zelfbeschadiging
 

Hey.. Iemand die dit leest.
Ik heb een probleem.. Ik hebt tot nu toe egt kut leven van pesten tot zelfmoordpoging.
Ik voel me dus ook heel erg kut.. Om mezelf een beetje levende te houden
beschadig ik mezelf.. Ik ben heel onzeker en vind mezelf verschrikkelijk.
Nu is een vriend van mij miss heel ziek morgen krijgt hij uitslg super eng.. Ik wil hem niet kwijt. Maar als hij ziek is ben ik hem vior altijd kwijt.. Zo kan ik ook niet leven.
Ik ben bNg dat ik mezelf kapot maak..

Kan iemand helpen
groetjes hopeloos meisje

Waar mee wil je hulp ?

Een vriend die heel ziek is, is er niet gelijk helemaal niet meer hè :) Ik weet niet waar ze aan denken wat hij zou kunnen hebben maar veel dingen kunnen tegenwoordig goed behandeld worden :) Ga eens met je ouders praten of met je huisarts, die kan je eventueel doorverwijzen naar iemand die je kan helpen met je problemen. Jezelf beschadigen is geen oplossing! Pas goed op jezelf.

Praten.met me ouders word hem.niet.. Ikpraat niet meer mer me ouders.
Men beste vriend doet het egt ik weet het zeker zal niet de eerstre
poging zijn... Ik kras enz. Ook omdat het thuis niet goed gaat
dus dat is niwt de enige reden.. Ikweet gwn niet wat ik moet doen..

Ga dan een keer naar de huisarts. Hoe oud ben je? Je bent vast oud genoeg om zelf te kunnen bellen voor een afspraak en je huisarts zegt er niets over tegen je ouders. Zo verder gaan is geen optie.

Praten was mijn oplossing natuurlijk ben je er niet zomaar 1.2.3 vanaf en val je soms terug.. Altijd blijven geloven dat je snijden helemaal niet nodig hebt. Ga anders naar een leraar op school die mogen niks tegen je ouders vertellen tenzij jij toestemming geeft

Ben je een beetje onzeker of is het echt zo erg dat je niet meer met mensen durft om te gaan?
Ga vaak naar buiten, ontmoet mensen en maak contacten als je kan.
Als je meer met mensen omgaat, dan voel je je stukken beter, althans, uit mijn ervaring.

Jezelf pijn doen is geen optie !
het lijkt makkelijk praten, maar ik spreek uit ervaring.
Als ik je berichtje lees, lees ik precies een deel van mijn leven.
Ik heb vroeger veel vrienden verloren, daarna heeft mijn aller beste vriendin me laten vallen als een baksteen..
Door al die gebeurtenissen begon ik mezelf meer en meer te haten, ik gunde mezelf geen leven en uiteindelijk kreeg ik het te kampen met hevige anorexia.
Ik worstel er nog steeds mee, maar ik besef wel dat ik te ver ben gegaan.
Je mag jezelf niet pijn doen voor het geen wat je meemaakt of wat er gebeurt, je moet er proberen boven op te komen.
Het is niet gemakkelijk en gaat niet in 1 2 3, maar het gaat.
Ik weet zeker dat wanneer je strijd, hoe sterker je word.
Dus mijn advies is, probeer jezelf geen pijn te doen, en als het niet meteen lukt, doe het stap voor stap, zo doe ik het ook met mijn ano.
Ik ben al een tijd beter en ik voel me steeds sterker worden, dat zal ook zo zijn met jouw !
Wat de uitslag van je vriend ook mag zijn, houd je sterk!
Als het niet lukt, plaats het op deze forum, maar vecht er tegen!
Veel sterkte nog !

Dank jullie wel voor de goede tips ik gebruik nu een icepack geeft zelfde nouja pijn voor anderen voor mij goed gevoel maar maak mezelf niet kapot. Nu in stres afwachten op morgen.. Hopen dat het goed komt maar heeel erg bedankt voor de tips en steun

Veel succes!

Dankje;)

Niet doen meisje, echt niet. Op deze manier wil je niet leven. Zoek iets anders om 'jezelf een beetje levende te houden' houd je misschien veel van muziek? Tekenen? Sport? Of heb je een andere hobby waar je jezelf op kunt storten wanneer je jezelf pijn wilt doen. Die littekens zijn voor altijd en als je straks getrouwd bent en het zomer is en je je kindje naar school brengt, wil je dan dat die andere ouders het zien?
Praat er met iemand over die je vertrouwt, je bent zoveel meer waard!

Veel succes/sterkte morgen!

