Maak een gedicht bij een afbeelding!
 

Het zit zo :
Ik plak een afbeelding in mijn bericht, waarbij degene onder mij een gedicht bij moet schrijven.
Let hierbij vooral op wat jou eerste gedachte zijn, bij het zien van de afbeelding. schrijf daar je gedicht over. na je gezicht zet je weer een nieuwe afbeelding.

Afbeelding 1:

http://www.hettysite.nl/hettydata/He...%20(Small).jpg

Succes&Plezier ! ;)

Goed initiatief! (Y) Ben nu niet thuis dus kan niet rustig dichten, maar wou toch even reageren.

Ktulhu

Een oeroud kwaad,
verhuld door eeuwig water
en verbannen van zijn troon.
Het wacht op het zachte pedellen
door zijn kerker.

Vergeten rivieren en verlaten oceanen,
leiden naar de poorten des doods.
Verloren sages en legendes
vertellen het noodlot van de eenzame visser.
Het sluimert in de golven en
wacht op de zondeval.

Verraden krijgsheren en gevallen koninkrijken
zitten hun ballingschap uit,
waar het kwaad wacht tot zonsondergang.
Roeiers en Zeilers
zullen dan het dorst lessen van
Haaien en Zeemonsters.

Het water kolkt en neemt;
Het maakt heldere geesten waanzinnig.
Ontdekkingsreizigers vinden te laat hun thuis;
En zeerovers worden van hun leven beroofd.

Wanneer het beest zijn kreet slaakt,
zal de indringer in diens rijk
verdrinken...

-//-
Opgedragen aan één van mijn lievelingsauteurs ;)

Next:

http://www.reproarte.com/files/image...engraebers.jpg

Leuk topic!

Ieks, er zit een engel op mijn graf -
ga! er! af!

En een nieuw plaatje:

een onzeker gevoel
omarmt door de duivel
omringt door het kwaad
je forceert een glimlach
benieuwd waar dit heen gaat ..


Nieuwe afbeelding ;)
http://www.familie-ruijgrok.nl/famil...erij_To_02.JPG

Boze blikken zijn op mij gericht,
alleen voor het bedekken van mijn gezicht.
Wat ik wil zeggen met dit gedicht,
is dat tolerantie moet worden verplicht.

http://www.its-more.nl/images/mystery.jpg

Ze keek naar de hemel,
op, omhoog, hoger.
Starend in het niets.

Verder dan de hemel,
kijken kon ze niet, want
daar heersde het kwaad,
ongeduld en verdriet.

Tranen vulden haar ogen,
nog net niet helemaal,
op het randje van het huilen,
stond ze, wiebelend met
haar wimpers.

http://i39.tinypic.com/1zwbw9d.jpg

Leuk topic! Al heb ik er weinig van gebakken vind ik zelf, momenteel idee-loos en dat vind ik jammer:



Je loopt, je loopt
je loopt de blaren van je voeten
en je knoopt de bezwaren
van je moeder uit je oren,
je wilt niets meer horen,
je hebt niets bereikt.

En in die leegte loop jij
geen kant meer op.


http://staff.bcc.edu/jyantz/DaliPersistenceMoMA.jpg
Dali

Ik vind deze echt, echt heel erg geslaagd, Zitrin! Het begin met de herhaling van "je loopt" geeft ook weer dat extra "eindeloze", zal'k maar zeggen, dat de foto ook uitstraald.
En SALVADOR DALÌ!!!!(Raad eens van wie mijn plaatje is :D)
Ik wil hier heel heel graag wat bij schrijven, maar ik weet niet of het me zo snel lukt. Dus als iemand sneller is, is dat natuurlijk niet erg ;).

Je kan ook alvast een nieuwe afbeelding posten en zelf op je gedicht broeden, Daanaap! :) Mijn toestemming heb je :)

Haha, die van mij ook hoor Daanaap ! Ben benieuwd ;)

Oeh, oeh. Mag ik er ook over schrijven? Ik vind het zo'n ontzettend vet, inspirerend en hip plaatje:y
Komtie!

De tijd is verlopen,
doorlopen met verf.
Neergesmeten, opgegeten,
gekwakt door de natuur.

Opgegeten tijd,
zorgvuldig vermijd,
geprobeerd om uit te
smeren, over mijn gelaat.

