en een complimentje voor...
 

hoe gaan jullie om met de complimentjes die je krijgt?

ik kan namelijk helemaaal niet omgaan met complimentjes. ik word er verlegen van, ga stotteren, stamel wat, word in het ergste geval rood. ik kreeg eerder nooit complimentjes, of iig erg weinig. nu soms iets meer, en ik weet totaal niet wat ik ermee moet. ik durf niet eens dankjewel te zeggen, want dan accepteer ik het complimentje en dat vind ik ook weer zo vaag.

ik zeg meestal wel dankjewel, ik krijg een knalrode kop, maar ik accepteer het. das trouwens ook pas sinds 2 maanden ofzo.. daarvoor had ik dat net als jou, ik werd zelfs boos als iemand mij een complimentje gaf, ik hou er ook niet van om in de belangstelling te staan, in het middelpunt, meestal ren ik dan weg.
om complimentjes goed te kunnen ontvangen moet je eerst kunnen accepteren dat het goed is zoals je bent en dat ook jij je sterke kanten hebt, niet de hele tijd naar de negatieve kijken.

ik wordt boos alsk complimentjes krijg! ook ontzettend verdrietig! Dan heb ik het gevoel dan ik mensen voor de gek zit te houden omdat ik helemaal niet liev, en leuk en dergelijke ben! voel ik me zo fucking machteloos en wil ik diegene door elkaar schuddenm en zeggen kijk nog is goed :(

Puberaal zeikwijf. Een enkeltje Riagg lijkt me een goed idee.

:(.

ja, ik ken je probleem. als je een complimentje krijgt, eroverheen praten, of altijd een compliment teruggeven, maar nooit genieten van je compliment. is idd erg vreemd. misschien dat je *en ik ook* er aan moet wennen. anders weet ik ook geen oplossing.

Kus

als ik een complimentje krijg geloof ik aal de ene kant die persoon neit maar aan de andere kant benn ik er toch wel blij mee..

ik zeg meestal wel dankje... of jij ook of zoiets maar ik geloof nooit dat die mensen het echt menen..

vroeger kon ik er slecht tegen, ik wist niet hoe ik moest reageren.. nu zeg ik wle dankje maar ik geloof ze nogsteeds niet

Ligt eraan van wie dat complimentje komt, als het van vrienden komt (wie ook regelmatig kritiek geven) zeg ik gewoon bedankt. Als het van iemand komt wie zelden kritiek geeft dan doe ik het meestal af als slijmen.

ja jij ook bedankt!! lekkere reactie heb jij zeg :rolleyes:

@ silicion, mjah ik snap je heel goed hoor, ik ken het probleem nml, ik zeg wel vaak dankjewel, maar ik denk altijd dat mensen het alleen doen omdat ze het anders zielig voor me vinden ofzo.. omdat ze toch niets anders te zeggen hebben.. hm.. hoe komen we daar nou weer vanaf :S ?

dank je :)

maar vont ut net ff knap lulluge opmerking (trek me dingen teveel aan :S) kzit er zelf namelijk onwijs mee, maar goewd binnenkort krijgk hulp :D

heey!

nou, vroeger geloofde ik, net als veel van jullie, dat er geen waarheid in de complimentjes zat. Ik vond mezelf veel minder dan anderen (lelijk / dom / onaardig) dus tja.

Ik heb nu wel al meer geleerd mezelf te respecteren. Dat helpt echt... Je gelooft sneller dat er een waarheid in de complimentjes zit. soms weet je dingen niet van jezelf, maar dan zegt iemand dat, en nu geeft me dat een goed gevoel (vroeger niet, ik geloofde het namelijk niet).

meestal zeg ik, wanneer ik vind dat er wel een waarheid ik kan zitten dankjewel (en als het ook op die ander van toepassing kan zijn; jij ook!)

als ik vind dat er geen waarheid in zit, zeg ik het ook... (maar soms word ik er toch van overtuigd dat er WEL een waarheid in zit)

Je moet volgens mij eerst jezelf (beter) leren kennen en respecteren, wil je goed (beter) met complimentjes omgaan.

kus! Wendy

p.s. vaag verhaaltje zeker?!

ik denk dat iedereen zelf moet bepalen PER SITUATIE of hoe je op een compliment reageerd.
ZO LANG JE JEZELF MAAR BLIJFT

Woow ben je familie van Jomanda en voel je het van te voren waneer er een compliment zit aan te komen ;) :D

Hey, ik hou eigenlijk wel van complimentjes, word ik alleen nog maar meer zelfverzekerder van. Ik geloof mensen ook altijd wel, ik ga er gewoon vanuit dat ze het menen. Het is ook meestal goed voor mijn humeur.
Mensen die bang zijn dat iemand het niet meent, daar moet je je niet zo druk over maken (oke het is makkelijk gezegd), maar als iemand het niet meent, dan zegt die gene het ook niet lijkt mij. Ik geef zelf ook heel snel een complimentje aan iemand, en dat meen ik dan ook echt, doe ik ook bij vreemden. Veel mensen vinden het leuk om een complimentje te geven, waarom weet ik dan ook niet, maar de meeste mensen menen het wel, en als ze het niet menen, is het ook alleen maar omdat ze zelf onzeker zijn.

