Ik mis een vriendje...en iedereen lijkt er een te hebben
 

Heej allemaal,

Het is nu ongeveer twee maanden uit met mn eerste echte vriendje...ik had weleens vriendjes, maar op hem was ik voor het eerst echt verliefd, en sterker nog ik hield van m...
We waren ontzettend verliefd en wilden altijd bij elkaar zijn, op den duur is het daardoor fout gegaan, t werd gewoon een beetje saai, nou dus wij in goed overleg uit elkaar, nog steeds vrienden (goh goh wat cliche) maar goed IK MIS M ZO AF EN TOE NOG KEI ERG!!
Nu heeft mn zus al vier jaar een vriend en nu heeft mn andere zus sinds kort ook nog eens een vriend, ik zie hoe leuk zij het samen hebben en vooral in de weekenden mis ik mn vriendje dan enorm....
Het is geloof ik niet zo dat ik hem heel erg mis, maar ik mis vooral de love...ik dacht nl. dat dat iets was dat ik nooit mee zou maken, ben niet snel verliefd, en nu was ik eens verliefd, hij ook op mij en het was zoooo perfect, maar schijnbaar toch niet perfect genoeg dat weet ik, maar ik voel me af en toe zoooo triest als k met mn familie en al die aanhang zit....what to do??

Weet je zeker dat je niet meer verliefd op hem bent? Zo klinkt het wel een beetje

Ik ken het gevoel wel! Ik heb nu 2 echte vriendjes gehaqd (daarvoor allemaal puppieloves) en mijn moeder heeft een nieuwe vriend en ik zie hoe lekker dat loopt, mn beste vriendin heeft nu haar eerste vriend en dat gaat ook zo goed!
IK mis dan zelfs mn ex (waar het nu al een dik half jaar uit is) heel erg terwijl ik die nooit meer in mn leven wil hebben...
Het ligt dan denk ik ook niet aan de persoon met wie je had, maar met het feit dat je iemand hebt om mee te zoenen en knuffelen :)
Dat klinkt heel raar, maar zo ervaar ik t wel

ik ken het gevoel ook :( iedereen wel denk ik

tja afwachten totdat je *oeps zomaar ineens* weer verliefd wordt :)

Ik heb ook geen vriendje en hoewel veel mensen dat niet geloven vind ik het fijn: ik kan alles op mijn manier doen, ik hoef niemand verantwoording af te leggen en ik heb tijd voor mijn eigen dingen.

Toch heel soms als mijn zus en haar vriend hier zijn, mis ik wel eens een vriendje :o :)

Tsja ik heb het nog geen week geleden uitgemaakt met mijn vriend...en ik heb het ook ookal heb ik het zelf uitgemaakt!Ik mis gewoon IEMAND die me die speciale aandacht geeft..Ik heb natuurlijk wel gewone vriendinnen die me ook aand8 geven enzo, mja die kunnen niet op tegen de liefde die een jongen (ook me ex) me kan geven.

succes ermee!!

ik denk dat iedereen zoekt liefde, dat is naar mijn mening ook de enige reden te bestaan. Ik hoop dat je een vriendje vind, maar helaas kun je niet kiezen op wie je verliefd word :(

Ach ik had pas op mijn 17e 1e vriendinnetje (en ik ben er nu nog samen mee.. ). Laat je niet teveel beinvloeden door de mensen om je heen (omdat zij wel allemaal een vriendje hebben).. Laat het komen ;)

bekijk het eens van de andere kant

beter to have had, than haven't had at all :(

Ik wordt ook helemaal niet snel verliefd, en toen mijn ex-vriend het uitmaakte dacht ik eerst dat het nooit meer goed zou komen, dat ik nooit meer zoiets zou hebben. Vijf maanden later echter had ik toch weer een vriend, en nu nog steeds, en 't is alleen maar beter. Het komt dus vanzelf goed bij jou, want dat deed het bij mij ook:P

Als jullie op elkaar verliefd zijn waarom zouden jullie dan niet een relatie kunnen aangaan.



Integendeel juist.


Heb ik ook, en dat heeft te maken met het verlangen naar liefde.

Ik mis iemand specaile aandacht geven.
bekijk het eens van de andere kant

Inderdaad.

Ach. Van de andere kant. Wat je niet kent kun je ook niet missen. Toch ?