'Je bent laat'
zegt de horizon.

http://www.euronet.nl/users/koolberg/dali.jpg
Speciaal voor Daanaap een nieuwe Dalì. En mijn excuus dat ik de vorige afgepakt had:bloos:

Leven is aan de rappe he ;)

Maar zeker nu best wachten op Daanaap? :p

Het leven is heel rap ;), daarom is het ook niet eerlijk om op één langzaam persoontje te moeten wachten! Dichten jullie er maar lekker op los! Ik kijk wel wanneer ik het tempo kan bijhouden.

Nog dankjewel Ratatouille ;), ik vind dit plaatje toevallig ook heel leuk.

hier kan ik niks mee :(

Deze over de Dali

het Ros en het Geloof
De glinsterende stoet, Neo-Classicistisch qua stijl
Bewoog zich te lange voet, naar het christelijke onheil

De lucht was blauw, de wolken donkergrijs
En altijd even trouw, vervolgde zij hun reis

Maar plots deed daar, zo vlakbij de bewuste rand
Een man zonder bezwaar, een plasje in het zand

Het witte ros was woest, een beledeging van aard
Dat de man hier moest; het ros totaal van kaart

De man schrok om, pakte snel zijn kruis
En zei "Ach kom", gods huis is ook uw huis

Het ros kwam tot bedaren, dacht even wat te doen
Besloot om te bezwaren, de mans gezond fatsoen

"Meneer" begon het ros, "luistert uw nu naar mij
U bent totaal van god los, uw bent geloofsvrij"

"En nog eens wat", ging het edele dier door
"Hetgeen wat u had, stelde al niet veel voor"

De man was beledigd, maar ook betreurd
Maar hij had inzicht, en zag dat het geloof geen uitweg is voor al het slechte wat een mens kan doen, hij moet zelf ook de consequenties nemen voor zijn daden en niet alles afschuiven op een hogere god, Einde.


Wat vonden jullie ervan? :D

als jij nou even een plaatje post

Ik vind hem mooi hoor alleen hmm ik weet niet maar het raakt mij niet echt :o

Mean, dubbelposten is ook hier niet toegestaan ;) Wijzigen is toch beter.

Een afbeelding voor de volgende, omdat Pimmil het niet helemaal snapte:
http://www.new-and-second-hand-rose....ge/stiften.jpg

Tja het is ook niet zo dat ik het slecht vond, maar een beetje makkelijk. Meer een kunstje dan een vondst, zeg maar.
Salvador Dali, ik ben ooit in zijn huis geweest in spanje, nu soort museum. Die man is echt kunst opzich. Maar ik ben verder niet echt fan van hem, veel van zijn werken vind ik niet mooi, maar het idee van de weglekkende tijd, uitgebeeld als druppelende horloges. Zo geweldig.

Oh en; mooi gedicht van gemaakt Ratatouille!

Dankjewel ZitriN :)
Ik ben een beetje Koosinspiratieloos wat betreft de stiften...

Alle kleuren
Ooit zag ik ze zo duidelijk
doch, vandaag ben ik kleurenblind.

Het groen van onze grasvelden.
wanneer was het laatst dat wij er waren?
Wanneer heb jij voor het laatst het geel-oranje
van een ten onder gaande zon gezien?
Ons overgegeven aan het als maar donkerder wordende blauw van de lucht?

In paars gehulde zusters
hadden nooit mogen liegen.
En toch bleken alle kleuren leugens te zijn.
Weet jij nog dat wij ooit broeders waren?
Verbonnden door het geloof in kleur.

Onze eeuwige strijd was fel.
Rood als het bloed
van onze gesneuvelde voorvaderen.
Te hard op de vellen van de geschiedenis gedrukt.
En verraden door diens sporen...

Vandaag is alles kleurloos.
grauw en verstoft.
Alleen 'zwart of wit?'
is de vraag die ons nog bindt.

http://i18.photobucket.com/albums/b1...jk/sneeuw1.jpg

Winter, winter, winter
Stappend door de alles bedekkende sneeuw
Merkte ik pas na een eeuw
In mijn voet zat een splinter

Kansloos gedicht, ik weet 't. :D

http://upload.wikimedia.org/wikipedi...d_pumpkins.jpg

Daar staan we dan;
en de rijen zijn lang en de gezichten
verschillend zonder op te vallen.

