Gaschromatografie
 

Wij zijn bezig met de voorbereiding voor een gaschromatografiepracticum. Nu zijn we er inmiddels achter dat gaschromatografie oa berust op dichtheid, maar waarop nog meer en welke scheidingsmethoden berusten/behoren hierbij.
Tevens zijn wel opzoek naar de voordelen van vloeistofchromatografie t.o.v. gaschromatografie.

Daarom vloeistofchromatografie:

De krachten tussen de moleculen van het gas en de kolom bepalen ook de retentietijd. Als je bijvoorbeeld propaan C3H8 (apolaire stof) in een apolaire kolom spuit dan gaat deze er sneller doorheen dan pentaan C5H12, omdat pentaan een groter molecuul is zijn de krachten met de kolom groter en blijft dit gas dus langer in de kolom aanwezig.

LET OP: Als je een apolaire stof in een polaire kolom spuit gaat deze er vanzelfsprekend ook sneller doorheen.

Ik zou niet zeggen dat GC berust op een verschil in dichtheid. Het is eerder een scheiding op basis van een verschil in polariteit. Wordt o.a. vaak gebruikt om milieustalen te analyseren op pesticiden.

chromatografie is een scheidingsmethode berustend op oplosbaarheid in de drager (mobiele en stationaire fase)

en natuurlijk op de massa van de deeltjes --> hoe hoger de massa hoe langzamer het molecuul door de mobiele fase wordt meegenomen (dus een lagere retentietijd)

als je een apolaire stof in een polaire kolom doet, zal het juist langzamer door de mobiele fase worden meegoneomen, omdat het beter aan de apolaire stationaire fase blijft zitten --> langere retentietijd.

Met Sk2 zijn wij een keer een dag naar de Universiteit Twente geweest en daar hebben we o.a. een proef met de gaschromatograaf gedaan. Toen we octaan in de polaire kolom spuitte was de retentietijd wel degelijk korter. Onze verklaring hiervoor is dat octaan een apolaire stof is en zich dus slechter hecht aan een polaire kolom --> kortere retentietijd.

Ik weet niet hoe het precies bij gaschromatografie zit, maar ik weet wel hoe de scheiding gaat bij vaste drager kolomen. Hierbij heb je een kolom van Silica waarop je je uitgangsstof aanbrengt. Deze stof blijft op je kolom 'plakken' terwijl je er loopmiddel (eluens) laat doorlopen.
Door het verhogen van de polariteit van het eluens gaat je stof op een gegeven moment meelopen en gaat van je silica af.
Eerst komen de meest apolaire stoffen van je kolom, omdat je begint met een apolair eluens. Doordat je vervolgens je eluens polairder maakt komen er polairdere stoffen af.
Deze vorm van kolomen is meer een zuiverings techniek, terwijl je bij GC ook analiseert welke stof je hebt

Nu is dit opzich niet de reden bij gaschromatografie, want daar blijft het loopmiddel hetzelfde.
Volgens mij verhoog je de temperatuur van het sample en op een gegeven moment kook je de stof met het laagste kookpunt er eerst uit.
Het is logisch dat apolaire stoffen met een vergelijkbare massa als een polaire stof eerder verdampt. Immers polaire stoffen 'kleven' meet aan elkaar door oa H-bruggen. Zware apolaire stoffen hebben een hoger kookpunt, omdat ze zo zwaar zijn.

bij GC is dit idd zo omdat de mobiele fase inert is en enkel transporteur is. Dus als je bij GC een polaire kolom hebt gaat octaan er idd zo doorheen.

Ik gaf dus een algemeen voorbeeld waarbij we een apolaire stationaire fase hebben en polaire mobiele fase in de kolom (meestal vloeistofchromatografie) hebben en dan zal ie dus wel een langere retentietijd geven, omdat ie in de stationaire fase blijft.

Je moet vergelijken met de viltstiftpunt op een papier die je middels vloeistofchromatografie gaat scheiden. De stationaire fase zijn de apolaire stoffen en blijven op de plaats van de stip zitten en de polaire stoffen worden meegenomen door de mobiele fase.

Bij het experiment dat wij gedaan heben had je twee verschillende kolommen een polaie en een apolaire. Het dragergas was in beide kolommen helium. Vandaar dat ik zei dat een apolaire stof een kortere retentietijd heeft in een polaire kolom.
Als je een apolaire stationaire fase hebt dan is de retentietijd van een een apolaire stof inderdaad langer.

ja de heliumkolom is inert en het octaan zal in de apolaire kolom een langere retentietijd geven ;)

nu zijn we waar we wezen willen :)

iig: chromotografie is dus een scheidingsmethode berusten op polariteit (en dus oplosbaarheid in een stationaire of mobiele fase)

Bij ons op school legde een leraar de scheiding zo uit.
" je loopt samen met je zus over de wallen, wie is het eerst aan de andere kant" :D

ik hoop voor je allebei even snel --> je laat je zus toch niet alleen :nono:

Zoals ik hier dus lees berust het op de op de polariteit van de stof en de massa.

Maar welke 2 scheidingsmethodes horen hier dan bij?

Bij massa kan ik mij nog indenken dat hier bezinken bij hoort.