![]() |
Maar 't denken was wat ik teveel dée
En wat men zag was niet
wat ik deed, of wat ik zei zonder jou was ik namelijk slechts een schim van mij Zonder jou was mijn leven leeg en moeiteleloos van ijs maar denken deed ik zeker, aan jou maar ook aan mij want wanneer ik dacht dat jij dacht aan mij sloeg de wanhoop me nabij, ik overleef jouw ontrouw dacht ik altijd. Open toch je ogen en zie wat ik al jaren zie; onze liefde, trots standvastig tot in 't verschiet. Maar 't denken was wat ik teveel dée |
Ik vind het 'mijn eigen' in de eerste strofe zo zonde.
Als de laatste zin 'slechts een schim van mij' was geweest, had ik die eerste strofe werkelijk geniaal gevonden. Ook vind ik de extra punt achter 'dacht ik altijd.' zonde. Maar dat is omdat ik persoonlijk gewoon een hekel heb aan die 'spanning-opbouwende' puntjes. Verder vind ik je gedicht mooi, al struikel ik hier en daar wel over wat woorden. Ik zou het graag nog wat bijgeschaafd zien :) . |
Citaat:
Open toch je ogen en zie wat ik al jaren zie; onze liefde altijddurend, trots standvastig tot in 't verschiet. ik vind deze laatste zin te lang. Misschien is het mooier als je altijddurend weghaalt, ik vind namelijk trots standvastig tot in 't verschiet mooi uitgedrukt en in mijn ogen zegt dit al genoeg. |
Thanks voor het commentaar :)
Ik heb 'm hier en daar aangepast, na de conclusie dat jullie eigen wel gelijk hadden.. |
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 17:02. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.