~Vliegen naar de zon~
 

Ik wil vliegen naar de zon
maar nooit meer zo romantiseren
Ik zag mijn leven als een boek
Wanneer zal ik er eens uit leren

De woede die ik voel is razend
en ik niet ben boos op mezelf alleen
Dat jouw ogen mij kunnen laten smelten
vind ik zo verdomd gemeen

Ik zou zo graag voor altijd lachen
Gewoon weer leven waar geluk begon
Door woede voor altijd achter me te laten
zou ik willen vliegen naar de zon

Herkenbaar gevoel maar qua gedicht (voor jouw doen) nogal erg simpeltjes geschreven en een beetje te gerijmd naar mijn mening..

Heb beter van je gelezen idd... maat hij loopt wel ok,
maar jah... je gevoel is duidelijk en -helaas-
begrijp ik je gevoel...
XXX

"Dat jouw ogen mij kunnen laten smelten
vind ik zo verdomd gemeen"

Dit vind ik echt heel lief klinken... Niet "lief" van "leuk bedoeld". maar lief van "schattig" als een klein boos stampend machteloos meisje... Hmm beetje raar omschreven misschien :D


"Gewoon weer leven waar geluk begon"


En dit vinnik echt een geniale zin, ben er nog niet achter waarom precies, maar hij viel me erg op...


Verder vind ik het gedicht een beetje... simpel.. wel duidelijk, maar ook een beetje te veel rijm... (Pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet)...

:D dagdag :D
Ruspje

idd te gerijmd... de herhaling begin einde vind ik wel goed

Sterkte

Ik zal zelf ook even reageren.
Waarom het inderdaad (vind ik dus ook) iets te gerijmd is: ik bedacht de eerste strofe toen ik uit de bus kwam en recht tegen de zon in keek. Toevallig rijmde die strofe, dus wilde ik de rest ook laten rijmen. Maar misschien dat ik er nog eens aan ga zitten en het zal verbeteren. Als dat lukt, want het is ook meer een gevoelsgedicht.
Anyway, bedankt voor jullie reacties. :)