Wat moet ik nu denken? :S
 

Ik heb vandaag een (het begon gewoon) gesprek gehad met een vriendin van me op msn, nu stuurde ik haar eens (tijdens het gesprek) een lief/leuk e-cardje.
Dit vatten zij blijkbaar verkeerd op.

Dit komt omdat ik haar vroeger leuk vond, nu is dat gevoel wel minder maar niet helemaal weg.
En afspreken wilde ze nooit ze had 'geen tijd', tot dat ik vandaag de echte reden te horen kreeg...

Zij bleek een andere jongen leuk te vinden, hier wist ik al wel vaag wat van.
Maar dit wisselde steeds tussen wel en niet, daarom stuurde ik dat e-cardje om een beetje te 'peilen' hoe het nu zat.
En dit kreeg ik haarfijn uitgelegd...

Zij zei dus dat ze die andere jongen echt leuk vond (en hij zou haar leuk vinden), nu deed me dit niet echt veel (al bleef een klein beetje teleurstelling niet uit).
Maar toen kwam ik op het punt van nooit tijd hebben om af te spreken en dat je elkaar dan ook niet echt goed leert kennen om elkaar echt leuk te vinden.
En toen zei ze het volgende (hetzal niet helemaal kloppen, maar wel grotendeels): "Ik spreek nooit met je af, omdat ik bang ben dat je dan meer gaat denken"

Ik had nadat ik dat hoorde zoiets van :eek::|, alsof ik niet als gewone vriend met je af kan spreken.
Alsof er altijd een verdere gedachte achter moet zitten als een jongen en een meid afspreken :s
Nu hebben we erover een redelijke discussie gehad, en hebben we nog wel gepraat maar echt veel zinvols heeft het niet opgeleverd.

We waren eerst gewoon msn-vrienden (ik noem het even zo omdat ik haar alleen over msn spreek en verder eigenlijk niet, ze is dan nog op mijn verjaardag geweest maar daar is het dan ook mee gedaan).

Maar nu is mijn vraag aan jullie, ga ik nog een keer met haar in discussie om te kijken of er een redelijke oplossing is of laat ik haar gewoon links liggen en ga ik verder met mijn 'leven'?
Sorry voor de vaagheid, als je opheldering wilt kan je hierom vragen

Als ik jou was zou ik haar links laten liggen en verder gaan met je leven. Het is duidelijk dat ze niet in je geïnteresseerd is - althans niet op díe manier - dus waarom zou je nog die discussie aangaan? Laat 't zoals het is.

Hoort op Liefde&Relatie.

Maarre.. je kunt best als gewone vrienden met elkaar afspreken. Maar dat moet dan wel van twee kanten afkomen en een vriendschap waarin zij het idee heeft dat jij alles dubbel bedoelt en meer van haar wil werkt ook niet.

Ik ben er (zoals je gelezen hebt) nog op ingegaan, toen heb ik haar een beetje bevloekt en zij zei dan steeds dat ze het niet zo bedoelde maar wel gewoon vrienden wilde blijven.

Nu blijft bij mij het idee haken, als je gewoon vrienden wil blijven waarom (durf) je dan niet af te spreken?
Bang dat die je leuk vind (zoals ze al zei), daar valt toch over te praten???
En echt een goeie reden om niet met iemand af te spreken vind ik het niet.

Toen ze wegging zei ze nog dat ik er nog een nachtje over moest slapen, dat mijn gedachten over haar dan een beetje zouden veranderen :s
Nou heb ik toch echt zwaar het idee dat dat kletspraat is.

Maar nu zit ik dus een beetje te twijfelen, geef ik haar toch nog die 2e kans of niet.
Vroeger (paar jaar terug) konden we het wel redelijk met elkaar vinden, laat ik dit nu door deze ene keer over gaan...
...of geef ik haar een tweede kans (met als voorwaarde dat we wel eens gewoon af moeten kunnen spreken).

