ouders en roken, hoe vertel je het hen, hoe pakken jullie het aan?
 

op me 15de begon ik met roken ik zat op internaat, dus het viel niet al te veel op voor mijn ouders omdat ik enkel in het weekend naar huis kwam.
ben momenteel gestopt, maar heb soms af en toe terug zin in een lekker sigaretje.
Nja, roken is voor mij een stukje van me identiteit geworden, ik ben gestopt (nja niet helemaal aangezien ik af en toe nog rook op feestjes ofzow) maar als ik niet rook lijkt het wel alsof ik niet helemaal mezelf meer ben.
als ik er dan eentje opsteek op een feestje of met vrienden, voel ik me stukken beter, ik denk dat ik terug wat meer ga roken, gewoon omdat ik daar helemaal mezelf door kan zijn en me hersenen vragen er echt naar.
ik weet dat het ongezond is maar diep in mijn hart wil ik echt terug dagelijks roken, ik mis het echt heel erg.
ik ben gewoon bang dat me ouders het zullen merken want zij roken niet, en mijn tijd op internaat is nu jammer genoeg afgelopen :(

gewoon zeggen, als je ouders beiden thuis zijn en je denkt het goede moment gevonden te hebben.

wacht er niet te lang mee!! anders ga je het steeds verder uitstellen en komt het er niet van...
Je ouders zullen al blij zijn dat je het hen vertelt want meestal vinden ze het ergste deel als ze je betrappen dat je gelogen hebt

ja, maar het klinkt makkelijker dan het is om het ze te vertellen...

Zoals Onizuka zegt, vertel het hen. Je zal je stukken beter voelen omdat je het niet meer moet verbergen. Het kan zijn dat je ouders hier slecht op reageren, het zal tijd nodig hebben. Ze zouden bijvoorbeeld kunnen zeggen dat je direct moet stoppen, maar je kan dan voorstellen dat je een beetje mindert en bijvoorbeeld niet binnen rookt. De sleutel is hier om tot een compromis te komen.

Roken is een stukje van je identiteit? Hecht je je ook aan tumoren dan?

Heb een tijdje gehad dat ik best wat rookte. Heb besloten dat ik daar gewoon van af wil. Slechte conditie en de stank kan ik gewoon niet tegen.

Nu heb ik al een tijdje niet meer gerookt en dat voelt goed!

Het klinkt alsof je je onzeker voelt en dat een sigaret je helpt om jezelf een houding te geven, Het is misschien slim om aan je zelfvertrouwen te werken, in plaats van te gaan roken.

ik ben wel zelfzeker hoor, en gebruik geen sigaret om mezelf een houding te geven. het is gewoon lekker en ik voel me er gewoon goed bij. Ik moet mezelf kunnen zijn en sigaretten zijn daar een onderdeel van, net zoals mensen bijvoorbeeld rare kledij aantrekken om zichzelf te kunnen zijn

Je voelt je waarschijnlijk niet helemaal jezelf omdat je verslaafd bent aan de nicotine en dus onrustif/zenuwachtig/niet jezelf bent als je langere tijd niet rookt. Same goes voor het jezelf goed voelen over roken.

ja, verslaafd dat ben ik in ieder geval, maar mijn ouders hebben het nog steeds niet door, ik durf het hen wel te vertellen, maar weet gewoon niet op welke manier... ik bedoel 'gewoon vertellen' tjah.... het is een grote moeite gespaard voor mij als ze het toch niet weten, heb ik ook niet echt een reden om het ze te zeggen, ook al wil ik er wel eerlijk over zijn

Je durft het ze dus niet te vertellen ;)

niet echt nee

In jouw situatie zou ik toch het zekere voor het onzekere nemen en dus met je ouders praten. Als ze erachter komen en je hebt het ze niet verteld zal je waarschijnlijk een groot drama hebben en daar zit je ook niet op te wachten. Ik denk dat als je dat in je achterhoofd houd en naar ze toe gaat en zegt 'pap, mam ik rook...' dat het dan wel goed zal komen.

Ik wens je in ieder geval succes

in ieder geval, ik wil er wel over praten maar ben gewoon bang voor hun reacties....

Waarschijnlijk terecht. Roken is ongezond, duur, het stinkt, je kan er allerhande ziektes van krijgen, je conditie gaat er van achteruit, het is hartstikke verslavend en erg moeilijk om te stoppen. Ik zou ook niet willen dat mijn toekomstige kinderen zouden gaan roken en ik zou willen dat ik er zelf nooit aan was begonnen. Je kan het voor ze verzwijgen en hopen dat het meevalt als ze er ooit achterkomen, of je kan het ze gewoon vertellen.