Niet mee eens

Ik mis het wel

Harder proberen jezelf wijs te maken dat het wel zo is.

Maar je kent het wel want je ziet het van andere mensen.
Alleen als je het zelf hebt meegemaakt is het nog veel erger.

Hee dankjewel allemaal!
Nee ik ben niet meer verliefd op mn ex, alleen omdat hij mn eerste echte liefde was, associeer ik hem met liefde..snap je?!! En ik heb ook lieve vrienden (waaronder mn ex) en een leuke familie, maar dit is toch niet hetzelfde als die ene persoon, die je door dik en dun steunt...en die je net iets meer te bieden heeft dan de rest van de wereld.
Ik snap wel dat ik blij mag zijn dat ik al eens liefde mee heb mogen maken, een hele goede vriendin van me, heeft echt altijd pech in de liefde, en daardoor nog nooit echte liefde gevoeld, maar zij weet ook niet echt wat ze mist...ik weet dat nu...en dat is k*t, maar ach het komt vast ooit wel weer goed!!
dankjewel!! :)

In de gevoelens van anderen kan ik me niet verplaatsen. Dus daaruit redeneren hoe het is en het vervolgens gaan missen zit er bij mij niet in.

Maar jij mist het wel, heb ik wel gemerkt uit vorige reply's van jou... Dus de zin "Wat je niet kent kun je ook niet missen." klopt niet geheel....

Neem het geborgen gevoel wat je bij je ouders hebt als je 6 jaar oud hebt(de tijd dat je ouders nog perfect zijn) + lust.
Dan heb je verliefd (de tijd dat je vriend(in) ook nog perfect is).

En wat doe je in godsnaam je halve leven op L&R als je het gevoel niet mist????

:D

Ow, ik ken dat gevoel dat jij hebt zo goed..mijn zus heeft al 1,5 jaar (ofzo..ik hou het niet bij) een vriend, en die jongen is hier bijna elke dag in huis. Ik heb zelf ook wel vriendjes, maar als ik dr dan even geen heb en ik loop met mn chagerijnige kop door het huis kan ik zwemmen in mn zelfmedelijden als ik zie dat zij daar zo gezellig op de bank zitten 'en ik niemand heb, arme arme ik'.
Ohwell, t komt vast wel weer allemaal goed enzo :)

precies.

Ik ken het ook... maar misschien toch wel anders:
ik heb nog nooit echt een serieus vriendje gehad, maar toch weet ik dat ik liefde in m'n leven mis
Af en toe mis ik gewoon een arm om me eens en iemand die me onvoorwaardelijk steunt en om me geeft zoals ik ben... klinkt allemaal als ware het één groot cliché, maar toch voelt het zo
Het voelt dan als een grote leegte en dan ben ik tijdelijk behoorlijk chagerijnig, maar na een dag is het ook wel weer over

mooie teksten mensen!
geeft het gevoel niet de enigste te zijn.
na 9 jaar relatie komen bij mij binnenkort de schedingspapieren binnen.
ineens vertrok ze uit mijn leven en er was geen enkel gesprek meer mogelijk.
het is niet eenvoudig als je iedere dag nog terugkijkt naar alle goede momenten.
deze dingen hebben veel tijd nodig denk ik.....
maar wanneer je het bijna niet meer verwacht kom je iemand tegen waar je nieuwe warmte en tederheid kan terugvinden.
en voorlopig zullen alle gebroken hartjes het met de zonnestralen moeten doen.
geloof wel dat er voor een schouder om tegen te leunen een goed gesprek en misschien zelfs ware liefde voldoende vrijwilligers zijn.
wat niet meer is, kan misschien ooit weer komen, met dezelfde of wie dan ook, het zal altijd anders zijn.
voor iedereen die hoopt: moge de sterren twee kanten op schijnen voor de juiste weg.
groetjes en liefs r.e.m

mooie teksten mensen!
geeft het gevoel niet de enigste te zijn.
na 9 jaar relatie komen bij mij binnenkort de schedingspapieren binnen.
ineens vertrok ze uit mijn leven en er was geen enkel gesprek meer mogelijk.
het is niet eenvoudig als je iedere dag nog terugkijkt naar alle goede momenten.
deze dingen hebben veel tijd nodig denk ik.....
maar wanneer je het bijna niet meer verwacht kom je iemand tegen waar je nieuwe warmte en tederheid kan terugvinden.
en voorlopig zullen alle gebroken hartjes het met de zonnestralen moeten doen.
geloof wel dat er voor een schouder om tegen te leunen een goed gesprek en misschien zelfs ware liefde voldoende vrijwilligers zijn.
wat niet meer is, kan misschien ooit weer komen, met dezelfde of wie dan ook, het zal altijd anders zijn.
voor iedereen die hoopt: moge de sterren twee kanten op schijnen voor de juiste weg.
groetjes en liefs r.e.m

wauw, die s mooi.

