Zonnige verandering...
 

Opeens stond ik voor de donkerste afgrond,
die ik ooit in mijn leven had gezien,
Een verrassing die plotseling voor me stond,
Waarom waren er geen bordjes?

Versteend ging mijn hart erg tekeer,
Ik kon alleen maar wachten,
Na een tijdje zitten ging het wel weer,
Want ik zag plots een teken.

Zonnestralen klopten zachtjes op mijn rug,
Een beslissing, een oplossing,
Twee sterke armen reikten mij een brug,
Zou het toch goed aflopen?

Warme gedachten komen terug in mijn hart,
Maar een beetje angst blijft,
Worden de warme zonnestralen een nieuwe start,
Zo ja, geef me een stevige grond…
(die niet plots wegvalt)

Een duidelijk gevoelsgedicht...'k vind hem niet waanzinnig goed oid...hij loopt ook een beetje stroef...maar soms gaat het daar niet (alleen) om.

(f)

kan je misschien plaatsen aangeven waar hij stroef loopt?


Offtopic: tnx voor je mailtje, ik reageer er nog op, maar niet nu, moet zo weg... (f)