Het ontstaan van het leven
 

Zo denk ik over het ontstaan van het leven:

Door een een of andere oerknal onstond op een gegeven moment ivm de zon de aarde en verwarmde die zodanig dat er op een of andere manier dmv het water leven kwam. De aarde kreeg door breuken meerdere continenten in een grote zee. Het leven kroop vanuit het water (waar het ontstaan is) op aarde in de verschillende continenten. Het kroop daarna op land. het lag aan welk continent in wat voor een natuur je terecht kwam. Sommigen kropen het op land en het werd dier e.d. De andere de vissen. Sommige 'dieren' liepen de bossen in en werden bv apen. Sommige groepen apen verzamelden zich en gingen zich setleren e.d., bedachten woningen en leerden erg erg lang... Daaruit ontstond op een gegeven moment de oermens die in grotten leefden en vuur maaken. Daaruit ontstond later het wiel en we begonnen in steden te wonen. Daaruit vormden zich langzaam een soort stammen die bv gingen varen naar andere stukken van de aarde. Op elk continent woonden groepen apen die onstaan waren. Zodoende verspreide de mensen zich steeds meer over de aarde. Men begon betere huizen te bouwen, voedsel te zoek en eten en een vaste plek te creëren. Dit werden langzaam nederzettingen... Steeds later kwamen er steden en landen en er werd ontwikkeld. Rechten en plichten, vervoer, pc en nu zijn we dit.

Niks geen Adam en Eva. Nergens een god...

-

Maar toch geloof ik wel in iets bovens... maar daar ga ik later op in...

Wat vind u hiervan? ;)

ja.

nog over dat ontstaan... dat gaat waarschijnlijk zo.

Je hebt een heerlijke mix van water en koolstof onder het genot van een temparatuur tussen de 5 en 80 graden celsius. Daarin vinden chemische reacties plaats, af en toe heb je een erg complexe die langer duurt. Door toevallige combinatie met elkaar worden ze nog groter tot het punt dat de reactie zichzelf in stand houdt. Daar begint al een soort natuurlijke selectie. De reacties die om zich heen kijken en naar voedsel gaan hebben meer succes dan de reacties die gewoon maar een reactie uithangen. En de reacties die nieuwe reacties maken zoals ze zelf zijn zijn ook succesvoller dan de anderen.
Uiteindelijk werden dit bacteriën en dan de rest ja.

Nou, dat klinkt toch allemaal erg redelijk? Ikzelf denk ook wel zoiets, ik heb er geen andere verklaring voor.
Dat van Adem en Eva, ach, leuk verhaaltje, maar het KAN toch niet? Het is toch niet logisch? Wie gelooft er in deze tijd nog in Adem en Eva?

Samenloop van omstandigheden.

Maakt het werkelijk wat uit? Als mensen dat willen geloven, oké.

Volgens mij werd dit ook al besproken in het topic ''evolutie theorie waar?'' Duz kijk daar maar ff

bijzonder is dat...

het is zo'n wonderlijk geloof dat je gelooft dat er uit "niets' "iets komt". en dat nieuwe is ook nog eens "meer"en "beter" dan het voorgaande.
Kan je eens uitleggen hoe je tot dat geloof gekomen bent?

Ik vind dat zo apart dat je daarin kan geloven.

nooit geloofd dat er niets uit nix komt. Kweet alleen hoe de aarde is ontstaan kweet niet hoe al die onderdelen in het helal kwamen. Misschien later met meer kennis, maarja.... nog geen zinnig woord over te zeggen.

kortom, als je kijtk naar de topic'waarom atheist?'(zoiets wsa het)
in combinatie met dit, heb jij een even groot geloof als een christen die stug gelooft in adam en eva. Alleen jij hebt een nieuwer idee.

evolutie is een wiskundig proces! (nee, dat zegt inderdaad niet dat de mens en de aap een gemeenschappelijke voorouder hebben)

btw, had je gezien dat je argument van het onvruchtbare muildier weerlegd was in "evolutietheorie waar??" :p

Maar de gedachte dat er iets is dat altijd heeft bestaan is net zo onwaarschijnlijk...

maarrr wiskunde en alle natuurkundige regels zijn ook maar gebaseerd op stellingen en aanames. tuurlijk, 1+1 is 2, maar neem nou oit voorbeeld:

'hoveel rechte lijnen kun je trekken door 2 punten?
Natuurlijk maar een!
Maar als je erchte lijnen nu definieert als krommen?dan zijn er veel meer mogelijk!'

wat ik daarmee wil zeggen is dat het toch allemaal gebaseerd is op aannames en een aantal grondbeginselen. En daar is op doorgerekend. Zoals dayt wij rekeken in het 10-tallig-stelsel.

wat je hier alleen maar mee bewijst is dat de naamgeving irrelevant is, maar er is kan echt maar 1 lijn recht (binnen de huidige naamgeving...) van het ene punt naar het andere gaan, hoe je die rechte lijn ook noemt...
maar goed, ik ben dan ook van mening dat wetenschap door de mens is ontdekt, niet uitgevonden.

wiskunde is inderdaad gebaseerd op een aantal axioma's, maar als je een rechte lijn definieert als een kromme dan verander je gewoon de vraag, dus kan het antwoord ook anders zijn.

let op: het rekenen in het 10-tallig stelsel is niet een van die axioma's waar de wiskunde op gebaseerd is. je kunt simpel overschakelen tussen verschillende getalstelsels zonder dat er fouten optreden; het is consistent; dat we in het dagelijks leven vaak gebruik maken van het decimaal stelsel is in die zin niet relevant.

(dus een berekening uitgevoerd in het 10-tallig stelsel zal omgerekend precies hetzelfde antwoord geven als diezelfde berekening in het 13-tallig stelsel)