Mening depressie
 

Ik heb nog een vraag voor m'n PO maatschappijleer, over depressie in de maatschappij.

Ik moet verschillende meningen over depressie hebben, om te vergelijken enzo. Dus als men nou even lekker alles eruit gooit...

wat vind je van een depressie? (hmm rare vraag). wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan, van wat de overheid eraan doet, van depressieve mensen in je omgeving?

ik kan alles gebruiken dus.. thanks :)

modeverschijnsel natuurlijk (y)

ik ook (kan ook alles gebruiken) want doe mij project over depressie (bij jongeren).
maar ik weet niet heel cker of dit nu op psychologie moet aangezien het gaat om je 'huiswerk' van maatschappijleer.

ik houd dit (of was het nu deze?) topic iig in de gate.

Wat vind je van een depressie?
Idd een rare vraag. ;) Wat vind ik er van? Vervelend? :p

Wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan?
Wat bedoel je daar precies mee? Of mensen het 'accepteren' ed? Dat is heel wisselend, de één 'accepteert' het en gaat er goed mee om, terwijl de ander het alleen maar erger maakt.

Van wat de overheid eraan doet?
Wat doet de overheid er aan?

Van depressieve mensen in je omgeving?
Ligt heel erg aan de persoon zelf en hoe hij of zij er zelf mee om gaat. Als iemand depressief is en daarbij continu loopt te 'klagen en te zeuren' (ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven), dan heb ik daar op een gegeven moment wel moeite mee...maar dat komt dan meer door het 'klagen en zeuren', niet zo zeer met de depressie zelf.

Ik word gek van mensen die zeggen dat ze depressief zijn, terwijl ze niet eens weten wat een chagerijnige bui hebben is.
Soms denk ik, draai jij maar eens een dagje mee met mijn vader die manisch depressief is, misschien kom je dan op andere gedachten..
Depressief zijn is niet stoer!

Depressieve mensen in m'n omgeving zijn verschrikkelijk moeilijk om mee te leven, ook voor henzelf. Ik hoop vaak dat mijn vader een goede bui heeft als ik hem zie (ik woon bij m'n moeder -> gescheiden ouders), want anders wil hij niet eens dat ik hem zie, omdat hij dan vaak niet gedouched, niet aangekleed op de bank te huilen of tv te kijken..

Wat de overheid er mee doet? hoezo?

hoi mala,

het moet ontzettend moeilijk voor je zijn dat je vader manisch-depressief is. ({)
Toch (en zie dit ajb niet als een aanval) denk ik dat je niet te snel voor andere mensen moet oordelen of zij wel of niet depressief zijn. Misschien heb je gelijk, en hebben ze alleen een chagrijnige bui, misschien heb je geen gelijk... Het lijkt me namelijk heel moeilijk niet geloofd te worden.

liefs, fantome

ik denk dat ik wel begrijp waaro je deze reactie geeft. Zou je hem toch wat nader kunnen toelichten? dankjewel alvast!
liefs, fantome

omdat er altijd mensen gek genoeg zijn om er serieus op te reageren

Omdat sommige mensen misschien echt depressief zijn? :p

wat vind je van een depressie? (hmm rare vraag). wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan, van wat de overheid eraan doet, van depressieve mensen in je omgeving?

hai

Ik ben heeeeel misschien manisch depressief, (zjin ze aan het checken etc.) Ik vind het zwaar kut, ben erg moe steeds,en dan weer super actief.

Om me heen hebben mensen zoiets van wtf, dan ben je weer super vrolijk , ben je ontzettend actief en shit, en dan kunnen we je niet meer aanspreken . Ik ken ook mensen die zeggen dat ze **depressed** zijn, maar die zitten alleen maar oziets van ik haat mezelf, ik ben niks waard, i'm confused, zitten de hele dag aan je hoofd te klagen dat ze niks goed doen. En dan kan ik maar als te goed begrijpen dat mensen er last van krijgen,en zeggen van,. je wilt gewoon aandacht, je wilt alleen maar horen, je bent het wel waard, nee je bent niet lelijk etc. Maar dan heb ik ook zoiets van ga hulp zoeken!!.

Ik weet verder niks van de overheid...

Depressie is een leuke bezigheid voor als je je verveelt

leg eens uit !

je bent erg lief bezig :)

wat vind je van een depressie?

Ja, natuurlijk erg spijtig voor de mensen die eraan lijden. Ik denk niet dat het een modeverschijnsel is of iets dergelijks, al zijn er nu wel meer mensen die zich makkelijk in die categorie plaatsen...

wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan?

