Zwanger worden #5
 

Omdat ik de vorige had gesloten met de 500ste post alweer :)

#4

Discussieer hier verder over alles wat met zwanger worden te maken heeft :)

Even de laatste drie quotes uit het topic:

Quote van Andijvie

Quote van Shining

Quote van Andijvie

Nu toch maar even reageren in dit topic..
Idee daar achter is dat twee vrouwen en twee mannen samen een kind krijgen en opvoeden. Het kind heeft dus twee mamma's en twee pappa's. Heb hier laatst college over gehad. Erg interessant! Docent van mij doet onderzoek naar welzijn van kinderen en homo-ouders. Er zijn vrijwel geen verschillen in het welbevinden kinderen van homo- of hetero- ouders.

Zoiets dacht ik ookal ja :) Maar ik vermoed dat het echt niet schadelijk is voor een kind. Het zorgt er misschien zelfs voor dat een kind meer openminded is later over homoseksualiteit. Maar ik denk dat er wel als voorwaarde geldt dat de omgeving het ook accepteerd, niet dat een kind gepest wordt omdat het homoseksuele ouders heeft...

Ik heb ooit op een baby opgepast met twee lesbische moeders. Ook zij doen aan co-ouderschap met een homo stel. 1 van de mannen is de vader en 1 van de vrouwen is de moeder.
De moeders voeden het kind grotendeels op en af en toe gaat het kind naar zijn vaders. De mannen wilden ook altijd graag een kind maar niet 'fulltime' dus zo is het mooi opgelost :).

Ah op die manier. Lijkt me toch wel een hele moeilijke stap, omdat je nooit weet wat de toekomst gaat brengen. Ik kan me voorstellen dat het ook een punt kan worden van veel problemen, bv. als het ene stel het kind vaker wil zien maar het andere stel het daar niet mee eens is. Of als het ene stel vindt dat het andere stel het kind te veel verwend en het andere stel juist vindt dat het ene stel veel te streng is... Van te voren kun je natuurlijk afspraken maken, maar toch lijkt 't me érg moeilijk om die afspraken overeind te laten staan...

Maar heb je dat ook niet bij normaal co-ouderschap? (Bij gescheiden ouders) Ik weet dat mijn ouders het supervaak oneens zijn over de opvoeding van mijn broertje.. Ik weet niet of die risico's nu hoger zijn bij een homo co-ouderschap dan bij ieder ander co-ouderschap. Je hebt in ieder geval niet het "risico" dat de ene partij de andere partij zwart maakt uit rancune...

Edit: Ik zie er een groter probleem in als één of beide koppels uit elkaar zouden gaan. In plaats van twee huizen, heeft zo'n kindje in ene drie of vier huizen en dat is wel heel erg heftig.

Haha dat is grappig;)vier huizen zeg, ik zou gek worden:) ik denk dat je bij ieder 'ouderschap' wel verschillende meningen hebt, dat komt omdat er (in ieder geval;)) twee partijen bij betrokken zijn. Ik denk dat rancune ook kan ontstaan uit andere oorzaken dan puur omdat de liefde over is (of begrijp ik je hier verkeerd?)

Co-ouderschap lijkt me echt vreselijk. Waarom zou mijn kind vier ouders moeten hebben, twee is heus wel genoeg. Ik wil mijn kind opvoeden zoals ik dat wil, daar hoef ik heus geen bemoeienis van te hebben van nog twee anderen. En dat je dan niet eens kerstmis met je kind kan vieren omdat het dan naar de papa's moet zeker:nono: Geef mij dan maar 'gewoon' een donor.


[edit] Maar volgens mij kiezen mensen er meestal toch maar voor omdat het sneller gaat, er zijn minder wachttijden enz. als je zelf wat gaat regelen met anderen onderling. Ik kan me niet voorstellen dat mensen ervoor kiezen omdat ze het zo leuk lijkt als ze hun kind met anderen moeten delen.

Een goede vriend van mijn vader is zelf donor geweest voor een kind bij een lesbisch stel en hij is er echt helemaal blij mee (en zij ook). Hij heeft een soort ´oom´ rol gekregen voor die kinderen en hij kan die ouders ook financieel helpen wanneer hij dat wil, maar hij hoeft niets. Ik denk dat je in zo´n geval moet kijken naar wat voor, en hoe de afspraken gemaakt zijn. Als dat goed gebeurd hoef je echt je kind niet te missen voor het meest duffe feest van ´t jaar.

Ik kan me daarnaast me voorstellen dat je als ouder graag hebt dat je kind zijn vader kan kennen als het kind dat graag wil. Het niet weten wie je vader is is namelijk ook niet ideaal in termen van opvoeding.

