Het Grote Lucht-je-hart-topic 168

[darkfairy]

we hebben bij de ikea vandaag alvast een bed gekocht.
morgen vroeg is de sleutel overdracht.
en dan gaan we alvast het bed in elkaar zetten en wat spulletjes daarmee naar toe nemen.
ook nog even voor een kast kijken morgen.
en dan zondag de rest van de spullen daar naar toe brengen.
en dan word zondag me eerste nachtje bij het begeleid wonen.

[winnie the pooh]

vannacht werd ik snachts wakker en toen had ik heel raar gedroomd, en toen piekerde ik ook heel erg tot ik op moest staan voor mn kranten, en de rest van de dag is dat klotegevoel niet meer weggegaan, ik zou nu het liefst mn bed induiken en er niet meer uitkomen, maar in plaats daarvan ga ik vanavond ''gezellig'' met mn ouders uit eten en dat terwijl ik me zo klote voel, en mag ik morgen ''gezellig'' mee naar mn oma omdat het moederdag is, kan ik daar ook weer even wat van die zogenaamde goede raad van haar te horen krijgen.
Dat ze niet zal veranderen weet ik, maar ik ben het ook zat om te moeten doen alsof ik haar zo graag mag, want het liefst zou ik haar gewoon nooit meer zien behalve als ik dr toch toevallig tegenkom op verjaardagen ofzo.

Gister ben ik naar de psych geweest, die wil mn moeder binnenkort ook een keer spreken over de situatie thuis.
En toen ging het over hoe het nu was tussen mij en Joyce, en toen zei ik dat ik wel regelmatig contact met haar heb, maar dat ik stiekem toch best bang ben dat het helemaal anders is tussen mij en Joyce als ze terug is.
En de psych vroeg wanneer Joyce dan terugkwam en of ze dan weer een keer mee kon om te praten over hoe het gaat enzo. En toen dat vandaag toevallig ter sprake kwam met mam zei mam echt zo van 'ja maar je moet ook niet denken dat Joyce als ze terug is meteen weer tijd voor je heeft want die heeft meer te doen dan jou helpen'

En vandaag hadden we dat gesprek bij therapie met mn ouders, en toen heeft mn therapeute mn ouders uitgelegd dat ik me zo blijf voelen als mn ouders zelf ook de hele dag kortaf doen enzo, en toen heeft ze bij mn ouders ook een behandeling gedaan, maar ik heb alleen maar het idee dat mn moeder het een extra rede vind voor aandacht voor haar.

En mn broertje is op logeerweekend, lekker, denken mn ouders ineens dat ik zin heb om continu vanalles met ze te doen, terwijl ze me anders ook de hele dag gewoon met rust laten en ik vind het hondsirritant dat ze dat nu ineens niet kunnen.

Ik heb echt ff behoefte aan een goed gesprek, een jankbui en iemand die me begrijpt en ff een arm om me heen kan slaan!

[Zeppelin]

winnie the pooh schreef:

En vandaag hadden we dat gesprek bij therapie met mn ouders, en toen heeft mn therapeute mn ouders uitgelegd dat ik me zo blijf voelen als mn ouders zelf ook de hele dag kortaf doen enzo, en toen heeft ze bij mn ouders ook een behandeling gedaan, maar ik heb alleen maar het idee dat mn moeder het een extra rede vind voor aandacht voor haar.

want alleen jij verdient aandacht? Komt nogal egoistisch over die laatste opmerking...
Je ouders willen je graag extra aandacht geven dit weekend, je broertje is er niet....maak er dan gewoon gebruik van ipv alles zo af te kraken.

[Kikaa]

Jeetje winnie, je zegt elke keer dat het zo vervelend thuis is en dat je ouders kortaf tegen je doen en dan ga je uit eten en is het weer niet goed? Juist als je uit eten gaat kan je met elkaar praten en het gezellig hebben. Ik denk niet dat alles van je ouders af moet komen, maar dat jij ook wel een beetje moeite kan doen om socialer te zijn tegenover je ouders (en oma). Hoe denk je hoe zij het vinden als jij de indruk wekt dat je het niks vindt dat je uit eten gaat? Dat is voor hen ook niet leuk toch? Het lijkt alsof ze helemaal niks meer goed kunnen doen.

[Diddlina]

Vanmorgen werd ik al rond 8.00 uur wakker en ben ik naar beneden gegaan om te gaan ontbijten.
Op dit moment voel ik me eigen erg kwakkelig en moe.
Gisteren naar de dokter geweest en heb ik naar mijn longen laten luisteren.
Ik zit weer tegen een longontsteking aan te hikken, dus heb ik toch maar weer een antibiotica kuur gekregen van de dokter.
Na het ontbijt ben ik weer even terug mijn bed in gekropen en heb ik nog wat liggen te doezelen.
Tegen 11.00 uur ben ik me eigen toch maar gaan douchen en gaan aankleden en ben ik tegen de middag naar beneden gegaan voor de lunch.
Gezellig met de begeleiding en mijn huisgenoten zitten te lunchen en naa de lunch ben ik me eigen verder gaan klaarmaken.
Vanmiddag ben ik met de taxi naar mijn ouders gegaan en heb ik even zitten te computeren. daarna heb ik gezellig met mijn moeder samen zitten te borduren en nu zijn mijn zus en mijn zwager met de kinderen bij mijn ouders. Zodadelijk gaan we gezellig met z`n allen eten en wat ik verder ga doen vanavond weet ik nog niet.

[darkfairy]

vanochtend de sleutel wezen ophalen.
morgen het bed in elkaar zetten.
en ik dacht dat ik er morgen al kan intreken.
maar dat is maaandag.
en maandag nog even voor een kast kijken.