Dat schiet naar mijn mening aardig tekort. De mensen die je echt kunnen accepteren zijn schaars.

van wat de overheid eraan doet?

Tsjah, ze doen er niet echt iets aan eh...

van depressieve mensen in je omgeving?

Mja, ik vind mijzelf nou niet echt geweldig lief ofzo, maar het is beter als ik wat dit betreft geen oordeel over mijzelf vorm. Ik kan wel de mensen eruithalen die 'echt' depressief zijn en de mensen die het, zoals Freestyler* zegt, een modeverschijnsel maken. Maar die mensen reken ik sowieso niet tot de depressieve mensen.

Nou, een depressie opzich is geen modeverschijnsel, maar wel een modewoord. Mensen zeggen graag van zichzelf dat ze depressief zijn, want.. grof gezegd.. dan kunnen ze zielig gevonden worden, aandacht krijgen, en hopen ze misschien dat er minder van ze wordt verwacht.

Dit in tegenstelling tot de mensen die echt depressief zijn, vaak juist helemaal geen aandacht willen, het liefst vergeten worden, en blij (nouja, blij is het verkeerde woord) zouden zijn als ze wel weer konden functioneren in deze maatschappij en niet meer depressief zouden zijn.

Geen moderverschijnsel dus, maar modewoord.

Zoals, maar dat ik er serieus op in ben gegaan ligt niet aan jou of aan dat ik 'erin getrapt' zou zijn, dat ligt aan het feit dat er mensen zijn die zweren bij de opmerkingen zoals jij die soms sarcastisch bedoeld. En die wou ik even voor zijn ;) :p

daar hoort een andere smiley achter ;)
maar omdat ik toch zo aardig ben, zal ik dan ook nog even serieus reageren;

want vind je van een depressie?
weet ik veel. Ik weet toch niet eens wat het is. Jah ik ken ook wel de standaard sypmtomen enzo. En ik voel me al superlang vaak zo. Maar ik heb geen depressie. Dus ik kan niet weten hoe het voelt en wat het inhoudt. Dus wat vind ik er van? Ja vervelend voor de mensen die het hebben.

Wat vind je van de maatschappelijke tolerantie?
Ik denk dat het voor een ziekte die niet heel erg tastbaar is - niet zichtbaar lichamelijk dus - redelijk geaccepteerd wordt. Maar mensen hebben wel al snel: jah ik voel me ook wel eens klote, maar ik ga niet de hele dag in mijn bed liggen, bijvoorbeeld.

Wat vind je van wat de overheid er aan doet?
Die pompen belastinggeld in de gezondheidszorg. Wat er specifiek gedaan wordt op het gebied van depressies weet ik niet, maar ik zou ook niet weten wat de overheid zou moeten doen, dat suggereert deze vraag namelijk

Wat vind je van depressieve mensen in je omgeving?
Heb ik niet. Denk ik wle moeilijk om mee om te gaan. Je wilt mensen wel helpen, maar dat lukt niet en dat is frustrerend. Ook wel lastig als je het zelf even moeilijk hebt denk ik. Soweiso mensen die somber denken zijn niet echt inspirerend voor mij.

oja; aragnabite dat vermoedde ik al
maar als eerste die in de topic reageerde kon ik het niet laten

Mijn beste vriendin is depressief en er is ook borderline bij haar vastgesteld. Ik vind het moeilijk om met haar om te gaan omdat ze vaak enorme pieken en dalen heeft en dat kan al binnen een halfuurtje helemaal omslaan. Laatst had een jongen een beetje lullig tegen haar gedaan en toen had ze het over zichzelf van kant maken. Ook zegt ze vaak op het laatste moment afspraken af omdat ze zich kut voelt. Ik probeer altijd begrip op te brengen maar ik vind het heel erg moeilijk. Ze heeft er nu medicijnen voor maar die lijken niet ontzettend goed te helpen :(

Ik denk verder dat er veel mensen zijn die depressiviteit erg onderschatten.

Ik vind et zelf moeilijk te zeggen wanneer iemand depressief is. Van mezelf vind ik het ook moeilijk te zeggen. Je denkt aan de ene kant dat je depressief bent, aan de andere kant heb je zoiets van, tjonge, wat stel ik me aan, het kan altijd erger.
Ik ben er wel zeker van dat je nooit erachter zult komen wie depressief is en wie niet. Zo zullen er mensen rondlopen die vinden dat ze zich aanstellen en dus beweren niet depressief te zijn. Ook zijn er mensen die op et randje hangen, en zeggen depressief te zijn, hoewel dit dus nog net niet het geval is.

