Scholieren.com forum

Scholieren.com forum (https://forum.scholieren.com/index.php)
-   Psychologie (https://forum.scholieren.com/forumdisplay.php?f=51)
-   -   lichamelijk instorten (https://forum.scholieren.com/showthread.php?t=406137)

<(-_-)> 13-03-2003 15:07

lichamelijk instorten
 
ik heb een aantal jaren last gehad van zware depressies waarbij ik me verwonde, ik voelde me erg verdrietig en alles was zo negatief, had ook nergens meer zin in en dacht wel eens na over de dood. ik heb een half jaar bij een vertrouwenpersoon gelopen, en had medichijnen gekregen, antidepresiva ik nam ze af en toe in dus heeft niet veel geholpen, ben weg gegaan bij die vertrouwen persoon omdat ik daar alleen maar gekker wert.
nu sinds een paar maanden gaat het wat beter ben niet meer zo erg depressief en verwond me bijna niet meer, heb meer lol in deingen en er zijn meer positieve dingen. alleen ik krijg nu ineens zoveel klachten, oververmoeit ook al slaap ik redelijk veel (9uur per nacht ongeveer) heb vaak griepjes, dan weer last van dit dan weer van dat enz. ik heb elke dag wel wat. ik ga niet meer uit ook al ging ik daarvoor heel veel uit. heb geen zin meer om iets te doen, want daar ben ik te lui voor. op school gaat het niet goed ik verzuim zoveel door die klachten die ik elke dag heb, en dan raak ik weer in paniek omdat ik mijn opdrachten niet optijd af krijg. mijn school vrienden gaan een beetje raar doen omdat ik er steeds niet ben en dan weer wel, maar ja ik heb zoiets van boeie ze zoeken het maar uit.
ik weet gewoon niet wat er gebeurt, alles gaat zo de foute kant op :( het lijkt wel ondanks de depressies en het verwonden dat ik toch weer terug zak. ik stort lichamelijk gewoon in...
ik ben ook erg toe aan de vakantie gewoon rust, geen verplichtingen aan me hoofd...

zijn der mensen hier die dit bekend voor komen en misschien kunnen helpen met een oplossing??

dyfusica 13-03-2003 15:09

heb precies hetzelfde als jij..
vakantie is geen oplossing, dat weet ik wel.. hoewel je voelt dat je het nodig hebt, je word er niet beter van..na die vakantie heb je alleen maar minder zin om nog iets te gaan doen

verder weet ik ook nogsteeds geen oplossing dus helaas

Fantôme 13-03-2003 16:17

dit gaat heel raar klinken maar oke.
Als je je lichamelijk zo moe voelt schijnt het te helpen om te gaan sporten (niet gaan lachen nu ;)) omdat je dan je conditie enzow weer opbouwt. suc-6 ermeej!
-xxx- en knuf mij
p.s. hoort dit niet op lichaam en gezondheid?!!

SounD 13-03-2003 16:32

Ik denk dat dit wel degelijk bij psychologie hoort.

Herken hier veel van.
Het zou kunnen dat je excusen zoekt onbewust waardoor je niet werkt.. je bent het niet meer gewend gewoon. Je hebt er geen zin en zie je wel je hebt ook hoofdpijn dus dan doe je het ook niet. Klinkt erg raar alsof je het expres loopt te saboteren ofsow, maar het kan zijn dat het echt zo werkt.

Geest heeft ook sterke invloed op je lichamelijke gezondheid. Doordat het lange tijd niet goed ging zijn je emotionele en geestelijke reserves uitgeput. Die heb je juist nodig als iets tegen zit. Als je geestelijk gezond en fris bent en je hebt een koudtje dan helpt wilskracht en doorzettingsvermogen je er doorheen. Als je dat te weinig hebt dan ben je dus verslagen door een griepje en een pijntje en alle andere kleine obstakeltjes.

Meeste hiervan weet ik dus uit persoonlijke ervaring..
Heb soms laag zelfbeeld ook en dan denk ik dat ik dingen niet kan. Een enkele keer als ik gewoon het doe en ondaks ziekte toch voor een deadline ga, blijkt dat ik het wel kan.
Bezig blijven is dus de oplossing.

Vakantie niet.. dan roest je weer vast zeg maar..
Rust periodes moeten niet te lang zijn en je moet je op andere dingen kunnen concentreren. Sporten zou een goed idee kunnen zijn, maar al het andere dat zorgt dat je niet teveel over jezelf denkt helpt ook.
Ik voel me tenminste veel gelukkiger nu als ik me creatief uit, met vrienden bezig ben, aan het koken ben of me toch ff op me studie stort.

Succes!!

<(-_-)> 13-03-2003 16:36

dank je wel

Ciskaatje 13-03-2003 16:48

Een vakantie helpt bij mij juist wel heel goed :confused:
Het kan dat je daardoor je werktempo verliest en het veel moeilijker is om dat weer op te pakken. Maar ik heb juist weer frisse moed ofzo, als ik dan begin. In de vakantie heb ik vaak wel een aantal dagen dat ik me een groot deel van de dag verveel, (ben dan toch weer te lui om dan voor school bezig te gaan) maar door dat niks doen, heb ik daarna wel weer zin om weer verder te gaan voor school.
Omdat sommige dingen me dan de hele vakantie aankijken, en na de vakantie als ik dan weer met school begin, wil ik die werkstukken gewoon af klaar en weg hebben.
Maarja, dat is dus persoonsgebonden denk ik.