[winnie the pooh]

@Zeppelin en Kikaa,
jullie hebben wel gelijk, en zeker tegenover mijn oma heb ik een muur om me heen gebouwd om vooral mezelf in te kunnen houden dat ik niet te heftig reageer.
Maar het komt ook nogal raar over van mn ouders, als mn broertje thuis is stel ik me aan en bla bla bla en moet ik niet laten merken dat ik problemen heb want mn moeder heeft het het zwaarst, en dan is mn broertje een weekend weg en dan doen ze alsof we altijd al beste vrienden waren.
En als ik een slechte dag heb dan duik ik gewoon het liefst om 3 uur smiddags al mn bed in om er de hele dag niet meer uit te komen, en dat doe ik dan niet omdat ik weet dat ik me daardoor ook niet beter ga voelen, maar als ik dan in een restaurant ga zitten waar iedereen vrolijk is en ik iedereen hoor lachen is dat ook niet echt ideaal omdat ik me verre van zo voel, ik mijd de laatste tijd het liefst gewoon (grote groepen) mensen om niet steeds geconfronteerd te worden met hoe het eigenlijk zou moeten zijn.

[Heksjuh]

Missy1234567890 schreef:

Hele dag zitten stressen om niks.
Werd er helemaal gek van.
Nu slapen, want ik ben kapot.

Ik ben wel nieuwsgierig hoe je afspraakje dan was!

Pluis schreef:

Heksje, ik snap dat je je studie niet wil verlengen, maar mijn ervaring is dat je beter tijdens je studie de tijd kunt nemen om jezelf helemaal op een rijtje te krijgen dan dat je dat ná je afstuderen moet doen, want werkgevers zijn nog minder flexibel dan universiteiten.

Daar had ik helemaal niet aan gedacht eigenlijk

Ik heb nu contact met de studieadviseur en verder heb ik er nog niet echt over nagedacht. Mijn eerste gevoel is nog steeds dat ik het niet wil, in behandeling bij het revalidatiecentrum, terwijl bijna iedereen waar ik het aan vraag zegt dat ik het wel moet doen.
En ik heb een psycholoog gevonden hier in de buurt. Natuurlijk zijn overal wachtlijsten voor, eind deze maand heb ik een telefonische screening en pas daarna kom ik de wachtlijst. En natuurlijk kost het ook me weer geld (niet omdat ik slecht verzekerd ben, maar eigen bijdrage voor de GGZ). Ik denk nog steeds dat het grootste deel van mijn stress komt door mijn rug en niet andersom, en een deel daarvan bestaat uit geldzorgen door alle behandelingen die ik heb gevolgd en uiteindelijk niet bleken te werken.
Ik ben praktisch op zich best goed bezig, maar verder probeer ik er zo min mogelijk over na te denken en dat is denk ik niet de goede manier om ermee om te gaan. Maargoed, ik ga niet voor niks naar een psycholoog

[Pluis]

Heksjuh schreef:

Ik ben wel nieuwsgierig hoe je afspraakje dan was!


Daar had ik helemaal niet aan gedacht eigenlijk

Ik heb nu contact met de studieadviseur en verder heb ik er nog niet echt over nagedacht. Mijn eerste gevoel is nog steeds dat ik het niet wil, in behandeling bij het revalidatiecentrum, terwijl bijna iedereen waar ik het aan vraag zegt dat ik het wel moet doen.
En ik heb een psycholoog gevonden hier in de buurt. Natuurlijk zijn overal wachtlijsten voor, eind deze maand heb ik een telefonische screening en pas daarna kom ik de wachtlijst. En natuurlijk kost het ook me weer geld (niet omdat ik slecht verzekerd ben, maar eigen bijdrage voor de GGZ). Ik denk nog steeds dat het grootste deel van mijn stress komt door mijn rug en niet andersom, en een deel daarvan bestaat uit geldzorgen door alle behandelingen die ik heb gevolgd en uiteindelijk niet bleken te werken.
Ik ben praktisch op zich best goed bezig, maar verder probeer ik er zo min mogelijk over na te denken en dat is denk ik niet de goede manier om ermee om te gaan. Maargoed, ik ga niet voor niks naar een psycholoog

Goed dat je een psycholoog hebt gezocht, zo duur is die bijdrage helemaal niet en mijn ervaring met psychologen is heel positief .
Oh en over wat je eerder zei dat je niet wilde revalideren omdat dat niet gericht is op een medische oorzaak maar juist op ermee leren leven: dat je dat revalidatieprogramma gaat doen wil toch niet zeggen dat je het opgeeft? Ik snap heel goed dat je graag een puur medische oplossing wil, maar er is toch niks op tegen om een tweesporenbeleid te volgen? Dus én revalideren met aandacht voor wat stress met je lichaam doet (want pijn wordt erger bij stress, dat is allang bewezen) maar ook hoop houden en blijven uitkijken naar een uiteindelijke oplossing voor het probleem.

iig succes!

[Zeppelin]

winnie the pooh schreef:

@Zeppelin en Kikaa,
jullie hebben wel gelijk, en zeker tegenover mijn oma heb ik een muur om me heen gebouwd om vooral mezelf in te kunnen houden dat ik niet te heftig reageer.
Maar het komt ook nogal raar over van mn ouders, als mn broertje thuis is stel ik me aan en bla bla bla en moet ik niet laten merken dat ik problemen heb want mn moeder heeft het het zwaarst, en dan is mn broertje een weekend weg en dan doen ze alsof we altijd al beste vrienden waren.
En als ik een slechte dag heb dan duik ik gewoon het liefst om 3 uur smiddags al mn bed in om er de hele dag niet meer uit te komen, en dat doe ik dan niet omdat ik weet dat ik me daardoor ook niet beter ga voelen, maar als ik dan in een restaurant ga zitten waar iedereen vrolijk is en ik iedereen hoor lachen is dat ook niet echt ideaal omdat ik me verre van zo voel, ik mijd de laatste tijd het liefst gewoon (grote groepen) mensen om niet steeds geconfronteerd te worden met hoe het eigenlijk zou moeten zijn.

