Scholieren.com forum - Wat Is COmA

Citaat:

Coma is een toestand van sterk gedaald of geheel opgeheven bewustzijn. In de regel is er geen reactie meer op zintuiglijke prikkels. Een coma kan optreden als gevolg van directe beschadiging van de hersenen, bijvoorbeeld na een ongeval, door een tekort aan zuurstof, door de aanwezigheid van giftige stoffen in de bloedbaan en door stoornissen in de stofwisseling.

Een onafgebroken stroom van zuurstof is van levensbelang voor de werking van de hersenen. Het zuurstofverbruik van de hersenen is het hoogst van het gehele lichaam en afhankelijk van de activiteit.

Bij een coma is snelle opname in een ziekenhuis noodzakelijk. Daar moeten artsen onderzoeken wat de aard is van het bewustzijnsverlies.

Bron: http://www.gezondheidsplein.nl

Citaat:

Coma

Coma is letterlijk Grieks voor `diepe slaap`. Met dit begrip wordt in de geneeskunde een diepe bewusteloosheid aangegeven, die enkele uren, maar ook dagen of zelfs weken kan duren. Een coma is altijd een levensgevaarlijke toestand. Als je in coma ligt treden er stoornissen op van de hersenfuncties, als gevolg van zuurstofgebrek, een te laag bloedsuikergehalte of een onvoldoende doorbloeding.

Symptomen

De ogen zijn dicht.
De patiënt is niet aanspreekbaar.
De patiënt reageert niet op pijnprikkels of alleen maar met ongerichte afweerreacties.
Vaak een kenmerkende geur van de adem.

Verschillende soorten coma`s en de oorzaken

Neurologische aandoeningen

Beroertes, tumoren, epileptische aanvallen, hersen- of hersenvliesontstekingen, hersenbloedingen, vergiftigingen en schedel- en hersenletsels kunnen coma tot gevolg hebben.

Suikerziekte

Het coma bij suikerziekte (coma diabeticum) wordt voorafgegaan door een algehele verzwakking , hoofd- en buikpijn en hevige dorst. Het bewustzijn vermindert en de adem heeft de geur van aceton. Ook stijgt de bloedsuikerspiegel. Deze coma kan bij diabetespatiënten optreden wanneer ze zich niet goed aan hun dieet houden of wanneer ze vergeten zijn om insuline te spuiten.
Hypoglycemisch coma ontstaat door een tekort aan suiker in het bloed. Symptomen hiervan zijn: onrust, trillen, slapte en geheugenstoornissen. Het gevolg van deze symptomen zijn krampaanvallen, verlammingsverschijnselen en uiteindelijk coma. Te veel insuline, overbelasting of infectieziekten kunnen deze coma veroorzaken bij diabetespatiënten.

Schildklieraandoeningen

Coma bij te sterk werkende schildklier. Wanneer door de schildklier te veel hormoon geproduceerd wordt, kan dit leiden tot braken, diarree, een snelle pols, weinig spierkracht, onduidelijke spraak, bewustzijnsstoornissen en coma.
Coma bij een te zwak werkende schildklier. De symptomen hiervan zijn: een bleke en droge huid, een dikke tong, onderkoeling en een langzame ademhaling. Een tumor of een ontsteking van de schildklier kan hiervan de oorzaak zijn.
Coma door een aandoening van de bijschildklier. Hierbij verloopt de productie van de hormonen van de bijschildklier ongecontroleerd, waardoor de calciumconcentratie in het bloed tot een gevaarlijke hoogte stijgt. Waarschuwingssignalen hierbij zijn: apathie, hallucinaties en verwardheid.

Leveraandoeningen

Acuut levercoma. Deze vorm van coma wordt voorafgegaan door slaperigheid, apathie en geelzucht. Het coma kan het gevolg zijn van een acute hepatitis (leverontsteking), ernstige infecties zoals gele koorts, of vergiftigingen door bijvoorbeeld alcohol.
Chronisch levercoma. Dit wordt voorafgegaan door trekkingen en trillen van de handen en de tong.
Ook chronische of acute nieraandoeningen kunnen een coma tot gevolg hebben, waarbij de adem van de patiënt naar urine ruikt. Deze patiënten kunnen alleen gered worden als er snel wordt ingegrepen. Dit moet dan gebeuren door middel van een niertransplantatie of hemodialyse.

Wat moet je doen bij een coma?

Wanneer er iemand in een coma raakt, moet je direct de ambulance bellen. Als je weet welke ziekten de patiënt heeft is het verstandig dit meteen telefonisch door te geven en beschrijf zo nauwkeurig mogelijk wat er gebeurd is. Het ambulancepersoneel zal ter plaatse alles doen om de vitale functies in stand te houden.

Bron: http://www.gezondheidsnet.nl