Verder herken ik het wel een beetje. Wat je er precies allemaal tegen kan doen weet ik ook niet. Er zullen wel meerdere dingen zijn die helpen, en het ene helpt bij de ene persoon, en het andere bij de andere persoon.

Maar denk je dat het door psychisch problemen komt? Want dan helpt het het beste om het ook dáár aan te pakken.

en ja, sporten geeft je wel vaak nieuwe energie en meer zin in alles enzo :) er wordt, als je sport, een bepaalde stof aangemaakt die daar voor zorgt

succes iig :)

<(-_-)> 13-03-2003 16:55

was ook verplan om op fitness te gaan, gewoon om mijn lichaam soepel en in beweging te houden.
toch denk ik ook nog steeds dat vakantie helpt, je hebt rust en als je een dag niet naar school gaat heb ik geen rust, want dan denk ik nog steeds aan school van shit kan ik dat niet maken, mis ik dingen, en bij vakantie is dat niet nodig, dan heb je gewoon vakantie en rust. geen verplichtingen gewoon rust. en dan kan je toch blijfen bewegen een stuk gaan fietsen sporten enz...

SounD 13-03-2003 16:58

@ciskaatje

Heb jij dan een langere periode van depressieve gevoelens achter de rug?

Want als je geestelijk lekker in je vel zit dan doet een vakantie na hard werken voor school inderdaad goed.

Maar je kan ook te weinig gedaan hebben en dan helpt vakantie juist niet.
Vakantie is pas positief als het een afwisseling is van iets dat je normaal doet. Niet als het eigenlijk meer van hetzelfde is.

Snappie?

Meeste van het psychische probleem kan trouwens wegzijn.. dit is de nasleep ervan..

Ik zou <(-_-)> dus aanraden om NIET te veel bezig zijn met wat er geestelijk dan nog mis zit. Daar wordt je namelijk niet gelukkig van concentreren op negatieve dingen er er over door blijven denken.

Wat trouwens wel kan helpen is een vakantie echt weg.. niet je eigen huis, ff verandering van hele omgeving. Dan denk je bijna automatisch al aan andere dingen en kan je daarna misschien wel fris starten.

Ciskaatje 13-03-2003 17:32

Citaat:

SounD schreef op 13-03-2003 @ 17:58:
@ciskaatje

Heb jij dan een langere periode van depressieve gevoelens achter de rug?

Ja
Dit jaar gaat het wel een stuk beter, maar ik heb nog steeds momenten dat ik gewoon helemaal kapot ben (zowel geestelijk als lichamelijk) Een vakantie doet mij dan dus juist goed, ik knap daar van op.
Het klopt wel wat je zegt, voor mij is vakantie op dat moment een afwisseling van wat ik normaal doe (of daarvoor deed)
Maar waarom zou het dat voor <(-_-)> niet ook kunnen zijn?
Ik zeg niet dat het zo is, dat weet alleen <(-_-)>, maar het zou kunnen toch?
Want voor mij is het heel anders als ik een dag thuis ben (maar eigenlijk wel op school hoor te zitten) als wanneer ik vakantie heb.

Citaat:

Want als je geestelijk lekker in je vel zit dan doet een vakantie na hard werken voor school inderdaad goed.

Maar je kan ook te weinig gedaan hebben en dan helpt vakantie juist niet.
Vakantie is pas positief als het een afwisseling is van iets dat je normaal doet. Niet als het eigenlijk meer van hetzelfde is.

Snappie?
Ja ik snap wat je bedoelt. Ben het hier ook wel mee eens.
Maar zie mijn stukje hierboven :)

Citaat:

Ik zou <(-_-)> dus aanraden om NIET te veel bezig zijn met wat er geestelijk dan nog mis zit. Daar wordt je namelijk niet gelukkig van concentreren op negatieve dingen er er over door blijven denken.
Nee daar wordt je niet gelukkig van, maar als dat de oorzaak van haar lichamelijke klachten is..? Want van die lichamelijke klachten wordt je ook niet echt gelukkig, neem ik aan..
En door die lichamelijke klachten ga je wel nadenken over waarom je steeds iets lichamelijks hebt.
Als je je een dagje niet lekker voelt, en 100% overtuigd bent dat je de dag erna ziek bent (echt 100% overtuigd) dan is de kans groot dat je je de dag erna inderdaad zieker dan de dag ervoor voelt.
Ik zeg niet dat dit bij <(-_-)> het geval is, het is alleen even een voorbeeld. In zo'n geval lijkt het mij namelijk beter om dat ook psychisch aan te pakken.