Ben ik het helemaal mee eens, ik geef ook nooit complimentjes die ik niet meen.... en idd waarom ook??

Ik geloof het meestal niet als mensen mij een compliment geven :rolleyes: . Ze doen het om drie redenen : om zelf een compliment te krijgen :p , om je een goed gevoel te geven (ouders e.d.) :) of om je voor schut te zetten :mad:. Maar iig, er is altijd een antwoord dat je in alle situaties kan gebruiken (als je een compliment krijgt):
'O bedankt. Dat wilde ik jou net zeggen.'

om te pesten. ik heb ervaring maar ik heb ook geleert om die mensen te negeren.
zie het zo als jij straks terug kijkt over een jaar of 15 dan zul jij trots zijn dat jij je zelf bent gebleven en die wat zullen die anderen denken?!

Complimentjes moet je alleen geven als je ze meent...

Als ik een compliment krijg zeg ik gewoon dankjewel. Als ik me dan verlegen voel, maak ik een compliment terug (ja, jij ook oid.) of begin ik snel over iets anders. Ja, dat kan je weleens in verlegenheid brengen, maar meestal voel ik me er alleen maar happy door. :D

Ik vindt het wel fijn, maar reageer er altijd bescheiden op.

ik stoot halfstotterend een dankjewel uit en verander van onderwerp.

Ik luister er om de een of andere reden niet naar.
Ik onthoud alleen kutopmerkingen.

En nee, daar word je niet blij van

uhm ja, dat deed ik ook altijd.... dus ja, ik weet dat je daar niet blij van word. Maar nu ben ik meer gaan leren, ze allebei te onthouden, en ze tegen elkaar af te wegen.

-xxx-

eigenlijk doe ik meestal ongeveer hetzelfde als muizzz. mja.. ik vind zelf dat ik niet te veel moet nadenken over dit soort dingen maar dat doe ik dus toch wel. stomstomstom. als je er over gaat denken word het juist moeilijker. voor mij dan.

Ik hou alleen van complimentjes als mensen het menen. Alleen is er niets mooi of goed s aan mij dus ik verdien geen compilentjes.

Persoon: hee, wat zit je haar leuk
Ik: ga eens naar de oogarts, je heb een bril nodig.
Persoon: Ik meen het echt hoor
Ik: Ja tuurlijk, Donder maar op

zo gaat het bij mij

Uncle_sam moet optyfen met z´n kutopmerkingen! Je moet mijn vriendin niet uitkaffen voor psychisch wrak!

Ik ga er tegenwoordig van uit dat mensen het menen, óf dat ze het zeggen om aardig tegen me te zijn, want natuurlijk ook mag, en ik bedank ze voor het compliment, ongeacht of ik het er mee eens ben of niet. Ik probeer vaak een compliment terug te geven.
Ik had wel ooit de gewoonte om erop te reageren zoals Another Way beschrijft, overigens. Erg vervelend voor degene die het compliment geeft, en het enige resultaat is dat mensen je steeds negatiever behandelen, maar ja, ik deed dat dus ook omdat ik me niet voor kon stellen dat iemand míj een compliment zou geven met een zuivere reden.

Ik wimpel ze hoe dan ook weg. Ik een compliment? Nee, dat kan niet.
Maar wanneer iemand iets negatiefs tegen me zegt, oef, dan neem ik dat echt serieus..

Dat klopt niet, ik weet het. Ik probeer ook na een compliment de persoon te bedanken, maar ik neem het dan nog niet aan.. Dat zal nog wel even duren ook..

Complimenten zijn leuk, zo leuk. Maar weet dus echt de helft van de tijd niet hoe een compliment met gratie te ontvangen. Dan zegt een jongen zoiets van "jou benen zijn gespierd" of "je bent best fit"
mijn reactie "ja maar ik ging eerst meeeeer naar de sportschool"
*slaat zichzelf voor het hoofd...*
T'is iets wat je leren moet, maar daar voor moet je wel eerst van je zelf houden en zelf respect hebben. Anders kom je nergens.

Och, either way I'm screwed.

Als ik een complimentje gaf, was het immers nog niet goed.

Ruzies even via PM graag heren.