Relatie met 13jaar leeftijdsverschil...
 

Hallo,,
Ik ben nu 16 en heb inmiddels al 7 maanden een relatie met iemand van 13 jaar ouder, hij is dus 29. Tot nu toe gaat alles goed, ondanks het leeftijdsverschil. Wel hebben we af en toe irritaties omdat onze leefwerelden toch vrij veel verschillen, ik zit nog op het vo en hij werkt, wel worden die irritaties uitgesproken. In het begin wilden we allebei eigenlijk niet dat wat we een relatie zouden krijgen. Nu is dat toch gebeurd en steeds meer mensen weten er ook van. Nu ben ik erg benieuwd naar wat jullie hiervan vinden... Vinden jullie zo'n relatie acceptabel?

Zeker omdat je nog maar 16 bent zou ik je raar aankijken als je dat zou vertellen. Maar je moet het zelf weten. Als jij je niets aan trekt van wat andere mensen vinden en zo gelukkig bent...

nee

Omdat?:bloos:

eh, ik kan het me niet echt voorstellen dat ik nu met iemand van 29 een relatie zou krijgen, dat vind ik wel een beetje oud voor mijn gevoel..
maar aan de andere kant, als je 26 en 39 bent, zeg maar 10 jaar ouder, dan vind ik het al veel minder erg klinken..

Wat vinden je ouders ervan?
Over het algemeen werkt het niet omdat jullie inderdaad in twee verschillende 'leefwerelden' zitten. Zo'n groot leeftijdsverschil zou geen ramp zijn als jij wat ouder was geweest, maar ik geloof niet dat een man van 29 en een meisje van 16 een erg goed plan is.

Nou dat is dus ook een beetje mijn ''issue''. Ik weet gewoon niet of het slim is hiermee door te gaan... En mijn ouders weten er (nog) niet van, uiteindelijk zullen we het ze wel een keer moeten vertellen, maar nu zouden ze echt nog in staat zijn hem aan zn ballen op te hangen om het zo maar even te zeggen. Zijn ouders vinden het geen probleem, ken de rest van zijn familie inmiddels ook. Krijgen verder uit onze nabije omgeving geen negatieve reacties.

Nouja, ik kan me voorstellen dat je ouders er niet om staan te springen. Het kan ook niet leuk zijn voor jou om zoiets voor hen geheim te moeten houden. Uiteindelijk is het toch jouw beslissing.
Alles wat ik kan zeggen is dat ik in de situatie heb gezeten, en dat het bij mij niet werkte op de langertermijn.

Aan de ene kant zeg ik: ja, dat kan. Leeftijd is maar een nummer. Als je maar van mekaar houdt :) En als dit aanhoudt en je bent een stukje ouder is het niet meer zo 'raar' als het nu is.

Aan de andere kant zeg ik: nee. 16 & 29, je zit wel in totaal verschillende levensfases.

Maar als het voor jullie werkt, dan zou ik zeggen: ga ervoor, wees gelukkig met elkaar :)

Zolang jij niets doet wat je niet wilt en gelukkig bent met jullie relatie, lijkt het me geen probleem (maar dat geldt ook voor een relatie met iemand van je eigen leeftijd, natuurlijk ;) ). Wees wel realistisch; jullie zitten in andere levensfases en hou er dus rekening mee dat jullie daardoor misschien ook anders tegen dingen aankijken. Daarnaast zit jij waarschijnlijk in een fase waarin veel nog gaat veranderen; je gaat studeren, op kamers, dat soort dingen. Dat geeft best veel druk, terwijl hij waarschijnlijk al vrij 'klaar' is daarmee. Dat jullie daar onenigheden over hebben en gaan hebben wil niet zeggen dat het slecht is oid, maar hou er wel rekening mee.

Ik kreeg zelf op mijn 15de een relatie met iemand van 25, dus 10 jaar verschil. Dat was soms echt wel lastig, maar hij hield rekening met mij en ik met hem, zodoende werkte het. (En werkt het nu nog steeds, maar tussen 26 en 36 lijkt het verschil minder groot, vind ik.)