Naar mijn mening zijn er wat depressie betreft 3 groepen in de maatschappij. 1 groep die zelf een redelijk voorspoedig leventje hebben, waardoor je vaak niet inziet dat er ook mensen zijn waar het niet goed mee gaat. (voor mn gevoel hoorde ik daar eerst bij en nu ik zelf niet lekker in mn vel zit, zie ik dat er ook een andere kant blijkt te zijn. Niet dat ik helemaal dom was en niets zag oid) dan heb je een groep die zelf depressief zijn, of down momenten hebben. Zij zien ook van anderen in hoe het kan gaan en respecteren hun gevoelend daardoor ook. Dan heb je ook een groep ertussen in naar mijn mening dan. Zij hebben begrip voor mensen met een depressie of down gevoelens, maar hebben er zelf niet echt last van.

Wanneer je meerdere 'depressieve' mensen in een omgeving hebt, kan dit soms niet goed lopen. Mijn ervaring is dat je meestal die momenten afwisselt, de ene keer zit de een diep, de andere keer de ander, maar er zijn ook momenten dat je allebei neit lekker in je vel zit, waardoor je erg op elkaars zenuwen kan gaan werken.
Mijn moeder is overspannen geweest, nu niet echt meer, maar ook wilde ik haar niet lastig vallen met mijn problemen.

Owjah ff over de overheid
Volgens mij doen die echt geen fuck, wat ze zouden kunnen gaan doen is die fucking psychologen goedkoper kunnen maken..
Die tariefen zijn gewoon 75 euro per drie kwartier ,,,damn.

Ik vind dat het de laatste tijd nogal wordt gezien als een modetrend. Oké, misschien is dit wel beter dan dat niemand weet wat depressief zijn is. Maar langs de andere kant is het verschil enkel dat nu iedereen DENKT dat ze weten wat depressief zijn is. Dat is eigenlijk totaal niet zo, en de overheid weet dat precies ook. Tarieven voor psycholoog zijn idd heel erg duur. Gelukkig bestaan er voor mensen onder de 18 nog instanties waar het gratis is.

Depressieve mensen zijn stom.

wat vind je van een depressie?

Helemaal niets. Mensen moeten niet zo zielig doen.

wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan

Die is te groot. Er is teveel hulp voor zulke 'zielige' mensen. Laat ze hun eigen boontjes maar doppen.

van wat de overheid eraan doet

Precies genoeg, maar het mag nog wel minder.

van depressieve mensen in je omgeving?

Ik veracht ze.

Een depressie is een serieuze aandoening, die helaas (doordat het vaak in de media komt en er ook een hoop mensen de diagnose bij zichzelf stellen of het nogal makkelijk is om over een 'depressie/ depressieve periode' te spreken) door veel mensen niet serieus (meer) genomen wordt.
Ik vind dat eigenlijk best een moeilijke zaak, want het is en blijft erg zwaar voor de persoon in kwestie.
De diagnose kan alleen door deskundigen worden vastgesteld. In mijn geval is dit zo en ik slik hiervoor al 5 jaar medicatie, waar ik sinds een paar maanden eindelijk de juiste soort en dosering heb gevonden. Mijn leven is een heel stuk verbeterd en ik kan weer normaal functioneren.
Ik vind het wat zwak om hier lukraak een korte en niets slaande opmerking over te maken. Onderbouw het en geef een fatsoenlijke mening.
Een reactie als RanC vind ik gewoonweg triest. En déze mensen veracht IK dan weer.

Ik heb zelf borderline. Misschien is dat wel anders enz. maar daardoor ben ik toch wat voorzichtig over oordelen of iemand wel of niet een depressie heeft. Ik heb er namelijk dagen tussen zitten dat ik suïcidaal ben en dus echt heel erg depressief, maar de volgende dag kan het dan alweer gewoon redelijk/goed met me gaan. Toch spreek ik op de dagen dat het zo slecht me me gaat wel van een depressie omdat het in mijn ogen veel erger is als een dipje. Door mijn eigen situatie ben ik zelf ook voorzichtig ten opzichte van anderen. als iemand zegt dat hij/zij depressief is dan neem ik dat zonder meer aan. Ik weet wel dat depressie een modewoord is en dat mensen snel geneigd zijn om het gebruiken, maar ik hoor het liever een keer te vaak dan te weinig. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik iemand zou verliezen of erg achteruit zag gaan terwijl ik niet wist dat deze persoon depressief was. Ik denk dus dat je erg op moet passen bij het vormen van een mening over depressie wat dat betreft. Ik heb het idee altijd dat iemand het niet zomaar zegt.
Wat de maatschappij betreft, ik denk dat er heel wat minder depressieve mensen waren als mensen een depressie sirieus namen en leerden om te luisteren naar problemen van anderen. Ik vind dat de maatschappij wel wat meer betrokken mag zijn, een depressie komt namelijk vaak voor.
De overheid doet er in mijn ogen echt veel te weinig aan.

