De sleur van het vieren
 

Uitgefeest bungelen slingers op de grond
en glazen liggen op hun zij zoals ook
de ervaren bierdrinker nu moet doen

Nieuwe mensen bij elkaar, naast elkaar
hebben touw geworpen met elkaar
totdat ze het begrepen en trokken

Hoe zalig is het, nu zonder muren
en gebaren te groot
Overheerlijk is het, om te zitten
op een zeemansknoop van vragen en blikken
Schaamte verwrongen tot de vroege middag met
in het pijnlijke vizier hoogstens vragende blikken

En dan weer het willen, of het moeten
Op hoop van zegen, woensdag weer

Allereerst: Je zult het waarschijnlijk niet bewust hebben gedaan, maar het is prettiger leesbaar als je de interpunctie wat anders doet. De hoofdletters zijn bijvoorbeeld onlogisch (heb je het in Word getypt? :o ).

Je eerste strofe vind ik erg leuk, origineel, ik zie het voor me, de bungelende slingers en omgevallen glazen. Dan raak ik de draad kwijt en vraag ik me af of ik de dubbele betekenis van vieren die ik bij de titel verwachtte nou in het gedicht terugvind, of dat ik me dat verbeeld. :o Het zal misschien aan mij liggen, maar ik begrijp het niet. En vooral de laatste strofe niet.

Verder herhaal je dingen: naast elkaar en met elkaar, ook wel jammer. Volgens mij kun je hier best een mooi beeld mee oproepen, maar dan zul je het wel wat meer uit moeten werken.

Bedankt voor je commentaar!
Ja, ik kan me er wel in vinden in wat je zegt. Op de een of andere manier heb ik in het begin altijd een sterk idee en dan naarmate het gedicht vordert, raak ik zelf ook altijd de draad een beetje kwijt. Omdat ik dan meer mijn aandacht naar de woorden ga verleggen ofzoiets... In elk geval, moet er meer tijd aan besteden!
En die herhaling vond ik juist wel leuk... Maar goed, snap ook wel dat het je stoort. Ik ga er nog even aan klooien, bedankt!