Als jullie beiden vinden dat het goed zit, wie is de maatschappij dan om daarover te oordelen? Lekker verder gaan waar je mee bezig bent. Je trekt je haren uit je hoofd als je ermee stopt omdat andere mensen het veroordelen.

Qft. Ik zou in eerste instantie wel raar opkijken als ik het zag/hoorde, maar als het allemaal goed gaat en jullie ook redelijk om kunnen gaan met elkaars verschillende leefwerelden, dan zou ik het niet zo vreemd meer vinden.

Waarschijnlijk ben jij voor je leeftijd heel volwassen, maar 16 en 29 is toch echt een flink verschil. Ik ben 23 en ik denk dat ik nu op een leeftijd ben dat ik iets zou kunnen hebben met iemand van 29, maar eerder echt niet. Iemand van 29 werkt. Zelfs ik studeer nog, al loop ik de komende jaren alleen nog maar stages en lijkt het op werken, waardoor het misschien zou kunnen.
Ik kan mij heel goed indenken dat iemand van 29 spannend is voor een meisje van 16, maar gaat het wel zoals het hoort? Het klinkt je vast bekend in de oren, maar pas je op dat hij geen gebruik van je maakt? Staat hij er hetzelfde in als jij? Zijn jullie even serieus, etc? Respecteert hij jouw grenzen en dergelijke?
Wat je er ook mee doet, licht in ieder geval je ouders in. Het is belangrijk dat zij weten wat jij doet op dit gebied en zeker als het gaat om iemand die zo'n stuk ouder is dan jij. Dat je er ouders er niet blij mee zullen zijn, daar kan je de donder op zeggen, maar het blijven je ouders en wie weet kan je nog best heel redelijk met je ouders hierover praten (ook dus over het feit dat je hierover twijfelt).
Naar mijn mening, maar dat is mijn mening, kan je als 16jarig meisje geen gelijkwaardige relatie hebben met iemand van 29 jaar. Zoek eens goed uit hoe hij erin staat en zorg ervoor dat alles 'veilig' blijft, je ouders op de hoogte zijn en hij geen gebruik van je maakt.

Succes!

Ik vind het moeilijk om hier iets over te zeggen. Aan de ene kant vind ik het een groot leeftijdsverschil, met name omdat je wel nog echt in een andere fase van je leven zit. Ik vind het vreemd dat iemand van 29 verliefd wordt op iemand van 16. De meeste meiden van 16 die ik ken, vallen ver buiten de categorie meiden waar de jongens van 29 die ik ken op vallen. Ik heb daar altijd een beetje een vreemd gevoel bij en rationeel gezien zeg ik: niet doen, dit kan nooit goed gaan want levenservaringverschil, verschillende fases blablabla.

Gevoelsmatig vind ik het alleen maar leuk voor jullie. Mijn vriend is ook ruim tien jaar ouder dan ik en een vriendin heeft een vriend dat 26 jaar ouder is. En dat gaat al heel erg lang heel goed en die gaan ook echt niet meer uit elkaar en samen oud worden. Zoiets is heel erg persoonsgebonden, bij de ene 16-jarige vind ik het prima en kan ik alleen maar blij zijn, bij de andere denk ik 'jugh, wat voor een pedofiel moet die vent wel niet zijn', niets ten nadele van de meiden, maar omdat ze gewoon nog echt heel kinderlijk zijn, zowel in hun doen en laten als lichamelijk. Maargoed. Vooral doen als jullie er bij mee zijn :)

Ik heb zelf ook een vriend die 13 jaar ouder is en dat gaat prima, hij en ik zijn alleen 3 jaar later wat met elkaar begonnen. En ik weet wel dat ik op mijn 16e echt geen relatie met hem aan had kunnen gaan, ik was toen nog al wel volwassener dan de gemiddelde 16-jarige maar de ervaring van hogeschool met stages en dergelijke helpen toch wel erg mee met het opgroeien.

Als 16-jarige heb je namelijk een geheel andere leefwereld, je woont (meestal) nog bij je ouders en je zit nog op de middelbare school. Je kan je dan moeilijk inleven bij de ander.

