In 't duister dat ons kleedt.
 

“Daddy will the sun come up again?”

Kind, ontdoe je van dit donk’re kleed
dat de nacht rondom jou zo goed behoudt,
meen mij jouw licht, voor jou zal ik stralen,
sluit je ogen en droom in het duister de zon zo goud.

Een glimlach op jouw gelaat, wil ik schilderen
met het mooiste sterrengeel en nachteblauw
en als jij ’t wilt, speel ik op de zuiverste snaren
een vogelzang, opdat jij deze nimmer missen zou.

Mijn kind, ik zal de zon zijn voor jou.

Is deze zin te lang? Als ik 'm zelf lees heb ik er geen last van, maar qua regellengte istie langer zoals je ziet:)

En is de laatste zin niet te kort?

[zeurmodus] Ik weet dat ik niet mag uppen, maar ik zou er toch echt wel graag reacties op willen. Hijs voor school en ik wil m wel zo goed mogelijk inleveren. [/zeurmodus]

Nou, omdat je het zo lief vraagt...

Toen ik de eerste Nederlandse zin las, zag ik zo'n vader voor me die de moeilijke vragen van z'n kind zat is: ach kind, zeur niet zo!
dat heb je vast niet zo bedoeld.

Verder vind ik het niet prettig dat de eerste strofe in de gebiedende wijs staat, en de tweede zo overduidelijk niet ('als jij 't wilt')
ik denk dat ik het mooier had gevonden als het hele gedicht
in de gebiedende wijs stond (maar dat past misschien niet bij de strekking van die 2e strofe)

btw, wat was precies de opdracht bij dit gedicht?

De opdracht was een gedicht te schrijven over liefde, maar dan niet zo standaard ik hou van jou. Ik vond dit op zich wel wat anders.
die eerste zin is een stukje uit een liedje van Anouk.

Wat betreft die gebiedende wijs enzo, dat ben ik niet met je eens. De eerste strofe is aansporend bedoeld, niet bevelend. De tweede strofe is meer aanvoegend, uitleggend, lieflijk. snap je?

Edit: bedankt voor je reactie trouwens :bloos: ;)

Ik bedoelde ook eigenlijk meer aansporend dan bevelend, maar ik kon even niet op het goede woord komen.

Leuk trouwens dat je niet over liefde tussen een vader en kind schrijft, ipv die standaard romeojulia-liefde

De hemel vol sterren, nacht, duister, licht, vader en kind = het gewoonlijke.

Waarom lever je niet: "vind mij in 't gescherfde spiegelbeeld" in?
Die is veel mooier en raakt meer. Misschien is het ietwat cliché, who cares? Je hebt het in ieder geval mooi opgeschreven.

ik vind die andere ook beter (ben ik het weer met jou eens, :mad: kap daar eens mee)
maar ik vind deze ook niet cliché hoor .

Mag ik?
Sorry Ave, maar dit ontlokt mij weer een *gaap*.

Hij is wel mooi geschreven. Maar ja. Ja.

Ja je mag :) Iedere kritiek is welkom, en ik snap ook echt wel wat je bedoelt. Dit komt er nou eenmaal bij mij zonder moeite uit, lekker lui dus.

Wat ik me afvroeg, zou je het ook niks/saai vinden als ik zoiets normaal gesproken juist NIET zou schrijven?
En wat vind je dan van "Vind mij in 't gescherfde spiegelbeeld"?