moeite met contact leggen met bepaalde mensen
 

he,
ik zit eigenlijk al heel lang met een probleem en ik probeer er zelf achter te komen, maar t lukt me gewoon niet. misschien kan één van jullie me helpen. als ik mensen om me heen heb die ik goed ken heb ik geen problemen met een gesprek voeren, maar zodra het mensen zijn die ik niet ken of waar ik tegenop kijk komen er gewoon geen woorden in me op. heel vaak proberen zij het gesprek een beetje te starten en ik wil graag kennis met ze maken, maar ik kan gewoon niet een lulverhaaltje tegen iemand ophangen en een beetje vlotjes overkomen. dat vind ik heel vervelend, want normaal ben ik helemaal niet zo verlegen. als ik dan kijk naar sommige van mn vriendinnen die met iedereen leuk zitten te kletsen dan vraag ik me echt af hoe ze dat doen en dan baal ik helemaal, want dan denk ik ''zij kunnen het wel, waarom heb ik er zo'n moeite mee?''. volgens mij kom ik ook heel ongeïnteresseerd over op mensen en lijkt het alsof ik geen contact wil, maar dat is juist helemaal niet zo...
kan iemand mij helpen hiermee? ik zou nu eindelijk wel eens wat makkelijk contact willen leggen (ook met mensen waar ik tegenop kijk).
alvast bedankt

Dat is idd lastig,
heb ik ook moeite mee,
ik heb laatst een oude vriendin van een weerbaarheidstraining weer via hyves opgezocht(toevallig heet zij ook Sanne)
en daar heb ik nu nog wel ns contact mee.
verder gewoon als je over straat loopt vriendelijk hoi zeggen tegen oude mensjes kan ook helpen, als dat goed gaat volwassenen en daarna mensen van je eigen leeftijd, of kleine kinderen.
en al het goed gaat kun je ook proberen ipv alleen hoi, gewoon te zeggen, goh wat is t lekker weer vandaag, of andere van die standaard dingen.
ik weet niet of dat bij jou ook het probleem is, maar anders kun je ook gewoon in een winkel wat meer als alleen alsjeblieft zeggen tegen de cassiere, dat heeft bij mij in ieder geval wel gedeeltelijk geholpen.
ook probeer ik minimaal 1x per jaar naar een verjaardag te gaan van vrienden van mn ouders ofzo, waar ik zelf niemand ken.
Succes!!

ps. ik heb je n pm gestuurd:P

goeie vraag. had ik nog niet zo over nagedacht, maar ik heb vooral moeite met het gesprek gaande te houden. of als iemand iets tegen me zegt, dan reageer ik daar soms op met ''oké'' of ''leuk'' en verder niks. en ik weet dan ook gewoon echt verder niks te zeggen..

er zijn wel mensen waar ik gewoon ineens spontaan tegen begin te lullen, ook tegen mensen die ik niet of nauwelijks ken, maar met andere mensen waarvan ik het idee heb dat ze ''hoger'' dan mij staan zeg maar, omdat ze mooi zijn of heel gevat, daar heb ik dan enorm veel problemen mee. mn vrienden zeggen wel es dat ze me grappig vinden ofzo, om mn domme opmerkingen, maar zodra ik bij die mensen in de buurt ben waar ik tegenop kijk klap ik helemaal dicht en komt er gewoon niks meer uit, ook niet zo'n domme opmerking.

Waarom moet je per se een gesprek gaande houden? Ik ben niet zo gevat, maar heb nooit moeite gehad met stiltes en over het algemeen leg ik makkelijk contact met nieuwe mensen. Ik vind mensen er niet minder interessant om en volgens mij zij mij ook niet.

Herkenbaar dit! Ik heb precies hetzelfde! Ik kan gewoon niet praten met mensen (vooral jongens) die heel spontaan of knap zijn. Nouja, het gaat nu al wat beter. Ik kan met de meeste meisjes praten. Alleen diegenen met een bitchy ik-ben-beter-dan-anderen-voorkomen hebben niet.

Wat bij mij heeft geholpen... Uuuhm... Nouja, we hadden een keer een bespreking in de klas. Dan moest je in groepjes zitten met klasgenoten waarmee je meestal niet zoveel had. En je moest van elkaar positieve eigenschappen noemen. Nu dacht ik altijd dat ik vreselijk onbeleefd en ongeïnteresseerd overkwam, omdat ik dus alleen praat met m'n vriendinnen zo ongeveer. Maar iedereen uit dat groepje vond mij juist heel grappig en spontaan altijd. Wist ik veel dat ik zo overkwam. Dat heeft me wel een boost gegeven, en nu kan ik in ieder geval met die mensen uit dat groepje goed praten.
Dus je komt vaak niet zo over als hoe je denkt dat te doen. Denk ik.

Wat kan helpen:
-Zoals eerder gezegd, in de bus naast vreemden een keer iets opmerken, over het weer ofzo. Vreemden zijn sowieso ideaal om gesprekken op te oefenen want je ziet ze daarna toch nooit meer :') Dus... praat met vreemden. Werk je in een winkel, praat dan eens met klanten. Zit je op school, en je moet bijv. ergens in de rij staan in de kantine, merk dan eens wat op over de concierge z'n nieuwe blouse tegen diegene voor je. Hoor je iets over iemand, bijvoorbeeld dat diegene een of andere wedstrijd heeft gewonnen, feliciteer hem/haar daar dan mee ook al kent ie je niet. Zeg dat je die ene mobiel ook hebt, of hebt overwogen. Weet ik veel.

-Complimentjes zijn sowieso erg makkelijk. Zeg tegen een meisje dat je haar kleren of schoenen leuk vind, ze zullen zo gevleid zijn dat ze helemaal niet doorhebben dat je een beetje rood wordt ofzo.

-Doe mee met enquêtes afnemen, of mensen om een bepaalde mening vragen in de stad, zo'n soort onderzoek. Moet je ook met vreemden praten, ik heb het ondertussen al zovaak gedaan dat ik nu helemaal geen moeite meer heb met op vreemden afstappen. Die lui scheelt het echt niet hoe jij overkomt, ze letten alleen op de vraag.

-Praat met mensen die ook wat verlegen zijn. Dit helpt echt. Moet je eens opletten welke mensen in een groep ook wat minder praten, of minder contact leggen met anderen... Als je tegen hen gaat praten voelen ze zich vaak al zo vereerd dat ze helemaal niet op jouw gedrag letten ;) En inderdaad, stel gewoon vragen! Of probeer een gemeenschappelijke interesse te vinden. Of vraag waarom ze die ene studie willen gaan doen, of waarom ze dat onderwerp voor hun werkstuk hebben gekozen, of... wat dan ook.

Nou succes ermee!

Van nature is iedereen wel verlegen bij mensen die je niet kent..
Ik had het ook altijd dat ik graag met mensen wilde praten die ik niet kon, dat vond ik toen ook heel vervelend.
Nu is het minder, ik zelf denk: ' omdat ik ouder wordt'

Het kan natuurlijk ook zijn dat je onzeker over jezelf bent..of gewoon de puberteit.
Maak je maar geen zorgen, ik herken het zelfde van jou in mij,,, en het gaat vanzelf wel over...

eeuhm ik had vroeger hetzelfde maar eigelijk is het helemaal niet moeilijk,meestal is er iets voor nodig om over die drempel heen te komen, dat het je niet meer zo veel uitmaakt wat mensen van jou denken etc.

voor mij was dit mijn eerste baantje in de horeca, dat heeft mij enorm geholpen met mensen aanspreken, gesprek op gang houden en ga zo maar door;)