Je vriend/vriendin op de eerste plaats?
 

Dit topic is denk ik vooral voor de mensen die al langere tijd een relatie hebben...
Ik heb mijn ouders laatst eens gevraagd voor wie zij zouden kiezen, mochten ze ooit voor de keus gesteld worden - hun beste vrienden of elkaar. Ze kozen allebei, zonder nadenken, voor elkaar (en het was niet op het zelfde moment, dus ze deden het ook niet voor de ander;)). Ik vond dat nogal verbazingwekkend, want ik zou die keus nu absoluut niet kunnen maken.

Ik vroeg me dus af of jullie voor je relatie zouden kiezen of voor je vrienden, en waarom. Wanneer is dat veranderd? Of denk je dat je mening nog zal veranderen?

tja...

Op dit moment is mijn relatie met mijn vriend (we hebben 3 jaar) op alle vlakken beter dan met mijn vrienden/vriendinnen. Hij staat altijd voor me klaar en is echt mijn maatje in alles... met hem deel ik het meeste... Dan is de keus simpel

Daarnaast heb ik niet echt een 'beste' vriend of vriendin.

Maar goed wanneer zou je zo'n keuze moeten maken?

Ik zou voor de relatie kiezen. Ik weet niet zeker wanneer dit veranderd is, maar op dit moment komt mijn vriend zeker op nummer 1. Het is denk in de loop van de tijd gegroeid, we hebben nu ruim 2.5 jaar een relatie.

Afgelopen kerst leek het eerst of we met kerst niet naar mijn ouders konden gaan. Ik heb toen ook tegen mijn vader en moeder gezegd dat het voor mij belangrijker was om samen met mijn vriend te zijn, en dat mocht het niet lukken om te komen met kerst, ik ook niet alleen kom, omdat ik samen met hem wilde zijn. En ik heb een heel goede band met mijn ouders! Dat was een keuze die heel moeilijk was, omdat ik moest kiezen tussen mensen van wie ik allemaal hou. Gelukkig heb ik uiteindelijk die keuze niet hoeven te maken.

Ik zou voor mijn relatie kiezen, mijn vriend is mijn beste vriend.

Ik vraag me af of die verandering komt op het moment dat je zeker bent van elkaar en van een toekomst samen?

Ik denk het wel, maar het is achteraf toch heel moeilijk te zeggen wanneer dat moment was. Daar kan je moeilijk een tijdstip aankoppelen. Misschien na een half jaar-jaar ofzo? Maar ik zou het niet weten, het gevoel is er nu gewoon.

Ik denk het wel, ik kan niet echt een moment aanwijzen waarop het veranderde, maar ik denk zo na een jaar of anderhalf.

Voor de relatie natuurlijk. Voor hem heb ik alles over, dus ook mijn vrienden als het nodig is. En vrienden kun je opnieuw vinden/maken, een nieuwe vriend vind ik niet zo snel met mijn eisenpakket plus dat ik niemand anders meer wil.

Ik heb altijd geleerd dat je vriendjes overal wel kunt vinden, terwijl je je vrienden moet koesteren. Maar misschien geldt dat alleen voor tieners.

Ik zou voor mijn relatie kiezen. De vriendschappen die ik nu heb zijn niet enorm diepgaand en daarmee een stuk minder waardevol. Bovendien is mijn vriend mijn beste vriend.

Als m'n vriend vindt dat ik moet kiezen, is dat jammer voor hem. Dat ga ik niet doen.. als hij dan besluit het uit te maken, tja.
Als een vriend(in) vindt dat ik moet kiezen, is dat jammer voor hem/haar. Dat ga ik niet doen.. als hij/zij besluit me dan nooit meer te willen zien, tja.
Als m'n ouders vinden dat ik het moet uitmaken, jammer voor hen. (tenzij ze met een reden komen die ik redelijk vind.. maar als het is "omdat ze 'm niet zo leuk vinden" oid, dan niet)
Mocht er een andere reden zijn om te kiezen, zou ik waarschijnlijk voor m'n vriend gaan.

