affaire
 

oke. t houd echt niet op bij mij..
elke keer weer tegenslagen.*

mijn broertje en ik zijn net achter een vreselijke ontdekking gekomen. onze moeder heeft een affaire gehad.... we lazen een whatsapp bericht van haar waarin ze verteld : Hoi M. hoe is het met je? Hier is alles rustig. Vorige week met S. naar Egypte geweest en dat was erg fijn. Heel relaxt. Eens goed kunnen praten. Verder geen contact meer met J. gezocht. Ik hou het van mijn kant weer even af. Hij belde me maandag wel, maar Mexi was bij me, dus, heb me niet kunnen uiten. Ook even goed zo. Kan op moment toch niets. Te veel oren en ogen op ons gericht. S. zei trouwens op vakantie nog," misschien was het leuker als je J. , i.p.v. mij, bij je had.". Uhum..... Nou fijne vakantie en dikke knuffel van mij!

S - pap
J. - man van mams vriendin
M. andere vriendin.
broertje.16
ik 18

we zijn hopeloos, janken onze ogen uit en weten echniet wat we moeten

Tja, als je niet in de telefoon van je moeder had gekeken had je nog van niks geweten, dat was misschien beter geweest. Maar ja als je jou moeder nu er op gaat aanspreken, weet ze meteen dat je in haar telefoon hebt gekeken, en dat zal ze vast niet prettig vinden. En daar kan dan ook al ruzie door ontstaan, want niemand zou het leuk vinden als er door anderen je e-mail berichten of zo, zou worden gekeken.

Waarom zit je in de telefoon van je moeder te neuzen?

Dat berichtje klinkt alsof je moeder op vakantie er eens goed met je vader over heeft gepraat, en hij het dus al weet, en ze het bij hebben gelegd. In dat geval is het natuurlijk geen probleem meer, misschien wel voor jullie ouders nog, maar niet voor jou.

Maar als je het zeker wil weten, zul je dat toch aan je moeder moeten vragen. Gewoon als je vader niet thuis is met z'n tweeën naar haar toe gaan en zeggen "mam, we willen ergens over praten. We lazen dit berichtje en nu maken we ons zorgen over jou en pap. Wat betekent het?"

Dus, zwijgen maar een rustig doorgaan met huilen? Ze hebben het nu toch al gedaan, en ze zitten er erg mee dus misschien is het dan maar beter om uit te spreken wat ze weten zodat het out in the open is.

Ik zou samen met je broertje op je moeder afstappen en haar rustig vertellen wat jullie gelezen hebben (en misschien ook waarom jullie in haar whatsapp-berichtjes aan het lezen waren, want dat snap ik niet helemaal en dat wil ze vast ook wel even weten, en het is wel zo netjes ook daarbij je excuses aan te bieden) en dat jullie er heel erg mee zitten en niet weten wat jullie moeten doen. Het is niet te voorspellen wat er daarna zal gebeuren, maar dan hoeven jullie in elk geval niet meer te doen alsof jullie van niets weten en weet je moeder ook dat ze betrapt is.

ik ontgrendelde de telefoon om een foto naar mezelf door te sturen die ze gemaakt had van mij op de floriade. Toen stond het bericht open.

dus nee. het was niet de bedoeling om berichten te lezen of zo.

Maar de vader zegt dus het was leuker voor je je minnaar bij je te hebben? Dus je ouders hebben waarschijnlijk vrede met de situatie en het nog niet met jullie gedeeld. Jullie zijn 16 en 18 en ze hebben het jullie tot nu toe bespaard (misschien wachten ze tot de jongste 18 is?) en ik denk dat je kunt melden dat je het dus weet, scheelt hen ook veel gedoe om jullie te ontzien.

het is niet iets van jaren geleden, maar van de afgelopen maanden, ja pap zegt idd dat het misschien leuker was als mam er was met J. ipv. pap.. en daar reageert ze dus op van Hmm.. daar zit iets in.

dat zou wel kunnen.. maar die man die kwam hier wekelijks over de vloer tot een week of 2 geleden.. hij was onze makelaar, en "vriend" van het gezin.. op een begeven moment mocht hij het huis niet meer in komen van pap als pap niet th uis was. En mam was altijd kwaad op mij als ik thuis was en niet naar mijn vriend ging ofzo (want hij kwam langs.) . ik vertrouwde deze man.. nu snap ik ineens waarom onze gezinnen ineens zo veel dingen samen deden (uiteten, etc).. mam is nu met zijn vrouw naar stad.. zijn vrouw weet nergens van, en het is mams beste vriendin.
wtf gebeurt er.
pap verdient dit niet, hij werkt zich al jaren kapot om mam te geven wat ze wil, en krijgt hij dit ervoor terug. :facepalm:

praat met je moeder over wat je hebt gelezen.

en laat het verder aan je ouders, niet jou zaken verder.

