Vreemdgaan
 

Wie is al eens vreemdgegaan?

Zoja, heb je daar spijt van? Of bewust gedaan?.....

Ik ben nooit vreemdgegaan en zou het ook nooit kunnen.

Dit past beter op l&r.

Hoe kun je niet bewust vreemdgaan?

Ja, dat vraag ik me ook af. "Het gebeurde gewoon." Wat een onzin. Ik heb nooit zomaar opeens iemands lul in me. :D Net als al die smoesjes, zoals "alcohol". Zelfs als ik dronken ben weet ik nog dat ik een vriend heb.

Ontopic: Nee, nooit gedaan en ga het ook niet doen. Vreemdgaan vind ik ontzettend zwak. Heb dan het fatsoen om het uit te maken voordat je met een ander het bed in duikt.

Als ik de behoefte had om vreemd te gaan was ik in de eerste plaats geen relatie begonnen.

Ik heb een keer met een ander gezoend nadat ik tegen mijn toenmalige vriend verteld had dat ik het niet meer zo zag zitten met hem en we misschien maar even pauze moesten nemen. Op het moment kon het me allemaal niet echt meer schelen want ik zou het de volgende dag uitmaken en ik vond die andere jongen leuk en hij ook wel in mij. Ik heb er achteraf heel veel spijt van gehad, omdat ik mijn toenmalige vriend er heel diep mee gekwetst heb (het feit dat hij door een bizarre samenloop van omstandigheden of eh, karma, het heeft zien gebeuren maakte dat nog een tandje erger). Ook kan ik nu niet meer met eerlijkheid zeggen dat ik nooit zou vreemdgaan. Al moet ik wel zeggen dat ik, nu ik de consequenties ervaren heb, me er stukken zekerder over voel dat het geen tweede keer gaat gebeuren.

En dit hangt wellicht af van de definitie van vreemdgaan, maar als zoenen al vreemdgaan is vind ik het een beetje onzin om dingen te zeggen als 'dat zou ik niet kunnen' en 'als ik dat van plan was, was ik geen relatie begonnen'. Het is niet iets wat je van tevoren als een mogelijkheid ziet, ik had van tevoren ook nooit bedacht dat ik wel eens met een andere jongen kon gaan zoenen als ik die toevallig leuk vindt, maar als het slecht gaat in je relatie en je belandt in een soort omgeving waar het allemaal wel kan ofzo, kan je nogal eens van jezelf staan te kijken. Met iemand naar bed gaan vind ik dan weer een ander verhaal, je hebt zo veel bedenktijd tussen het 'klikken' en het zonder je kleren aan bij iemand in bed belanden dat het je op een gegeven moment wel zou móeten kunnen schelen dat je een relatie hebt.

Ah ja, de manier waarop jij bent vreemdgegaan is acceptabel, maar de manier waarop je niet bent vreemdgegaan is verwerpelijk. Duidelijk.

Ik noem mijn acties nergens acceptabel. Ik heb er vanzelfsprekend alleen meer begrip voor omdat ik weet hoe het gebeurde.

Nee. Maar goed, ik heb sowieso maar twee maanden iets van een vriendje gehad, want enerzijds aangeeft dat ik niet zoveel tijd had om vreemd te gaan en anderzijds dat ik schijnbaar niet met heel veel mensen zo omga dat er iets eh opbloeit. En dan is er weinig vreemd te gaan. :P

Tsja, dat ligt toch echt aan jezelf dan. Dat jij de druk niet aan kan betekent natuurlijk niet dat anderen dat ook zo ervaren ;)

Maargoed, ik begin dan ook alleen een relatie als ik 1000% zeker ben dat ik geen behoefte heb om vreemd te gaan en tot noch toe is me dat prima afgegaan. Sure, er zijn momenten waarin het minder gaat. Maar dat verandert de zaak voor mij echt niet. Wellicht vantevoren strenger evalueren of een relatie met die persoon wel een goed idee is.

Ik ken veel vrouwen die zich 'Underappreciated' voelen in hun relatie en dat ze dan iemand opzoeken waar ze wel gewaardeerd worden.
Ik snap Cherry Springs haar verhaal heel goed, niet dat ik het zelf heb meegemaakt.

Ik zelf ben nooit vreemdgegaan.

Dan moeten ze dat tegen hun partner zeggen en proberen er iets aan te verbeteren. En als ze dat niet willen of het niet lukt, dan moeten ze het uitmaken. Ik vind dat echt zo'n slap excuus.

in mijn jonge jaren wel is vreemdgegaan, hoewel nooit met seks. Alleen zoenen. En dat was dan bij meisjes met wie ik net ging, en er een mooier exemplaar zich aanmeldde... Na mijn 18e niet meer.