Kan je niet voor één avondje over jezelf heenstappen en een keer wat positiefs gaan doen? Je houdt je negatieve spiraal zelf in stand door niks te willen en overal wat slechts in te zien of achter te zoeken. Ik denk echt dat je moeder het goed bedoelt.
En wat bedoel je met 'het het eigenlijk zou moeten zijn', een perfect family ofzo? Die bestaan niet, iedereen heeft crap en narigheid in zijn leven.

[darkfairy]

ik weet het even allemaal niet meer.
ik word gek van de stemmen in me hoofd.
en nou ligt er ook nog een schaar boven.
ook al die veranderingen nou.
en me ouders die ruzie hebben.
me zusje en me moeder hebben ook veel ruzie.
en ik weet het nou niet meer.
heb het gevoel dat ik stapelgek word.
wat moet ik hier mou mee?
ik wil me gewoon NORMAAL voelen.
klote gedachtes.
klote veranderingen.
KLOTE spanningen.

[darkfairy]

ach fuck it.
het kan me ff niks meer schelen.

[winnie the pooh]

Zeppelin schreef:

Kan je niet voor één avondje over jezelf heenstappen en een keer wat positiefs gaan doen? Je houdt je negatieve spiraal zelf in stand door niks te willen en overal wat slechts in te zien of achter te zoeken. Ik denk echt dat je moeder het goed bedoelt.
En wat bedoel je met 'het het eigenlijk zou moeten zijn', een perfect family ofzo? Die bestaan niet, iedereen heeft crap en narigheid in zijn leven.

nee dat bedoel ik niet, maar gewoon dat ik allemaal mensen vrolijk zie doen en mensen zie die wel met elkaar op kunnen schieten en het gezellig hebben enzo, en dat is dan niet echt leuk om dat steeds te moeten zien omdat ik dat ook gewoon zou willen maar dat dat dan door vanalles en nog wat niet zo is

[vlindertje07]

@ Winnie: Ja, maar dat is ook maar net wat je er zelf van maakt. Wat Zeppelin al zegt, iedereen heeft wel zo zijn problemen, óók de mensen die jij vrolijk en gezellig ziet doen in het restaurant. Maar het heeft nu eenmaal niet zo veel zin om maar in die negativiteit te blijven hangen en het wordt pas gezelliger als je daar zelf aan werkt.
Je zou bijvoorbeeld eens tegen je ouders kunnen zeggen dat je het waardeert dat ze je mee uit eten hebben genomen of dat je moeder naar de psych gaat om jou beter te kunnen helpen. Want, om even eea te relativeren, er zijn ook zat ouders die hun kinderen mishandelen en volkomen verwaarlozen, of kinderen die geen ouders meer hebben. En wellicht dat de houding van je ouders ook verandert, wanneer ze zien dat hun dochter wel degelijk blij is met wat ze voor haar doen (want ik denk dat je ouders, op hun manier, heus wel hun best doen) en dat ze haar best doet om een beetje een gezellige sfeer te maken. Hetzelfde geldt voor je oma. Nee, je hoeft haar niet te mogen, maar soms is het gewoon een kwestie van leven en laten leven. Ik heb precies zo'n tante (&oom), en toch weten we het altijd prima gezellig te houden. En ja, dat kost soms best wat energie, maar zo werkt het nu eenmaal met familie: je hebt elkaar niet voor het uitkiezen. Gewoon een beetje keuvelen (en vermijd dan onderwerpen waar je het liever niet over hebt, of die gevoelig liggen), af en toe een geïnteresseerde vraag stellen en als je merkt dat het je te veel wordt, ga dan even naar het toilet of praat met iemand anders.

En ik weet niet of je het zelf al eens bemerkt hebt...maar je zegt dat je moeder doet alsof zij het het zwaarst heeft en dat ze net doet alsof jij geen problemen heeft, maar zelf zeg je feitelijk precies hetzelfde, maar dan andersom: iedereen moet maar begrip hebben voor jou en je problemen en daarbij ga je voorbij aan het feit dat ook je ouders en broertje het niet altijd makkelijk hebben. En ik denk niet dat je van hen dan kunt verwachten dat ze rekening met jou houden, als jij niet ook rekening met hen houdt.

Ik hoop trouwens dat je dit niet opvat als een aanval op jou, maar zoals het bedoeld is, namelijk als wat opbouwende kritiek/tips. Want nogmaals, je kunt echt voor een heel groot gedeelte zélf bepalen hoe gezellig/vrolijk het is.

[Cemel_Dosce]

Als ik iets geleerd heb de afgelopen tijd, dan is het wel dat negatief zijn nooit bijdraagt aan positiviteit.

[darkfairy]

totale black out van vanacht.

[darkfairy]

na een half jaar is het net toch nog flink misgegaan met am.
ik baal er van dat het na zolang in te weten houden het nou toch is fout gegaan.
maar dat komt door al de veranderingen die vanaf morgen gaan komen.

[darkfairy]

vanmiddag met me moeder een mooie paarsemat gekocht voor me kamer.
ook een mooie kast uitgezocht.
en al de spullen in me nieuwe kamer gezet en dan is het dadelijk zover.
alleen wel jammer dat me me moeder kwaad is op me vader.
en dat me zusje dadelijk niet mee gaat omdat ze volgens haar geen tijd heeft.
me vader komt volgens me moeder dadelijk ook niet naar schijndel.
maar gelukkig gaat me moeder wel met me mee.
en dan hoop ik dat ik bij het begeleid wonen veel meer rust in me hoofd krijg.