Vriendjes die passen in mijn "totaal plaatje"van een vriend kan ik niet zomaar overal vinden. Een potentiele vriend heeft meer eisen aan zich hangen dan een potentiele (normale) vriend(in) en daarom kun je makkelijker een vriend(in) vinden dan een partner. En als ik een partner heb, dan ga ik er meestal vanuit dat we toch wel minstens wat jaren bij elkaar blijven. Bij een vriend(in) ben ik al tevreden al hou ik het er wat maanden mee uit. De meeste vrienden laten je toch al snel vallen.

Je vriend(in) kan je ook het beste/snelste opvrolijken en je partner verstrekt je seks, zoveel je maar wilt op elk moment. Zoiets geef je ook niet snel op

Zoiets kiezen zou heel moeilijk zijn.

Heb heb geen ervaring met een lange relatie, wel met hele goede vriendschappen.
Denk dat ik niet zonder die vriendschappen zou kunnen, maar ook niet zonder een relatie als ik die heb.

Maar aangezien een relatie een vriendschap is, maar dan ws een beetje uit de hand gelopen (ik weet even niet hoe ik dit beter en anders kan omschrijven), zou ik toch voor de relatie kiezen, al kies ik natuurlijk liever niet.

Weet ik niet, maar ik kan sowieso geen situatie bedenken waarin zoiets aan de orde is.

Dat lijkt me wel.

Ik moet zeggen dat ik tegenover mijn ex heel duidelijk heb gemaakt dat mijn vrienden op de eerste plaats stonden; dat vond ze niet echt leuk, maar zo voelde ik dat wel heel sterk. Maar die relatie was toch al een beetje flaky; en met de desbetreffende vrienden ga ik al respectievelijk 4 en 10 jaar vrij intensief om. Het lijkt mij logisch dat je daar als vriendinnetje van een maand niet direct overheen kan.

er is een beste vriendin en als ik van hem zou moeten kiezen werd dat onmogelijk...ik ken haar al bijna 11 jaar en dat ga ik niet opgeven. Maar verder staat mijn vrienddus samen met haar en mijn familie (ofja gedeeltelijke familie dan :) ) bovenaan. En er zullen misschien situatie's zijn waarin je moet kiezen op een bepaalde manier..maar ik denk dat je dan zo eerlijk en redelijk mogelijk moet zijn. Met kerst bijvoorbeeld, vierden zijn en mijn familie dat beiden op 1e kerstdag. Bij hem thuis vanaf 5 uur en bij mijn oma vanaf 2 uur smiddags...omdat ze bij hem thuis alleen doen eten en bij ons heel erg uitgebreid, is hij eerst meegegaan naar ons, om 5 uur naar zijn oma gegaan en toen ik om 10 uur klaar was bij ons oma ben ik daar nog even heen gegaan...

Maar ik vind eigenlijk dat je vriend, beste vrienden en familie je nooit voor zo'n keuze zouden mogen stellen als ze weten dat het allemaal serieus is.

lastig. Ik heb twee vriendinnen, die ik-letterlijk- al m'n hele leven ken. Ik kan me m'n leven zonder hen niet voorstellen! Ik zou het ook niet gezond vinden als ik hen zou opgeven.
Maar dan m'n vriend... Ik heb me nog nooit zo op m'n gemak en tegelijk zo 'gewild' gevoeld bij iemand. Dus... tsja... ik geef maar niemand op :p
Ik denk wel dat het nog weer anders wordt als je echt met iemand samen woont, en eventueel kindern hebt. Dan deel je echt je leven met iemand, dan kan ik me voorstellen dat je dan liever je beste vriend(in) opgeeft. Maar op dit moment kan ik dus écht niet kiezen...

Mijn vriend. Maar dat is dan ook mijn beste vriend en we zijn ook al heel lang bij elkaar. Vandaar. Ik weet niet of ik het zou zeggen als we nog maar een paar maand hadden - ik denk het niet. Of juist wel, verliefdheid maakt blind, he?