Want ze begint dan ook van hem ken ik al 3 jaar enzo, en wij zouden korter bevriend zijn.
Maar wij (zij en ik) kennen elkaar eigenlijk al van kinds af aan :s
Nu heeft er wel een rusttijd van een paar jaar tussen gezeten, maar ik kom in totaal wel boven de 3 jaar uit...
Dus wat moet ik nu doen?

@ Sneeuwvlokje: Nog steeds dezelfde mening?


O ja, moet ook nog eerlijk bekennen dat ik wel een beetje heb zitten huilen/janken.
Maar dit komt vooral door de mensen die ik leerde kennen vaak na korte tijd niets meer van zich lieten horen, ook de meiden die ik leuk vond die praatte ineens niet meer tegen me als ik zei dat ze wel leuk/lief waren (en dan niet helemaal in de relatiesfeer bedoelend).

Dit alles heeft eigenlijk geresulteerd dat ik als iemand ook maar even aardig tegen me doet haast heel me levensverhaal vertel, en als iemand me afwijst oid dat ik meteen denk dat die persoon me niet mag :(

Waar zou van dit verhaal de oorsprong kunnen liggen?
Heb wel 4 jaar van pesten achter de rug

Ik ken het hele gevoel van "waarom zou je niet normaal af kunnen spreken zonder bijbedoelingen" prima. Schijnbaar is het tegenwoordig niet meer gebruikelijk om gewoon om wat gezelligs te doen af te spreken.

Ik ken dat gevoel ook.

T is ook dat vrouwen gewoon raar zijn. Hier ga ik zeker veel commentaar op krijgen van vrouwen en meisjes, maar dat maakt me niet uit.

Ik heb zelf bijvoorbeeld meegemaakt dat ik weer een relatie met mijn ex begon. Ik was eerst verliefd op haar en toen zij ook op mij. De dag daarna belt ze me op dat ze niet meer verliefd is en dan snappen ze niet dat je nogal pissed bent....zeker niet als je als reden te horen krijtgt:"Ja jij was verliefder op mij als ik op jou."

Dit alleen als voorbeeld. Ik zou niet meer gaan discussieren over het wel of niet afspreken. Ik zou het gewoon op msn houden.

En wat dat leuk vinden van meisjes betreft, ik snap ook niet wat ze daarmee hebben. Blijkbaar denken zij dat jongens direct verliefd op ze zijn als je zegt dat je haar leuk vindt. Dat kun je tegenwoordig niet meer tegen de meeste meisjes zeggen lijkt me zo. Ik weet niet waarom ze zo reageren, maar misschien zijn er wel bij die zichzelf zo perfect vinden dat ze denken dat iedereen direct verliefd op ze is.

Er zijn er dan toch die wel weten hoe ze het gewone "ik vind je leuk" op moeten vatten. Dat heb ik dan toch nog met mijn ex.....we hebben dat wat ik net heb verteld gewoon uitgepraat. Ik vind haar nog steeds leuk en dat heb ik ook gezegd, maar ik wil dus niets meer met haar. Misschien zou je haar ook eens dudielijk moeten maken dat het puur vriendschappelijk bedoeld is

ik snap dat "zal ik haar nog een kans geven" niet. Jij wilt toch dolgraag met haar doorgaan? en blijkbaar wil zij niet afspreken, nou, dan heb je dat toch te respecteren? ze geeft haar grens aan en als je daar niet tegen kan, dan moet je je terugtrekken. Je kunt haar toch niet dwingen tot een afspraak...

Het is niet aan jou om haar nog een kans te geven. Ik denk dat jij haar op zich nog wel honderd kansen wil geven, als je zelf ook een eerlijke kans zou krijgen.
En daar wringt het schoentje precies. Zij heeft niet veel zin om jou die eerlijke kans te geven. Blijkbaar ziet zij jou misschien als een geslepen 'kameraad' die zijn kans (op haar) zit af te wachten. Zelfs heel hard roepen dat dat niet waar is, zal je niet veel helpen.

