Tijd
 

Als je een depressie hebt, weet je dat het over een jaar bijna gegarandeerd weer over is (enkele ernstige vormen van dystemie uitgezonderd). Waarom kunnen mensen dan niet gewoon achterover zakken, een blikje fris opentrekken en wachten tot de storm uitgewaaid is?

Ik heb me het vaak afgevraagd, maar ik kan er niet opkomen waarom en wil het toch graag weten. Wie weet het?








En als er quasi beledigde kutreplies komen ga ik bitchen

Omdat.... dat niet in je hoofd opkomt en niemand het erin kan praten als je een depressie hebt?
Dat is het juist, volgens mij, je bent jezelf 'kwijt', en ziet even geen uitweg. Dan denk je niet dat de kut-toestand vast wel weer binnenkort over is. imo.

ja ik denk dit ook... als ik een periode in mijn leven heb waarin me echt kut voel, (ik weet niet of het echt een depressie is maar toch) kom je niet 1.2.3. overheen. erna kijk ik erop terug dat het eigenlijk wel aanstellerig van me was want het gaat toch wel over maar in die periode zelf denk je daar niet aan

Er zijn wel mensen die dat kunnen, denk ik. Maar voor anderen (en ik denk toch ook voor de mensen die het wel kunnen) is een jaar verschrikkelijk lang als je je zo klote voelt. Daarnaast kun je van te voren niet voorspellen hoe lang het gaat duren, het kan een maand zijn, maar het kunnen ook meerdere jaren worden (je weet van te voren ook niet of het dysthemie is of niet, maar volgens mij kan ook een 'gewone' depressie wel langer duren dan een jaar).

Maar waarom niet?





Btw, als het langer duurt dan een jaar IS het dysthemie.

Als een depressie langer duurt dan een jaar hoéft het niet meteen dysthemie te zijn hoor.

Ik denk inderdaad ook dat dat nou het laatste is waar je aan denkt als je in een depressie zit: 'over een jaar is het toch over..' Je bent jezelf niet meer en kunt vaak ook niet logisch nadenken over dat soort dingen. Daarbij kan een jaar echt heel, heel erg lang duren voor iemand met een depressie. Daarbij is een jaar natuurlijk maar een gemiddelde, het kan ook anderhalf jaar zijn, of 5 maanden. Dat weet niemand van te voren, het hangt natuurlijk ook af van het feit of je hulp krijgt of niet. Ik denk ook dat als iemand tegen je zegt: 'over een jaar is het toch weer over' dat jij dat echt niet gaat geloven. Het kan er soms zo zwart uit zien dat het lijkt alsof er nooit een einde aan zal komen.

Wat is dysthemie? :o

Depressie die langer dan een jaar duurt, ontzettend kort door de bocht. Laten we het maar houden op een vorm van depressie:)

Ik weet niet zeker of dat kan. Als je gewoon een jaar wacht, word je toch zo weer depressief omdat je problemen waardoor je depressief bent geworden er nog steeds zijn? Oké, dat hoeft niet zo te zijn, maar is best waarschijnlijk:o

Zou inderdaad kunnen ja, als je het hele jaar met een biertje in je hand gaat zitten wachten tot alles over is en er verder niets aan doet. :)

Hahaha, ja joh. (y)

Als je depressief bent kun je ook echt logisch nadenken he?
Mensen die depressief zijn zitten vaak zo erg met zichzelf in de knoop dat ze niet eens weten waar ze moeten beginnen om het allemaal weer goed te krijgen.
Als je 'gewoon een jaartje achter gaat hangen' dan komen er alleen maar meer problemen bij, dan gaat diegene zichzelf ook nog eens een nietsnut vinden omdat diegene er niks aan doet.
Je lost problemen niet op door ze met rust te laten.
Damn, ik kan nu even niet eens uitleggen wat ik precies bedoel, maar als je een beetje logisch nadenkt meneer Blood Fire Rage dan zie je dat je er zelf nog niet eens goed over na hebt gedacht.

Ga maar bitchen.

Als het topic waar zou zijn, zou ik allang al een blikje bier ut de koelkast hebben open getrokken. Maar helaas, het topic slaat als een koeienlul op een drumstel en heeft kennelijk zelf nog nooit een depressie op zijn schoot gehad.