[deadlock]

winnie the pooh schreef:

nee dat bedoel ik niet, maar gewoon dat ik allemaal mensen vrolijk zie doen en mensen zie die wel met elkaar op kunnen schieten en het gezellig hebben enzo, en dat is dan niet echt leuk om dat steeds te moeten zien omdat ik dat ook gewoon zou willen maar dat dat dan door vanalles en nog wat niet zo is

Ah, iedereen die lacht en eruit ziet alsof ze het leuk hebben tijdens een etentje heeft dat ook. Fijn om te weten dat de rest van Nederland hun gevoelens nog een beetje met de mantel der tolerantie kunnen bedekken.

Laat ik het erop houden dat het niet mijn lievelingsbezigheid is om met mijn familie te eten. Ik stop liever sokken. Neemt niet weg dat ik hun avond en de sfeer voor de mensen om me heen niet wil verpesten dus ik zet mijn happy face op en onderga het gewoon. Zo valt het trouwens achteraf ook altijd reuze mee.

[Missy1234567890]

Heksjuh schreef:

Ik ben wel nieuwsgierig hoe je afspraakje dan was!

Nou, het was best gezellig.
Hebben nu 3x zelf afgesproken en elkaar daarnaast nog 1x in een groep gezien. En verder al twee weken zitten mailen ofzo. En zo meteen zie ik hem weer

@ Darkfairy: het is ook wel een verandering hè, begeleid gaan wonen. Alles nieuw en je moet vast wennen in dat huis. Dus ik vind het niet zo raar dat je spanningen e.d. hebt. Komt na een poosje vast goed

@ Winnie (en anderen): veel succes met het eindexamen!

@ Vogelvrij: maar even hier want anders ga ik je nooit antwoorden op je pm: ja, ik heb daar gesolliciteerd. Maar niks meer van ze gehoord en ik had er ook al niet veel hoop op na het gesprek. Voor het traineeship kwam ik niet echt meer in aanmerking omdat ik dat werk wat je dan gaat doen, nu al bijna een jaar doe. Ze wilden wel kijken of ze me gewoon konden detacheren. Maar tot nu toe niks gehoord dus. Is het bij jou al zeker dat het doorgaat?

OT: vreselijk druk de laatste tijd, elke avond weg. Maar wel leuk

[darkfairy]

de eerste nacht slapen viel mee.
en het was er rustiger dan thuis.
en vanavond komen me zusje en me nichtje op bezoek.

[Roosje]

^ Wat fijn!

[darkfairy]

ja he ^^

[Hawahaai]

Het is niet bepaald mijn dag vandaag... het bakje konijnenvoer laten vallen vanochtend, dus dat werd rapen. Op mijn werk vertelde een collega dat ze een nieuwe baan heeft: de baan waarvoor ik twee weken geleden de afwijzing kreeg (nou ja, ik was tweede keus). We wisten niet van elkaar dat we daar gesolliciteerd hadden (en dat weet zij nu nog niet van mij). En daardoor ga ik nog meer aan mijn uitstraling twijfelen, want op mijn werk heb ik nu een hogere functie dan zij, maar kennelijk straal ik dat ergens anders niet uit. Zucht. En daarna kreeg ik op de snelweg nog een steentje op de ruit: mijn tweede ster van dit jaar. En als ik de eerste nou gewoon opgegeven had bij de verzekering, was het qua kosten wel best geweest, maar ik had de eerste reparatie zelf betaald om goedkoper uit te zijn. Jammer, voor die 60 euro kun je ook andere dingen doen.... en ik heb nog oorpijn ook.

Wat nu nog?

[Heksjuh]

Pluis schreef:

Oh en over wat je eerder zei dat je niet wilde revalideren omdat dat niet gericht is op een medische oorzaak maar juist op ermee leren leven: dat je dat revalidatieprogramma gaat doen wil toch niet zeggen dat je het opgeeft? Ik snap heel goed dat je graag een puur medische oplossing wil, maar er is toch niks op tegen om een tweesporenbeleid te volgen? Dus én revalideren met aandacht voor wat stress met je lichaam doet (want pijn wordt erger bij stress, dat is allang bewezen) maar ook hoop houden en blijven uitkijken naar een uiteindelijke oplossing voor het probleem.

Wat je zegt begrijp ik wel en ik ben het er ook wel mee eens, maar het voelt niet zo. Maar dat is misschien ook wel iets waar ik het met de psycholoog over kan hebben.

Binnen een kwartier nadat ik bij mijn ouders kwam alweer ruzie, dat belooft wat voor de komende dagen. Mijn moeder begrijpt niet waarom ik naar een psycholoog wordt gestuurd door het revalidatiecentrum en ze snapt ook niet dat ik er heen wil. Ik kan het haar niet uitleggen, ik heb het geprobeerd maar zij maakt er meteen van dat mijn pijn dus tussen mijn oren zit en daar is ze het niet mee eens. En ik snap zelf ook niet waarom de ene arts zegt dat mijn rug scheef staat en de andere arts zegt van niet, dus dat kan ik haar ook niet uitleggen. Het helpt niet dat mijn moeder twijfelt aan wat ze in het revalidatiecentrum hebben gezegd, want dat laat mij ook twijfelen en maakt het accepteren alleen maar moeilijker. En het zou gewoon fijn zijn als ze achter me zou staan, maar ze is er echt op tegen dat ik naar een psycholoog ga. Volgens haar is het zonde van mijn geld en gaat het me toch niet helpen. Maar de enige uitleg waarvan ik zeker weet dat ze het snapt, wil ik niet geven.
En ze vindt dat ik moet stoppen met sporten (of in ieder geval met de sport die ik nu doe) en met mijn vakantiebaantje in de supermarkt, vanwege mijn rug. Dan kan ik dus net zo goed meteen stoppen met mijn studie, want dierenarts is ook niet zo'n goed beroep voor je rug.
Ik voel me zo ontzettend in de steek gelaten door mijn ouders. Alsof ik het leuk vind dat ik last heb van mijn rug. Ik snap echt niet waarom ze boos tegen me doen en van die stekende opmerkingen maken daarover.

