Boeken in (dagboek)briefvorm
 

Naar aanleiding van deze reactie:

En dat ik toevallig net een boek uit heb, "Schröder" van Amity Gaige, in briefvorm! Één lange brief aan de ex-vrouw van de hoofdpersoon. Inclusief verklaring waarom hij zo'n lange brief schrijft, uiteraard. Erg goed boek vond ik het.
Maar er zijn ook boeken met een briefwisseling, ik heb veel jeugdromans met die opzet gelezen. Op die manier krijg je over één periode afwisselend het oordeel van twee mensen en is het aan de lezer om de stukjes in elkaar te puzzelen.
En dagboekbrieven zijn er ook nog, met als bekendste voorbeeld het dagboek van Anne Frank.

Wat vind jij van deze boekvormen? Weet je nog voorbeelden die wel of juist niet aan te raden zijn?

Die Leiden des Jungen Werther is een lange reeks brieven van Werther aan zijn bestie. Maar naar het einde van het boek wisselt dat opeens, heel zonde. Dan zijn er brieven van anderen en een niet-brief-vertelling

Ik weet er nog een, waar ik wel heel enthousiast over ben!
"Lieve meneer Artis". Een briefwisseling tussen een kind dat denkt dat er een walvis in haar vijver woont en de contactpersoon van de Artis. Heel erg tof kinderboek.

Oh dat boek over de walvis klinkt heel tof!

Verder heb ik niet echt een mening over dat soort boeken. Sommige zullen vast heel goed zijn, maar er zullen ook boeken tussen zitten waarbij het idee echt niet werkt. Stukjes e-mail, brief of chatgesprek in de HOI-boeken vond ik wel altijd leuk.

Jaa heel leuk is het!
http://i.marktplaats.com/00/s/NTc2WD...VZtFx/$_82.JPG

Natuurlijk is het bij elke vorm zo, dat het belangrijkste is hoe het is uitgevoerd en of het bij de inhoud past. Die Leiden des jungen Werther zou heel anders en veel minder intens zijn als hij niet in briefvorm was, en de Mists of Avalon bijvoorbeeld onnodig sentimenteel in briefvorm.