Vergeten
 

Vergeten

In ere aan jou,
jij die mij hoop gaf.
In ere aan jou,
zal ik leven.
Nooit eer zal ik jou vergeten,
want hou kan ik, jou,
jij die mij hielp,
die mij licht bracht in het donker,
hoe kan ik jou vergeten.
En toch is het vaag,
ik weet het niet precies.
Ooit zal ik zeggen,
en dat weet ik nu,
dat ik je vergeten ben.
Maar, wie was jij ook al weer?

Volgens mij zeg je niet 'in ere aan jou', maar 'ten ere van jou'. Hoogstens misschien nog 'ten ere aan jou', maar dat klinkt ook lelijk. Ik vind 'vaag' niet bij de rest passen, en 'ik weet het niet precies' ook niet. Het idee met het 'wie was je ook al weer?' aan het eind vind ik wel leuk, maar dat had je naar mijn mening beter uit kunnen werken.

Is het niet 'ter ere'?

'in ere' bestaat ook wel, maar volgens mij betekend dat wat anders ('in ere herstellen'/'de naam in ere houden').

Eee ja, je hebt gelijk.