KCV Socrates
 

heey, ik heb ff een probleem(pje)

Ik moet voor maandag een PO inleveren voor KCV en ik moet daar onder andere in verwerken wat de redenen waren om Socrates te vervolgen. Ik zelf dacht aan het feit dat hij vele mensen liet inzien dat zij niets wisten en dat ze dus eigenlijk dom waren, waardoor S vele vijanden maakten. Ik heb een stuk van de apologie gelezen en vond ook iets over de jeugd die hij zou verderven en dat hij niet in goden zou geloven, maar dat is een dekmantel geweest.
Wat ik mij dus nu afvraag is of dit wel correct wat ik nu allemaal zeg en of iemand mischien een andere reden weet. Ik dacht er ook aan dat de invloedrijke mensen van Athene bang waren dat het volk dankzij Socrates aan het denken zou worden gezet en dat ze dus zouden kunnen fluiten naar hun macht en status, maar ik heb hier nergens bevestiging voor kunnen vinden.

dus om een lang verhaal kort te kunnen maken: HELUP

Volgens mij staat er op internet toch wel een hoop over Soc, maar echt: waarom niemand meer een bibliotheek bezoekt, het is mij een raadsel! Er zijn namelijk over dit onderwerp boekenkasten volgeschreven!
Enfin, wat je zegt is allemaal waar. Socrates is aangeklaagd wegens asebeia (goddeloosheid) en het bedervan van de jeugd (iedereen "opstoken": waarschijnlijk bedoelde men: opstoken met anti-democratische ideeën) en ook voor dat eerste veroordeeld, en dat was m.i. (en volgens mij denkt iedereen dat) een manier om de gevoelens van onvrede jegens Socrates te kanaliseren. Wat "men" (natuurlijk niet iedereen) Soc kwalijk nam, was:
- hij was irritant met zijn eeuwige discussies waarmee hij wilde aantonen dat mensen geen echte kennis hadden, ook al dachten ze van wel.
- hij discussieerde (zelfs) over de democratie > hij leek de democratische idee te ondermijnen en de democratie was nu juist een van de pijlers van de polis Athene; Socrates wilde niet dat iedereen zou meeregeren, maar dat alleen "deskundigen" de macht zouden hebben (dit heeft Plato later uitgewerkt in het boek Politeia)(in het Nederlands heet dit De Staat of De Republiek).
In werkelijkheid onderwierp Soc zich juist altijd aan de wetten die op een bepaald moment waren vastgesteld, of dat nu democratische of andere waren: hij heeft bijv. in 406 v. Chr. niet mee willen doen aan het proces om generaals te veroordelen (die te nalatig in de strijd zouden zijn geweest) omdat dit volgens de grondwet niet mocht, zo'n proces.
- In 404 v. Chr. heerste er even een oligarchisch bewind van De Dertig. In dit wrede stadsbestuur zaten Critias en Charmides, twee oud-leerlingen van Socrates. Later, toen de democratie weer ingesteld was, nam men hem deze connectie kwalijk alsmede het feit dat hij deze mannen niet op andere gedachten had gebracht alsmede het feit dat hij gewoon in Athene was gebleven tijdens dit bewind.
- Socrates lijkt zich heel vaak te distantiëren van de democratische partij; ook in de Apologie spreekt hij over "jullie democraten" alsof hij er zelf niet bij hoort.
- Socrates was bevriend met Alcibiades en die heeft Athene verraden en is naar Sparta overgelopen

Je hebt er misschien geen tijd meer voor, maar zoek eens het boek "The Trial of Socrates" (1998) van Izzy F. Stone (ook in het Nederlands vertaald) op of google ernaar. Dat hele boek gaat over de vraag waarom Socrates werd veroordeeld.

Succes!

Docent heeft al de perfecte uitleg gegeven.
Het enige wat ik nog wil toevoegen is dat Socrates best een kans had om niet veroordeeld te worden als hij tijdens zijn rechtzaak niet zo 'vervelend' tegen de rechters deed. Als hij gewoon sorry had gezegd en had beloofd niet meer door te gaan met die tegendraadse houding van hem, dan had hij best een kans gehad om niet veroordeeld te worden.
Mja, je bent een rebel of niet he, en dus deed Socrates dat niet en kon hij de gifbeker gaan drinken.

Niet per se een rebel, een stoïcijn! En hij hield juist vast aan zijn ideeën, waardoor hij niet ongeloofwaardig werd :).

Ik zou Socrates ook niet zo snel een "rebel" noemen, maar "stoïcijn" vind ik ook wel kras, want Socrates stierf voordat Zeno leefde!

Ik verwoordde het slecht, want Socrates was natuurlijk helemaal geen stoïcijn.
Maar de manier waarop hij zijn dood tegemoet tradt, vind ik wel degelijk stoïcijns.

Hij was wel een rebel in die zin dat hij de maatschappij voorbereidde op sociale veranderingen.