Ik had de studieadviseur gemaild om te kijken wat de mogelijkheden zijn, maar zij werkt niet echt mee. Ze wil pas kijken wat er mogelijk is als ik weet wanneer de behandelingen precies zijn. Maar ik weet pas over vijf, misschien vier maanden wanneer ik precies aan de beurt ben en ik wil niet zolang op de wachtlijst staan als ik echt veel uitloop met mijn studie en het daardoor niet wil doen. Ze zijn weer lekker behulpzaam op mijn universiteit

Daarnaast ben ik ziek en ik voel me echt beroerd, maar ik moet vanaf morgen werken. Ik hoop dat mijn stem iets beter wordt en niet wegvalt, achter de kassa zitten is niks zo. En ik hoop dat mijn rug het een beetje volhoudt.
Ik zie nu al op tegen de komende dagen bij mijn ouders zijn. Ik hou van mijn ouders, maar ik snap niet dat ze niet gewoon achter me staan en zich erbij neerleggen wat de arts tegen me heeft gezegd. Ik heb het er al moeilijk genoeg mee zonder dat zij er met mij ruzie over maken. Normaal erover praten kan niet eens, het loopt meteen uit op ruzie (en tranen bij mij).
Ik voel me in de steek gelaten. Door iedereen, want de universiteit lijkt ook niet echt bereid om tijdig met mij naar mogelijkheden te kijken. Ik wil niet alles alleen doen.

[darkfairy]

vanochtend bezigheids therapie gehad en vanmiddag was ik vrij.
en met me moeder bij het gemeentehuis een taxihopper pasje aangevraagd.
en nou nog 8 weken wachten tot ik bericht krijg of ik in aanmerking kom voor een pasje.
maar die vrouw die het voor ons aan vroeg dacht dat ik wel een kans maak.
maar nou lekker weekend en tot morgen avond in me huisje.
dan haalt me zusje me morgen avond op om samen naar saturday night fever te gaan.
en daarna blijf ik een nachtje bij me ouders slapen.
dan vrijdag fyshio fitness en daarna weer lekker terug naar schijndel.

[winnie the pooh]

gister en vandaag ben ik weer lekker depressief,
gister kon de directeur het niet laten om vlak voor mn eerste examen nog ff te gaan preken over het fotojaarboek waar ik dus nog niets voor had ingeleverd, maar waarvan de teamleider al had gezegd dat dat ook niet meer hoefde, maar daardoor was ik dus wel ff flink pissed aan het begin van mn eerste examen, sjezus wat hebben die mensen hersens, konden ze daar echt niet op een ander moment over beginnen?
Gelukkig waren de examens van gister wel vrij makkelijk, alle leerlingen met dyslexie of wat dan ook werden met zn allen in een lokaal gezet, zodat er sowieso meer rust was omdat er minder mensen zaten, en iedereen in dat lokaal kreeg extra tijd dus het was ook niet zo'n gedoe met mensen die steeds door het lokaal lopen enzo, maar natuurlijk konden een hoop anderen het weer niet laten om dan te gaan roepen dat 'alle mongolen en autisten bij elkaar in een hondenhok zitten'

Wat ook wel lekker is dat mn moeder maandagavond nog even helemaal flipte door dat gesprek bij therapie, want ze zei dat ik haar nu de schuld gaf van mijn problemen en dat ik dr voor schut zette en dat ik me daarvoor zou moeten schamen en dat soort dingen

En het meest gekke is nog wel dat ik maandagavond degene was die mn broertje stil kreeg, toen hij savonds weer eens knallende ruzie met mn ouders had, en ik was het nog met m eens ook, mn broertje vroeg gewoon rustig wat aan mn ouders maar pap flipte daar weer zo erg door dat pap begon met schreeuwen en deuren slaan enzo en mn broertje daar dus boos over werd, maar ja tuurlijk krijgt hij dan de schuld. Vond het sowieso wel een prestatie, dat ik mn broertje om 10 uur stil kreeg terwijl het mn ouders nooit voor 11 uur lukt als ze ruzie hebben. Denk dat ik dat vaker ga proberen, kost me wel wat geduld savonds maar uiteindelijk is ie wel eerder stil dan als mn ouders het proberen.

Maandagavond was er trouwens ook een hele discussie thuis, dat centrum waar ik pas op gesprek ben geweest voor therapie had gebeld dat het wel mogelijk was, maar dat ik dan in de zomervakantie 2 keer per week een uur moet komen, en mn ouders meteen zo van 'ja dan ga je dat doen en dan maar geen andere therapie meer en ook veel minder vaak naar de psych en joyce' en daar werd ik dus nogal pissed over want hun kunnen sowieso niet in mn hoofd kijken en bepalen welke hulp ik wel wat aan heb en welke niet, en die therapie waar ik dan heen zou gaan is er een zegmaar waar ik vooral wat aan heb als ik op sintlucas zit, maar ik zeg ook zo tegen mn ouders zo van 'ik kan wel aan iets nieuws beginnen maar als ik alles van de laatste 4 jaar nog niet goed opgeruimd heb in mn hoofd dan heeft het weinig zin, ik kan niet aan iets nieuws beginnen als het oude nog niet afgesloten is' En toen werden ze natuurlijk ook weer boos want waarvoor heb ik dan dat jaar thuis gezeten en bla bla bla.
En uiteindelijk na veel discussie tot de conclusie gekomen dat ik die therapie van 2 keer in de week dan toch maar wel ga doen, en dan ook gewoon Joyce zie in de zomer, maar dat ik minder naar de psych en naar de andere therapie ga.