Op dit moment heb ik precies 4 maanden verkering :p
Maar bij mijn vriend kan ik helemaal mezelf zijn, kan ik schreeuwen, huilen, zeuren, lachen, vrolijk zijn, sip zijn, enz.
Omdat ik mijn vriendinnen niet meer zo vaak zie, heb ik het gevoel dat het op die momenten altijd gezellig moet zijn. We hebben het leuk met zijn allen, maar doordat het contact minder is door studies, weet je ook minder waarmee je vriendinnen bezig zijn.
Hiervoor heb ik een langere relatie gehad en daarin was het precies hetzelfde. Toen zag ik mijn vriendinnen wel vaker, maar zou ik ook voor mijn vriend kiezen, simpelweg omdat hij niet alleen mijn geliefde, maar ook mijn beste vriend was. Twee vliegen in één klap.

Nou, ik kom zowiezo op de eerste plaats (lekker egoistisch) Oef maar het zal moeilijk kiezen zijn tussen mijn vriend en mijn vrienden...
Nieuwe vrienden kun je wel maken, maar een nieuw vriendje ook. Maar in beide gevallen, zijn zij wel nét zo leuk? Of misschien stiekum wel leuker. Argh, ik zou niet kunnen kiezen op dit moment.

ik heb nu geen vriend meer, maar heb bijna 2 jaar een vriend gehad, en ik heb gelukkig nooit te maken gehad met keuzes. maar als ik voor een keuze gesteld zou worden, dan zou ik degene die me voor de keuze zet waarschijnlijk aan de kant zetten. het is eigenlijk onmogelijk om te kiezen tussen mensen waar je van houdt. maar dat zeg ik nu, want nogmaals, ik heb nog nooit voor zo'n zware keuze gestaan.

Ik kies in principe niet
en als een partij mij dwingt te kiezen (zo van nu kiezen of mij / ons kwijt) dan mag die lekker vertrekken


magoed als het keuze is die uit overmacht voorkomt (ed geen van beide partijen dwingt mij te kiezen) dan zou het eraan liggen. als ik toekomst zie in de relatie met mijn ev vriendin dan zou ik voor haar kiezen anders niet

Ik vraag me af wanneer een dergelijke iets überhaupt aan de orde zou kunnen zijn. Want mocht iemand ooit van mij verlangen dat ik een keuze tussen dergelijke dingen maak, kan de persoon in kwestie hoe dan ook al opdonderen.

Ik zou nu denk ik voor mijn vriend kiezen, omdat ik hem als 1 van mijn beste vrienden beschouw, en ik naast hem nog maar weinig mensen overhou (op 1 uitzondering na). Stel mij de vraag: Híj of je paard? Verliest híj het waarschijnlijk, aangezien dat laatste boven alles en iedereen staat, al moet ik bekennen dat ze inmiddels wel héél erg dicht bij elkaar liggen:o

Dergelijke keuzes zou ik in iedergeval heel moeilijk vinden. :)

Ligt eraan wie me voor de keuze stelt.. Als mijn vrienden het doen, kies ik voor m'n vriend en andersom.

Maar in andere gevallen, tja, het ligt gewoon aan de situatie..
Ik ben bang dat hij wel onvoorwaardelijk voor z'n vrienden kiest.. Daarom twijfel ik er wel eens aan of hij wel van me houdt, terwijl ik weet dat hij dat wel doet. Ik maak het me zelf ook alleen maar moeilijk.. :S

Ik heb twee hele goede vriendinnen die ik al jaren ken, en aan wie ik echt alles kwijt kan :)
Mijn vriend kan ik sommige dingen gewoon niet vertellen (stel je hebt op het station met een onwijs leuke jongen staan flirten, gewoon voor de lol, dan moet je daarmee niet bij mijn vriend aankomen ;) bovendien is dat leuker om aan je vriendinnen te vertellen). Tuurlijk kan ik als het op echt belangrijke dingen aan komt daar wel over praten met hem. (Anders zou er iets niet goed zitten :p)