Oranje zijn wij, en zeer grauw;
wij bestaan bij de gratie
van een rij die niet doorloopt.

http://kunststad.nl/wordpress/wp-con...arel-appel.jpg

Wat een ontzettend mooi plaatje!
Mag ik die als avatar? :bloos:

Ik was het,
klein en onbezorgd.
Zorgeloos het leven door
en het kleuren van
de zon.

Ik probeerde mij leven,
kleur te maken,
grijze verfstrepen weg te
vegen. Nooit meer
fantasie-loos, vriend-loos.

Met mijn nieuwe
kleur-doos.

http://www.tessy.nl/kaartensite/imag...de%20hemel.jpg

Ik bewandel de treden,
de hemel in,
het paradijs uit

Het knalgroene gras,
ik laat het voor wat het is,
en loop met mijn hoofd in de wolken

Ik kijk vanuit de wolken neer op Moeder Aarde,
en dank Vadertje op blote knietjes,
Goddank ik heb nog tijd!

Ik bewandel de treden,
de hemel uit,
het paradijs weer in



Ik vond het plaatje mooi, heb helaas niet meer tijd om er wat van te maken...

Het zijn de vleugels die mijn
vlieglust hadden afgepakt. Lopen werd het nieuwe
zweven en huilen werd het nieuwe
leven.

Dingen zijn immers pas speciaal, als ze
onbereikbaar zijn, zoals dat versgebakken brood
lekker ruikt, maar niet zo lekker is.

Dingen zijn immers pas normaal, als ze
bereikbaar zijn, zoals dat eigen bloot wel leuk is
om te zien, maar nooit zo lekker is.

Het is te zonde om te vliegen, zolang mijn haren
blijven zitten zoals ze dat doen. Zolang ik mag blijven
zitten en niets anders.


________________________________
http://www.britsattheirbest.com/imag...map_africa.jpg

Ze noemen me kind van de zon-
daar waar ieder hoopte dat hij genezen kon
van elke dag dezelfde droogte, waar de kansen
verdampen, idealen verkrampen
tussen buitenlandse muren en waar
buitenlandse bestuurders een kleurtje opdoen
aan het strand. U vindt mij terug
op de jaarrekening rechts onderin.


http://www.sivaro.net/Droom%20kind_top.jpg

de werelden die op je gezicht
geschreven staan, zijn de mijne
niet, nooit geweest

toch omhels ik je, omarm ik je,
droom van je nieuwe wegen die we
uitstippelen op je kaaklijn en het
topje van je neus

je verwondert me in veelzijdigheid,
maar ik smeek je niet te
huilen, niet te lachen, niet te breken
in duizend kleine stukjes

terwijl je verstilt achter brede
oceanen en golven van verdriet

terwijl je

zachtjes begint samen te smelten, met
alle zoet-zilte dieptes waar ik mijn
vingers leg en je zachtjes kus

je verdwijnt, verwondert, vereenzaamt
tot je was wat ik smeekte je te zijn -
onbreekbaar, onbuigzaam

ver weg van mij, tot je was wat ik
niet ben en we niet meer samen waren
omdat jij de reis was

en ik de reiziger




--

Ofzo. :D

--- ieh. net te laat.

http://www.sivaro.net/Droom%20kind_top.jpg
<deze gebruiken dus^

De horizon is nog mijlen ver
Hier van mijn lamme voetjes vandaan
Het zoute water voelt nu even het zelfde als die kleine traan
Het is niet meer ver, ik ren naar de horizon.

http://henkgrasduint.web-log.nl/phot...4/peitho_1.jpg

Oh Em, ik dacht dat dat gedicht over dat plaatje met dat jongetje ging en dat je pedofiel was ofzo :D (n)

Stiekem wel natuurlijk. :D
Aha, op zich ook wel 'n interessant iets om uit te schrijven. Pedofielen. Altijd mezelf gaat toch maar vervelen (niet dat ik dat doe, want dat verveelt dus, al dan niet voor mezelf - ik ben ook niet lesbi of bi, tho).
Misschien heb ik er expres niet bijgezet dat het nog over het vorige plaatje ging, omdat mijn onderbewustzijn nogal geniepig is en mensen graag voorliegt enzo.

Maargoed, laten we er geen heel offtopicgesprek van maken. 8D

Achja, nu ik toch hier ben:

De man op het strand kijkt
uit over zee,

zijn schouders gebogen, het kraken
van zijn gewrichten voegt zich
naar het schurende zand.