Ik kan er sowieso slecht tegen, mn ouders zeggen steeds van oh als we naar de camping gaan dan dit en dat en dat.....
Terwijl ik vreselijk tegen de zomervakantie op zie, omdat ik gewoon geen flauw idee heb wat ik moet gaan doen en ik ook geen flauw idee heb of ik wel of niet met ze mee op vakantie moet gaan, het is gewoon kiezen uit twee dingen die allebei slecht voor me zijn, dus dat het 2 helse weken worden staat wel vast.

Het ligt nu sowieso moeilijk met hulpverleners, ik heb als er iets is echt af en toe zoiets van 'bij wie moet ik nu zijn?'
Want toen Joyce op reis ging ging ik veel vaker naar mn persoonlijk mentor en rugzakbegeleidster, omdat ik aan hun ook heel erg veel heb, maar die spreek ik nu ook veel minder omdat het schooljaar bijna afgelopen is, het wordt echt tijd dat ik Joyce weer vaker zie en spreek, want al die andere hulpverleners die steeds maar komen en gaan en nooit tijd hebben krijg ik echt de pest in.

Komende dinsdag is dan ook nog eens de allerlaatste tekenles, en daar zie ik ook tegenop, omdat dat nu echt iets is waar ik nog een beetje kan ontsnappen aan alles, en ook omdat ik weet dat ik een groot deel van die groep gewoon nooit meer zal zien.

Deze week ben ik echt weer even zwaar teruggekakt in mijn depressie, en dat is echt klote.
En als ik heel eerlijk ben, en naar de toekomst kijk, dan weet ik niet eens hoe dat is, dan heb ik er nog steeds geen vertrouwen in dat het goedkomt.
Ik moet nu echt iets hebben om naar uit te kijken, en gewoon ff een jankbui en iemand die me begrijpt!

[Diddlina]

Vanmorgen werd ik al rond 8.30 uur wakker.
Ik ben naar beneden gegaan en heb wat ontbeten.
Na het ontbijt ben ik naar boven gegaan en ben ik heerlijk onder de douche gegaan en heb ik me eigen aangekleed.
Daarna aan het eind van de ochtend heb ik nog even op mijn gemak wat dingetjes van me afgeschreven en heb ik wat spulletjes ingepakt om mee naar mijn ouders te nemen om bij mijn ouders cratief bezig te kunnen zijn.
Vanmiddag heb ik nog wat gegeten en rond 13.15 uur ben ik met de taxi naar mijn ouders gegaan.
Het is nu braderie bij mijn ouders in de buurt, maar daar zijn we maar heel even overheen gelopen.
Het was er heel erg chaotisch druk, wat niet fijn was.
Dus nu zit ik weer binnen bij mijn ouders en ben ik wat aan het computeren.
Zodadelijk ga ik nog wat zitten borduren en vanavond blijf ik gezellig bij mijn ouders eten. Wat ik na het eten ga doen weet ik nog niet, maar rond 21.00 uur komt de taxi mij weer halen en dan ga ik weer terug naar de woongroep.

[darkfairy]

plannen zijn gewzijzigd.
we gaan toch niet naar saturday night fever.
ik heb me moeder eerlijk verteld aan de telefoon.
dat ik nou liever in schijndel blijf omdat ik me hier nou fijner vind.
dus ik blijf vanacht gewoon hier slapen.
en dan morgen middag in sint oedenrode fyshio fitnessen en daarna weer naar schijndel.

[Diddlina]

@Darkfairy, wat goed dat je het fijn vindt in Schijndel waar je nu woont .

[Roosje]

Heksjuh schreef:

Ik had de studieadviseur gemaild om te kijken wat de mogelijkheden zijn, maar zij werkt niet echt mee. Ze wil pas kijken wat er mogelijk is als ik weet wanneer de behandelingen precies zijn. Maar ik weet pas over vijf, misschien vier maanden wanneer ik precies aan de beurt ben en ik wil niet zolang op de wachtlijst staan als ik echt veel uitloop met mijn studie en het daardoor niet wil doen. Ze zijn weer lekker behulpzaam op mijn universiteit

Maar je kunt toch gewoon op de wachtlijst blijven staan? Het kost je niets en het heeft de potentie om je heel veel op te leveren. Stel nou dat het dan niet blijkt te kunnen, dan ga je gewoon van de wachtlijst af en is degene na jou eerder aan de beurt.

[Denise_kaas]

pfff altijd die eeuwige discussies, maar toch kan 'm niet laten gaan..

[darkfairy]

ik voel me echt op me gemak in schijndel.
dat had ik eerder niet gedacht.
morgen middag komt me vader en een kennis me kleren kast in elkaar zetten.
en dan ga ik met me moeder hier het dorp in.
ik heb me in tijden niet zo rustig gevoeld als waar ik nou woon.

[Missy1234567890]

@ Darkfairy: wat fijn dat je je nu al zo op je gemak voelt! Hopen dat dat zo blijft!

OT: woensdagavond m'n date weer gezien en hij wilde me perse thuisbrengen terwijl het voor hem een hele grote omweg was. Toen issie maar blijven slapen
Zie hem nu maandag weer, wel in groepsverband, dus niet zo ideaal, maar eerder ging niet. Maar hij is leuk en we zien wel hoe het loopt.

[winnie the pooh]

@Darkfairy, dat is idd heel fijn dat je het nu zo naar je zin hebt, houden zo!

