![]() |
Op de rand van het bed
Ik zit op de rand van het bed
naar je te kijken: hoe je slaapt, hoe je zachte ademhaling je borsten doet bewegen en naar de glimlach om je lippen. Droom je soms van mij? Ik zit op de rand van het bed en zie de zon buiten weer schijnen, tussen de harde regenbuien door. Misschien moeten we daar samen naar kijken als onze buien hevig zijn, zodat we dit niet meer vergeten: de zon schijnt achter elke wolk en elke traan laat toch steeds weer een regenboog verschijnen. Ik zit op de rand van het bed naar je te kijken: hoe je langzaam wakker wordt, de zon schijnt in je ogen. |
Wat een fijn gedicht :)
en elke traan laat toch steeds weer een regenboog verschijnen. is heel mooi gevonden. En ik heb er niet zo veel op aan te merken. Het loopt heel mooi en het roept een fijn gevoel op. :) |
Citaat:
|
Heel goed gedicht; ook een fijn gevoel hier, al klinkt het soms een beetje pessimistisch: als je het gans leest is ie super-positief :) :) :) :)
|
Ik vind het ook heel mooi. Vooral de laatste strofe, en de laatste zin
"hoe je langzaam wakker wordt, de zon schijnt in je ogen" Het geeft mooi het gevoel van het gedicht weer :cool: |
Dan vind ik dat andere weer leuker. Dit vind ik persoonlijk erg saai. Het onderwerp, het beeld, de woorden. Ik hou van onverwachte dingen en die zie ik hier absoluut niet terug.
|
Citaat:
|
ik krijg wel het gevoel alsof ik op de rand van dat bed zit
de sfeer wordt goed gecreeerd. |
Reacties als die van Dreamerfly en Mutant kan ik me goed voorstellen, aangezien het met dit gedicht niet mijn bedoeling is geweest om iets onverwachts te schrijven. Dit gedicht is inderdaad bedoeld als gevoelsgedicht, is heel simpel om uit te drukken dat het gevoel eigenlijk ook heel simpel is en een beetje in de trant van Willem Wilmink (daar had ik net de verzamelde gedichten van gelezen). :)
|
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 03:13. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.