Ik sluit me verder ook helemaal bij jou aan. (heb zelf ook borderline)

Als je je overmatig verveelt. Te weinig hobbies en je bent door omstandigheden niet in staat te werken of naar school te gaan, dan ga je je zo erg vervelen, dat de kans groot is dat je depressief wordt. Vandaar mijn "sarcastische" opmerking

mja, je noemt een mogelijke oorzaak die vast niet zo vaak voor komt dan een andere oorzaak.

:) je wilde hier graag een reactie op denk ik?
bij deze! wil je trouwens nog eens posten of dit je echte mening is, vinnik wel interessant.

wat vind je van een depressie?
Ik vind depressie zwaar kut. Simpel zat. Ik heb zelf meerdere depressies gehad (meerdere vormen ook) en nu ik me enigzins goed voel hoef ik het nooit meer terug te zien. Ik ben nog steeds weleens bang, als ik me wat minder voel, om terug te vallen in een chronische depressie. Het heeft dus nog steeds impact.

wat vind je van de maatschappelijke tolerantie ervan?
Ik merk vooral dat de maatschappij alleen bereid is rekening te houden met een ander als diegene zwart op wit een diagnose heeft. En dat terwijl het alleen maar moeilijk is om voor zoiets naar de dokter te gaan. Het is nog steeds zo dat psychische ziekte vaak niet als legitieme reden wordt gezien om medische (psychische) hulp te zoeken of ziek te melden. Dat is jammer.
En daarnaast wordt er ook nog weleens vervelend tegen (mensen in) de hulpverlening aan gekeken. Psych nodig? Wat raar. Vaak heb ik het idee dat er nog steeds misconcepties bestaan over het krijgen van hulp - een stereotype van gillende mensen in dwangbuizen die compleet van de wereld zijn, stemmen horen en niet normaal kunnen functioneren.

wat vind je van wat de overheid eraan doet?
Daar houd ik me niet zo mee bezig eigenlijk. Ik vind tertiaire preventie vooral een taak waar de overheid mee belast moet zijn (tertiaire preventie wordt in de Arbeids- en Gezondheidspsychologie gedefiniëerd als het voorkomen dat een ziekte of aandoening erger wordt en actie ondernemen om levenskwaliteit te verhogen bij ziekte), en ik denk dat dit niet slecht uitgevoerd wordt. Maar of primaire preventie (voorkomen van ziekte) en secundaire preventie (vroeg ontdekken van ziekte) ook taken van de overheid zijn... Daar heb ik nog mijn twijfels over. En de overheid geloof ik ook.

wat vind je van depressieve mensen in je omgeving?
Ik heb altijd de neiging om mensen zoveel mogelijk te helpen waar ik dat kan. Depressieve mensen zijn dus heel vervelend, want die kunnen vaak niet zomaar geholpen worden, daar heb je meestal professionals voor nodig.
En daarnaast is depressie ion mijn omgeving ook niet zo goed voor mijn stemming.
Ik heb het er dus over het algemeen niet zo op.

Nouja, in elk geval thanks voor alle usufulle meningen.

Ben er zelf inmiddels half achter wat de overheid doet, (voor de mensen die het interesseert.. :)). Ze doet een poging mensen te helpen d.m.v. stichtingen als Trimbos, Pandora en Vindicta (Nee, ik had er zelf ook nog nooit van gehoord). Er is inderdaad mogelijkheid tot psychiatrische behandeling, ambulant, deeltijd, of klinisch. Dit is erg duur, het wordt betaald door belastinggeld en AWBZ (algemene wet bijzondere ziektekosten :)). Er is mogelijkheid tot speciaal onderwijs, en er zijn heel veel mogelijkheden voor begeleid / beschermd wonen, zoals RIBW (Regionale Instelling Beschermd Wonen, in Den Haag).

*lulverhaal* mrja. M'n PO lukt nu dus ook wel :)

Heleboel onzinreacties verwijderd, dan kan hij nu weer open. Lief zijn nu.