OT: Vrijdag lekker naar de kapper geweest, en nu heb ik weer paars en roze in mn haar eindelijk!
ik voelde me gister niet zo fantastisch, en vannacht heb ik best slecht geslapen dus dan verandert het ook niet, en vandaag voel ik me dus ook weer best somber, ik had eigenlijk gepland om een wiskunde examen te gaan maken, want morgen heb ik daar echt examen van, maar als ik me zo voel gaat dat niet werken, dus ik denk dat ik maar gewoon een aantal opdrachten met van die driehoeken uitprint en die ga maken, want dat is ook zo ongeveer het enigste waar ik nog steeds heel erg bij na moet denken.
En verder ga ik vandaag maar gewoon dingen doen zodat ik me niet slecht ga voelen, ik wil ook weer een poging doen om te gaan tekenen, want dat is echt al eeuwen geleden maar ik ben bang dat het ook vandaag weer niet gaat lukken.
Ik zit echt vol met goede voornemens, dat ik weer meer wil gaan tekenen omdat ik dat echt sinds september ofzo al niet echt meer gedaan heb, en dat ik weer vaker wil gaan skeeleren omdat ik totaal geen conditie heb, maar ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten.
Tegenover de thuissituatie voel ik me echt steeds machtelozer, heb ik vorige week zo'n gesprek gehad met mn ouders bij therapie, en doet mam daar alsof ze er echt wat mee wil gaan doen toen mijn therapeute zei dat mam ook baat zou hebben bij een paar sessies, kom ik er thuis na 2 dagen al achter dat ze het afgezegd heeft en krijg ik nog een preek na dat ik dr voor schut zet en bla bla bla.
gelukkig heb ik met pap maar nauwelijks ruzie, hij wordt alleen boos om dingen waar hij later ook van toegeeft dat het mijn schuld niet is. Zoals gister, toen kwam ik met kapotte fietsband nummer 36 van dit jaar thuis en dan flipt ie eerst omdat ie geen tijd heeft om die band te plakken, maar daarna draait ie wel weer bij en zegt ie dat ik dr ook niets aan kan doen dat mn band alweer kapot is.
Maar op dit moment weet ik gewoon echt niet wat ik moet doen, ik voel me continu somber en de gedachtes aan zelfdoding komen ook weer een paar keer per week terug. Nu kan ik af en toe nog vluchten naar school maar dat kan straks ook niet meer.
Dit weekend is het kermis hier in t dorp, en mn broertje vroeg gister of ik smiddags ff mee wilde gaan, en ik vond dat ik de hele dag nog niets nuttigs had gedaan dus ben ik maar meegeweest maar wel met de afspraak dat als ik zei dat ik ging omdat ik me niet veilig voelde dat ik dan ook meteen ging en dat mn broertje dan zelf moest weten wat ie deed.
Dus wij gingen naar de kermis, en al expres smiddags omdat er dan minder mensen van mijn leeftijd zijn, maar dan nog vond ik het vreselijk, het was hartstikke druk en ik voelde me totaal niet op mn gemak omdat ik steeds om me heen moest kijken of ik bekenden zag. Dus dat doe ik ook niet meer, niet meer in mn eigen dorp tenminste....

[Hawahaai]

Pfoeh, wat een weekend. Gisteren leuk dagje uit gehad. Ik zag er van te voren wel een beetje tegen op, maar eigenlijk was het gewoon heel gezellig. Ik had bij de workshop alleen wel bijna de werkbank in brand gestoken . Ik ben echt zo onhandig af en toe, haha. Gelukkig kon de cursusleidster er wel om lachen. Zelfs het uitgaan (waar ik niet zo van houd) was best oke. En ik was niet eens te moe om 's nachts nog terug te rijden naar huis. Alleen was ik vanochtend wel op de gewone tijd wakker en kon ik niet meer slapen. Dat brak me vanmiddag op
Vanochtend een beetje lopen knuffelen met mijn konijntjes, en vanmiddag zijn we in het zonnetje naar de vliegtuigen wezen kijken. En daarnet heb ik er weer twee sollicitatiebrieven uit geperst en verzonden. Ik ben benieuwd.

[kroot]

@darkfairy: wat fijn dat je nieuwe woonplek zo goed bevalt.

Opgeruimd vandaag, veel gestofzuigd en schoon gemaakt. Alleen echt totaal niets aan school gedaan...

[darkfairy]

voor vandaag zit ik er totaal doorheen.

[xVeerle]

Ik ben morgen 3 jaar samen met mijn vriend

Wat gaan we doen?
Om 9 uur naar et ziekenhuis, om 13.30 examen maken, om 18.00 naar zangles en om 19.00 bijles geven..

*huilhuil*

[Missy1234567890]

M'n date is echt leuk

[winnie the pooh]

hele erge klote kakdag gehad, gewoon continu somber en moe, en dat ik dan bijna 3 en half uur moet wachten en niksen tussen twee examens in helpt ook echt voor geen meter
En ik zie op tegen vanavond, omdat het de laatste tekenles is, en ik ben vreselijk slecht in afscheid nemen en ik wil gewoon doorgaan maar dat kan niet
ik wil in mn bed kruipen en morgenochtend pas weer wakker worden

[Roosje]

Vandaag is een goeie dag. <3 Ik ga zo meteen in de zon ontbijten, dan yoga'en, dan de hele middag met mijn bestuursgenootjes in het park hangen en stokbrood en fruit eten, dan balletten en vanavond met mijn lover op weg naar ons favoriete festival, waarbij we een tussenstop maken bij mijn papa en mama. <3 De komende week hoef ik gewoon niet meer te werken en alleen maar te dansen en mensen te kijken en met m'n vriendje rond te hangen, ik ben gelukkig.

[Hawahaai]

...

sollicitatie-moe

...

[winnie the pooh]

woehoeeee!!!
ik heb een kaartje van Joyce gekregen met de post, vind ik echt heel erg fijn!