Ik kan je hier alleen maar gelijk in geven. Nu was dit mijn eerste vriendje en vond ik het wel vaker lastig dat ik geen enkele ervaring met relaties had voor hem en het allemaal nieuw voor me was. Ik heb sindsdien veel geleerd en ik zou het behoorlijk anders aanpakken als ik nog eens in zo'n situatie zou belanden.

Het was bij mij niet dat ik mij ondergewaardeerd voelde, ik was me volledig bewust van het feit dat de jongen die ik zoende niet 'beter' voor mij was dan mijn toenmalige vriendje. Ik vond mijn vriendje op dat moment gewoon niet leuk meer terwijl hij juist best wel goed voor me was. Als hij me niet genoeg waardeerde had ik het allang eerder uitgemaakt.

Ik snap dus echt niet dat als er iets mis is in een relatie, mensen het dus maar uitmaken. Nouja, wel als je 15 bent ofzo. Maar als je serieus bent met elkaar.. :n maar dat is een andere discussie.

Ja, vroegah. Niet echt spijt van, maar ik zou het nu anders aangepakt hebben.

Nooit gedaan, zal het ook nooit doen.

Was dit (ook) aan mij gericht? Ik wil absoluut niet zeggen dat je meteen je relatie moet verbreken wanneer er iets mis is. Natuurlijk niet, dan ga je proberen er met elkaar uit te komen.

Wat ik bedoelde te zeggen was dat je dan ook niet vreemd gaat. Als je relatie zó slecht is dat je het bij een ander moet zoeken, dan moet je het uitmaken, want vreemdgaan.. dat helpt toch niet? Je hebt problemen in je relatie en dan ga je vreemd? Maakt dat het beter? Is het een oplossing? Is het een excuus? Lijkt me een nee op al die vragen. Het is zwak en egoïstisch en je doet de ander er bewust pijn mee - en ik zeg bewust, want NIEMAND gaat onbewust vreemd. Het is een keuze die je maakt, hoe je het voor jezelf ook goedpraat. Het gebeurt niet "zomaar".

Uitmaken, dán seks hebben met een ander. Andersom is een ontzettende kutstreek.

Dat is toch logisch? Ik snap juist niet dat mensen in een slechte relatie blijven zitten. Als je serieus bent met elkaar en jezelf stap je er tijdig uit.

Als het zo makkelijk gaat als 'Er is iets mis in deze relatie en daarom wil ik het uitmaken' vind je de ander toch al niet echt de moeite waard. Als je serieus bent met elkaar dan vind je de relatie meestal wel de moeite waard en zou je uitmaken denk ik niet eens als optie zien.
Als het goed is zie je vreemdgaan in dat geval ook niet als optie, tenzij je daadwerkelijk denkt dat het niet zo erg is om met een ander naar bed te gaan zolang de ander er niet achterkomt ofzo, maar dan neem je je partner ook niet heel serieus, lijkt me.

Oh, nee ik bedoede het niet specifiek tegen jou, wel als reactie, maar gericht naar deze situaties in het algemeen. Ik heb heel vaak het idee dat het zo snel gebeurt. Maar ik heb nog nooit in mijn leven een relatie of zelfs verkering verbroken en kan me er ook weinig bij voorstellen eigenlijk. Het lijkt me vreselijk moeilijk :o

nog nooit vreemdgegaan. vind het ook een verwerpelijk idee. mijn ex is wel vreemdgegaan. 2x zelfs. en het ironische was dat zij juist als de dood was dat ík vreemd zou gaan.. :|

Dat gebeurt wel vaker, hoor. Mensen die vreemdgaan worden over het algemeen zelf heel jaloers en achterdochtig omdat ze opeens allerlei "tekenen" gaan zien die kunnen wijzen op vreemdgaan, omdat ze van zichzelf weten hoe zij zich zouden gedragen en zo.

Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. ;)

Dus eh, als je vriend(in) opeens zomaar uit het niets heel jaloers en achterdochtig gaat doen kun je zelf ook je vraagtekens zetten. :p

Ik vind vreemdgaan persoonlijk het laagste van het laagste wat je kunt doen. Je kwetst er iemand mee die je vertrouwt toch?

Zo is dat maar net.

