Een zomerwens, gedipt in sneeuw
 

Dit gedicht is iets heel anders dan ik normaal gewend ben. In principe ben ik nooit zo chagerijnig ingesteld dat ik het weet...

Ik heb het geschreven toen een paar weken geleden mn hele stoep ondergesneeuwd was en ik de enige in de godganse wereld leek te zijn die er NIET de romantiek en gezelligheid van in zag:




Het heeft gesneeuwd

en de witheid is gerold
in v e r p l e t t e r e n d fascisme
over mijn achteloze wereld
om zo mijn plannen te verhinderen.

Tot groot ongenoegen dart’len
zo speels als wilde honden
over metershoge muren
van een stralende belofte
die ergerlijke kind’ren.
(en een van die kleine etters
gooit een sneeuwbal in mijn nek)

Al ijsbanend over paden
slechts gewapend met mijn schraper
naar waar (zo bleek dus achteraf)
het einde
van
de
wereld
lag

vrolijk volk schaatst glüklich lachend
(al gooiend met die rotzooi
als: ‘De winter is zo fijn!’)
schuifel/glibber/brekend langs,
blij krijsend: ‘Goedendag!’

niks is ooit cliché-er
(uitgezonderd wereldvrede)
dan de dag dat het gaat sneeuwen
en niks in zijn stompzinnigheid
is ooit zo afgezaagd.

En ik kan mij niet herinneren
om deze (o zo hinderlijk)
van gelukzaligheid doordrenkte,
in bonte vrolijkheid bepakte euforie te hebben gevraagd.


Ohh en waarom is het niet mogelijk in te springen? Of ligt het aan mij dat ik het knopje niet kan vinden (want dat is ook heel goed mogelijk). Nu ja hoe dan ook bij 'het einde vd wereld lag' spring ik dus trapsgewijs in en op nog een aantal plaatsen.

Ik zou graag jullie oordeel willen horen? :)

Waarom is hier niet op gereageerd? Ik vind het best een goed gedicht! Haakjes zijn hip tegenwoordig, geloof ik.

Inspringen is hier niet mogelijk en ik ben benieuwd hoe het er nu bij jou uit had moeten zien, want zo vind ik het wat raar. Het had wat mij betreft best op een zin mogen staan (het einde van de wereld lag, dus).

Soms heb ik het idee dat je moeilijk of chique doet enkel zodat je gedicht er wat ingewikkelder uitziet, dat is niet echt nodig. Je hebt een goed woordgebruik, dat is genoeg. Vind ik dan.

Gebruik de code tag om in te springen:

[.code] en [./code] zonder de punt.

De wát gebruiken? En waar?

:D

Ik had geen flauw idee van het bestaan ervan, maar je moet dus de tekst die je wilt laten inspringen tussen [.code] [./code] zetten. Maar dan zonder de punt.

Zoiets als dit, denk ik:

't Spreekt me wel aan je gedicht. Ik hou ook niet echt van sneeuw, veel te koud als je erdoor moet (en slecht voor m'n botten -ja echt waar-) maar wel mooi om naar te kijken. Je hebt een mooi taalgebruik en ik vraag me af hoe het eruit gaat zien als je die inspringen gaat gebruiken. Een goed gedicht maar het geeft me wel geen waw-gevoel.

haha you go girl! :D Je hebt me laten lachen. Ik moet nog steeds denken aan de ernstige Bernlef die stelt: sneeuw discrimineert niet. Maar dit is ook een manier om tegen de sneeuw aan te kijken :).

Erg leuk, al gaat je zinsconstructie soms niet helemaal met de rest van het gedicht mee. De opmerkingen tussen haakjes zijn heerlijk, schitterend. Het loopt fijn, het leest fijn en het is best wel herkenbaar (voor mij). Leuk woordenspel, fijne rijm, alleen ben ik blij dat het inspringen niet werkt. Van mij had verpletterend ook aan elkaar gemogen, het stoort me hier alleen maar. Ik had zelfs:

Al ijsbanend over paden
slechts gewapend met mijn schraper
naar waar (zo bleek dus achteraf)
het einde van
de wereld
lag

Goed gevonden.

Het zijn 2 zijsprongen naar een typografische kant die dit gedicht zeker niet nodig heeft.

Overigens:
Tot groot ongenoegen dart’len
zo speels als wilde honden
over metershoge muren
van een stralende belofte
die ergerlijke kind’ren.

Vind ik het minste lopen. Het lijkt me te lang en niet echt bij het gedicht te horen (de metershoge muren van een stralende belofte). Het lijkt opvulling.

Ik vind het een leuk/grappig en mooi gedicht om te lezen. Alleen de laatste zin vind ik zo lang.

Sinds wanneer kan je btw inspringen.

'tis maar wat je inspringen noemt

Originele titel!
Ik vind de zinnetjes tussen haakjes juist minder, het haalt me uit het gedicht zeg maar.

Bedankt voor alle reacties :)

En over het inspringen: ik vind het er maar raar uitzien. Ik krijg er hele malle dingen mee. Volgens mij ben ik ook niet de enige.

Trouwens, het is begonnen met vriezen...

Als ik even iets nutteloos mag toeveogen:
Nu krijg ik alleen nog maar meer zin in zomer! :s
Argh, en kleine kinderen vind ik sowieso vaak al ergerlijk. (n)

Goed toch nog iets nuttigs, ik kon me precies verplaatsen in dit gedicht, of hoe je het wil noemen. :)