[Hawahaai]

Pff. Aan de ene kant heb ik van de ene sollicitatie niet eens een afwijzing ontvangen (de gesprekken vinden vandaag plaats, maar ik ben niet uitgenodigd) en toen ik naar twee andere sollicitaties informeerde kreeg ik te horen dat ze niet de juiste persoon hebben gevonden en de vacatures dus opnieuw gaan openstellen. Aan de andere kant kreeg ik ook te horen dat ze me een jaar later pas gaan ontslaan op mijn werk.

[Missy1234567890]

@ Hawahaai: dus je hebt nog een jaar om een andere baan te vinden... Plus dat je dus nog een jaar een baan hebt en ervaring op kunt doen en misschien dat er tegen die tijd weer wat meer vacatures zijn. Ik begrijp wel dat je nu graag een andere baan wil en dat je ervan baalt dat je steeds afgewezen wordt..maar je zit niet dusdanig op de wip dat je binnen nu en een maand ontslagen wordt. Je hebt nog even.

Hier ook sollicitatie-moe, wat dus inhoudt dat ik even helemaal niet meer solliciteer. Er zijn ook geen geschikte vacatures. En augustus nadert snel... Binnenkort maar eens een gesprek aanvragen over hoe en wat. Denk dat m'n contract wel wordt verlengd, maar de vraag is of ik dat wil met het werk wat ik nu doe. Maar als ik geen alternatief heb, zal ik wel moeten natuurlijk. Misschien kan ik vragen of ik een opleiding mag doen ofzo. Maar ik haat zulke gesprekken...

OT: het gaat goed M'n date kwam gister eten en ging pas om 1 uur 's nachts weg. Volgens mij zijn wij wel een goede match

Morgen nog een half dagje werken en dan ga ik een weekend naar Ameland, o.a. met hem. Zin in

[Hawahaai]

Missy1234567890 schreef:

@ Hawahaai: dus je hebt nog een jaar om een andere baan te vinden... Plus dat je dus nog een jaar een baan hebt en ervaring op kunt doen en misschien dat er tegen die tijd weer wat meer vacatures zijn. Ik begrijp wel dat je nu graag een andere baan wil en dat je ervan baalt dat je steeds afgewezen wordt..maar je zit niet dusdanig op de wip dat je binnen nu en een maand ontslagen wordt. Je hebt nog even.

Ja, dat is waar. Maar over een jaar is de arbeidsmarkt nog net zo slecht of zelfs nog slechter (als passend onderwijs dan wel doorgaat), en voor buiten het onderwijs doe ik nu natuurlijk geen relevante ervaring op. En ik ben inmiddels al 14 maanden aan het solliciteren, met 1 gesprek (en alsnog een afwijzing) tot gevolg. Aan de andere kant zijn er ook functies waar ik nu nog niet naar solliciteer omdat mijn huidige baan beter is voor mijn cv, die wel interessanter worden als ik geen werk meer heb. Nou ja, 't vliegt me af en toe wel aan. Ik hou nogal van zekerheid

Dagje werken, vanmiddag schuren en hopelijk morgen weer schilderen.

[Daboman]

Ja de arbeidsmarkt is verrot.

Ik heb nu wel werk. Ze betalen voor m'n leeftijd best goed, door ploegendienst toeslag. Maar ik kan m'n studie niet verzilveren. Altijd is er wel een betere kandidaat beschikbaar. Het steekt dan als ik bijv van sommige dingen van microbiologie meer blijk te weten dan de microbioloog die mij er een cursus over geeft. Ook heb ik bijvoorbeeld al 2 professionele positieve referenties voor een baan binnen quality assurance en dan zeggen ze ook daar een betere kandidaat te hebben. Of collega's vragen bijv wat ik in godsnaam met mijn papieren kom doen op mijn huidige plek. Meestal zeg ik maar dat ik gewoon niet mag beginnen op de plaatsen waar ik thuis hoor. En dat met een wetenschappelijke publicatie, 2 gerenommeerde bedrijven en pittige bestuurservaring op mijn CV.

Op het moment solliciteer ik ook niet, dat ben ik op het moment ook even zat.

Godallemachtig wat ben ik blij als ik weg ben uit dit klotehuis. *teringbui heeft*

[Heksjuh]

Roosje schreef:

Maar je kunt toch gewoon op de wachtlijst blijven staan? Het kost je niets en het heeft de potentie om je heel veel op te leveren. Stel nou dat het dan niet blijkt te kunnen, dan ga je gewoon van de wachtlijst af en is degene na jou eerder aan de beurt.

Het voelt zo asociaal om lang op de wachtlijst te staan. Deels omdat ik helemaal niet op die lijst wil
Ik heb nog steeds geen beslissing genomen. Nog niet definitief in ieder geval, want ik ben ook niet van mening veranderd. Ik vind het zo'n moeilijke beslissing, ik wil gevoelsmatig helemaal niet naar het revalidatiecentrum, maar ik denk dat het me wel heel veel oplevert. Ik moet even rustig de tijd nemen om erover na te denken, dat heb ik nog niet echt gedaan. Ik denk er liever niet over na, ik ben best goed in struisvogelpolitiek Ik heb het er wel met mensen over gehad en krijg van veel mensen advies.

Dit weekend weer drie dagen werken. Ik voel me niet echt in de positie om nee te kunnen zeggen tegen mijn baas. Ik heb echt veel last van mijn rug, morgen maar een lading pijnstillers slikken en hopelijk is het te doen. Het pinksterweekend is altijd chaos op het werk, ik ben benieuwd hoe het morgen is.
Ik snap niet waarom ik deze week zoveel last heb, ik heb niks geks gedaan (behalve gewerkt, maar dat is niks geks toch?) en ik heb geen stress want ik heb het heel rustig met mijn studie. Als het tussen mijn oren zit, zou ik nu toch geen pijn moeten hebben?