The great poets of yesterday
 

The great poets of yesterday

Ik poets de poëzie van vroeger
van de tafel. D a a – a g Van
Ostaijen, blijf maar zwaaien,
groet van mij Vergilius. Ook
Shakespeare kan het schudden dus;
zelfs Sappho wuif ik nonchalant
naar buiten want de wervelwind
is Eros niet. Als van een kind,
die jaloezie, dat poëzie
in proppen frommelt –

ik ben heel even ingedommeld. Hoe
kan onsterfelijkheid van dichters
nou niet een letterlijke zijn en

waar brengt dat mij naartoe?

Oh dit vind ik wel heel erg tof. De eerste zin al, in combinatie met de titel uiteraard. Het loopt goed, uitgekiende rijm en de inhoud komt over. Ik wil graag uitgebreider reageren, maar weet zo goed niet hoe of wat.

Van "die de poëzie" zou ik "die poëzie" maken, in verband met het metrum.

Ohja, "D a a – a g Van
Ostaijen, " is ook een behoorlijke vondst.

hé, de poets is leuk :)

Het enige waarover ik struikelde was "Als van een kind,
die jaloezie," maar ik vind het een leuk gedicht.

Volgens mij zou mijn leraar Latijn dit echt appreciëren, met al die klassieke dichters erin verwerkt :)

Origineel gedicht. Vooral 'want de wervelwind
is Eros niet' vind ik mooi en 'D a a – a g Van
Ostaijen' een boeiende vondst. Net als degene die dit net al schreef, struikel ik echter een beetje over 'Als van een kind'.
Verder no comments!

Gidi

Briljant, dit vind ik echt het niveau dat een dichter hoort te bereiken. Het zit vol kleine grote vondsten, zoals "poets-poëzie", "frommelt-ingedommeld", ... Er zit intelligentie in, maar niks belerends of uitpakkend-met-kennis. Voor de rest - wat CSN al zei.

Korte vraag: Hoe lang heb je hier op zitten dichten?

Bedankt voor de reacties, zo snel al!
Dat is wel een idee CSN, ik denk dat ik 'de' maar ga weghalen. Eerst twijfelde ik daarover, omdat het gaat om alle poëzie van vroeger, niet zomaar iets. Maar zonder 'de' is het ook nog best zo op te vatten.
Om je vraag te beantwoorden, Jacques: het idee zat al weken in mijn hoofd, ik had alleen geen tijd om het uit te werken. Dat ging woord voor woord, regel voor regel. Nou ben ik wel benieuwd wat je ervan vindt eigenlijk. :)

ik ben het met de rest eens, behoorlijke kwaliteit :) er valt weinig toe te voegen, behalve dat ik het ook beter vind om die 'de' weg te halen :)

Dat dacht ik al. Dat lees je er vanaf. En dan op een bijzonder positieve manier. Ik kan je alleen zeggen dat ik het mooi vind omdat ik het buitengewoon prettig vind het te lezen.

Daarbij laat ik het volgende buiten beschouwing:
Ik weet niet of het zo goed is om zo lang over iets na te denken, het wordt bijna te 'gemaakt', terwijl je bij dichten (misschien) uit moet gaan van een primair gevoel. Dat zo simpel mogelijk opschrijven moet naar mijn mening geen 'schaafwerk' zijn. Maar dat laat ik dus terzijde.

Daar ben ik het dus helemaal niet mee eens, tenminste, niet als je bedoelt wat ik denk dat je bedoelt (ookal laat je het terzijde). Waarom zou je bij dichten uit moeten gaan van een primair gevoel? En zeg je nu dat je bij dichten een primair gevoel zo simpel mogelijk moet opschrijven en dat geen schaafwerk mag zijn?
Geniale vondsten in gedichten zijn vaak niet 1,2,3 gevonden, en het zou een heel gemis zijn als er niet ditsoort goed overdachte gedichten zouden bestaan, toch?

En nu terug naar het gedicht, eigenlijk is het meeste al gezegd, maar ik struikel wel over het einde eigenlijk. Niemand anders had geloof ik moeite met het ritme, maar ik kan het niet vinden:). Onsterfelijkheid, daar gaat het mis, want daarvoor loopt het nog heel fijn.
Toch: leuk, mooi.

Deze reactie had ik al verwacht natuurlijk. Ik ben vergeten te zeggen dat ik volledig van mezelf uitga. Hoe andere dichten, daar kan ik weinig mee. Ikzelf schaaf nooit. Ikzelf doe alles vanuit een diep, primair, oergevoel. Maar goed. Ik had dit alles ook helemaal niet moeten zeggen, ik had kunnen weten dat dat een aantal reacties vol onbegrip zou opleveren. Mijn excuses.