Gelukkig zouden mijn vriendinnen nooit zeggen: dump je vriend of anders ben je mij kwijt. Ze hebben altijd het recht om hem niet te mogen, en als ze mij een keer zien, altijd zonder hem, maar ze zullen me nooit voor een keuze stellen :)
Bovendien is mijn vriend blij dat ik vriendinnen heb (net zoals hij zijn vrienden heeft) zodat ik af en toe ook lekker wat voor mezelf kan doen (toch allebei een beetje een prive leven). Dus hij zal me ook nooit voor die keus stellen ;)

Zou ik echt een keuze moeten maken, dan zou ik op dit moment voor mijn vriendinnen kiezen (y)

Moeilijke keuze zou het zijn..

Maar toch voor mijn vriendinnen. Het zou echt niet in me op komen om hun te laten vallen voor een jongen :nono:

In mij wel. Maar dat ligt ook aan de aard en lengte van je relatie.

Ik zou, nog steeds, na ruim 2 en een half jaar, kiezen voor mijn vriend. Zonder hem ben ik nergens... :)

En waarom, tsja, ik weet niet... de liefde gaat op een gegeven moment over in Houden Van en dat komt voor mij gewoon op de eerste plaats.

Natuurlijk houd ik ook van mijn vrienden, echt wel! Maar toch, als je voor die keuze wordt gezet: kies ik voor mijn relatie :D

Waarschijnlijk zal ik niet echt snel voor de keuze komen te staan, maar als ik ervoor zou komen te staan, zou ik wel echt voor mijn vriend kiezen. (ik heb nu ruim 2.5 jaar wat met hem).

De dingen met hem zijn toch altijd net iets leuker dan met vrienden, of nou ja wel anders, maar op een bepaalde manier toch fijner en vertrouwder.

Ik denk dat dit gekomen is vanaf het moment dat het echt serieus bleek te zijn tussen ons, mss na drie kwart jaar ofzo?

Best raar, al die mensen die voor hun 'geliefde' kiezen.. Misschien ligt het aan mij, maar als je 16/17 bent, is het vrij naïef om te denken dat jij en je vriend(in) altijd bij elkaar blijven..
En je vrienden dan? Zou je die niet missen? Betekenen die niet veel voor je?

Relatie. tevens omdat dat ook mijn beste vriend is en omdat ik een verleden heb met vriendschappen die allemaal zijn stukgelopen op rottige manieren en dat ik nu eigenlijk min of meer verwacht dat dat ook gaat gebeuren met mijn huidige vriendschappen. Dit heb ik echter niet met mijn vriend.
Mijn vriend steunt me waar nodig, kent me door en door en ik vertrouw hem en kan op hem bouwen. Ik zie mjin toekomst met hem. Dit echter weer niet met mijn vrienden.
Vandaar dat ik mijn relatie boven alles zou zetten.

( ik wil hiermee niet aangeven dat ik geen waarde hecht aan mijn huidige vriendschappen )

Ik zou ook zeker voor mijn relatie kiezen, vrienden vergeet je makkelijker dan een relatie en heb je makkelijker gemaakt.
Offtopic: Ik heb trouwens halfuur geleden gesprek met mn vriendin gehad waarin het neerkwam op dat k té veel op haar focus.

Ik zou zeker voor mijn vrienden kiezen. Ik ben niet zo goed in me heel erg binden aan één persoon, omdat ik dan veel te bang zou worden haar te verliezen. Bovendien vind ik dat ik geweldige vrienden heb, sommige al bijna 10 jaar en dat is inmiddels heel belangrijk voor me geworden. Overigens 'ken' ik mijn vriendin pas 2 maanden, dat zal zeker meespelen.

hier sluit ik me bij aan..
hoe gek ik ook op mijn vriendje ben, vrienden staan bovenaan. Zeker omdat ik pas 2 weken heb, en die band dus nog ontzettend moet groeien.