Bedankt voor alle reacties:). Toch fijn om te horen dat veel mensen er toch vrij positief tegenover staan! Geeft me toch weer moed om er meer door te gaan:).

Mooi zo. =) succes met hem!

mn zus had precies hetzelfde op die leeftijd, is vrij lang goed gegaan ook nog, de relatie is dan wel over maar het zijn nog altijd vrienden.

En mijn vriendin is ook flink ouder dan mij en dat wil toch ook wel.

In Thailand zijn de meisjes vaak begin 20 en de mannen begin 60. Ook dat is acceptabel. Dus ik snap niet wat hier het probleem is???????

Dat de meisjes in Thailand in die gevallen vaak zat in de prostitutie zitten en/of geen vrije keus hebben. Dat is in Nederland niet acceptabel en zou het daar ook niet moeten zijn.

En Esther, niemand kan het je verbieden, hoewel ik niet zeker weet of het als pedofilie of seks met een minderjarige telt en of dat strafbaar is als jullie dat in overeenstemming met elkaar zouden doen. Ik denk dat je wel heel zeker moet weten dat hij echt goed genoeg voor je is en dat er niemand is met wie je het beter zou kunnen vinden. Het feit dat je hier komt vragen of het wel of niet kan spreekt daar niet echt voor, maar daar kan ik niet over oordelen. Ik denk dat je vooral moet oppassen omdat hij al 13 jaar langer heeft gehad om relaties in te hebben en misschien nu wel veel sneller denkt aan een gezinnetje stichten en hij jou daarvoor als geschikt materiaal ziet.

Omdat ik alleen weet wat jij hier typt en dat zijn jullie leeftijden. Ik vind het niet normaal als een man van 29 verliefd wordt op zo'n jong meisje.

Ik sluit me volledig bij Lente aan. Hij mag zich wel eens na laten kijken.

Zij ook hoor:D maar goed over een paar jaar ben jij nog lekker terwijl voor hem het grote aftellen is begonnen.
Ik geloof dus niet dat hier enige toekomst in zit!

Dat ook, al reken ik het iemand van 29 zwaarder aan, op die leeftijd zou je toch beter moeten weten.

uit huwelijken?

Ach, uiteindelijk is het wel slim van ts.
Als dit blijvend is, is de man veel eerder dood, en is zij nog lekker genoeg voor een 2e keer :)

Ik vraag me altijd af wat een man in een kind kan zien, een meisje dat voorlopig nog lang geen vrouw is. 13 jaar verschil maakt me niets uit als het allebei volwassenen zijn. Maar wat moet een volwassene in een (seksuele) relatie met een kind??? Die man kan niet anders dan gigantisch achterlopen op zijn ontwikkeling.

Nou, een meisje van 15 kan er vaak al vreselijk lekker uitzien. Goed geproportioneerd enzo.
Maar dat is puur fysieke aantrekkingskracht. Ik zou nooit met zo'n jong ding iets beginnen. De levens lopen te ver uit elkaar, en eerlijk gezegd, iets rijper kan geen kwaad. Beetje levenservaring enzo.
Maar om naar te kijken, is het niet verkeerd. Om meer dan alleen kijken, vind ik een beetje een no-go. Maar dat ben ik.

Een meisje van 16 is geen kind ;)

Qua uiterlijk misschien niet meer, wat innerlijk betreft is een meisje van 16 op veel vlakken nog wel degelijk kind.