Ja maar een donor in een "oom"-vorm is iets heel anders dan een co-ouderschap en daar hadden we het nu toch over? (dus een stel van twee mannen en een stel van twee vrouwen die samen een kindje krijgen en dus allemaal papa en mama zijn..)

Het lijkt me dan wel een lastige onderneming als je aan kinderen begint wanneer je lesbisch bent, hoewel ik me kan voorstellen dat ook deze stellen kinderen willen. Adoptie lijkt me op zich ook een mogelijke optie, maar dat is dan natuurlijk niet van jezelf en de wachttijden zijn lang(n)

Daarnaast ben ik wel benieuwd naar hoe kinderen dat ervaren als ze twee ouders van hetzelfde geslacht hebben? Zouden ze zich ervan bewust zijn en zouden ze een ouder van het andere geslacht missen? Misschien vinden ze 'gemiddeld' de opvoeding wel prettiger dan van een gemiddeld heterostel;)

Heel erg vreemd en dat zorgt permanent voor getraumatiseerde kinderen natuurlijk. Brrr homoseksualiteit.

Mijn buren zijn een lesbisch stel met een dochter en dat meisje heeft heel lang gedacht dat twee verschillende geslachten als ouders maar vreemd was, want dan begreep je toch veel minder van elkaar :D

Dit was dus een post om indirect te zeggen dat ik vind dat je een beetje plat door de bocht gaat met je vraagstelling :)

Wát ik eigenlijk ontopic verantwoord wilde zeggen is dat ik weer eens van gedachten veranderd ben. Ik ben wel van de ervaringen, dus wil wel zwanger worden, maar dan bij de bevalling meteen een ruggeprik en kind weg. Want 18 jaar aan zoiets vastzitten.. dat zie ik nog echt helemaal niet zitten :o

Ja, zo'n 'oomrol' zou in principe nog wel kunnen, maar het kan gewoon heel gecompliceerd worden, je kan nog zulke goede afspraken maken maar van tevoren weet je toch nooit hoe het loopt en met hoe meer mensen je bent, hoe vervelender het allemaal kan worden. En dat met kerstmis was natuurlijk maar een voorbeeld;)

Nee, niet ideaal. Ik vind het zelf ook echt geen fijn idee dat mijn toekomstige kind al meteen met zo'n nadeel zou beginnen. Maar toch, de meeste onderzoeken wijzen uit dat het voor kinderen niet slecht is, dat veel homoseksuele ouders juist toegewijder zijn omdat ze erg bewust voor kinderen kiezen. Bovendien is het tegenwoordig niet meer mogelijk om een anonieme donor te hebben, dus een kind krijgt later altijd de mogelijkheid om informatie over de donor op te vragen.

ok ik kom speciaal kijken voor Snoopy :o [/nieuwsgierig]

en wat zeg je als dat kind je later weet op te sporen?

Dat zal ik dan wel op een draagmoederschapmanier doen, aangezien ik niet zo'n groot gebrek aan moraal heb om het door de wc te spoelen/ergens op de stoep te leggen.

En door draagmoeder zijn zul je dan iemand hebben geholpen en onderhands geld hebben gekregen. Allemaal voor een ervaring. ;)

:o Oh, sorry! Vergeten het hier te posten... :D

Niet zwanger dus, de mensen die het relationele-topic lezen wisten t al :)

We vinden t niet zo heel erg, deze maand beter :p

Ik vind het echt ontzettend tof dat jullie er helemaal voor gaan :)

Oh, wij hebben weer een kindje gezien. Een meisje van 2, dochtertje van de baas van mijn man. En wát een schatje is dat kind :) Ze was eerst verlegen maar daarna ging ze liedjes zingen, zooo schattig! Ik keek naar m'n man en zag toch echt tranen in z'n ogen :o :)

:)(y)

ik ook ;) Nee, maar serieus: ik vind het een geweldig gevoel. :o Ik gun het jou ook echt enorm, als ik jou hoor praten (ook over je man) denk ik dat jullie ook geweldige ouders worden over een tijdje!

En ik vind het stiekem best leuk om te horen dat mensen echt achter me (ons) staan in deze keuze. Zou me goed kunnen voorstellen als mensen zouden zeggen dat het nog wel érg vroeg is...

