we verloederen..
 

We gaan achteruit.. we worden a-socialer, ongeinteresserder, brutaler en wreder. We bouwen een hele grote muur, of drie, of vier.. en dan sluit je je af.. Een voor de omgeving (die noemen ze ook wel discman of cappucion (hoe schrijf je dat)), een voor je gevoelens en een voor je naasten.

De paar mensen die vooruit gaan kunnen hier niet tegenin, worden afgestopt, in de grond getrapt en voor gek uitgemaakt. Vrede en Aldi zijn hip, het is een zootje.

Volgens mij is t altijd al een troep geweest. Vind jij die troep leuk? Geloof je ergens in? En denk je dat te bereiken? Hoe dan?

ik geloof in mezelf en heb een voorliefde voor geld,
ik doe bijna alles om zoveel mogelijk bij elkaar te schrapen. :p

wat eerlijk.. :rolleyes:

:D

Leer formuleren mens.

tussen een discman en een cappuchon zit nogal een verschil.

k denk wel dat er wat in zit, iedereen is veel teveel op zichzelf gericht... 'vroeger' deed je nog dingen voor elkaar en met elkaar, maar nu lijkt het wel of iedereen het voor zichzelf moet oplossen en als je dat niet in je eentje lukt heb je pech :o

Mooie stelling, zit wat in, maar t is altijd al een zooitje geweest.
Probleem is dat die zooi niet opgeruimd wordt en daardoor dus alleen maar groter wordt!

Ik vind t niet echt leuk, maar ik doe me best om een zo goed mogelijk mens te blijven.(wat klinkt dit opschepperig maja :p)

De tijd zal t leren :)

Die troep is tegenwoordig zeker wel erger dan normaal. Natuurlijk is het adagium 'die jeugd van tegenwoordig' al door de oude Grieken in gebruik genomen, toch is het zo dat vooral het laatste decennium de samenleving behoorlijk verruwt is. Niet verwonderlijk: het is pas een jaartje of 40-50 geleden dat we de ontzuiling hebben meegemaakt, de seksuele revolutie, de verwording van nachtwakers- naar verzorgingsstaat. Onze samenleving is in beweging, en snel ook.

Toen ik klein was had je geen kinderen van 7 die elkaar uitschelden voor kankerhoer of slet. Je had geen jochies van 9 die geld van hun klasgenootjes pikken om er sigaretten van te kopen. Je had geen meisjes van 12 die zichzelf willen verhangen omdat ze nog maagd zijn. Dat is toch allemaal de afgelopen paar jaar gekomen. De oorzaak? Geen idee. Ik wou dat ik dat wist.

Ik ben er ook niet echt blij mee. Ik probeer mijn steentje bij te dragen aan meer begrip, door mensen het hoe en waarom van zoveel mogelijk dingen uit te leggen. Die aangeboren drang tot onderwijzen is iets waar ik nooit vanaf zal komen, dus hoewel ik die troep niet leuk vind, is er genoeg werk aan de winkel.

Het is zoals het is, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat ik er zelf aan mee ga doen. Soms best pijnlijk om een meisje van de basisschool te zien die een grote bek heeft tegen een ouwe man. Ik heb voor mezelf wel het idee dat ik sociaal overkom enzo.

o

Beetje Marcel van Dam achtig stukje ;)

dat zou ik niet als compliment opvatten.. (n)

Ja ach, laat ik hier maar eens niet diep om in gaan.

Wat ben jij een doemdenker zeg! Ik vind 't allemaal reuze meevallen...

ach... ik doe wat ik vind dat kan... ik help mensen als ik denk dat ze het nodig hebben.. en gooi mijn zooi in de prullenbak...

Wat ik denk dat een van de oorzaken is voor de (steeds erger wordende) verloedering...
Die kinderen van de basisschool die zo aso zijn kunnen er niets aan doen: de schuld ligt bij de ouders.. ze nemen een kind en als het een jaar of 3 is wordt het kind op een creche gegooit... als de kindjes eindelijk naar de basisschool gaan.. blijven ze daar (als kleine dreumpies) over... na school gaan ze naar de naschoolse opvang, om thuis te eten en om 7 uur naar bed te gaan.. met andere woorden... die kinderen leren gewoon geen normen en waarden meer... of ze krijgen telkens andere te horen.. want de papa's en mama's zeggen niet hetzelfde als de juf ofzo...

Als die ouders nou eerst eens nadenken voordat ze kinderen nemen... en als ze ze nemen er dan voor ze zijn... zou het al een stuk schelen...

:o tis maar n weergave van gedachten.. idd vreemd geformuleerd

ik zou zeggen: stemt allen SGP!

verder: Individualisme is mens-eigen.