Mensen kunnen zich vaak niet inleven in andermans gevoelens als zij die zelf nog niet hebben ervaren of deze op dit moment niet ervaren. Het is dus begrijpbaar dat sommige mensen het bestaan van depressie ontkennen maar dat zegt niet dat het niet bestaat. Het bestaat alleen in zwaardere en lichtere vormen, en soms, maar dat is heel soms, zeggen de wat minder slimmere mensen dat ze een depressie hebben terwijl ze dat dan nog maar 2 weken hebben. Maar op zich kan ik daarmee leven en doe ik dan altijd net alsof ik ook denk dat ze dat hebben. Dan vraag ik gewoon later nog een keer: heb je een depressie?, en dan zeggen ze nee.

Kortom: depressies bestaan en het is ook nog eens een (fysieke) ziekte, er ontbreekt namelijk een bepaalde stof in je hersenen.

serotoninetekort toch ?

Ik zou het op moeten zoeken, dat soort dingen hebben altijd met serotonine en dopamine te maken. Deze stoffen worden, na vrijlating als gevolg van stimulatie, te snel weer opgenomen in de presynaptische cel, waardoor ze extreem weinig effect hebben (ze kunnen niet even lekker op de postsynaptische cel bouncen, zo heb ik het altijd begrepen).

Huh, ik heb het gevoel dat dat geen antwoord op je vraag was. :D

Kut.

Probeer maar eens je oudere broer in leven te houden

Ik kan me er weinig bij voorstellen. Maar ik ga dan ook alleen om met geestelijk kerngezonde mensen.

Jezus ghristus is nooit depressief!

gefeliciteerd

Tsja wat ik van een depressie vind, vervelend om te hebben. de maatschappij zegt veelal dat mensen met een depressie zich aanstellen, en dat het allemaal wel niet zo dramatisch is. Ik vind dat men zich meer moet richten op preventie van het uit de hand lopen van een depressie. Nu worden mensen veelal pas opgenomen als ze ofwel een zelfmoordpoging ofwel helemaal ontspoort zijn worden opgenomen. Op dit moment heb ik niet echt depressieve mensen in mijn omgeving. Had wel een vriend die zwaar depressief was en de weg een beetje kwijt aan het raken is. Weet nu niet echt hoe het mert hem gaat wat ik heb hem om bepaalde redenen die ik nu niet ga opbiechten laten vallen.

wat is een depressie?
Mensen hebben een depressie wanneer ze zich minstens twee weken achtereen erg somber voelen en daarnaast last hebben van meerdere onderstaande verschijnselen:

lusteloosheid en prikkelbaarheid

gebrek aan interesse en plezier

concentratieproblemen, vergeetachtigheid en besluiteloosheid

schuldgevoelens, zelfverwijten en het gevoel niets waard te zijn

het gevoel van binnen dood of leeg te zijn

gevoelens van machteloosheid, wanhoop en angst

grote vermoeidheid

sterke neiging tot piekeren

huilen zonder dat dit oplucht of graag willen huilen maar dit niet kunnen

traagheid in praten, denken en bewegen of lichamelijke onrust

gebrek aan eetlust en gewichtsverlies of juist overdreven eetlust en gewichtstoename

moeite met inslapen of doorslapen of juist niet uit bed kunnen komen

weinig of geen zin in vrijen

lichamelijke klachten zoals: verstopping, een droge mond, onverklaarbare pijn, duizeligheid, hartkloppingen, trillende handen, druk op de borst en hoofd- en rugpijn.

Veel depressieve mensen voelen zich ’s ochtends het ellendigst en gaan zich in de loop van de dag beter voelen, bij anderen zijn de verschijnselen ’s avonds juist het sterkst.

Wat vind ik er van?
Een depressie is heel zwaar voor de persoon zelf en voor de omgeving en ik vind niet dat er te licht mee omgesprongen moet worden. Mijn vader is een aantal jaar flink depressief geweest en dat heeft nu nog zijn nasleep op het gezin.

De tolerantie van mensen vind ik niet erg groot, zeker niet omdat ze niet weten wat zo iemand door maakt. het wordt na een aantal maanden vaak afgescheept als aanstellerij en dat vind ik heel erg.
De overheid doet zeker niet genoeg om deze mensen weer in de roelatie te krijgen, maar misschien is dat mijn ervaring en ervaren anderen het anders. maar wat ik bij mijn vader heb gezien is dat er zo weinig aan gedaan is om hem terug in de roelatie te krijgen dat het langer geduurd heeft dan nodig is.

hmm, ik weet niet precies het hele biologische verhaal, weet wel dat antidepressiva serotonine heropname remmers zijn.

dus bij deze verklaar ik je verhaal voor Waar :) *hoi hoi*