OT : Ik zou het nooit over mijn hart kunnen krijgen, en ik neem aan dat het andersom ook niet gaat gebeuren, dan zou ik er zelf ook vreselijk kapot van zijn...

Ik ben zelf wel eens bedrogen, door mijn ex. Hij vond dat vreemdgaan pas vreemdgaan is, als het seks was. Vervolgens stond ie elke dag met een ander te bekken. Ditched him ^^

OT: daar zou ik echt een minderwaardigheidscomplex aan overhouden joh. Ik zou mezelf voor de rest van mn leven schamen...

Whoa, best wel heftig.. Ik snap niet dat er zulke mensen bestaan, want zulke dingen doe je gewoon niet. Geeft toch wel weer een slecht beeld van jongens in het algemeen...

Jongens, deze twee reacties zijn toch niet serieus? Het laagste van het laagste wat je kunt doen is vreemdgaan? Erger dan verkrachting, ontvoering, moord, roof, etc.?
En als er een jongen vreemd is gegaan, geeft dat een slecht beeld van jongens in het algemeen? En niet alleen van die jongen? -O-

Nou, vreemdgaan is toch wel een aardige schending van je vertrouwen, en dit gaat over het laagste van het laagste in een relatie. Het lijkt me nogal vreemd om je partner te gaan verkrachten of te beroven, vind je ook niet? En meisjes worden tamelijk onzeker als verhalen zoals vreemdgaan, vertrouwenschending enzo de ronde doen. Snap je? Dus weg met die "-O-" want als je erover nadenkt is het best logisch...

Dat jij vindt dat het raar is om je partner te verkrachten of te beroven maakt niet dat het niet gebeurt. Ik vind het ook raar om je partner te bedriegen en dat gebeurt ook gewoon. Maar als ik moet kiezen vind ik verkrachting een veel grotere schending van vertrouwen, ik heb liever dat mijn partner vreemdgaat dan dat hij me verkracht, of berooft. Als je er over nadenkt is jouw verhaal heel onlogisch.

Het lijkt me erg onlogisch dat je in een relatie je partner gaat verkrachten of ontvoeren... Je partner bedriegen hoort niet, maar toch is het heel anders dan verkrachting omdat verkrachting geen schending van vertrouwen is maar gewoon onverantwoord. Vreemdgaan is ook onverantwoord maar iets héél anders dan verkrachting. Zeker bij dit onderwerp.

Wacht, wat zeg je nou? Verkrachting is geen schending van vertrouwen? Oh my god, dat kun je niet serieus menen... Ik vind verkrachting een nogal grote schending van mijn vertrouwen, hoe kom je er bij dat dat niet zo is? Doe eens normaal, als jouw vriendin je verkracht dan zeg je tegen haar: "Jemig, wat je nou deed was wel onverantwoord he?" Ik hoop echt dat je dat neit meent. Je partner bedriegen valt nog wel mee hoor, je kunt echt nog veel lagere dingen doen. Verkrachting, beroving, emotionele mishandeling en chantage, lichamelijk misbruik en mishandeling. En het is onlogisch, maar het gebeurt zeer zeker wel en waarschijnlijk meer dan je denkt.

Komt verkrachting in een relatie werkelijk zo veel voor dan? Maar, wat ik bedoelde was : In een relatie is het waarschijnlijker dat je partner vreemd gaat dan dat je verkracht wordt door je partner. We hebben het hier over relaties en dan ligt de waarde van schending van vertrouwen bij vreemdgaan toch wel hoger lijkt mij, als we het hier over "liefde en relaties" hebben.

Verkrachting binnen relaties gebeurt wel degelijk. Net als lichamelijke mishandeling, emotionele chantage, zelfs moord gebeurt in relaties. Dat weet je toch wel? Natuurlijk is vreemdgaan erg, maar er zijn veel ergere dingen waardoor iemand veel meer pijn te verwerken heeft en er wellicht nooit meer 100% bovenop komt.

Je hebt absoluut gelijk dat het niet "logisch" is om dit soort dingen te doen bij iemand van wie je houdt, maar het gebeurt wel degelijk.

Als mijn vriend mij zou verkrachten zou dat wél een ontzettende schending van vertrouwen zijn, want juist hij zou mij zoiets niet aan moeten doen. En hetzelfde geldt voor andere soorten van mishandeling en misbruik. Vreemdgaan is iets dat alleen in relaties voorkomt, dát is het verschil (want iemand met wie je geen relatie hebt kan niet vreemdgaan, terwijl hij al die andere erge dingen wel zou kunnen doen). Maar dat maakt vreemdgaan niet erger.