Olala, hulde hulde. :eek: Reem, dit is echt wel weggelopen uit een dichtbundel. Ik sluit me volmondig aan bij de andere positieve opmerkingen. :)




Hier wil ik toch even op reageren. Met alle respect voor je mening Jacques. Maar kijk eens naar je eigen gedicht, toen de herhalingen weggelaten werden was het opeens wel de moeite om het te lezen. En plus was het dan nog vrij goed ook, terwijl je het ervoor wel zou lezen maar erna gewoon zou wegklikken. Dus schaven brengt wel op, maar de kunst is om het primair oergevoel er niet vanaf te schaven maar wat te verfijnen...

Het moet gezegt dat ik zelf nooit aan die verbetering in mijn eigen gedicht gedachgt had omdat ik na het opschrijven van iets er meestal nooit meer naar kijk. Op dit forum is het de eerste keer dat anderen echt commentaar geven en ook ineens gaan 'verfijnen'. Wellicht is dat heel mooi en goed, maar zelf kan ik dat niet en vind ik het een merkwaardig verschijnsel.
Ik schrijf en dan is het ook meteen af. Althans, dat is dan wat ik denk. En wellicht moet ik dat níét denken en is dat mijn meest zwakke kant.
Daarom kan ik ook best veel respect opbrengen voor bijvoorbeeld Reem. Ze weet na lange tijd een juweel voor te schotelen. Ik zou er nooit het geduld voor hebben. Voor mij geldt: In één keer geen juweel, nooit meer een juweel. Maar ik ga veranderen.

Mja, ik ken dat gevoel hoor. Aanvankelijk was ik ook zo van "Klaar op gevoel is volledig klaar." En ik dacht echt niet dat ik zelf op aanpassingen zou kunnen komen van m'n gedichten maar heb dankzij de mensen hier kunnen leren werken aan gedichten (en 't is een hele verbetering geworden, ook al zeg ik het zelf). Nu moet ik ook toegeven dat ik eerlijk voor eerlijk ook niet weken zou kunnen werken/nadenken op een gedicht, maar 't is al van naar een minuut naar een dag gegaan. In ieder geval, als je wat meer werkt aan gedichten zal er vaker een juweeltje ontstaan dan als je enkel op gevoel schrijft (het kan natuurlijk altijd dat je per toeval een meesterwerk schrijft, maar de kans is véél kleiner). In ieder geval, de mensen hier op het forum zullen je in het begin wel veel helpen om aanpassingen te doen, maar na verloop van tijd zal je het zelf wel kunnen. Is trouwens de bedoeling van heel dit forum.
En het is al positief dat je gaat proberen te veranderen.

Reem, sorry dat ik je topic volspam :o

Ik vind het geheel mooi geschreven, de verfijning van je schrijfstijl duidt op een nauwgezette afwerking en overpeinzing.

Echter moet ik zeggen dat het eerste deel mij inhoudelijk minder 'raakt'
dan het laatste. De 'letterlijke onsterfelijkheid' is prachtig in zijn gelaagde betekenis.

Mijn complimenten voor dit gedicht.

edit: het "en waar brengt mij dat naartoe?" is een vraag naar de plaats die jij als dichter eventueel in de herinnering van mensen zal verkrijgen?

Ik sluit me aan bij alle positieve opmerkingen die hier gemaakt zijn, want ik vind het echt een klein kunstwerkje! Nog één opmerking: volgens mij is het woord 'kind' onzijdig en verwijs je ernaar met 'dat' en niet met 'die'. Hier struikelde ik over.. Verder echt een geweldig gedicht, net als de meeste andere gedichten van jou trouwens.

^als dat waar is verklaart dat toch waarom ik erover struikelde :p Of ik lees de zin gewoon fout :o

Tof.


Proppen frommelen klinkt me nu heel geniaal in de oren :s. Ik vind het een heel leuk, tja, zinnetje?
Voor de rest is je gedicht echt heel bijzonder, ik heb zoiets nog nooit gelezen. Complimenten :).

Bedankt voor die overvloed aan complimenten!
bladertje: dat had ik helemaal niet gezien, wat stom! :o Ik heb het gistermiddag snel veranderd.
Verder kan ik dergelijke discussies niet echt spam noemen hoor, *nerwen. :p