Verpleegkunde of Chemie. Iemand die een van deze studeert?
 

Ik ben aan het twijfelen tussen verpleegkunde of chemie, om te gaan studeren later.

Zijn er misschien mensen die een van deze studeren en er iets over willen vertellen?

Ik ga naar Hogeschool Zuyd in Heerlen.

Misschien dat jullie verhalen me kunnen overtuigen.
De eerste paar maanden na mijn keuze voor het profiel NG, wou ik altijd al chemie doen enzo. In ieder geval iets met scheikunde, lekker proefjes doen, nieuwe dingen uitvinden. Maar 2 weken terug kwamen er studenten bij ons op school om ons voor te lichten over allerlei studierichtingen.

Ik had me ingeschreven bij verpleegkunde en ook dit leek me wel wat. Sindsdien twijfel ik heel erg.
Het is heel gek, ik wil al maanden Chemie doen, en pas de laatste 2 weken verpleegkunde, want daar neig ik nu meer naar toe.

Even ter verdere info;
16 jaar
Profiel NG met als extra van informatica
Wilt studeren in Heerlen bij HS Zuyd
Moeder doet ook een soort van verpleging
Kijk vaak naar trauma team :rolleyes:
zit nu op 5 HAVO en ben nog geen enkele keer blijven zitten (ook niet op de basisschool)



EDIT: sorry, zie nu pas dat er een bepaald forum is voor STUDIES. Moderators? :)

Done.

http://www.hszuyd.nl/view_education.jsp?content=14951

Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek! Dat doe ik nu en het is denk ik ook wel wat voor jou. :)

Ik weet niet of je nog op zoek was naar nog een nieuwe opleiding, maar dat wat jij noemt slaat wel op deze opleiding. :)

Ik doe ook BML en bij ons is het eerste jaar van de havo-stroom van BML ook grotendeels hetzelfde als het eerste jaar van Chemie geloof ik. Alleen is Chemie meer algemeen en BML meer medisch gericht :)

Als je scheikunde leuk vindt en er ook echt meer over wilt weten dan moet je daar iig geen verpleegkunde voor gaan doen, want daar krijg je dat niet. Natuurlijk krijg je een hoop over het menselijk lichaam, maar niet echt op moleculair niveau. Verpleegkunde moet je doen als het je ook echt leuk lijkt om mensen te verplegen.. (klinkt logisch ;)).

Als je moeder een soort van verpleegkundige is, kun je dan niet een dagje meelopen ofzo? Dat lijkt me het beste. Zodat je zelf kunt ervaren hoe het is.

Sowieso is het goed om bij beide studies eens een dagje te gaan kijken, maar vooral bij verpleegkunde moet je het eigenlijk gewoon ervaren.. hoe jij het vindt om bijv. mensen te wassen.

Ja, wij hebben het eerste halfjaar alles hetzelfde als chemie en chemische technologie. Maar ik weet niet hoe dat op die andere school zit...

ben 3e jaars verpleegkunde student, en ik moet zeggen, het moet je wel liggen. En mij ligt het dan toevallig. Als je niet goed tegen bloed, poep, pus, pies of kots kan, moet je er maar niet aan beginnen. Soms moet je hard zijn, je ziet mensen lijden en sterven, en je krijgt tegenwoordig steeds meer te maken met mondigere mensen.
Het ligt natuurlijk ook aan je werkveld waarin je je wilt gaan verdiepen. Zo heb je het algemeen ziekenhuis, thuiszorg, psychiatrie, verpleeghuis of verst. gehandicaptenzorg. Aangezien ik menselijk gedrag erg interessant vind, heb ik voor psychiatrie gekozen.
Chemie en verpleegkunde zijn in mijn ogen twee hele verschillende studies. Bij verpleegkunde zal je geen proefjes doen.. Anatomie, fysiologie, pathologie (ziekteleer) komen natuurlijk aan de orde, maar de rest (meer dan de helft) is verpleegtechnisch handelen (bijv infuus inbrengen, maagsonde aanleggen, catheter inbrengen etc.), sociale vaardigheden en psychologie.
Succes met je keuze!

Beetje eenzijdig verhaal vind je niet? :D

ik ben verpleegkundige :) en studeer nu wel een niveau hoger..
misschien een tip om beide een rijtje te maken.. wat je aantrekt, waarom dat soort dingen.


bij verpleegkunde moet je vaker over een grens heen stappen...
mensen wassen, overleden mensen wassen, heeel veel luisteren (vind ik t mooiste) en dat soort dingen..

die andere opleiding ken ik niet dus kan daar vrij weinig over melden..

ik raad je iig om een dag mee te lopen

heel veel succes

Leuk om reacties te lezen die deze studie doen of gedaan hebben.
Ik ben zelf ook aan het twijfelen, of ik verpleging wil gaan doen.
Ben nu een derde jaars doktersassistente (laatste jaar nu) en wil graag verder studeren. Verpleging sluit hier best goed op aan. Alleen weet ik niet of het ook echt iets is wat bij me past.

Ik zou wel eens willen weten, hoe de stage is bij verpleeging.
Wat jullie ervaring is etc.