Als je het zo bekijkt heb je wel gelijk. En aan de ene kant bedoelde ik het ook zo, maar ik had geen besef van dergelijke dingen als verkrachting in een relatie omdat ik dat zelf zie als iets dat niet gebeurt, in de zin van 'dat hoort niet'. Het is ook best wel erg dat zulke dingen bij relaties gebeuren en ik hoop dan ook zelf dat het in mijn eigen relatie nooit zal voorkomen, want ik zou het in ieder geval niet kunnen, dat is gewoon te erg...

Ja, laten we met z'n allen op een 16 jarige jongen springen omdat-ie nog onschuldig genoeg is om te denken dat verkrachting in een relatie niet (of nauwelijks) voorkomt. (y) Ik vind het wel gezond als je denkt dat zoiets zo vreemd is dat het niet voorkomt (dat dat vervolgens onterecht is, zegt meer over de wereld dan over hem).

Gezond om op die leeftijd nog zo wereldvreemd te zijn? Het was niet zozeer omdat hij 16 was maar meer omdat hij begon over logisch nadenken, kan het niet hebben als mensen daarover beginnen terwijl ze het zelf niet doen.

Nou nou, afbranden? ;)

Natuurlijk is het goed dat hij het niet logisch vindt dat zulke dingen in een relatie gebeuren, en ik mag ook hopen dat dat zo blijft, maar ik denk niet dat het slecht is dat jonge mensen met dit soort dingen worden geconfronteerd (en dan bedoel ik niet als slachtoffer, maar met de informatie). Voor jongens, maar vooral voor meiden is het juist goed om te leren dat de wereld niet altijd zo geweldig is, zodat zij nooit in dergelijke situaties terecht komen, en als dat wel gebeurt, dat ze weten dat het niet normaal is en wat er aan te doen is. Nu zeg ik niet dat dit forum daarvoor dient, maar om iemand bewust onwetend te houden lijkt me sowieso niet slim.

Verder had ik overigens helemaal geen slechte bedoelingen met mijn post. :p

Er zijn nogal wat verschillen tussen iemand op een vriendelijke en normale manier confronteren met dat iets dergelijks bestaat en dit:

Daar heb je gelijk in. Ik ben er gewoon echt heel erg verbaasd over iemand die zo naïef in het leven staat op zijn zestiende en zegt " Je partner bedriegen hoort niet, maar toch is het heel anders dan verkrachting omdat verkrachting geen schending van vertrouwen is maar gewoon onverantwoord.". Ik had me wel wat beter uit kunnen drukken, dat klopt.

Dat zegt hij niet.

Dat zegt hij wel:

Ok, hij zégt het wel (ik had het gelezen) maar als je de rest van z'n posts leest kun je lezen dat hij niet bedoelt "Oh, vreemdgaan is erg en verkrachting is eigenlijk wel prima" maar eerder "Wtf, verkrachting in een relatie staat zo ver bij me vandaan dat ik dat niet eens meeneem in de berekening van wat erg is"

Zoals eerder gezegd, ik had me wellicht wat beter uit kunnen drukken. Misschien heb ik zijn berichten verkeerd geïnterpreteerd of anders gelezen of weet ik wat.

Het lijkt mij dat hij bedoelt 'verkrachting is altijd erg, niet alleen in een relatie'. Maar dat zegt-ie inderdaad niet.

Dit, precies. Ik kwam denk ik bij sommige mensen verkeerd over of als iemand die totaal geen verstand heeft. Dit bedoelde ik en volgens mij beredeneerde ik het een beetje anders waardoor het nogal onlogisch klonk. :p

ja, toen ik op de middelbare school zat twee keer. Toen deed ik wel meer domme dingen :o
Gelukkig waren relaties toen nog iets minder serieus.

En mijn huidige vriend is anderhalf jaar geleden vreemd gegaan (zoenen op een feestje), dat was wel een erg vreemde situatie.. maar het is nog steeds aan!

Maar hoe ging dat dan? Was je niet pissig? Wat gaf hij voor excuus (die is er niet, in mijn ogen :p) en waarom vond je dat een goed excuus? Heeft het lang geduurd voor alles weer goed was of kon je je er gewoon overheen zetten?

En had je anders gereageerd als het om seks ging, in plaats van zoenen? Of zou je zelfs dat vergeven/vergeten? :o

Ik ben vooral nieuwsgierig, want ik kan me niet voorstellen dat ik zoiets ooit zou vergeven.