Secret_girl3 13-03-2003 17:53

'Haay,

Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt... maar je moet gewoon weer leuke dingen gaan doen en je onder de mensen begeven...
want anders raak je je vrienden kwijt...
en dat wilt niemand!!
Dus ik raad je aan om gewoon medicijnen te slikken of in therapie te gaan en erover te praten....

liefs secretgirl

Miss Helena 13-03-2003 18:22

Herken je situatie, ik was emotioneel ook n wrak, maar sneed mezelf niet... Toen t ietsje beter ging, werd ik steeds vermoeider. Het bleek de ziekte van Pfeiffer te zijn, die ik had gekregen doordat mijn weerstand laag was. Je geestelijk gestel staat in contact met je lichaam, veel meer dan wij denken. Gaat nu ietsje beter, alleen voel ik me emotioneel weer minder. Ik moet proberen te zorgen dat alles in evenwicht is, anders word mn vermoeidheid erger, de pfeiffer is minder, maar dat wil niet zeggen dat vermoeidheid niet terug kan komen... Ook heb ik antidepressiva geslikt, en nee, dat hielp absoluut niet. Het werd alleen maar erger, voelde me alleen maar meer down. Zo erg dat ik niet meer wilde. Ben naar n psychologe gegaan, om met haar te praten. Het hielp, maar ook de steun van mn vader + fam en vriend(inn)en was ontzettend belangrijk. Zorg dat jij ook met iemand gaat praten. Misn n psycholoog, en daarnaast n goede vriendin oid. Sterkte, als je wilt mailen: doe dat dan gerust! xxx

gothicje 13-03-2003 19:43

heej ken het heel sterk zit ook in therapie etc en ben lichamelijk ook een beetje een wrak, heel veel hoofdpijn, moe en nog veel meer.... bij mij heeft het voor een deel verband met elkaar maar voor een deel ook niet loop ook bij een neuroloog en die zegt dat mijn dat door mijn depri gevoelens alles versterkt word
dus helaas voor mij zijn mijn lichamelijke klachten niet op gelost als ik geestelijk weer helemaal in orde ben :(
voel me deze week geestelijk wel okeej maar lichamelijk ben ik een wrak, vage wereld ook...
maar wat ik merk is af en toe even helemaal uitrusten en dan weer aan de slag gaan dat dat wel merkt, ook goed eten niet te veel piekeren alles van je afschrijven, en inderdaad je conditie op pijl houden... mijn huisarts zegt dat je je er steeds meer over heen moet zetten (niet te veel anders raak je je overbelast)
luister naar je lichaam!
heel veel succes
*kuffel*

<(-_-)> 14-03-2003 17:43

Citaat:

Miss Helena schreef op 13-03-2003 @ 19:22:
Herken je situatie, ik was emotioneel ook n wrak, maar sneed mezelf niet... Toen t ietsje beter ging, werd ik steeds vermoeider. Het bleek de ziekte van Pfeiffer te zijn, die ik had gekregen doordat mijn weerstand laag was. Je geestelijk gestel staat in contact met je lichaam, veel meer dan wij denken. Gaat nu ietsje beter, alleen voel ik me emotioneel weer minder. Ik moet proberen te zorgen dat alles in evenwicht is, anders word mn vermoeidheid erger, de pfeiffer is minder, maar dat wil niet zeggen dat vermoeidheid niet terug kan komen... Ook heb ik antidepressiva geslikt, en nee, dat hielp absoluut niet. Het werd alleen maar erger, voelde me alleen maar meer down. Zo erg dat ik niet meer wilde. Ben naar n psychologe gegaan, om met haar te praten. Het hielp, maar ook de steun van mn vader + fam en vriend(inn)en was ontzettend belangrijk. Zorg dat jij ook met iemand gaat praten. Misn n psycholoog, en daarnaast n goede vriendin oid. Sterkte, als je wilt mailen: doe dat dan gerust! xxx
ik heb een groot tekort aan vitamini b12 waardoor ik op het rantje ligt van bloedarmoede, dus vermoeiheid enz..
ik las vandaag in de krant.... depressief door bloedvatafwijking.. bloedafwijkingen en vitamine b12 kan een rol spelen bij depressies:s maarja
ik heb hulp gehad maar daar kan ik niet echt mee om gaan dus was er mee gestopt, wert ook alleen maar depresiever van die mensen.. heb een tijdje met vrienden gepraat die me holpen maar wilde hun er verder ook niet meer mee opschepen..
nu praat ik niet meer zo veel met mensen erover.. vind me dan zo aanstelerig

<(-_-)> 14-03-2003 17:47

Citaat:

Secret_girl3 schreef op 13-03-2003 @ 18:53:
'Haay,

Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt... maar je moet gewoon weer leuke dingen gaan doen en je onder de mensen begeven...
want anders raak je je vrienden kwijt...
en dat wilt niemand!!
Dus ik raad je aan om gewoon medicijnen te slikken of in therapie te gaan en erover te praten....

liefs secretgirl

soms voel ik me juist hellemaal niet goed onder de mensen, ben ik liever alleen.
en medicijnen is ook niet alles.... :(


Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 04:15.

Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.