![]() |
Hebben jullie ook dat..
..als je naar iets kijkt wat je visueel gezien erg mooi vindt, dat het dan het heel prettig voelt aan je ogen? Een beetje het gevoel dat je hebt als je ogen moe zijn en sluit ze even. Of als een warme hand op je arm als je het koud hebt, maar dan dus op je ogen.
(Het gaat er dan verder niet om wat mooi is en wat niet, om een welles/nietes-discussie over persoonlijke meningen en voorkeuren te voorkomen. Al mag je natuurlijk wel dingen posten die dat gevoel bij jou opwekken. Ik heb het bijvoorbeeld met deze twee heel sterk.) |
Nee. Als ik kijk naar iets wat ik heel mooi vind, dan voelt het meer ...hmm als een soort verliefdheidsgevoel in je buik, juist. Dat geldt dan ook voor mooie natuur ofzo. En wat kunst betreft, een soort opgaan in de afbeelding..? Maar kijken is voor mij ook een heel mentaal iets, vaak, een soort.. handeling?
|
Als ik naar kunst kijk kan ik gwn blijven kijken, in tegnestelling tot een werkje van mezelf dan heb ik echt noch nooit tegen mezelf gezegd dat ik dit mooi vind (altijd al beoordeeld en dan wegsmijten of snel in een mapje steken)
|
|
Krijg een soort van spanning in me een sensatie. Haast avontuurlijk te noemen. Bij weinig werken dat wel, meerendeels zal me niet triggeren tot een bepaald gevoel dat gaat overheersen. Maar soms raakt het me en als dat gebeurt dan gebeurt dat meteen. Wil dan ook niet verder lopen, gewoon net zo lang voor zo'n werk staan als maar kan.
Natuurlijk is niet bij elk werk dat me triggerd hetzelfde gevoel, het werk wat mij de grootste indruk heeft gegeven kan ik niet vinden. Een marmeren beeld dat in Prado staat. Volgens het verhaal geeft de dochter haar vader die in gevangenschap zit borstvoeding zodat deze blijft leven. Probeerde 2 keer verder te gaan om meer van Prado te zien maar wou geen afstand nemen. Het was zo mooi, ontroerde me geheel. Zo'n eerlijk beeld. |
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 02:10. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.