Hee, wat grappig! Ik las voor het eerst in tijden mijn allereerste stukje weer eens en dat is precies een jaar geleden vandaag. :)

edit: tsjonge, had een jaar geleden toch echt niet kunnen verzinnen hoe mijn leven er nu uitziet :o

@Snoopy: nee zeg, wat heb jij een veranderingen doorgemaakt, wauw! Laat nog maar eens zien dat je nooit kunt voorspellen wat de toekomst brengt :)

@Andijvie: wat mooi, die emotie bij je man. Ik zie dat bij mijn vriend ook heel vaak. Alleen al wanneer we het er soms over hebben krijgt hij tranen in zijn ogen. Hij is er ZO klaar voor, misschien zelfs nog meer dan ik.

Ontopic: het kriebelt, het kriebelt, het kriebelt. Mijn vriend heeft het zo vaak over "onze kindjes" en omdat we de namen al weten noemt hij ze dus bij naam en is het bijna alsof ze al bestaan, zeg maar.

We gaan er in zoveel meer dingen rekening mee houden, leven eigenlijk steeds meer daarnaar toe en zijn mini-stapje voor mini-stapje aan het zorgen dat er tegen die tijd geen obstakels meer zijn. Wauw :)

Mooi hè :)... ik vind dat ook altijd grappig aan 't forum, ben in 't echte leven te lui en ongedurig om een dagboek bij te houden, maar hier doe je dat toch op een bepaalde manier. Hoewel je hier niet de intiemste details altijd neerzet, kun je toch echt een gevoel krijgen van hoe je op een bepaald moment in je leven stond en hoe je (snel) bent veranderd.
Ook met andere mensen is dat zo; ik voel me echt een nerd soms, maar bij sommige forummers heb ik echt het idee dat ik ze een beetje ken.

Ja he, dat heb ik ook. Het is ook echt de ENIGE reden dat ik hier nog kom..

Oh interessant! Ik ken mensen die dit doen. In principe voeden de twee mamma's de kinderen op, maar de twee pappa's gaan nu verhuizen om hun kinderen vaker te zien - zodat ze toch een vader én moeder hebben. Echt tof dat dit soort dingen "kunnen", om maar even in lijn van de maatschappij te praten.

Confronterend voor mij om te zien dat die allereerste post van een jaar geleden nog steeds op mijn leven van toepassing is;) Maar ik hoop dat er na mjin afstuderen een hoop gaat veranderen:) Vooral samenwonen is een wens die ik graag in vervulling zie gaan:)

Het is inderdaad mooi om te zien dat jouw leven er nu heel anders uitziet dan je een jaar geleden gedacht had:)

Ow, dit herken is zo erg he...

Jammer dat het niet gelukt is dit keer. Maar ja, het kan ook niet altijd meteen goed gaan. Deze maand beter idd hoop ik ook:)

Ik heb paar weken geleden alle topics zitten lezen (eerst 1 en 4 en daarna wat er tussenin kwam) en toen viel het me ook al op dat alles flink veranderd was. Toen was je er allemaal nog helemaal niet zeker van. Daarom was ik ook zo geïnteresseerd in topic 2 en 3:p

Je zegt dat je het je kan voorstellen als mensen je te jong vinden, maarehm, je bent 25 toch? (als je leeftijd in je profiel klopt), dat vind ik echt niet te jong. 29 de gemiddelde leeftijd. Over mensen van 20 kan ik me nog wel een beetje voorstellen als mensen commentaar hebben, en misschien bij mij ook, 22. Maar 25 vind ik echt niet ver van dat gemiddelde vandaan liggen. Als 25 raar is dan is 34 ook raar, en dat heb ik nog nooit iemand horen zeggen:p

Ik dacht dat ze meer bedoelde 'vroeg' in de zin van een relatief korte relatie hebbende.

Ik wil ook... *zucht. Maar het kan niet. Nog twee jaar. Morgen maar weer naar mijn nichtjes toe.:p

Dat bedoelde ik idd ;)

Voor jou voelt het toch 100% goed en je wilt graag een kind! Simpel!

Ik zag gister mijn nichtjes en neefje ook weer...vooral de jongste is zo super schattig (maar de andere twee zijn ook leuk, hoor... :o ;)).

En zoals mijn moeder altijd wijs zegt: "Mislopen kan het ook na 25 jaar" :o

tranen in je ogen omdat je een schattig kind ziet?? i dont get it

http://www.nu.nl/news/1741172/91/Ned...ij_ouders.html

Zou dit onderzoeksrapport heel graag willen lezen;)

Dit is half off-topic maar:

Ik heb echt ZO vaag gedrooomd heh. Ik droomde dat ik NU zwanger was maar ik was helemaal in paniek, en op een of andere manier had ik een afspraak gemaakt bij een abortus kliniek. Maar dat wou ik helemaal niet, ik kreeg daar zo'n naar gevoel van... Mijn vriend wist het ook en die was ook een beetje in paniek, maar ik weet wel dat ik al met al meer in paniek was dat ik het gewoon nu niet wou, dan dat het nu gewoon niet kon. Beetje vreemd, ik werd ook helemaal in de war wakker en moest mijn buik even voelen om zeker te wetend at ik wakker was. :s

