Studeren in Amerika/Engeland
 

Ik wil later gaan studeren in Amerika/Engeland op een topuniversiteit, maar daar moet je wel wat voor kunnen, maar wat precies? Ik wil op een universiteit als Harvard, Stanford, Yale, Oxford, Cambridge, etc.
Mijn vader kan wel wat (extra) betalen, maar wat is het minimum (cijfer) voor een mooie kans om aangenomen te worden (zonder studiebeurs)
ik heb een cambridge-engels diploma en een b1-frans diploma.
Ik heb verder geen talent op het gebied van sport, maar wel op het gebied van muziek.

Grt

Ik heb geen zin om hier een heel lang verhaal te gaan typen, dus ik verwijs je graag door naar een site van een kennis van mij die nu zijn bachelor op Princeton doet. Omdat ik dezelfde droom heb als jij ben ik wat gaan netwerken, en zo ben ik met hem in contact gekomen. Hij heeft een site gemaakt met informatie voor mensen zoals wij. Alles wat je nu wilt weten is daar te vinden. Zie studyadvantage.nl

Minimum? Ik denk een 8, en dan bijzonder goed zijn in de vakken die gerelateerd zijn in je studie met veel buitenschoolse activiteiten. Ik zit bij een jongen in de klas die nu een 8.5 staat en zich heeft aangemeld voor alle topuniversiteiten in Amerika. Met alleen een 8.5 zou ik hem weinig kans geven, maar hij heeft voor zijn profielwerkstuk een onderdeel van de algemene relativiteit bewezen en dus de Wiskunde en Natuurkunde begrepen die je pas op je 3e jaar op een studie WI/NA krijgt. Pas dan maak je eigenlijk een kans op die universiteiten. Als je zelf betaalt ligt het wel een beetje anders, vooral in slechte economische tijden willen ze meer buitenlanders die zelf betalen. Maar dan moet je rekenen op 200k voor 4 jaar.

Een Ivy League school zal heel moeilijk worden. Hoe hoog je cijfers ook zijn. Een vriendin van mij studeert in Amerika. Dit heeft ze geregeld met de organisatie Fulbright (www.fulbright.nl). Ze is met een 8 gemiddeld geslaagd en zit op een goede en kleine universiteit. Er zijn heel veel (Amerikaanse) universiteiten die ons niet bekend voorkomen maar wel goed zijn. Als je geen scholarship krijgt ben je inderdaad rond de 50k per jaar kwijt.

Waarom wil je graag in Amerika of Engeland studeren? Persoonlijk zou ik het niet waard vinden in vergelijking met het goede en goedkope onderwijs in Nederland.

Omdat daar de beste universiteiten zitten.


Maar met hoeveel kun je het redden (cijfer) als je zelf je studie betaalt?

Heb je wel naar die site gekeken die ik je aanraadde? Wat ik nu zeg kun je daar gewoon vinden. In ieder geval, ongeacht of je het zelf betaalt moet je wel bij de beste 5% van je jaar zitten om een redelijke kans te maken. Ik zou zeggen dat een 8,5 gemiddeld goed genoeg is.

Zou je niet beter eerst beslissen welke studie je juist wil gaan doen? Ik zou pas beginnen denken over een internationale topuniversiteit als er echt een studie is over iets dat je zeer sterk interesseert, in het verlengde van vakken in het middelbaar waar je met kop en schouders boven de rest uitsteekt en waar je denkt geniaal in te kunnen zijn. Het lijkt mij nogal raar dat je nu zegt dat je later rijk en succesvol wil worden en bij de wereldtop wil horen, maar nog niet lijkt te weten op welk vlak.

Dat is heel moeilijk te zeggen. De meeste top-universiteiten in Amerika selecteren need-blind. Dit wil zeggen dat iemand die wel scholarships nodig heeft en iemand die alles zelf wil betalen gelijk worden behandeld. Je hebt geen voorrang of voordeel als je alles zelf kunt betalen.

Daarnaast zijn je cijfers alleen niet genoeg! Extra curriculars zijn heel erg belangrijk. En ook de standardized tests (SAT, TOEFL) moet je heel goed maken. Iedereen die zich aanmeldt voor die top-universiteiten heeft namelijk uitzonderlijke goede cijfers en test scores. Je zult je moeten onderscheiden op andere noemenswaardige activiteiten.