Mijn vriend, zonder twijfel. Vrienden zijn allemaal heel erg leuk en van sommige hou ik echt heel veel, maar met hun ga ik geen toekomst opbouwen, met mijn vriend wel.

Ik kan me alleen totaal niet voorstellen dat ik ooit voor die keuze zou komen te staan.

Ten eerste vind ik dat je niet voor de keuze mag worden gesteld, of door vrienden of door vriend(in).
En ik zou echt niet weten waarvoor ik dan wel zou moeten kiezen. In het begin van een relatie ben je nog blind en zou ik direct voor een vriendin kiezen. Later weet je weer dat je vrienden er ook nog zijn. En die minstens zo belangrijk.
Mocht het ooit uitgaan dan heb je nog vrienden. Als je voor je vriend(in) hebt gekozen en het gaat uit heb je niemand.
Kortom, ik zou geen keuze kunnen maken. :)

De kinderen gaan op de eerste plaats, doos!

ik heb in zekere zin voor mijn vrienden gekozen

Ik kies absoluut voor mijn vriend, niemand anders is zo belangrijk voor mij. Zelfs toen we net iets hadden was hij al belangrijker dan mijn vrienden. Ik heb ook geen beste vriendin meer, dus misschien is daarom de keuze wat makkelijker.

bah wat een kleffe antwoorden allemaal

iig, ik zou voor mn vrienden kiezen, hoe leuk mn relatie ook is... ik geloof niet in die onzin van 'ware liefde' enzo, je vindt toch wel weer een nieuwe relatie.

nogal. en opvallend is ook weer het verschil tussen mannen en vrouwen :D

relatie...vrienden maak je altijd nog...ik heb meer aan mijn vriend dan aan mijn vrienden...bij mijn vriend kan ik alles doen en zeggen wak wil 100% maar bij vrienden niet helemaal 95% ofzo...haha dus kies ik toch voor degene waar ik meer mee heb...

Ik kies voor degene die mij niet voor die keuze stelt. Een keuze als die is zwaar oneerlijk en kan je van niemand vragen. Als ik een vriend zou hebben die mij zou vragen om die keuze te maken, dan vliegt ie de deur uit. Als ik vrienden zou hebben die dat van mij zouden vragen, dan kunnen zij opdonderen. Als 1 van de 2 andacht tekort komt, kan daar ook normaal over gepraat worden, we gaan elkaar niet voor keuzes stellen, dat noem ik geen vriendschap meer.

Inderdaad, vind het heel apart.

Het is naief, maar als je je NIET voor je vriendin kiest dan is het zeker afgelopen ;)

Mijn vriend.. met hem heb ik echt een standvastige relatie en ik weet ook precies wat ik aan hem heb.. als ik vraag of hij langs komt zal hij ook nooit geen nee zeggen.
Met mijn vrienden heb ik niet het idee dat ik duidelijk weet wat ik aan ze heb.. ook komt er vaker een ruzie voor waarbij ik een twijfel heb of ik ik de vriendschap zal verbreken of niet. Bij mijn vriend heb ik dat pas 1 keer gehad.

Ik wil niet voor zo'n keuze komen te staan, het ligt er ook heel erg aan.
Mijn vriendje heb ik nu 3 jaar en de vrienden die ik nu heb 1 jaar maar daar ben ik wel heel close mee, met allebei eigenlijk.
Ik zou niet kunnen kiezen, maar als ik écht moet kiezen misschien mn vrienden dan, want als je geen vrienden hebt dat is veel erger, zo is mijn ervaring.

Maarja ik vind het wel heel moeilijk hoor :s ik zou het op dit moment niet weten eigenlijk.

Zo'n keuze is niet te maken.
Als ik toch zo'n keuze moet maken zal het heel erg aan de situatie liggen.
Ik zou nu voor mijn vriendin kiezen, aangezien ik toch (als ik slaag:P) in een nieuwe omgeving terecht kom, waar je nieuwe vrienden maakt en waardoor je de oude vrienden toch minder gaat spreken. M'n vriendin blijft er echter altijd.