Vraagje over het bereiken van zwarte gaten
 

Bij veel bronnen over zwarte gaten heb je vaak een gedeeltje dat gaat over "wat zou er gebeuren als je in een zwart gat valt?". Maar die titel verwart me een beetje, ik dacht dat het onmogelijk zou zijn om daadwerkelijk in een zwart gat terecht zou komen (vooropgenomen dat je het overleeft)? Immers is de kromming oneindig? Is die titel inderdaad een beetje ongelukkig gekozen of zit ik fout?

Het is wel degelijk mogelijk om in een zwart gat terecht te komen. Even een beschrijving: volgens de algemene relativiteitstheorie bepaalt de hoeveelheid aanwezige massa de mate waarin de ruimtetijd wordt gekromd. Bij een zwart gat is sprake van een ster die onder invloed van de eigen zwaartekracht is ingestort tot één enkel punt, waardoor zo'n zwart gat een enorm zwaartekrachtsveld creëert. Stel je nu voor dat je inderdaad de pech hebt om in een zwart gat te vallen, en stel je voor dat je als het ware rechtopstaand in een zwart gat valt. Doordat de zwaartekracht op je voeten sterker is dan die op je hoofd ontstaat er door dit verschil in zwaartekracht een getijdekracht, waardoor je als een sliert spaghetti wordt uitgerekt. Je wordt dus bij een val in een zwart gat door getijdekrachten uit elkaar getrokken, wat betekent dat je zo'n val in een zwart gat niet zult overleven.

Ja, dat had ik al begrepen (toch bedankt voor de uitleg). Maar kun je nou echt IN een zwart gat komen? Stel nou dat je iets bent dat niet dood kan gaan ("for the sake of argument"), kun je dan echt in het binnenste van het zwarte gat komen of wordt je alleen maar constant aangetrokken door de zwaartekracht?

:S dan heb je inderdaad pech!

en kom jen iet terecht ergens anders in het heelal als door zo'n gat reist?..

Nee, voordat je het centrum (=singulariteit) bereikt is het zwarte gat al verdampt. Je bent dan overigens wel voorbij de 'event horizon'.

event horizon? klinkt niet zo aanmoedigend, ik zal ff op google zoeken..

Event horizon, waarnemingshorizon, een soort point of no return. Deze afstand is de afstand tot het zwarte gat, waarop de ontsnappingssnelheid gelijk is aan de snelheid van het licht. Voorbij die horizon kan dus zelfs licht niet meer ontsnappen aan het zwarte gat (te sterke kromming).