Muur
 

Ik heb een vraag aan de mensen hier met een goed psychologisch inzicht:

Als je een muur om je heen hebt, hoe kom je daar dan vanaf?

Zal ff uitleggen hoe ik aan mijn inmens hoge muur kom:
Op de basisschool ben ik altijd gepest en daardoor ben ik nu altijd afstandelijk en laat ik niemand dichtbij komen, maar het probleem is dat ik zo ook vaak vrienden afstoot....

Wie kan me helpen?

Niet dat ik dat bezit.. maar ok. :o
Daar zal geen standaard manier voor zijn lijkt me.
Komt me zo bekend voor.. :\
Mja, jij bent de enige die die muur kan afbreken,
met misn wat hulp van anderen..
Denk dat dat voor iedereen verschilt,
en dat het ook niet zo 1,2,3 weg is.
Probeer (sommige) mensen te vertrouwen,
probeer ze toe te laten in jou..
Niet dat je gelijk je hele levensverhaal oid moet vertellen,
maar geef hun de kans om binnen te komen.
Eng, dat weet ik, en het zal ook niet in 1x goed gaan,
afstoten gaat (vaak?) vanzelf..
Kweenie, kan eigenlijk niet een nuttige tip geven,
kan alleen zeggen dat ik het (vrij) goed herken. :\

Bedankt voor je tip, maar het mensen toelaten in je muur is al afbreken en dat is het nou net, hoe laat je iemand binnen. Tuurlijk er zijn wel eens vriendinnen geweest die ik dichtbij heb laten komen, maar als ze je vervolgens lozen doet het je weinig goeds... dus daarom laat ik ook niet snel meer mensen binnen

Dat gebeurt vanzelf. Als je heel lang met iemand omgaat en deze zelf ook open is tegenover jou.

Ik heb 1 persoon die waarmee ik heel lang al optrek, maar die stoot ik net zo goed af :(

En open is die persoon wel enorm geweest, maar ik niet dus dan houdt dat ook op....

Ik weet niet. Je bent nu toch ook open?

good point.... maar het is wel makkelijker tegen mensen die je niet kent....

Ik snap wat je bedoelt, ik heb altijd zon van "Jullie vinden me toch niet aardig, dus dan kan ik net zo goed niet met jullie omgaan" idee. Ik vertrouw echt niemand, zelf mij eigen ouders niet. En ja, het kwam ook door pesten denk ik

Ik heb dat ook met mijn ouders, die horen ook nooit iets van me behalve dna dat het allemaal "goed" gaat enzo

Ik denk niet dat er 1 manier is om die muur af te breken.. Sowieso moet je het stukje voor stukje doen.. al is het maar 1 minuutje dat er 1 steentje minder op die muur ligt, het is weer een stapje vooruit..

Of misschien kun de muur verdunnen of terugdringen tot een glazen wand of in ieder geval een deur erin maken, als je berijpt wat ik bedoel..

Wanneer jij mensen nooit binnen laat, kunnen zij je niet laten zien dat zij wel te vertrouwen zijn.. Ik ben zelf iemand tegengekomen die over die muur heen is gaan klimmen, en anderen volgden.. Ik hoop dat jij ook zo iemand tegenkomt, die die moeite voor jou wil doen

sterkte!

Hm, dat ken ik.
Ik denk dat het enige wat je kan doen is erover praten met ouders of vrienden.

zou ik zelf ook moeten doen :o

gewoon jezelf dwingen met mensne om te gaan en ze dingen te zeggen.. op die manier krijg je je vertrouwen weer terug en breekt je muur langzaam af, en vind je het steeds minder moeilijk mensen dichtbij te laten koemn

Jep..doe ik ook, ik zeg altijd dat alles goed gaat terwijl ik me bijna altijd goed klote voel. Ze hoeven het gewoon niet te weten vind ik, het gaat ze niets aan, daarom zeg ik altijd maar dat alles oke is, om snel van ze af te zijn

Levensverhaal kan btw nog nie eens zoveel kwaad. Dr was n hele lieve (maar wel idd verlegen) jongen. Naja, hij was nie egt verlegen maar idd wat jij beschrijft Psyco, (wat n naam trouwens) maar hij voelde zich blijkbaar errug thuis bij mij want binnen 2 dagen had hij z'n levensverhaal verteld aan een meisje (ja, say moi, ikke dus) en wist ik meer dan z'n ouders en z'n beste vrienden :( egt handy wast ook weer nie :( maar levensverhaal vertel je all1 aan iemand als je em vertruwd en zulke mensen kom je nou eenmaal tegen (wheter you like it or not) Khoop dat dit nie al te vaag overkomt :D maja

ken het verschijnsel.
bij mij hielp het om eerst 1 iemand te vinden die ik steeds meer kon vertrouwen en dus alles kon vertellen. dan word je vanzelf meer open voor anderen.
vaak hoef je voor zo iemand niet ver te zoeken.

JE zegt dat je niemand vertrouwt.....

Ik denk dat je die personen moet opzoeken waarvan je weet dat ze je NIET zullen laten vallen..

Dat zijn je ouders, je allerbeste vriend of een psycholoog (wat op zich ook een onbekende is en daar kun je wel tegen praten, blijkt uit dit topic)

:mad:

volgens mij weet je al genoeg maar moet je het gewoon doen,
praat een beetje met je ouders,
die hebben trouwens meestal wel meer door dan ze laten merken. btw
ze hoeven niet alles te weten, een beetje vertellen hoe het gaat of hoe je je voelt kan wel schelen misschien

en met vrienden enzo,
beetje risico nemen,
niet dat je ze moet vertrouwen direct, maar gewoon wel dingen durven zeggen. (ookal boeid het jouw misschien niet eens)

-=ikke=vaag=-