De Illusie
 

De Illusie

In de eeuwigheid bind ik mij
aan een touw in vergetelheid
opdat mijn ziel ooit gevonden word
en mijn geest eindelijk rust

Maar het touw knapt
en mijn ziel valt
diep weg in vergetelheid
en mijn geest blijft dwalen

De trappen naar mij
de weg omhoog
verdwijnen langzaam
en ik, zit vast

Maar een touw komt tot mij
en ik klim omhoog
eenmaal boven aangekomen
zie ik dat ik vergeten ben.

En dan nog zoiets, skull-head, NIET OM TE LEZEN, zo slecht!

:D Maffe sig heb jij eigenlijk.

Ik vind dit best een mooi gedicht. Ik begrijp alleen niet waarom je helemaal als laatst wel een punt hebt staan en verder nergens. Interpunctie is voor mij niet per se noodzakelijk, maar ik zou het of wel doen, of helemaal niet;)

Ik zou ervan maken: opdat mijn ziel gevonden wordt

:D:D zo hoort het ook;)

ik snap wat je bedoelt, ma ik wilde graag ooit, omdat ik meer aan wuil geven dat het echt langere tijd betrekt(ofzoiets:p) en die punt is echt om het einde aan te geven, dat het eindigt;)