Want als je alleen maar wacht en dus niets doet, dan heb je grotere kans dat de depressie alleen maar toeneemt en niet afzakt, Op deze manier gaat het ook niet snel over, ook niet na een jaar. Als iets vanzelf verdwijnt, dan was het waarschijnlijk geen depressie, maar een puberaal dipje waar iedereen wel eens last van heeft.

Hm, heb dysthemie gehad, het eerste wat ik dacht toen ik weer in een kleine depressie terecht kwam was: "nee he, niet weer!" Toen ik merkte dat het snel (na anderhalve maand) overging was ik opgelucht. In mijn geval was mijn eerste paniekerige gedachte nog niet eens zo vreemd; ik wist niet hoe lang het zou gaan duren.


Verder moet je niet denken dat iedereen die een depressie heeft meteen even de diagnostische criteria opzoekt en kijkt hoe lang het gaat duren (dat is ook niet echt vast te stellen). Je denkt niet rationeel, dingen lijken nooit meer goed te komen en relativeren is nu eenmaal moeilijk. Face it, anders zou het geen depressie zijn.

En bitchen mag hoe dan ook niet.

Volgens mij wordt een persoon met een depressie echt niet binnen een jaar opeens een vrolijke optimist.

Zover ik me kan herinneren ben ik al neerslachtig van aard, dus zo tijdelijk is het ook weer niet. (en ik werk toch behoorlijk hard aan mezelf)

Conclusie: topicstarter weet nu dat het niet kan, slotje. :p ;)

LOL :D

Sommige mensen trekken liever een blik accuzuur open als ze depressief zijn, dan willen ze echt helemaal niets.

Trouwens wil je uit je depressie komen zul je daar toch vaak zelf iets aan moeten doen. En dat gaat niet als je met een pilsje in je hand zit. :p

(y)

Haha :s
Nee. Geen 'haha'. Ik hoop dat dat een lam grapje was.

Een depressie krijg je niet van problemen. Dat lijkt alleen zo omdat je nergens om kut voelen belachlijk is en je je kutheid onderbewust projecteerd op je problemen.

Een probleem kan wel een depressie 'triggeren' (doen starten dus), maar problemen zijn niet de oorzaak van een depressie.

@Shitonya
Ik mag niet bitchen :(
Leer lezen *********** ******

Nog een keer dan maar weer voor de kinderen: Ik zeg niet dat 'het' waar is, ik vraag me af waarom het NIET zo is. En nee, ik heb geen depressie 'op mijn schoot gehad'. Als dat zo was had ik dit topic niet hoeven openen he, licht?

Licht?
Zie je toevallig ook een lichte gang met tl buizen en aan het einde een soort hippie figuur voor een grote poort staan?

Zit je die meneer nu te bedreigen? :|

Je hebt wel een depressie-obsessie he?
Volgens mij kun je nooit voorspellen wanneer een depressie precies over zal zijn, dus kun je er ook niet op gaan zitten wachten.

Neuh, ik kom het gewoon het meeste tegen.

Ik zou niet durven :o

Gelukkig maar, ik was al weer helemaal op de kast.

Ach, wat doe je daar nou toch weer vlegel?

Een jaar lang je goed kut voelen is lang hoor. Helemaal als dat een heleboel in je leven beinvloed... Dan kun je niet meer rationeel nadenken en bedenk je al helemaal niet dat het over een jaar over zal zijn. Zelf heb ik dysthemie en ik weet dus niet hoe lang het nog kan gaan duren, ook al zou ik graag willen dat ik me soms minder down voel.

Angst aangejaagd zijn :o

Jij bange pmmerd :nono:

Je spreekt jezelf echt ontzettend tegen weet je dat? Eerst zeg je: een depressie krijg je niet van problemen, en nog geen twee regels later dat een depressie wel gestart kan worden door problemen?

