beetje blijven hangen?
 

hoi mensen.
ik heb een beetje een rare vraag.
ik vroeg me af wat voor gedrag er nog normaal is vanaf een bepaalde leeftijd
en hoe je een mentale leeftijd kan vast stellen (al ben je blijven hangen of loop je achter.)
dit is van toepassing op kinderlijke gedragingen bij volwassenen.
je vraagt je vast af waarom dit zo relevant is... nou dat is een persoonlijke kwestie.
Ik ben bij de wet volwassen maar zo voel ik mij helemaal niet.
qua verstand ben ik dat wel degelijk maar emotioneel gezien en gevoelsmatig gezien
voel ik me nog net een jochie van 9.
ik vind het namelijk erg leuk om te kleuren en om te bouwen met duplo-blokken.
ik ben gek op creativiteit zoals kralen-rijgen en pompons maken.
eigelijk vind ik alles wat fleurig en vrolijk is met vrolijke felle kleuren wel leuk.
ik vind het leuk om tekenfilms te kijken en te ravotten, waardoor ik ook vaak
naar aanleiding van mijn gedrag te horen krijg dat ik me niet zo kinderachtig moet gedragen.
ook in mijn beweegelijke gedrag, hyperactief en blije, naïve gedrag worden die reacties getriggert.
ik slaap en kan ook vooral niet zonder knuffel slapen en heb altijd mijn deur open omdat ik anders
angst voel in het donker.
nu zijn dit de minst kinderlijke gedragingen vind ik zelf waardoor ze me kinderlijk of kinderachtig kunnen
noemen.
ook problemen op seksueel-gebied dus seksueel non-actief zegt mij dat ik ergens kan zijn blijven hangen in mijn kindertijd.
nu is het zo dat ik me afvraag of ik wel echt ben blijven hangen want ik kan nergens stoornissen vinden die hierover
iets schrijven.
daarbij komt dat echt typisch kinderlijk gedrag niet gedeffineert kan worden en dat er genoeg volwassenen zijn die in
bepaalde situaties net weer kinderen worden.
bij mij is het meer dat ik ten alle tijden nog net een jongen van 9 jaar ben in mijn gedrag en mijn gevoel, mijn doen en laten,
voorkeuren , ideeén , etc.
wat vinden jullie hier van en wat weten jullie hier over want ik kan weinig informatie hierover vinden en voel me ook best alleen
met dit probleem.
het is duidelijk zichtbaar maar ik durf er niet rechtstreeks een confrontatiegesprek mee te beginnen.
gr sfinix

Soms is een mens gewoon seksueel non-actief, dat is niet direct een stoornis. De rest van de dingen waar je het over hebt kan ik gewoon nog begrijpen. Duplo is gewoon tof, net als tekenfilms kijken, ravotten (zoals jij dat noemt) en al die andere dingen.
En de vraag is ook:'IS het wel een probleem?'. Ik weet niet hoe oud je bent maar sommige dingen blijft een mens altijd naar terugvallen, en andere dingen kunnen langer duren om van af te komen.

Dat je zulke dingen leuk vindt kan op elke leeftijd, daar hoef je echt niet per se negen voor te zijn. Ik denk dat het belangrijker is om je af te vragen of je bijvoorbeeld wel verantwoordelijk bent en voor jezelf zou kunnen zorgen. Dat soort dingen zijn uiteindelijk belangrijker, dat je belasting kan betalen en werk kan vinden en houden en al dat soort dingen, dan welke hobby's je toevallig hebt.

het is wel degelijk een probleem : ik voel me echt een kind en doe ook echt als een kind.
men ziet mij als een kind en behandelt me als een kind.
volgens hen ben ik emotioneel jong oftewel blijven hangen.
ik kan alleen nergens een stoornis vinden waar dit in voorkomt.
ik woon in een psychiatrische instelling maar daar geven ze geen antwoord

Nouja, een trage ontwikkeling is geen stoornis op zich, maar hoort bij diverse stoornissen als symptoom. En het zou natuurlijk ook kunnen dat je nooit de gemiddelde volwassenheid bereikt.