Je hebt een beetje twee problemen op elkaar, geloof ik. Je zegt:
Citaat:
Zelfs zo erg dat mijn school niet meer lukte, heel veel verdriet, frustratie, angst enz. Hierdoor stortte ik in en ik kon haast niks meer, zelfs normale dingen werden moeilijk(waar ik heel gefrustreerd van raakte, voelde me een dom watje)
|
Dus het gíng allemaal al even niet, maar daarbij was je ook nog heel gefrustreerd omdát het niet ging. Je moet je dus realiseren (en niet alleen mentaal, maar ook in je gevoel) dat het soms ook gewoon niet goed mág gaan, dat ieder mens zijn grens heeft, en dat was de jouwe, en daar is niets mis mee. Je hebt niks verkeerds gedaan, integendeel, je hebt alle moeilijkheden doorstaan en je bent zelfs bezig je leven zo in te richten dat je nu de kans hebt om jezelf te ontwikkelen en van alles te ontdekken. Dat is niet dom en al helemaal niet schijterig. Ik vind het juist dapper om op dit moment in je leven zo'n stap te nemen, en ik denk ook dat het heel verstandig is dat je letterlijk wat afstand neemt van je moeilijke thuissituatie.
Maar goed, dat weet je zelf waarschijnlijk ook wel; het probleem is meestal dat je zulke dingen wel wéét, maar niet vóelt. Maar hoe je dat verandert, tjaaa.... dat kost tijd. Het gaat gewoon niet zo snel om je eigen gedachten en gevoelens te veranderen, en helemaal niet over jezelf en als ze negatief zijn. Misschien helpt het om elke keer als je je bewust wordt van zo'n negatieve gedachte, aan jezelf te vragen: is dit wel waar? Dus denk je: ik ben een watje! Ik kan ook niks! Vraag je dan af, is dat wel waar? Ik durf toch maar mooi opnieuw te beginnen. Ik kan voor mezelf zorgen. Enzovoort. Als je rustig kijkt naar zo'n 'stelling' van jezelf, merk je heel vaak dat je je alleen maar focust op één kant van de zaak, en dan bij voorkeur de negatieve. Ik kwam laatst een lijstje tegen waar ik heel veel van herkende:
Citaat:
Veel gemaakte denkfouten
- Zwart-witdenken: je deelt je eigenschappen in in absolute, alles-of-niets-categorieën
- Etiket plakken: je stelt jezelf gelijk met je fouten. In plaats van te zeggen: 'Ik maakte een fout' zeg je: 'Ik ben een mislukkeling'
- Overdrijven: je ziet één negatieve gebeurtenis als een zich herhalend patroon van mislukking. Je denkt bijvoorbeeld: 'Ik word altijd afgewezen'
- Mentaal filteren: je hebt de neiging neutrale of positieve ervaringen om te zetten in negatieve ervaringen en je hiermee constant bezig te houden
- Gedachtenlezen: je gaat er bij voorbaat van uit dat mensen op je neerkijken
- Toekomst voorspellen: je voorspelt als een 'waarzegger' willekeurig dat iets slecht zal aflopen
- Emotioneel redeneren: je baseert je gedachten op hoe je je voelt. 'Ik voel me minderwaardig, dus ben ik dat ook'
- 'Zou moeten'-denken: je bekritiseert jezelf of anderen met geboden, verplichtingen, dreigementen of andere strenge eisen
- Zelfverwijt: je maakt uitsluitend jezelf verwijten over iets waar je geheel niet, of gedeeltelijk verantwoordelijk voor bent
|
Dat soort 'denkfouten' maakt bijna iedereen. Maar als je even stílstaat bij je negatieve gedachten, kun je je bewust worden van het feit dat je een denkfout maakt. En dat haalt vaak de angel uit een nare gedachte/gevoel.
Verder kun je misschien proberen meer stil te staan bij de kleine mooie dingen van het leven..? Ik weet niet hoe het met jou zit, maar op dit moment word ik bijvoorbeeld heel erg blij van de lente en alle kleine uitingsvormen die je nu al ziet - knoppen, bloemen, zon <33 Maar het kan ook de lekkere geur van een nieuwe tas zijn, een zelfgekookte maaltijd die heel goed is gelukt, hardop lachen omdat je op straat een voorbijganger iets grappigs ziet doen, een mooi liedje dat je toevallig opvangt in de supermarkt, etcetera. Het leven hangt van de kleine leuke dingen aan elkaar, maar heel vaak gaan we er aan voorbij omdat je in je hoofd zo bezig bent met alles wat je moet, wat niet moet, wat er mis is en wat je nog wil gaan doen.
Nja, hoop dat je er iets aan hebt ;)