Uiteraard heb ik geen idee waarom zij zo denkt. Haar ervaring met jongens in het verleden? De manier waarop jij haar benadert? Misschien heeft ze jou gewoon niet erg graag, maar heeft ze ook geen zin om dat op die manier te zeggen. Sommige meisje hebben het van bepaalde jongens ook helemaal niet graag dat ze gewoon lief doen. Dat is strontvervelend en vaak onterecht, maar je doet daar niet veel aan.

Laat het maar gewoon op zijn beloop gaan. Zij heeft op dit moment de hogere kaarten in handen. Als ze die wil uitspelen, is dat leuk voor jou. En anders staat er ook niet zoveel op het spel.

Ik denk dat er op dit moment van haar kant uit veel te weinig vriendschap in het spel is. Jammer...

Laat haar links liggen en ga verder met je leven.

Je zegt zelf dat het gevoel van 'haar leuk vinden' nog niet helemaal weg is. Denk je niet dat je de hoop op 'meer' blíjft houden als je met haar af zou gaan spreken? Daarom wil zij dat niet, denk ik.

Ik kan me haar gevoel heel goed voorstellen. Bij elk lief ding dat zij doet of zegt krijg jij hoop. Dat is, geloof me, echt om gek van te worden. Zowel voor haar als voor jou trouwens.

Als ik jou was zou ik het gewoon hierbij laten.

Gewoon even laten rusten. DAn kan ze er nog rustig over nadenken. Heeft ze toch behoefte om met je af te willen spreken, dan hoor je het wel. Ga gewoon verder met je leven. Anders wordt je veel te opdringerig en daar kan ze van schrikken.

Ok. ;)

Go date 10 other women.

Ik sluit me redelijk aan bij wat Waltz zegt. Alleen vind ik wel dat ze vreemd reageert. Ik denk dat als ik zelf in haar plaats was ik tenminste nog contact met jou zou proberen te houden, ondanks dat ik zou denken: misschien houdt hij hoop, misschien zoekt hij er wat achter als ik hem aanraak, zoiets. Toch zou ik een vriend van mij nooit laten vallen vanwege het feit dat hij mij misschien nog wel een beetje leuk vind.

Misschien is ze stiekem hopeloos verliefd op jou en houdt ze afstand:o.

Go date 10 other women.

jij vond haar leuk en stiekem nog wel een beetje
dan kan ik me best voorstellen dat zij denkt dat jij er misschien iets meer van hoopt bij een afspraakje

Denk het niet, iig niet na wat ze zei :o

Misschien wil ze niet met je afspreken omdat ze bang is dat diegene die zij leuk vindt dan wat verkeerds zou gaan denken en dat ze bang is dat het dan nooit meer wat zal worden tussen haar en die ander!

Als ik jou was liet ik haar gewoon links liggen en zou ik verder gaan met m'n leven!

Er zijn meer vrouwen dan kerken op de wereld (y)

Is dat nou zo vreselijk raar dan? Als ik weet dat een jongen mij leuk heeft gevonden en ik vermoed dat hij dat nog steeds doet, en ik wil echt helemaal niets met hem, dan durf ik er ook niet zo goed mee af te spreken, hoor. Het is echt vreselijk kut als iemand je overduidelijk leuk zit te vinden en jij bent daar echt helemaal niks mee van plan. Dan kan iemand nog zo vaak zeggen dat ze alleen vriendschap willen (of met alleen vriendschap ook tevreden zijn), maar daar wordt de situatie niet minder ongemakkelijk om.

Dus.

Wist je dat jij haar leuk vond/vindt? Want als een jongen mij leuk vindt terwijl ik heel iemand anders leuk vind dan zou ik ook niet met die jongen gaan afspreken omdat hij dan misschien hoop krijgt of iets dergelijks. Maar ik zou ook niet zeggen dat ik 'geen tijd' heb maar het gewoon eerlijk zeggen denk ik. Maar dat ligt aan het geval..