Te snel?
 

Twijfels!

Heb inmiddels een maand verkering met M. Hartstikke leuk allemaal, maar nu zit ik toch met n vraag.
Ik heb laatst n operatie gehad, daardoor kan ik even niet naar buiten en zit ik dus thuis (bij mn ouders). Ik belde M. laatst of hij langs wilde komen (gewoon een middagje ofzo), maar hij reageerde n beetje aarzelend enzo.

Ik weet ook wel dat t nogal kort is om na een maand al iemands ouders te ontmoeten, maar dat had van mij ook niet gehoeven als ik niet die operatie had gehad. Nu mijn vraag: ben ik te snel of is het vrij normaal dat ik aan m vraag om langs te komen?



(het is niet alsof ik van m verwacht dat we de komende paar eeuwen een relatie hebben, ofzo. Ik heb zijn ouders trouwens al wel ontmoet.)

Hij komt toch voor jou, je hebt toch ook een eigen kamer. Gewoon een half uurtje beneden zitten, thee drinken oid met je ouders en dan naar je eigen kamer. Lijkt me toch geen probleem en niet meer dan normaal.
Dus nee, mij lijkth et niet te snel.

Ben je zelf een meisje of een jongen? Onder je naam staat een M van man en dat kan natuurlijk kloppen, maar misschien is 't wel een foutje.

Mij lijkt het logisch dat hij even langskomt om je te vermaken, woont hij in de buurt of niet?

Of heb jij enge ouders?

Haha oeps, ik ben idd een meisje.
En mn ouders zijn niet eng nee -
ze zullen hem niet een een kruisverhoor onderwerpen oid (ze verwachten ook totaal niet dat we uren bij hen op de bank gezellig gaan zitten doen).
Hij woont overigens niet heel erg in de buurt, tis ongeveer 50 min met de trein. Maar toch, het was duidelijk dat hij niet echt stond te springen om langs te komen.

dan vraag je hem toch waarom hij zo reageerde en wat hij ervan vindt?

Vraag hem waarom hij twijfelde. Een maand is in mijn ogen niet te snel, zeker niet gezien de situatie waarin jij zit (het niet uit huis kunnen) en het feit dat jij zijn ouders ook al hebt ontmoet. Misschien vindt hij het gewoon wel spannend of kwam het niet goed uit ofzo :) Dus vertel hem dan ook dat er echt niks bijzonders van hem wordt verwacht en dat jullie genoeg tijd samen zullen hebben.

Je weet natuurlijk niet hoevaak ze elkaar zien... als ze elkaar 1x per week zien ;)...

Ja, dat is waar. Maarja, ik had mijn vriend ook pas 1 keer gezien toen hij gelijk een heel weekend bij mij (en dus toen ook nog bij mijn ouders) bleef slapen. Dus ja :p

Ik vind het niet te snel. Ik bedoel, dit is een situatie waarin jullie geen keuze hebben eigenlijk. En juist omdat je toch geopereerd bent moet ie toch JUIST langskomen?? zovan; goh, ik ga je nu even flink verwennen en blij maken omdat je het huis niet uitkomt! of zie ik dit alleen zo...

Weet je dan wel zeker wáár hij over twijfelde? Of wáárom? Dat zou ik eerst even vragen :)

Misschien weet hij niet goed wat je van hem verwacht nu je geopereerd bent:)

Vraag het gewoon nog eens en als hij twijfelt vraag je waarom en praat je het uit zijn hoofd.

Lijkt me niet al te snel hoor. Hij komt toch voor jou? Dat heeft weinig met je ouders te maken lijkt me. Hij begrijpt dat toch wel dat je even niet weg kunt?

Bedankt voor het advies. Ik heb er zelf nog ns over nagedacht en jullie hebben helemaal gelijk; ik ga t hem gewoon vragen. Eigenlijk is het idd niet meer dan logisch dat hij even langskomt.

Overigens zei hij dat hij het dit weekend te druk had, en toen ik hem vroeg of hij komende week wou langskomen antwoordde hij n beetje vaag -> mijn conclusie: er is iets, hij aarzelt.

Vraag hem waarom hij aarzelt:)

misschien kun je indd beter eerst even uitvinden wat hem deed aarzelen. Ik vind na een maand iemands ouders leren kennen helemaal niet te snel, tenminste niet als het redelijk serieus is tussen jullie.

Mijn vriend had mijn ouders al ontmoet voordat we iets hadden, dus dat scheelde wel.

Ik zou inderdaad vragen wat hem deed aarzelen, en anders kun je het misschien zo afspreken dat ze niet thuis zijn ofzo? (alhoewel ik me kan voorstellen dat je ouders geen vriendje-etende mensen zijn....)

hahaha ook nog n optie...mn ouders wegsturen.

eigenlijk vind ik dat hij gewoon maar moet komen. Punt.
(twijfels slaan om in boosheid, haha)

Inderdaad. Je ouders wegsturen omdat je vriendje langskomt! Belachelijk, als je het mij vraagt.
Laat die jongen gewoon komen. Hij moet niet zo zeuren... Te snel, puh, het is toch om compleet andere redenen dan "ouders ontmoeten"? En wat is er mis met vroeg ouders ontmoeten? Niks, wat mij betreft. Niet dat je er meteen dikke vrienden mee moet worden, maar gewoon ontmóeten...

No big issue.

ik heb de ouders van mn vriend de eerste keer dat ik daar kwam ontmoet ik zie eigenlijk ook het probleem niet echt van zo snel iemands ouders al ontmoeten enzo....

tis alleen te snel als het voor een van beide niet goed voelt
heel, ik ben ook wle eens de 1e dag mee geweest naar iemands ouder, warom niet

magoed als hij dat nog niet wil, moet je dat ff overleggen

Hmm daar heb je wel een punt. Ik begin nu ook n beetje te twijfelen aan zn gevoelens voor me. Tja, de enige manier is confrontatie.

Het lijkt mij ook niet te snel - maar er begonnen meteen visioenen door mn hoofd te malen van 'heeft hij misschien bindingsangst', dat soort dingen.

Bindingsangst komt voor bij rondtrekkende zeemannen of motorrijders en niet bij jongen zoals je vriend. Ik zou het vooral zien als een indicatie van lage interesse in jou.

wat een crap.

Waarom zeepje?

Dat met die lage interesse kan ik me invinden.
Maar die bindingsangst bij zeelieden en motorrijders niet. Het klinkt bijna sprookjesachtig :p

Ja je moet het ook met een korrel zout nemen..but you figured that

Ach, ik kende de ouders van mijn vriend al wel voordat we wat kregen, was er zelfs al blijven slapen :p... Mijn vriend was al vaker bij mij thuis geweest omdat hij een vriend is van mijn zusje, dus kende mijn ouders ook al. Maar toch... Toen we net wat hadden ging hij niet zo graag mee naar mijn ouders hoor. Hij zegt dan altijd: Ik weet niet wat dat is. Ik heb het niet zo op familie ofzo.

Tja, dan niet. Misschien heeft jouw vriend dat ook wel?

Weet je wel zeker dat hij aarzelt omwille van je ouders?

Vraag hem wáárom hij aarzelt :o