Daarna droomde ik dat een vriend aan mijn vriend heeft verteld had dat ik vreemd was gegaan (oid) en hij wou niet met mij praten. En toen voelde ik me echt nog kutter omdat er geen zak van klopte. En Dusjcrib (ja echt :D) belde mij op mijn mobiel en ze zei zo van "hoihoi, ehhhh jaaa ik weet er ook niet veel van maar hij wil niet met je praten!" Er stond ook echt op de telefoon "Incoming call: Dusjcrib) wtf (en dit is dus een situatie met een kennis van mij, alleen ik droomde dus dat het met mij gebeurd was) Daarna kamen mijn ouders opdagen want ze waren teleurgesteld dat ik nog niet ingepakt had. :confused: Echt :D Ik droom de raarste dingen als mijn vriend er niet is.

Hahahaha :D Supermaf dat ik je belde! :cool:

ooooow ok. kdacht dat ze doelde op het gedoe van pas over ons truttige typetjes dat we al zo jong?! aan kinderen dachten:)

Niet zo maar een schattig kindje, een héél schattig kindje dat héél schattig liedjes zingt :P Maar je hoeft 't ook niet te begrijpen, natuurlijk. Als jij dat niet hebt, dan heb je dat niet.

mijn vriend zei vanmorgen ook iets tegen mij wat ik echt niet hier kan posten, maar dat ging ook hierover:eek: zijn houding valt me eigenlijk reuze mee(y) hij weet ook dat ik het nog niet wil worden, maar erover fantaseren is soms wel leuk en ik merk dat hij nu mee gaat doen, grappig;)

Vrienden hebben donderdag een dochtertje gekregen :) Dus ik ben weer helemaal in de babystemming :o Maar tegelijkertijd vind ik mijn studie nu érg leuk, dus dat is ook wel fijn, goede afleiding :)

Bij ons speelt het onderwerp ook volop. Maar ondanks dat ik het van iedereen hier (en sommige mensen in het bijzonder) érg interessant vind om alle ontwikkelingen op de voet te volgen, heb ik zelf niet zo de behoefte om mijn eigen ontwikkelingen hier te delen. Hypocriet? :o Tuurlijk, tegen de tijd dat ik zwanger zou zijn, komt dat uiteraard wel op het forum te staan, maar de stappen er naartoe en onze ontwikkeling daarin, vind ik echt iets van ons samen.

Hm, ik kom niet helemaal goed uit mijn woorden geloof ik. Nouja, iedereen weet wel dat wij een kinderwens hebben, maar hoever we daar in zijn, weet niemand (ook om ons heen niet), dus dan voelt het ook niet goed om dat wel op het forum te zetten. Maar desondanks, vind ik dit wel één van de interessante topics en volg ik het graag en zal ik er op den duur wel meer deel van uit gaan maken denk ik :)

Ik snap je wel. In mijn omgeving weet men het ook niet hoe ik hierover denk. Het is ook best iets persoonlijks:) Ze merken het wel als je zwanger bent idd hoe je erover denkt;) Ik denk dat dat voor veel mensen geldt. Neemt niet weg dat dit forum op bepaalde momenten (desnoods anoniem) een prettige uitlaatklep kan zijn over dit onderwerp:)

@Thee Muts: Ik begrijp wat je bedoeld, om soortgelijke redenen post ik het hier ook niet allemaal. ;) :)

Ja, dat is ook wel zo. Af en toe zou ik dingen ook wel eens op willen schrijven, maar om verschillende redenen doe ik het niet en dat voelt ook wel goed :) Zoals ik het nu ervaar, is er ook hooguit één stel dat erg belangrijk voor ons is, die ik er wel bij zou willen betrekken. Verder denk ik dat ik het iedereen pas zou vertellen als ik al een tijdje zwanger zou zijn (inclusief mijn eigen ouders). Al betwijfel ik een beetje of, als het echt zo ver is, ik wel 'zo lang' mijn mond kan houden :o

Ik herken wel iets in wat je zegt;) je moet ook vooral doen waar je jezelf lekker bij voelt, als daarbij hoort alleen lezen in dit topic ipv posten dan moet je dat lekker doen:)

ok dus jij bent nog van plan om nog 5 jaar of langer op dit forum te blijven hangen of wil je ook binnen 3 maanden bevrucht raken :(:(:(:(:(