Hoorde jij iets?
 

De schillen van pistachenoten
naast mijn schrift
Het zout op mijn vingers
niet meer van tranen
of huilden de noten?
De schelpen langs de kustlijn
verloren door de grijze lucht
Het zout op hun tanden
niet meer van tranen
of huilde de zee?

Hoorde jij iets?
Mijn oren zijn
alleen voor jou.

hip :D

alleen het eind had ik anders gedaan...

Ik heb me er een beetje vanaf gemaakt.
wat een kutgedicht, als ik het zo lees.


Ik schrijf teveel over liefde.

Helemaal geen kutgedicht! Ik vind 'm heel erg lief. Heel leuk, die vraagstelling, van wat er nou huilt. Ben je 't zelf, zijn het de noten, de zee? Vind ik erg leuk gevonden, met dat zout. :)
En het einde vind ik ook mooi. (y)

Leuk gedaan! Steeds dat terugkeren op dat huilen en zout! Leuk, alleen het einde zou ik anders doen.

gaan we mijn mening stelen???grrr :p

Voor mij zitten er een paar sterke stukken in, maar andere lijken de boel aan elkaar te flansen. De plotse wendig van het einde vind ik leuk, vooral ook omdat de zin na de vraag geen antwoord geeft. Heel apart. Maar ik zou het eens herlezen en proberen te herschrijven.