd de ouwe dingen' kan heel ondankbaar overkomen. Sowieso is het nooit verstandig om zo'n gesprek met 'ik' te beginnen. Je kunt beter zeggen: 'Misschien bedoelen jullie het niet zo, maar jullie geven me vaak het gevoel alsof ik de afdankertjes krijg.' Op die manier valt er beter over te praten;)
En ik vind het raar van je moeder dat ze meteen de schuld bij je vader legt, want zo onschuldig is ze dus niet. Ze had ook aan je vader kunnen vragen: 'Misschien kun je ook eens iets aan ......... geven?'
Prepagata
06-09-2009, 19:23
Dat is inderdaad zo.
@balance
Misschien klinkt het verwend, maar ik ga die dingen al snel vergelijken met mijn omgeving. Wat krijgen mijn vrienden voor hun verjaardag?
Dat zijn echt bedragen van rond de 300 euro, de ene vriend krijgt een Ipod van 300 euro, de andere een computer van 600, terwijl mijn verjaardag cadeaus niet over de 125 mogen. NOOIT.
Ik heb vaak een kut gevoel, een mengsel tussen jaloezie en het gevoel dat ik achtergesteld wordt.
Probeer niet te veel te vergelijken inderdaad...en als je dan graag vergelijkt, vergelijk dan ook met mensen die 'nog minder' krijgen.
Mijn verjaardagcadeaus zijn bv. nooit over de 50 euro. En mobieltjes of computers heb ik nog nooit gehad. En houden mijn ouders daarom minder van me of ben ik er slechter van geworden? Ik denk het niet. (Ik ben trouwens de oudste en ken het gevoel wel, mijn zusje krijgt ook (veel) meer van mijn ouders en ze krijgt ook veel meer van ze gedaan...rot, maar het is niet anders. Vroeger maakte ik me daar veel drukker over dan nu...zal ook wel bij de leeftijd horen. ;):))
Zo raar is het niet dat je cadeau's krijgt van maximaal 125 euro... Ik zal je nog wat mooiers vertellen, mijn verjaardag is een paar keer overgeslagen ofwel omdat ik mijn moeders verjaardag was vergeten of omdat er gewoon geen geld voor was:) Een computer heb ik zelf gekocht op afbetaling, omdat ik er 1 nodig had, maar het geld er niet voor beschikbaar was. Mobieltjes komen (gelukkig) met een abonnement, die ik altijd zelf heb betaald. Ik moet voor mijn studie-financiëring bij lenen, omdat ik met alleen werken mijn opleiding niet kan betalen:) Met zulke dingen kan je jezelf ook vergelijken en dan vind ik dat je het nog redelijk goed getroffen hebt.
En als je echt zo graag mooie spulletjes wil hebben, kan je ervoor werken of sparen. Dat geeft achteraf nog een beter gevoel ook, omdat je het zelf hebt gedaan en niet hebt gekregen.
Voel je niet achtergesteld. Dat komt alleen maar omdat je jezelf vergelijkt met anderen. Vergelijk je eens met mensen die het minder goed hebben;)
Prepagata
07-09-2009, 21:35
Mijn probleem is denk ik dat ik ontzettend snel jaloers ben.
Ik kan er niet tegen als andere mensen het beter hebben dan ik, maar ik kan er ook niks aan doen!
Als ik bijvoorbeeld denk dat ik minder heb dan iemand anders, probeer ik me te vergelijken met kindjes in sloppenwijken in Afrika, maar door de één of andere manier doet dat me niks.
Ik wil echt heel graag van mijn jaloezie af, maar ik heb geen flauw idee hoe ik dat moet doen.
Dan is dat iets voor jou om aan te gaan werken:) Laat je niet verblinden door wat andere mensen allemaal voor nieuwe snufjes hebben en concentreer je op jezelf.
De reden waarom denken aan kindertjes in Afrika niet werkt, is (denk ik) omdat je dat niet lijfelijk meemaakt. Ga er voor de grap eens naartoe en heel je leven zal een hele andere wending nemen. Je ziet dat soort dingen alleen op tv en op die manier blijft het op afstand. Er is vast wel iemand in jou omgeving die het minder goed heeft als jij:)
De kindjes in Afrika staan ook wel heel ver van je af (wat Akhlys ook al zegt)...en misschien doet het je ook wel niets, omdat je gewoon meer wilt en niet tevreden kunt zijn met wat je hebt. Toch denk ik dat het kan helpen om regelmatig te denken aan wat je wel hebt en krijgt en het te vergelijken met iemand die minder krijgt, zodat dat een beetje 'in je systeem' komt.
En als je het beter wilt hebben dan je het nu hebt, ga dan inderdaad werken.