Hij herinnert zich wazige
mist waardoorheen
de namen en gezichten van
zijn kinderen lekken -

alles wat nog rest van wat
ooit was. Ouderdom greep hem tot hij
goden verwarde met nageslacht,

en zijn jongste zoon de duivel was.

Toch, onder het strijken van
zijn vingers bloeien nieuwe
werelden op,

waar - eventjes - de zuchten van
magie doorheen strijken,

en hier

liet hij voorgoed de
werkelijkheid
los


Btw, eerste ingeving lukt niet echt. Ik krijg ’n beeld, dan verzin ik de eerste zin, en dan ineens gaat het gedicht leven (of anders krijgt ie ’n backspacedood) en op zichzelf staan en zich losscheuren van het plaatje. Echt het eerste idee wordt het nooit. :’D


http://i48.tinypic.com/i38236.jpg

Hij zei: 'Dat is mijn rode droom.'
'Eh, pardon, boom'

Hij had er zijn huisje gebouwd,
zijn droom in de schors gekrast

Zijn droomboom

http://news.thomasnet.com/IMT/archiv...Antarctica.jpg

Aan de horizon
verloren was mijn droom
als verf uitgelopen

in kleuren gevloeit
alsof ze niet van mij was
het duister tegemoet

http://stadsbomen.nl/fotos/2008/01/treurwilg-jong.jpg

...





http://www.museumz.nl/Pictures/museu...geluid_001.jpg

De uitgeveegde afdruk van je hand en de
druppels afkomstig van de warme lucht uit je mond
waren de enige sporen op het raam die
verklapten dat jij er net nog stond.

De zestien plasmaschermen in de etalage lieten
allemaal hetzelfde nieuwsbericht zien.

... werd gevonden in de woning waar de brand na
een explosie ontstond. De brand verwoestte zeker
zes woningen aan de Prinses Julianaweg.
Achttien mensen raakten gewond, van wie er ...

En de tranen op de grond waren alweer drooggelopen.

http://www.culinette.nl/wp-images/foto.jpg

bij het ontbijt zou ik het je vergeven,
bij het ontbijt zou ik zeggen ' t geeft niets '
tussen 2 koffiekoeken door,
zou ik je hoofd kussen.
ik zou je wang strelen,
en zeggen ' t maakt niets uit '
ik zou je koffie zetten,
en denken: ze kon er niets aan doen.
tussen een pot choco en konfituur,
zou ik je tranen drogen
en zeggen ' t was niet jou fout '

bij het ontbijt zou ik het je vergeven,
maar zelfs nu,
ben ik het nog altijd niet vergeten.

http://michel.foto-logs.nl/images/20...ico_beach3.jpg

Als vervolg op die mooie jaren,
zij aan zij zaten wij.
In de roestig oude branding,
te wachten op de zee.

Ik liet mijn tenen zwemmen,
in de helderblauwe branding,
wiebelend liet ik ze spelen,
met jou de branding delen.

Ik pakte jouw teen, de kleine,
zwom de zonsondergang
tegemoet.

http://mens-en-samenleving.infonu.nl...616-thumb1.jpg

Ik vind de eerste strofe echt heel erg mooi, vooral dat "zij aan zij zaten wij". Alliteratie en binnenrijm etc. doen me altijd wel wat ;). De tweede strofe vind ik het minst. Ik vind het ook erg jammer dat je 3 keer het woord "branding" gebruikt. De laatste strofe vind ik weer heel erg mooi. Wat ik ook heel erg mag, is de fascinatie voor tenen in dit geval. Ik heb altijd wel een zwak gehad voor bepaalde ledematen. Vooral voor handen/vingers, voeten/tenen en haren op iemands hoofd. Neuzen vind ik ook wel intrigerend. :D

Nou.. Hieronder mijn productie van de zwaantjes.. (Eigen interpretatie ;), ben er nog niet helemaal tevreden over)



Alsof veren voldoende zijn, zacht en schub en
aangeweven, lijkend op de mijne. De fijne
haren op je hoofd.
En net de evolutie; we apen apen (vogels?) na.
Terwijl het wit en blauw verboden heeft, de eenvoud in zijn
pracht en andersom, terwijl alleen mij het water
water lijkt en vogels het geluk en gek;
een vorm van vroom en vrede en vleselijk eenzelfde.
(Dat wat wij nooit bereiken kunnen?)
Opdat de tijd versneld zijn werk doet; mij
vleugels gevend, snavels gevend en als
de regels zouden klopen, zouden lopen
als onze dagen met elkaar, dan
vaar met mij, drijf met mij

het uiterste na.