Dit is misschien ook wel fijne informatie voor Dobomobo om te weten.. :)

de stage's bij de verpleging zijn erg leuk maar soms wel moeilijk/ pittig

je moet toch vaak over een bepaalde grens stappen (zoals ik al eerder aan gaf)
wassen van een vrouw/ man of miss wel leeftijdgenootjes
mensen begeleiden bij sterven
en als je de psych in gaat in aanraking komen met geweld (op jou of op zichzelf!)

ik heb mn eerste stage op een somatische afdeling in een verpleeghuis gelopen.
veel personeels te kort, dus heel vel werk druk (van de 10 patiënten was je dr wel 4 a 5)
vooral de eerste week was spannend, voor het eerst iemand wassen, eerst begonnen met een vrouw, daarna ook een man.
sommige hadden wat sexueel getinte opmerkingen enzo.. sta je daar als broekie van 17 voor t eerst een man te wassen.

mn tweede stage was in de psych. mn eerste dag schrok ik me al meteen rot van iemand die zich aant uitleven was op de keukenkassies en lin mn 3de week ben ik "aangevallen" (klinkt nu best ernstig.. maar was een man die me niet meer los wilde laten want ik was zn vriendin (hij had een psychose)
op een gegeven moment werd ie boos en toen heeft ie me bij de keel gegrepen.. toen kwam er gelukkig hulp..

mn derde stage bij de dementen in het verpleeghuis (rustiger dan de psych) maar ook wel weer heel apart.
die mensen weten gewoon heel veel dingen niet meer. ze "dwalen" maar wat rond opzoek naar hun allang overleden man of kinderen die op school zitten (die al in de 50 zijn)

laatste stage in het ziekenhuis.
hier kwam ik een grens tegen van leeftijdsgenoten. op de afdeling lag er iemand van net 17 en de oudste was ruim 80.
heel groot verschil dus. het is heel anders/ moeilijk om iemand van 17-23 (toch beetje "jouw" leeftijd) met een rot ziekte en ingevallen toekomstplannen op bed te liggen..


ik hoop niet dat deze verhalen nu allemaal heel negatief klinken.. dat is niet mijn bedoeling.. ik heb alle 4 de stage's onwijs veel geleerd en heeeeeel veeeel plezier er in gehad.
het mensen contact is leuk, een gesprekje en je krijgt een dankbaar woord en een reuze glimlach terug..
super toch (y)

Wat fijn, dat je zo uitgebreid reageerd.

Mijn vriend is al bezig met deze opleiding, hij krijg ook zelfverdediging en zo, omjezelf er toch ook wat meer in te kunnen beschermen. Want lees dat jij toch wel vaker in deze situaties gezeten hebt.
De studie lijkt me best interessant, maar de stage's is iets waar ik tegen op hik.

Het wassen van mensen, lijkt me nog niet zo het ergste wat ik kan bedenken. Maar ik krijg al de rilling over me heen, als ik denk dat er misschien een lijk afgelegd zou moeten worden.
Vraag me af of jij dat wel eens hebt moeten doen.
Denk dat het een best grote stap is voor me, om ook om te leren gaan, met sterf gevallen, als doktersassistente maak je dat eigenlijk nooit mee, of er moet echt een uitzondering zijn.

De stof lijkt me kwa ziektebeelden en zo, bijna het zelfde.
Alleen de medisch technische handelingen, zijn nieuw voor me.
Teminste een deel er van.
Ook lijkt me de beroepshouding een stuk verschillen.
Heb jij het moeilijk gehad met het vinden van een juiste houding.
Een evenwicht te vinden, in wat kan ik wel of wat kan ik niet zeggen. Met bijv. grapjes, of gesprekjes hebben met patienten.

En nog een heel andere vraag, hihi, wat voor vooropleiding heb jij gehad?

Wat een vragen, whaha, hoop dat je het niet erg vind :)

ja wij kregen ook zelfverdediging... laatste jaar dus had er vrij weinig meer aan...
maar bij de training in de sociale vaardigheden heb ik toch wel dingen opgepikt die ik gebruikt heb bij die psychiatrische patient.

met mijn beroepshouding had ik vrij weinig moeite..
ik kon altijd al goed luisteren naar vrienden e.d en had toen al best wel een evenwicht gevonden in het serieuze en het leukere
maar het is wel moeilijk ja.. het blijft soms ook wel moeilik hoor
want hoe doe je tegen ee jong iemand die hun kindje kwijt is geraakt na 30 weken zwangerschap..
de hele tijd medelij is niet goed en willen ze waarschijnlijk niet.. dat soort dingen

het blijft af tasten, maar door al die trainingen enzo vind je er wel vrij snel evenwicht in vind ik

in mn eerste stage moest ik iemand afleggen, het is raar en onnatuurlijk omdat je iemand staat te wassen die niet meer ademhaalt
(en we hadden dat jaar ook een klasgenoot "weggebracht" wat toch wel verwarrend was)

maar ze laten je nooit zo in het diepe vallen op dat gebied hoor, pas als jij dr aan toe bent!!

het omgaan met overleden mensen is opzich ook nog wel moeilijk, vooral als je ze eerder die dag of week nog verpleegd hebt o.i.d
of bij een reanimatie..
maar er wordt vaak goed mee omgegaan binnen een team :)

ennuh ik heb eerst mavo gedaan.. toen mbo :)

en nee de vragen vind ik niet erg.. hoop dat je er een beetje goed beeld van krijgt :)
hoop ik ook voor Dobomobo

ik vertrek nu weer richting enschede en heb daar geen internet nog.. dus van mijn kant kan het ff duren...