White Trash
08-09-2009, 22:37
De oudste vindt het altijd dat oneerlijk dat hij/zij zich altijd heeft ingezet om meer voor elkaar te krijgen terwijl de rest van de verworven vrijheden (zoals bijvoorbeeld uitgaan e.d.) profiteert, de middelste voelt zich altijd achtergesteld en de jongste niet serieus genomen. Ik denk dat iedere 'rol' wel een bepaalde waslijst met klachten kent. Mijn broer heeft ook middelste-kind-syndroom, arme jongen en bijzonder irritant (Y).
Ik denk dat als je puur denkt in termen van "welk kind wordt achtergesteld of voorgetrokken", dat je eerder zou kunnen zeggen dat de jongste wordt voorgetrokken. Niet omdat de ouders het meeste van de jongste houden, maar omdat het voor de jongste allemaal wat makkelijker komt.
Zo verdient mijn vader nu meer geld dan toen ik jong was, waardoor mijn zusje nu verder reizen heeft gemaakt, meer kleren krijgt en in een duurdere studentenkamer woont dan ik op haar leeftijd. Ook zijn dingen nu eerder en goedkoper beschikbaar, zoals mobieltjes, laptops en Ipods, dat moet je niet vergelijken met 10 jaar terug.
Ik kan ergens begrijpen dat je jezelf achtergesteld voelt, maar dat komt denk ik wel grotendeels omdat je jezelf er extreem mee bezig houdt. Krijg jij nooit wat van je ouders? En is het nou zo belangrijk dat een verjaardagskado honderden Euro's kost?
Nouk-san
09-09-2009, 22:07
Ik denk niet dat ze dit expres doen. Dat de apparatuur dingen naar de oudste gaan, is in principe ergens wel logisch (ik ben zelf de oudste, misschien niet eerlijk dat ik dit zeg haha)... zeker omdat hij 17 is en al wat ervaring ermee heeft. De jongste mag nu al uit omdat jij en je broer dit al hebben meegemaakt en je ouders het nu wel vertrouwen. Het is lastig, ik weet het... mijn broertje en zusje mogen nu ook meer dan ik op hun leeftijd... maar je moet het zo maar zien: jij mag altijd nog méér dan je jongste broertje nu mag, want nu ben jij ook ouder. Over je broer... tja, misschien moet je dat eens aan je ouders vragen.
speelgoedgitaar
20-09-2009, 02:05
Ik snap heel goed wat je bedoelt, want ik ben ook middelste kind. Je leert er wel van door voor jezelf op te komen. Als er iets in mijn ogen niet eerlijk is, ga ik klagen. Ik kan gewoon slecht tegen onrecht.
Je kan misschien proberen om met je ouders te praten op een rustig moment en als ze een goed humeur hebbenXD. En dan heel duidelijk je probleem vertellen. Dus je vooral rustig blijven en niet een scene gaat schoppen ofzo.
Dat is inderdaad zo.
@balance
Misschien klinkt het verwend, maar ik ga die dingen al snel vergelijken met mijn omgeving. Wat krijgen mijn vrienden voor hun verjaardag?
Dat zijn echt bedragen van rond de 300 euro, de ene vriend krijgt een Ipod van 300 euro, de andere een computer van 600, terwijl mijn verjaardag cadeaus niet over de 125 mogen. NOOIT.
Ik heb vaak een kut gevoel, een mengsel tussen jaloezie en het gevoel dat ik achtergesteld wordt.
Misschien hebben jouw ouders daar het geld niet voor.
Of misschien willen ze jou leren dat het absurde bedragen zijn om zomaar te krijgen.
Er zit vast een reden achter.
Verder zal je in de loop van de jaren hier wel in groeien. Het hele leven bestaat uit dealen met mensen die meer of minder krijgen dan jij. Als je gaat werken merk je dat je directeur meer verdient dan jij, terwijl jij net zo hard werkt voor jouw idee. En de schoonmaker die 's avonds de toiletten schoonmaakt verdient minder, terwijl hij/zij het vervelendste klusje doet.
Gelukkig gaat het naar verloop van tijd makkelijker, maar tot die tijd kan je voor jezelf dus elke keer als je je achtergesteld voelt stil staan bij:
- Wat heb ik wél?
- Wat heb ik nodig?
Inderdaad, ben er gewoon trots op dat jij zonder al die nutteloze rommel kan.
haha wat grappig
ik zit precies in dezelfde situatie als jij
alleen is het 1 jaartje jonger
ik ben 13, mijn broer is 16 en mijn broertje is 11
njaa ik zei dat het grappig was maardat is het natuurlijk niet
soms heb je wel het gevoel dat je niet belangrijk bent
maar als enige meisje
behandelen je ouders je gewoon anders
en daar moet je aan wennen
ik weet het, het is niet makkelijk om als enige meisje te zijn x