Helemaal mee eens! Als je niet weet wat je wilt studeren kun je moeilijk vertellen waarom je naar een bepaalde universiteit wilt.

Juist op de Amerikaanse universiteiten hoef je je niet aan te melden voor een bepaald vak. Het is geen enkel probleem als je nog geen idee hebt.

Het systeem daar is eigenlijk hetzelfde als op bijvoorbeeld University College, zij hebben dat systeem namelijk uit Amerika overgenomen. Je volgt in je eerste jaar vakken in de 'academic core', dus basisvakken in de richtingen Science, Social Science en Humanities. Zo kom je er achter wat je echt leuk vindt en dan maak je een goede studiekeuze. Zo ken ik iemand die begon aan een major Physics, maar die uiteindelijk overstapte op Political Science, nadat hij een vak in die richting had gevolgd, wat hij heel erg leuk vond.

Het feit dat je nu nog niet weet wat je wilt studeren is dus geen rede om niet naar Amerika te gaan. Voor Engeland, en ik denk de meeste andere landen, moet je dat wel weten.

Ik weet hier alles van. Ik ben heel bekend met het Amerikaanse schoolsysteem en ik meld me nu aan voor University Colleges.

Ik bedoel te zeggen dat je moet wel een richting hebben. Je kunt breed georienteerd zijn want als je niet kunt zeggen goh, ik wil naar ... university/college partially because of their .... program because I might want to major in that, dan kun je ook niet echt een goed redenen formuleren waarom je juist naar die school wil.

Je moet wel degelijk een richting hebben vind ik. Heb je dat niet dan is een goede school zoeken ook moeilijk.

Er zijn maar weinig majors die echt specifiek zijn voor een bepaalde universiteit, dus dat argument gaat niet op. De meeste majors kun je namelijk op bijna iedere universiteit wel volgen. Verder zijn er buiten een bepaalde major nog heel veel andere redenen om voor een universiteit te kiezen. En ze laten echt wel mensen toe die nog niet echt een idee hebben.

Toch vind ik het nogal een foute motivatie om puur voor het prestige naar een universiteit te gaan met een grote naam, als je niet echt een plan hebt wat je daarmee wil bereiken. Ik weet er nu niet zo veel van, maar ik denk toch dat harvard bijvoorbeeld beter is in maatschappelijke studies, en voor iets wetenschappelijks MIT beter. Maar dat prestige van universiteiten komt voor het grootste deel door het aantal wetenschappelijke publicaties, waar je je eerste studiejaren toch niet veel aan zou hebben. Prestige zal je wel voordelen geven als je een PhD wil doen of zo en echt ergens in wil uitblinken omdat de profs wereldtop zullen zijn in hun vakgebied, als je van nature al een zeer sterke aanleg hebt om op zo'n hoog niveau te werken binnen dat bepaald vakgebied. Maar als je gewoon een brede basiskennis wil denk ik niet dat dat echt zoveel beter zou gaan bij een universiteit met een grote naam. Al is het jouw keuze natuurlijk.

Als hij nog geen plan heeft over welk vak hij wil gaan studeren, betekent dat zeker niet gelijk dat hij alleen voor de prestige naar een topuniversiteit wil gaan. Je kunt ook naar een topuniversiteit toe willen om hele andere redenen. Natuurlijk speelt prestige een rol, maar het is echt niet het enige dat belangrijk is. Daarbij kun je je natuurlijk afvragen waarom het prestige van een universiteit als je geen plan hebt een 'foute' motivator is.

Ik bedoel daarmee gewoon dat het je niet mag te doen zijn puur om de "snob" uit te hangen en dat je ouders er dan mee kunnen opscheppen tegen de buren. Maar goed, sooperdooper zal misschien wel een andere reden hebben om voor het plezier naar daar te gaan, en eigenlijk zijn het mijn zaken niet.

Prestige heeft niet alleen een negatieve kant. Dankzij het prestige van een universiteit kun je veel bereiken. Op de hele wereld gaan deuren voor je open die anders gesloten zouden blijven. De mogelijkheden zijn ongekend.

Natuurlijk, maar ik dacht: je gaat naar een topuniversiteit omdat je ergens heel goed in wil worden, een niveau dat je hier niet kan bereiken omdat de universiteiten te gemakkelijk zijn. Dan leek het me logisch dat je weet waar je zo goed in wil worden.