Helaas is dat niet waar; een leraar heeft geen zwijg-plicht. Je kunt wel naar een leraar toe gaan maar kies dan goed welke ;)
Een vertrouwenspersoon heeft wel zwijgplicht. Hij mag dit alleen verbreken bij zeer ernstige dingen zoals sexueelmisbruik, diefstal en dat soort dingetjes..

Misschien is de vertrouwenspersoon wat voor jou?

Heey...

Ik heb me ook vaak beschadigd en heb het laatst ook gedaan...
Maar even over jou. Ik snap dat je helemaal gefrustreed bend over de uitslag van je vriend.
Ik hoop natuurlijk niet dat je vriend gaat overlijden, maar als je bij je aders snijd heeft straks niemand jou meer.
En dat wilt jouwn vriend ook niet. Probeer alles is op te schrijfen wat je voelt en wat je denkt.
En probeer daarna met iemand die je heel erg vertrouwd er mee te praten.

liefs,
Michello

PS: Het idee van _melove is een heel goed idee ik zou zeggen probeer dat. Het heeft mij ook geholpen.

Het gaat momenteel niet heel erg goed. Ik heb vaak last van terugvallen hetvis erg zwaar.. Maar ik heb hulp gezocht op chris . Nl ze helpen me enorm.. En me vriend steund mr. Momenteel zit ik weer in een dal van stres en probemen dust gaat niet goed

Wat zijn de stress en problemen.

Ik moet na de politie alg getuige van insest bij me beste vriendin..
Thuis dikke problemen..
En op school
ik heb zo niet een leuk leven..
Khaat me leven echt

Ik heb je een privébericht gestuurd over dit onderwerp, kijk eventjes naar je inbox, hopelijk helpt het. Stuurde het bericht in een PM omdat ik het liever niet openbaar op internet heb staan.

Ok prima

Oké dan...

Ik vrees dat het enige wat op dit forum te halen is, medelijden is, ik zou naar een psychiater of iets dergelijks gaan.

Ik heb al hulp gezocht

Iedereen kan je helpen, maar in the end moet je het zelf doen. Mijn advies: Ergens hulp zoeken, en daar je eigen invulling op geven. Jezelf pijn doen, is zoals heel veel hier al hebben gezegd, geen oplossing. En over je vriend, weet dat hij jou ook mist, zou je dat erger willen maken? Samen sta je sterk!

Groetjes en veel succes,
Carlo.

Dankje carlo ik heb idd hulp nu !
En ik hou van me vriend dus idd

Ga eens spreken met een huisarts en wees eerlijk. alleen eerlijke mensen kunnen geholpen worden.

deze vorm van aandacht heb ik dus nooit begrepen

Wat betreft het je niet druk maken heeft Martre idd gelijk, je moet je gewoon niet zo druk maken. Bijvoorbeeld die getuigenverklaring bij de politie gebeurt toch wel en de politie zal je er niet voor opsluiten dus zou je jezelf daar een beetje voor moeten kalmeren met het idee dat zoiets zichzelf wel oplost zonder dat je jezelf daar zorgen over gaat lopen maken.

Boksen lijkt me niet echt goed te helpen tegen psychische wantoestanden, zelf word ik er alleen maar agressiever en triester van...

@E_Y_E het is geen aandacht, het is vooral het pijn doen van je fysieke zelf zodat die pijn ervoor zorgt dat je afgeleidt wordt van je geestelijke toestand. Slechts een beperkt deel van de mensen doet het echt om de aandacht, de meesten doen het niet eens waar anderen bij zijn of brengen anderen niet eens op de hoogte.

heeii,

Ik snap hoe je voelt, ik deed het zelf ook.. Ik sneed en ben nu 3 weken gestopt. Het beste is om nu zo snel mogelijk hulp te zoeken. Ik weet niet of je nog op school zit maar als dat zo is ga dan naar de vertrouwenspersoon, die kan verdere hulp voor je zoeken. Zelf ben ik niet zo'n praat mens maar het lucht echt op om alles waar je mee zit aan iemand te vertellen, dat is moeilijk aan een dierbare zoals je ouders of vrienden. Probeer alsjeblieft het aan iemand te vertellen, het is een stap en dan wordt alles voor je geregeld. Zelfbeschadiging lost niks op! In de zomer wordt het moeilijk met je littekens en je houdt ze voor de rest van je leven.

Succes!

xx

heey dank je wel ik zit idd nog op school, mijn vriend helpt me met hulp zoeken dus nu moet het gellof ik wel goed komen.

Daar heb ik respect voor, (voor de mensen die het geheim houden voor anderen, en andere er niet mee latig vallen). Helaas ken ik alleen maar gevallen die trots in hun T-shirtje lopen en nog net niet de armen vol krassen onder je neus houden om er zeker van te zijn dat je hun streepjescode goed ziet.