Volmaakte Lente
 

Ik vlij me neer in het hoge, groene gras.
Alles heerlijk geurend,
alsof een zoet parfum rond gesprenkeld was.

Gouden zonnestralen strelen mijn haar.
Ze laten mij stralen,
een gevoel wat ik als geluk ervaar.

Zwoele druppels dalen neer op mijn huid,
en kriebelen me zacht,
op het moment dat ik mijn ogen sluit,

verdwalen mijn gedachten.
Ze zijn op zoek naar jou.

Plots buigt een verkoelende schaduw zich boven me,
die mij teder en liefdevol kust.
Dan openen mijn ogen
en kom ik pas echt tot rust,
want mijn gedachten zijn weer teruggekeerd
en brachten jou met zich mee.
Nu is het plaatje compleet,
..lente..
jij en ik, met z’n twee.

Wauw..
Het maakt deze grauwe herfstdag toch nog mooi! :)

mooi, mooi, mooi!!! 'k had alleen maar het gevoel bij 'haar, ervaar' dat het gedwonge rijm is,
de vierde strove leest een beetje raar...maar dat kan ook wel komen omdat ik hem 2 keer verkeerd las

owja ik zou van de zin "Dan openen mijn ogen" Dan openen mijn ogen zich, maken dat komt beter uit met het rimte volgens mij :D

eigenlijk klink ik te negatief over zo'n mooi gedicht! :)

Ik ben wat minder positief=).

Ik vlij me neer in het hoge, groene gras.
Alles heerlijk geurend,
alsof een zoet parfum rond gesprenkeld was.

Je kunt dit eigenlijk niet zo neerzetten: Je vlijt je neer op het gras, maar het parfum wás rondgesprenkeld. Dat moet in de tegenwoordige tijd, dat weet je zelf waarschijnlijk ook wel: Het geurt alsof er een parfum is rondgesprenkeld. Je zet tóch 'was' neer, omdat je het wil laten rijmen, maar ik vind het belangrijker dat je zin klopt.

Je kunt in strofe 2 beter zeggen: 'Een gevoel DAT ik als geluk ervaar'. Hier is de rijm inderdaad wat gedwongen, net als in de eerste eigenlijk.

Het stukje daarna is een stuk beter, een neprijm tussen 'gedachten' en 'zacht', dat is mooi, daar hou ik veel meer van dan die gedwongen rijm. Ik zou wel je interpunctie wat veranderen:

Zwoele druppels dalen neer op mijn huid,
en kriebelen me zacht.
Op het moment dat ik mijn ogen sluit

verdwalen mijn gedachten.
Ze zijn op zoek naar jou.

Ik ben niet zo'n fan van verdwaalde punten:

Nu is het plaatje compleet,
..lente..
jij en ik, met z’n twee.

Daar zou ik gewoon twee zinnen van maken (en interpunctie iets veranderen):

Nu is het plaatje compleet;
lente, jij en ik, met zijn twee.

Goed aan je gedicht is dat het meestal wel goed loopt, het leest prettig door. Het is wel wat simpel, mij spreekt het niet zo aan. Je gedicht is niet zo origineel, ook niet erg origineel verwoord. Ik merk wel dat je over je woorden nadenkt, dat is goed, misschien kun je soms nog wat verder zoeken naar een mooier woord.

Dicht vooral door, datsoort dingen komen denk ik vanzelf. Ik hoop dat je wat aan de kritiek hebt.

:D overgens heb je wel geleik (zoals het hoort), opzich niet een geweldig gedicht... maar ik mis gewoon de lente ;)

overgens wilde ik het ook nog ff over je beeldspraken... "Gouden zonnestralen strelen mijn haar."
dit roept bij mij meer het idee van de wind op... wat opzich ook wel goed past in dit gedicht maar dat viel mij gewoon op en ik zou daar gewoon iets van huid hebben gemaakt,
de rest van de beeldspraken vind ik best mooi :) gedachten die rondzwerven een beetje chliche maar toch mooi uit gewerkt (y)

Haha, je hoeft niet te verantwoorden dat je het mooi vind, hoor:). Elk gedicht spreekt andere mensen aan.