Dat kan, maar hoeft niet. Hoe dan ook is ze vol op aan het puberen en daarom gewoon geen kind meer. Ook geen volwassene, maar dat lijkt me duidelijk. Maar het is juist daarom ook helemaal niet gek dat mannen zich aangetrokken voelen tot iemand van 16, juist omdat ze duidelijk geen kind meer is. Dat er genoeg zeer naieve meisjes van 16 zijn, wil verder niet zeggen dat er niet ook meisjes zijn die prima weten wat ze wel en niet willen en die gewoon wat verder zijn. Dat zegt niets over dat zo'n man dan vast heel erg achterloopt oid. Ik ken echt genoeg mannen van verschillende leeftijden en zie eigenlijk weinig verschil in niveau van 'volwassenheid' (extremen daargelaten, maar die ken ik niet persoonlijk :P natuurlijk zijn er mannen van 65 die zich gedragen als baby's en jongens van 17 die zelfstandig wonen, hard werken etc.). (Voor vrouwen geldt hetzelfde.) Natuurlijk doe je ervaringen op tijdens je leven en heeft iemand van 25 vast meer meegemaakt dan iemand van 16, maar wat maakt dat uit? Als je allebei 25 bent zal de een ook hele andere dingen hebben meegemaakt dan de ander. Ik vind dat altijd maar onzinnig, dat geneuzel over 'levenservaring', het gaat erom of je elkaar leuk vindt, respecteert, goed op 1 lijn zit, daar hoef je niet veel levenservaring voor te hebben.

Met kind doelde ik op 'nog niet volwassen', ik reken pubers daar dus ook nog bij. Je komt het zelden tot nooit tegen dat je een meisje van 16 mentaal echt volwassen kunt noemen. Ik ben daarom ook wel degelijk van mening dat iemand van, in dit geval 29, wel degelijk heel ver achter moet lopen wil hij überhaupt op 1 lijn met haar kunnen zitten. Verder zou je verwachten dat iemand van die leeftijd slim genoeg is om te wachten tot ze echt volwassen is. Wanneer hij oprechte gevoelens voor haar heeft is hij bereid daar de tijd voor te nemen.

Ik vind levenservaring helemaal geen geneuzel, eigenlijk.
Ik zou niks willen of kunnen met iemand die nog niet geleerd heeft voor zichzelf te zorgen, echt moeilijke keuzes te maken, geconfronteerd werd met de meest vormende zaken, die ik wel al tegenkwam (positief en negatief). En dan heeft een kind van 16 echt minder te bieden dan iemand die al meer ervaring heeft. (Of noem het puber, whatever, volwassen is het zeker niet). En dan kan ik haar nog zo leuk vinden, en respecteren, en goed op 1 lijn zitten. Dat stukje zou ik toch echt missen.
Maar goed, jij hebt toen je 15 was ook een vent van 10 jaar ouder. Dus jij zal de uitzondering zijn. Maar een uitzondering, heeft nauwelijks het recht om het gangbare als geneuzel te bestempelen. Prijs jezelf gelukkig, zou ik zeggen.

Voor je zelf zorgen vind ik iets normaals dat iedereen moet leren, dat schaar ik niet zozeer onder 'levenservaring', maar meer onder algemene ontwikkeling. En algemene ontwikkeling vind ik geen geneuzel ;) Ik ken idd genoeg meisjes van 15/16 die nog vol op bezig zijn met hun algemene ontwikkeling, maar ook genoeg die dan echt wel voor zichzelf kunnen zorgen etc. Ik kan me idd niet voorstellen dat een man van 29 oprecht kan vallen voor een meisje van 16 dat niets zelf kan. Maar ik kan me sowieso niet voorstellen dat iemand daar op valt, als ze 20 is, is het net zo goed een afknapper imo (en ook die komen voor, je wil niet weten hoeveel meisjes van 20 of ouder nog ongelooflijk naief zijn). Levenservaring vind ik meer de wat extremere gebeurtenissen die je hebt doorgemaakt, dus negatieve dingen, maar ook hele positieve dingen. Je kan er veel van leren, maar als je ze niet hebt meegemaakt, zegt dat niets over je mate van volwassenheid oid; je kunt dingen ook leren zonder specifieke gebeurtenissen.

Waarom is het voor jou belangrijk of ik zo'n relatie acceptabel vind?

Omdat ik me afvraag hoe de buitenwereld hier tegenaan kijkt. Ik weet wel wat ik van onze relatie vindt, en vrienden en familie geven ook wel eerlijk hun mening, maar die kennen ons en zullen het dus ook eerder begrijpen. Ik vraag me gewoon af hoe mensen tegen zo'n soort relatie aankijken.