Mezelf wijs proberen te maken dat ik het niet mis (y)

Hééé meid je bent niet de enigste die er last van heeft. Ik heb ook hetzelfde probleem en al mijn voorgangers die hier op dit forum hebben geschreven ook. Het grootste probleem bij mij is dat mijn beste maat een vriendin heeft en ik hem niet meer vaak zie en als ik hem zie is het met zijn vriendin op zich niet erg, maar van binnen voel ik me meestal weer wel kut als ze weer eens klef worden en jij daar maar naar zit te kijken... :mad: Dan denk ik ook zo bij mijn eigen "wat is de wereld soms oneerlijk verdeeld" Mijn laatste vriendinnetje was in februari en daar heb ik iets meer dan een maand meegehad... Terugdenken aan haar doe ik niet, wel mis ik de liefde van iemand waar je van kan houden... Waar je gevoelens mee kan delen...

Je bent niet de enigste schat die dit heeft, maar meestal komen zulke gevallen als ons wel weer goed terecht op hun pootjes maar soms kan het ook heel anders uitpakken en blijf je voor eeuwig vrijgezel waar ik nu dus erg afraid voor ben geworden... Ik moet namelijk bekennen dat ik ook best wel kieskeurig ben op het gebied van een meid... Dit moet goed zijn, dat oh en dat is fout... En waarom ik dat doe weet ik niet... Maar soms is het helemaal niet leuk... Er is genoeg aanbod, maar de ware zie ik er niet tussen lopen in mijn ogen dan tenminste...

Triest héé!?@!

Je kan aan dat gemis gevoel niks doen... De mens heeft gewoon een wederhelft nodig, owk exclusief een kleine groep "aparten" of die zich gelukkie voelen zonder.....

Bisous,
DaLoverBoy

en daar issie weer: :)...... puntje puntje puntje....


jah,...... heb k ook, k was vandaag nog zelfs beetje jaloers op m'n ex omdat zij wel een nieuw vriendje heeft en k geen nieuwe vriendin heb.... (n)

meer vingeren

echt wel

WAHAHAHAHAHA

Nja,ik heb ook ongeveer 2 maanden geleden uit gehad met mijn ex-vriendin.
En dat was ongeveer me eerste echte officeel vriendin.
En nu ben ik ook alleenstaand.

Mja,ik heb geen zin in blauwtjes.
Dus hou ik me nog wel koest

Ze zeggen idd weleens: better to have loved and lost, then never to have loved. (beter to have had, than haven't had at all, ja ik weet het, een variant hierop)
Maar daar ben ik het zoals Desecrator niet mee eens. Ik had pas op mijn 19e mijn eerste serieuze vriend (daarvoor stelde het niets voor, en met die vriend ben ik nog steeds), en daarvoor heb ik het nooit gemist, en had ik er simpelweg geen behoefte aan.
En daar zit ik dan nu; een bad case of verlatings/bindingsangst.
Komt omdat ik nu ik het eenmaal heb en allemaal ervaar er ook niet meer zonder denk te kunnen. Bah, ik, die altijd zo aan onafhankelijkheid en vrijheid gehecht was (ik zei weleens; ik ben verliefd op de vrijheid), ben nu net als al die anderen geworden, kwetsbaar en zeer afhankelijk.
En de enige oplossing hiervoor is heel simpel: er niet aan beginnen! (tenminste, niet als je geen afhankelijke gevangene wil worden) Dus dit is eigenlijk een boodschap aan al die mensen die zeggen dat ze zich zo down voelen omdat ze nog nooit een relatie gehad hebben, en iedereen die ze kennen wel, mensen, jullie zijn de gelukkigste mensen op aarde, bekijk het van de positieve kant!
En aan al die anderen en in het bijzonder Sannepanne: sterkte! :)

Juist wel.