Hoe kan iemand die nog nooit een depressie heeft gehad, daar nou over oordelen? Overigens, als een depressie niet van problemen zou komen, zoals je in je eerste zin beweerd, hoe denk je dan dat dat gebeurd? En dan de genetisch bepaalde depressies uitsluitend hè. Denk je dat dat zo uit de lucht komt lazeren? 'Gut, ik verveel me, laat ik eens depressief worden!' (y)

Het hoeft niet na een jaar over te zijn. Bij mij duurt het nu zo'n 2 jaar. En waarom ik niet gewoon wacht tot het over is? Omdat het ten 1e gewoon zwaar is om me te leven omdat ik me ongeveer constant klote voel en hoe eerder weg hoe beter. Ten tweede is bewezen dat als je therapie hebt en er ook echt iets aan probeert te doen het eerder over kan zijn en de kan dat het terug komt kleiner is dan een onbehandelde depressie. Bij de Riagg vond de psygiater trouwens dat toen ik anderhalf jaar depressief was dat dat al best lang is. En ten 3e werkt het ook niet als je niks gaat doen, tenminste bij mij niet, en je kan wel denken ga gewoon verder met je leven en dan gaat het wel over maar gewoon verder gaan gaat niet zomaar als je depressief bent.

Ohja nog even over hoe en depressie onstaat. Volgens mij onstaat een depressie door combinatie van aanleg, karaktereigenschappen en soms ook nare gebeurtenisen. Het hoeft echter niet altijd zo te zijn dat iemand depressief wordt wanneer er veel nare dingen gebeuren en problemen ontstaan, je moet er dus gevoelig voor zijn. Het kan ook zijn dat iemand het krijgt zonder dat er in het verleden iets is gebeurd waardoor men depressief kan worden.

Moet dat nou zo agressief :nono:

Ik had ook kunnen weten dat er mensen zouden zijn die eerst reageren en niet nadenken. Sorry, mijn fout. Volgende keer zal ik proberen duidelijker te zijn.

Als je met een steen een raam stukgooit, gaat het glas stuk en valt het op de grond. De steen 'triggert' de gebeurtenis 'glas valt op grond', maar de zwaartekracht is de oorzaak dat het glas op de grond valt.
Dat is het verschil tussen trigger en oorzaak.

Als twee mensen dezelfde problemen hebben, en de ene krijgt wel een depressie en de ander niet, ligt het blijkbaar ergens anders aan (persoonlijk denk ik dat het attituden, copingmechanismen, en vooral hormonen zijn).

Ik ben niet agressief.

Ik heb wel nagedacht en begrijp ook heus wel wat je ermee bedoelt, alleen formuleer jezelf dan eens wat beter en onderbouw je dingen eens. Dat was het enige wat ik ermee wilde zeggen, geen persoonlijke aanval of al wat jij ervan denkt.

Omdat een uur, een dag, een maand al heel lang duurt als je je rot voelt en een jaar dus zeker heel lang duurt?

Je weet zelf waarschijnlijk ook wel dat de tijd veel sneller voorbij gaat als je je goed voelt dan als je je slecht voelt.

omdat het je zoo bezighoud denk ik, die depressiviteit, je geest zit nu in die tijd, en je ziel wil er niet uit, en kan dat ook niet

Ik heb zelf nooit een depressie gehad maar ik ken wel mensen die in een stevige dip zitten en het ook best moeilijk hebben. (kweet niet of het al meteen een depressie is maar goed)

Ik vind het zelf best lastig om ermee om te moeten gaan want ik weet absoluut niet hoe zo iemand zich voelt. Ik ben van mezelf wel een vrolijk mannetje en voel me ook totaal niet op mn gemak als iemand zich zooo kut voelt. Troosten, begrip tonen en luisteren is dan nog het beste wat ik kan doen maar ik denk dat als je zelf niet in zo'n situatie bent geweest (dus niet nu bent want dan maak je het erger voor mekaar) dan kan je er vrij weinig mee doen.

Therapie snap ik niet echt. Ik geloof best dat mensen zich er beter door voelen maar dat kan toch echt goedkoper. :s
Praat gewoon met je omgeving of dierbaren. Dat lijkt me echt het beste en iig beter dan met een vreemde praten die er 'verstand' van heeft en ook nog zijn portomonnee gespekt krijgt. Zoiets als het foute dokter effect: "Kom vrijdag maar weer mijn rekening opvullen... hehehe "
Dr zullen vast heel weinig van dit soort shrinks zijn maar toch doen familie en/of vrienden het naar mijn weten altijd beter!