Ik ben nog lang geen 29 maar ik zou het echt niet over mij hart krijgen om zo'n jong meisje te schaken :')

Schaken.. Ik begin achter te lopen op de vaktaal! En nog wel de mooiste manier om het te noemen.

En wat nou als je er beide gelukkig van word?

Ik denk niet dat ik er gelukkig mee zou kunnen worden. Gewoonweg te veel verschil. Maar nooit nooit zeggen uiteraard, ook al ben ik dan geen 16 meer :O.

Wat vind je er zelf van dat die man van 29 wat met jou begint?

Dan moet je het vooral doen. Ik sprak alleen vanuit mijn perspectief en een kind van 16 begin ik al niet meer aan sinds mijn 20e.

Je vraagt zelf om de mening van ons hier juist omdat we je niet kennen en dus puur moeten oordelen op het gigantische leeftijdsverschil. Dat jullie er gelukkig van worden is allemaal heel leuk en aardig, maar dat maakt het verschil in leeftijd nog steeds niet minder bizar.
+ met een jongen die wat dichter bij je leeftijd zit kan je ook heel gelukkig worden hoor. Dat jij nu gelukkig bent met iemand van 29 betekent niet dat er niemand anders op de wereld is waar je ook gelukkig mee zou kunnen zijn (die dichter bij jouw leeftijd zit)

Verbazingwekkend, om eerlijk te zijn. Ik had met hem altijd al goede gesprekken enzo,maar verwachtte echt niet dat het op iets zou uitlopen.

Laat ik de vraag even anders formuleren, want dat is denk ik niet wat CS ermee bedoelt. Wat vind je er zelf van dat een man van 29 iets met jou, een meisje van 16, begint? En dan voornamelijk over wat er in zijn hoofd om moet gaan.

Want hij kan alleen maar heel raar en ziek zijn oid? :D
Ik heb mijn man ook leren kennen puur vriendschappelijk, we konden goed met elkaar praten, vonden dezelfde muziek leuk, keken dezelfde soort films, konden om hetzelfde lachen. Dan valt het leeftijdsverschil helemaal niet meer op. Hij heeft er echt niet voor gekozen om als 25-jarige op een meisje van 15 te vallen, dat gebeurde gewoon. (En andersom net zo goed.)

Naar mijn mening valt het met alleen 'heel raar' niet te beschrijven en vind het tweede dus een stuk meer van toepassing. Meningen verschillen echter, ik ben 19 en vind het leeftijdsverschil met een meisje van 15 al te groot. Ik kan me daarom moeilijk voorstellen dat iemand die veel ouder is dan ik daar wel interesse in heeft, laat staan dat ik het goedkeur c.q. respecteer.

Ok je hebt al bijna 7 maanden wat en je ouders weten van niks/hebben niks door? (Misschien is het ondertussen al wel anders, maar toch...)
Als je het zo hoort klink 13 jaar idd wel erg veel, maar als jij er blij van wordt (en hij ook natuurlijk) moet je er vooral mee door gaan ;) Jij moet gelukkig zijn en niet de rest van de wereld, want die heeft er verder niks mee nodig :) Gewoon uitzoeken wat je echt wilt, dan komt het vast wel goed ^^
Ik moet alleen wel zeggen dat ik je opening van het topic wel een beetje serieus en volwassen over vond komen, waar natuurlijk niks mis mee is als je echt zo bent. Maar je bent nog wel 16 en zorg ervoor dat je straks niet je hele tienerjaren door bent gevlogen en eigenlijk niet enorm veel lol hebt gehad met vriendinnen ofzo. Wat ik wil zeggen is dat ik me kan voorstellen dat je redelijk snel volwassen bent geworden doordat je een vriendje van 29 hebt. En ik weet dat je er waarschijnlijk liever niet aan wilt denken, maar als het over een jaar of 2 straks misschien wel uit is, heb je dan wel een leuke tienertijd gehad?

Ik vind het eerlijk gezegd wel vrij raar dat een man van 25 dezelfde muziek en films leuk vindt als een meisje van 15.

Hoezo dat? Het was niet zo dat we allebei gezellig meezongen met Britney Spears ofzo hoor :D