Nee, dankje. ;)

Uiteraard, maar daar hoeven absoluut geen problemen mee te ontstaan. Het is juist goed dat mensen aan zichzelf denken, maar daarbij ook aan anderen. Je hebt pas de juiste balans gevonden als je aan jezelf en in voldoende mate aan anderen kunt denken.

Natuurlijk niet. Dicam enim de rerum natura: De natuur heeft ons onze natuur gegeven. Niet alleen heeft de natuur ons die natuur gegeven, maar ook als enige wezen hersenen om mee te denken en om daarmee onze eigen natuur te scheppen. 'Het is volgens de natuur', 'het is mens-eigen', is daarmee geen argument, of misschien een argument, maar geen manier om dingen die wij niet ethisch vinden te accepteren. Immers hebben wij ook kleding aan, een dak boven ons hoofd, en communiceren wij via glasvezel, hoe mens-eigen is dat?

Ontopic: Spreek voor jezelf. Het 'wij'-gevoel is misschien wel het hele probleem. Ik zag gisteren een uitzending van Oprah, waarin gehandeld werd over het vele geweld in Amerika. Oprah begreep van haar gast de redenen onder welke hij dacht dat dit onstaan was en kon voortbestaan, maar ze antwoordde met dingen als 'wij gaan achteruit', 'we verloederen', 'America is loosing it's self-control', whatever. Dat is het hele probleem. Het is goed het probleem te begrijpen, maar je moet het niet op een land betrekken, of op een volk, maar enkel op jezelf, of op de hele mens als geheel. Toegegeven, de meeste mensen zijn aan die veranderingen onderhevig, maar je kunt het in dit geval beter over jezelf hebben en jezelf daaraan onttrekken. De grillen van het lot brengen ons de trends, en velen gaan daar hersenloos in mee. Probeer dat niet te doen, zou ik zeggen. Maak voor jezelf regels of richtlijnen welke je wil volgen gedurende je leven. Maak je directe naasten bewust van de verloedering, ga er tegenin. Individualisme is niet slecht, als het individualisme er is om met opzet minder deel te nemen aan de onwetende maatschappij. Als het er is vanwege pijn, egoïsme, of een andere verachtelijke zaak, kan het inderdaad mens-eigen worden genoemd, maar moet het daarom juist niet worden geaccepteerd.

word amisch of accepteer de wereld zoals hij is en leef erin mee...

Er bestaat natuurlijk een andere manier. De beste manier van leven. Niet het totaal afzonderen, of het meeleven met de maatschappij. Probeer liever, als je beter weet, de wereld te verbeteren door constant tegen die verloedering in te gaan op het hoogste plan. Ik zie zoveel mensen die klagen over verloedering, zoveel mensen, werkelijk waar. 2 miljard mensen op deze wereld zijn arm, ik weet zeker dat zij een andere wereld willen zien. Zij geven ons gelijk, maar kunnen niets doen door onderdrukking, armoede of te weinig kennis en zelfvertrouwen. Wij echter, fortes viri, wij kunnen iets doen. Zeg niet meer 'ik zie wel' of 'ik leef wel mee', zeg liever 'ik ga de wereld verbeteren', en dan zul je dat ook doen. Als ik zie hoeveel mensen de wereld niet prettig vinden en hoeveel mensen toch maar meeleven omdat ze denken dat het niet anders kan, ben ik ervan overtuigd dat als al die mensen een verandering proberen te maken, er ook verandering komt. Martin Luther King probeerde het, en kreeg duizenden, miljoenen achter zich. Men geloofde dat het kan. Het kan. Probeer het. Ook op geestesgebied bestaan revoluties.

absoluut, maar het is niet mijn ideaal de wereld te verbeteren, ik vind hem prima en wat me niet bevalt ontzie ik zolang het mij ontziet...

En in een perfecte wereld zou ik niet willen leven...

hier in mijn dorp bijvoorbeeld word je als rokende aangekeken als zondenaar, is iedereen gelukkig met weinig en erg religieus...
dat hoeft van mij nou ook weer niet...ik hou van een slechte wereld in andermans ogen...en overigens als alles goed was geweest waren er geen idealisten, dromers of extremisten...verandering schept niet alleen slechte maar ook goede dingen...ik heb bewondering voor beidden...maar kies zelf voor een wereld zoals hij is zodat ik er mijn eigen weg in kan vinden en hem naar mijn manier kan veranderen.

Inderdaad, met dit gehakopdetak-stukje kan ik echt niks. En jeetje, wat een melodramatische gebrabbel is het.

@ nare man; de samenleving verruwt, en vervolgens noem jij zaken op als de doorbraken van taboe's, de ontzuiling en de verandering in de rol van de overheid? Ik mis je punt daar, hoor.
Tenzij je natuurlijk de generatie nix'ers bedoelt, dan kan ik het alleen maar beamen, hèhè.

Sorry hoor, maar wat is er nou zo slecht geformuleerd? Het is toch makkelijk te snappen lijkt me.