Ik zou het aan die vriendin van je ma vertellen :p
Dan krijg je wel zieke ruzie met je ma haha, maar die vriendin verdient het om te weten dat haar man vreemdgaat. Verplaats je eens in haar schoenen ;).

Ik zeg ook niet dat het iets van jaren geleden is, maar dat het tot nu toe niet gedeeld is en dat dat ook energie kost. Je vader weet het al, dus zou het dubbel verbergen zijn als jij er nu niet met je moeder over praat en haar die shit bespaart. Het is een hoop om te verwerken, maar je weet in elk geval dat je ouders elkaar niet bedriegen en er geen dikke stress is rond hun split.

Ik heb totaal geen medelijde meer.. het blijkt dat pap dus ook weekendjes weg boekt omdat hij moet "werken"
en hotel overnachtingetjes met andere vrouwen.

Kijk anders ook op mijn topic, 'mijn vader gaat vreemd'. Beetje gelijkenis, ik begrijp hoe naar het is! Sterkte.

Luister nou eens even. Je hóeft sowieso geen medelijden te hebben, want het ziet er (in mijn ogen) naar uit dat jouw ouders een bepaalde vorm van een open relatie hebben. Ze wéten het van elkaar. Ze hebben het hun kinderen bespaard, dat is heel iets anders.

Zeg nu gewoon eerlijk tegen ze dat je het weet. Dan hoeven zij geen tijd en moeite meer te verspillen aan het geheimhouden.

en dan kunnen ze aan je uitleggen hoe het zit, want ik kan me voorstellen dat dit heel verwarrend is.

Ik heb met mam gepraat,
ze gaan in relatie therapie.
ze schaamde zich dood! ze had geen affaire maar was gewoon verliefd op hem geworden.
ze heeft me uitgelegd hoe het kwam.
Pap is altijd aan het werk, van zuid limburg elke dag op en neer naar amsterdam, en vaker blijft hij ook daar slapen.
als hij dan eens een keer thuis is dan is hij of gestressed of hij zit nonstop op zijn kantoor en we zien hem dan helemaal niet.
J. is altijd heel vrolijk en lief, en mam zegt dat ze daardoor verliefd is geworden, door de aandacht die ze krijgt.
door dit gesprek heb ik eigenlijk een totaal ander beeld gekregen, en ze was boos op zizchzelf dat ze er niet tegen gevochten had.. maar heb haar gezegt dat dat totaal niet nodig is om boos te worden op jezelf, want een gevoel kun je niet tegen gaan.

Ze vroeg of ik het haar kon vergeven, Ik heb t haar vergeven, en ze heeft beloofd dat we geen contact meer zullen hebben met hem. Ik vertrouw haar.
Ook heb ik besproken met haar dat het misschien een idee is om te verhuizen naar een ander kleiner huis, dan hoeft pap minder hard te werken voor de kosten van het huis en kan hij meer thuis zijn.
dit was een goed idee, alleen vind ze het ook weer een vreselijk idee omdat ze hier al haar hele leven woont en het huis van haar overgroot ouders afstamt (inmiddels wel een keer afgebroken en opnieuw gebouwd) dit snap ik ook wel..
maar ze ging er over na denken.

Zo raar is het toch niet om berichten van je ouders te lezen? Mijn ouders vinden dat niet erg.

Anders lees je.

Nou, ik denk dat het in zoverre erg is dat je de privacy van mensen (en daar horen je ouders ook bij) hoort te respecteren. Ik houd er niet van als anderen met hun neus in mijn zaken zitten. De meeste mensen niet. Dus wanneer je niet weet of iemand het okay vindt hoor je niet zomaar hun berichten te lezen.