![]() |
gedicht over een "split personality"
In jouw grote hart
wonen twee mensen De een is liefde en licht De ander haat en ebbenhoutzwart Ik weet niet goed voor welk ik in het einde zwicht Het is deze harmonieloze toestand in het midden van jou Die zonder enkele genade elk klein vezeltje in mijn lichaam verward. En welk ik ook kies De vorm ervan blijft gelijk Van jouw toestand hangt het te vaak af Of ik met verdriet naar het heden terugkijk En in angst om jou mijn geluk opnieuw verlies Maar dan is het de engel in jou dat het me weer toegooit Zodat, wanneer jij naar me lacht, mijn walhalla weer tijdelijk is voltooid... (Dit gedichtje gaat over iemand met een gespleten persoonlijkheid, over iemand die heel goed en heel slecht tegelijkertijd is) |
Mijn feedback
Ik begrijp het gevoel dat je wilt uiten. Dit komt dan ook goed over, alleen het komt echter meer over als een verhaal, naar mijn mening. :rolleyes: Dus: je gevoel is duidelijk omschreven maar het is voor mij niet echt een gedicht, meer een verhaal..een gevoel dat je ons wilt vertellen. Citaat:
Dit is ook niet erg mooi in een gedicht, dat maakt het wat chaotisch Wel leuk is het gebruik van de dikgedrukte i en e als ik het goed interpreteer wil je hiermee de gespleten persoonlijkheid benadrukken? |
Het komt mij wat eenvoudig en clichématig over, een gevoelsdicht. Ik mis te weinig speling en interessant taalgebruik etc.
|
Citaat:
Ik vind wel dat je je goed ingeleefd hebt. |
ik bedoel: de een of de ander-> welk van de 2? Dus niet waarvoor/wie
het is "in angst leven'. Verder stomme spelfoutjes inderdaad: :o Bedankt voor het commentaar. |
Citaat:
Citaat:
|
Erg mooi! Ebbenhoutzwart vind ik een erg mooi woord. Het gevoel komt er inderdaad, zoals al werd gezegd erg duidelijk uit.
Ik vind de eerste strofe net iets sterker dan de tweede omdat hij op mij net wat origineler over komt, alsof de inspiratie een beetje afnam. Maar in totaal gewoon erg mooi! |
ebbenhoutzwart is een pleonasme. wat dus eigenlijk een stijlfiguur is. daarom vind ik het een beetje wringen. Zou je daarintegen zwart als ebbenhout zeggen zoals in de ons welbekende disneyfilm, dan zou het een aanduiding zijn van welke kleur zwart er precies bedoeld wordt, en is het wel weer goed.
|
meerdere persoonlijkheden
ze raden door me heen bang en angstig voor elkaar |
Des te beter wat mij betreft. Ik heb een (zeer puberale!) afkeer van dat soort stijlfiguren. Niet erg handig van iemand die wil leren dichten met opzet... Daarom vind ik het meestal leuk als mensen er mee breken.
|
Citaat:
@ DNMB Erg leuk gedicht. Ik zou het misschien nog beter gevonden hebben als je ook tussen het eerste en het tweede deel een grote tegenstelling zou hebben gemaakt. Anyway, hoe is het met de JS? |
Citaat:
Natuuurlijk raakt het kant nog wal! In een gedicht mag je stijlfouten maken tot ze je neus uitkomen! Je moet alleen wel weten wat je doet, en de disnep was een voorbeeld, geen argument. De taalfout wil ik grootmoedig erkennen als een fout. Dat is dan ook alles wat IK enige kant of wal vindt raken aan je argument. Volgende keer verwacht ik namelijk een argument, niet een standaard: "euh, hoop dat je het zelf beseft anders weet ik het ook niet meer...." dummy. |
Laat ik je er dan op wijzen dat ebbenhoutzwart in deze geen pleonasme is en dat je er niets mee wint door het woord in tweeën te splitsen. Dit is gedist worden terwijl je mieren probeert te neuken.
|
Citaat:
|
Citaat:
|
Tja, hij heeft het niet zo aardig gebracht, maar het is inderdaad geen pleonasme.
|
Waarom niet perseus?
|
'Ebbenhoutzwart' is een bijvoeglijk naamwoord, het woord wil zeggen dat iets zo zwart is als ebbenhout. Niet alles wat zwart is, is echter zo zwart als ebbenhout, iets kan bijvoorbeeld ook net een tintje lichter zijn, waardoor het in het dagelijks taalgebruik nog steeds zwart genoemd kan worden.
Een pleonasme is trouwens, als ik me niet vergis, sowieso altijd opgebouwd uit een zelfstandig naamwoord en een bijvoeglijk naamwoord, maar dat weet ik niet zeker; dit soort vormen komt immers niet vaak voor en komt bovendien helemaal niet voor in bijv. de Romaanse talen. |
dan zou je er 'ebbenhoutzwarte ...' van moeten maken. Nu las ik iets in de trant van 'ebbenhoute zwartheid' misschien minder logisch, maar het gebeurde wel. Hierdoor maakte ik van het eerste woorddeel het bijvoeglijk naamwoord, en daar ebbenhout meestal/altijd zwart is, leek het me een pleonasme.
|
Citaat:
|
Citaat:
:@ de mensen die discussieren over "ebbenhoutzwart": het was bedoeld als vergelijking, niet als pleonasme. Ik vergelijk de persoon enerzijds met licht en liefde, en als vergelijking daartegenover staat ebbenhoutzwart. Misschien ben ik niet zo thuis in de stijlfigurenwereld maar ik vind het gewoon mooi klinken. In ieder geval bedankt voor het commentaar! :) :@ James-very long- Bond Ik zit niet meer bij de JS, maar ik ben meer geinteresseerd in politiek dan ooit dus als je nog eens een discussie wilt aangaan;) |
Citaat:
En als je goed gekeken hebt, zie je inderdaad dat ik niet volgens welk kwartet dan ook rijm, maar ik wou er een leuk trapje van maken: - -- ---- enz. |
| Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 11:29. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.