Op wat kleine tikfoutjes na.

Tja...

Duidelijke mening :)

Het is idd zo dat de normen en waarden achteruit gaan, maar daar helpt iedereen aan mee dus ook jij! Als het zo door blijft gaan kan de maatschappij zelfs veranderen, omdat wij als maar door blijven veranderen dus kunnen de regels ook niet achter blijven! Als je het zo graag anders wil doe er zelf dan iets aan!

Groetjes

Kort maar krachtig :)

is je sig van toepassing? ;)

Ja, eigenlijk heb ik hier een heel uitgebreide mening over, en had ik die hier normaal ook getypt. Alleen omdat dan niet meer klopt met mijn sig, had ik het maar niet gepost. :)

Duidelijk. ;)

Ja he? :)

Ik geloof je niet :) :p

Toenemende onzekerheid in de wereld en/of immuniteit voor ellende die er al jaren is en nooit opgelost is.
Met name door economische recessies ontstaan de meeste problemen, mensen zijn niet meer zeker van hun baan, kunnen niet meer kopen wat ze willen en raken daardoor gefrustreerd en reageren zich af op anderen. En dat gedrag wordt blijkbaar geaccepteerd en wordt genormaliseerd, ook in economisch betere tijden.
En over immuniteit voor ellende: die hongerende kindertjes in Afrika bijv. kent iedereen nu wel, ze bestaan al sinds Mies Bouwman nog op tv was en nu nog steeds. Mensen hebben het idee dat het toch niet helpt, dus waarom wat doen aan ellende?

Nee, het is ook niet waar en dit ook niet :)

ik niet

Het lijkt mij vrij duidelijk hoe het doorbreken van taboes leidt tot het verruwen van de samenleving? Taboes zijn grenzen, het overschrijden van grenzen vergemakkelijkt het breken van vérdere grenzen. Ik zie geen verschil tussen het doorbreken van een seksueel taboe en het doorbreken van het taboe op lichamelijk geweld.

Ontzuiling is ook logisch: sociale cohesie valt weg, mensen staan vaker alleen zonder mensen om hen op te vangen als ze ontsporen. Sociale druk is minder groot wat leidt tot meer mogelijkheden tot zelfontplooiïng, maar er zijn veel mensen die niet met zulke vrijheden kunnen omgaan. Die gaan in de fout.

Verandering van de rol van de overheid is ook duidelijk dacht ik zo, een overheid als verzorgingsstaat leidt ertoe dat mensen minder een beroep doen op hun sociale netwerk, de overheid biedt meer. Het zijn bv. ook altijd de domste en asociaalste mensen die donders goed weten dat ze recht hebben op medische zorg en dan met fysiek geweld proberen bij de eerste hulp als eerste aan de beurt te komen.

(n)

Dat meen je niet ;)

Het doorbreken van het taboe op lichamelijk geweld, bedoel jij daar dan mee dat geweld thans niet meer ongepast is om te gebruiken, of ongepast om over te spreken?
Ik geloof niet dat er pas in deze jaren een heuse tendens is ontstaan met zinloos geweld. Daarmee zal je dan gelijk hebben met het doorbreken van het taboe op fysiek geweld, de meldingen zijn hoger, maar concluderen dat ook de criminaliteit is gestegen is voorbarig.

Een verzorgingsstaat leidt er inderdaad toe dat er (bijna) altijd een beroep wordt gedaan op de overheid, maar ook die verandering was noodzakelijk (terugkijkend naar de crisisjaren, waar er ook geen beroep meer kon worden gedaan op particuliere instellingen).

Zou men in de jaren twintig ook vinden dat we verloederen? Of in de jaren zestig, met de provo's? En zal er over twintig jaar een nieuwe lichting zijn met verloederende schimmen?

Nah, daar heb je trouwens wel gelijk in. Ik denk niet dat er meer geweldsdelicten worden gepleegd dan vroeger. Het begint alleen jonger en er wordt anders over gepraat. Mensen doen eerder aangifte, er wordt meer aandacht aan gegeven in de media, etcetera. Of het een doorbreking van een taboe is weet ik niet, maar het is zeker zo dat mensen het gevoel hebben dat het dichterbij komt en daar ook meer mee bezig zijn.

Dat is zo, maar dat het noodzakelijk was wil niet zeggen dat het niet kan hebben bijgedragen tot die verloedering :)

Wisten we dat maar (lekkere dooddoener he :))

Dat is nog erger dan "De tijd zal het leren.".

Ik denk dat er vroeger veel minder troep was hoor, vind het zelf ook niet leuk maar ik doe er ook weinig aan. Kheb wel mijn eigen meningen en als iemand als slechts doet zeg ik wel: "Doe dat nou niet" maja of ze luisteren... dus niet. Iedereen doet gewoon waar-ie zin in heeft en nemen steeds minder van anderen aan. (n)