Is dit te zien???

Ik kan het een beetje vaag zien ja, nouja, dit is wat ik er van heb gemaakt:


Doe je ogen maar dicht, met je handen voor je hoofd.
Natuurlijk ben je radeloos wanneer alles valt,
waar je vroeger zonder twijvels in hebt gelooft.

Maar hoe onmogelijk het ook klinkt,
dit is niet het eind. De gaten in je hart zijn nog altijd te vullen,
met liefdes briefjes van meisjes die je hart verwelkomen zullen.


Voglende afbeelding:
Bijlage 2228

Ik voelde me verdwaald,
zoals hij daar stond. Te midden van
het bos, stevig in
de grond.

Ik was verdwaald, wist niet
meer waar ik was. Toen ik naar
hem keek, wist ik het
pas.

Ik ben hier.



Wat leuk, dat ik zo'n uitgebreide feedback keeg trouwens (=

http://4.bp.blogspot.com/_OjASsKjB2B..._aquarel_2.jpg

Ik zie nu pas dat het een andere foto is, waarom? Deed de andere het niet? Wat had ik ook alweer gepost dan?

Upperdepup voor een tof topic


Ik heb mijn pen geslepen, en kneep een
laatste druppel verf naar buiten
‘k Was ’t toch al zat en als je dan
ook nog eens een penseel verkracht
waarna mijn bomen als rookpluimen worden bestempeld,
de heg wordt weggewimpeld als een lijntje boterklodder,
is het enige dat me rest mijn neus op te halen en mijn falen
te bekronen door geen signatuur te zetten en niet meer met een
schone lei te beginnen.
Ik schuif mijn ringen af en bezegel mijn lot
als chronisch mislukte artiest door te eindigen:

Je weet toch dat ik niet kan tekenen





http://media.smashingmagazine.com/cd...posters/20.jpg

Twee handen op een buik, terwijl
er eentje lag. Naveltje, nageltje zo
lag hij daar. Zo alleen en toch samen.

'Kom dichterbij' is wat het roosje
zei. Zo rood en toch zo klein.
'Kom, ik wil bij je zijn.'

De vingers omsloten het groen en
de duim streelde de navel.
Het roosje verborg de
vetrolletjes op zijn buik.

Ooh, ik ben zo niet-tevreden hierover en ik vind het niet zo'n leuk plaatje :bloos:

http://www.freakyweather.com/files/images/hurricane.jpg

Ik voel me vrij
om te staan waar ik wil
om te bewegen hoe ik wil
om te zijn wie ik ben.

En ineens stond ik daar,
met m'n blaadjes in de wind.
Ik kan er niets aan doen maar
het is nu toch de wind die wint.

http://www.oetker.nl/oetker_nl/file/...te-muffins.jpg

Als je zoet-zacht zoeter bent dan de
thee in rinkelde kopjes - 's ochtends, bij het
aanbreken van de dag.

Je bent eigenlijk nog te vroeg en te suikerig
voor dit licht en het muffige van nog-niet-wakker
zijn. Alles overspoelt je in traag pastel en

roodgekleurd ochtendlicht.

Totdat een warhoofd, slaapkop, een warm
lichaam met een zweterige lakengeur je

nadert, tot je zoete randen langs zijn lippen
glijden en hij met je met zijn tanden

vermaalt.


http://i56.tinypic.com/j8obh1.jpg

Elke dag weer,
voel je mensen lopen langs
je rug.

In de vitrine
deed je nog je best om je
te laten zien.

Maar, na regelmatig afgekeurd
te zijn, heb je toch de mensen
je rug toe gekeerd.

http://www.dewijdewereld.net/images/bloemenveld.jpg

De bloemen die we plukten
zijn verdwenen uit hun vaas
en de baby's die we kusten
zijn ineens hun eigen baas.

Lief, waar is de wereld heen?
Hij lijkt wel plotseling vergaan.
Ik huil me door mijn tranen heen
de aarde lijkt zo op de maan.


Nieuwe: http://www.atelierroodborstje.nl/sch...ilderij_20.jpg