suicide
 

gewoon ff een vraagje maar zijn er hier nog anderen die over vaak over zelfmoord nadenken en misschien ook wel een poginkje gedaan hebben?

ik zal wel met mezelf beginnen, ik denk er bijna dagelijks over. ook heb ik het al een keertje geprobeerd.

yep, k denk dr ook vaak aan, maar heb geen zin om nu te vertellen waarom enz... maar je bent vast niet de enige...

*vraagt zich af* mag dit topic wel?????

kuzzies

jah denk er veel aan en heb meerdere pogingen ondernomen en zoals er al gezegt werd, geen zin in de waarometjes

mjah, ik denk daar regelmatig overna, niet echt een poging gedaan ofzo, geen zin om er verder op in te gaan..

Jup [ kort maar krachtig ]

Uit het announcement:
Voorlopig mag het dus wel. Ik zal de topic een beetje in de gaten houden, de overige forumbazen hopelijk ook.

Ik denk er wel eens aan,
maar ik ben nooit serieus van plan geweest om het te doen...
Soms zou ik heel graag wegwillen uit deze wereld, maar ik vind de dood geen goede oplossing. :)

* Weet niet of dit topic wel heel erg mag *

Tja vroeger dacht ik er wel meer over na dan nu... hoewel ik de laatste tijd ook wel is heb van.. ik laat me gewoon van de trap vallen dan is alle ellende voorbij... Maar ik denk niet dat ik in staat ben het werkelijk te doen..

Ik heb die buien zeker gehad...gelukkig is het nu een heel stuk minder. Vroeger maakte ik hele plannen ed en zocht plaatsen uit ed...ziek, ik weet het, maar goed. Ik was ook enorm bang van bepaalde dingen om die reden. Nu wil ik liever leven, ik ben benieuwd naar de toekomst. Tuurlijk zie ik het soms nog wel niet zitten, maar toch wil ik ook dan wel leven. Tijdens mijn eerste migraine-aanval (dan denk je echt dat je dood gaat, als het erg genoeg is (je kunt niet meer staan, 't wordt zwart, alles tintelt, je voelt je ongelooflijk eng, enz. (en daarna natuurlijk hoofdpijn ed)) besefte ik dat ik helemaal niet dood wilde. En dat gevoel bleef bij me. Mijn leven is nu ook een stuk leuker ed (ik heb een ontzettend lieve vriend en katten (twee dingen die ik altijd al wilde)), in andere opzichten gaat het minder, maar ik weet nu dat ik niet dood wil en ik weet ook dat ik wil leven (zeker ivm vriend en de katten).

Als je er niet alleen uit kunt komen, zoek dan hulp.

Ik denk er dagelijks overna
Ik heb ook al diverse pogingen ondernomen

ik denk er vaak over na ja,
vroeger wilde ik ook altijd al pogingen ondernemen, maar daar was ik altijd te bang voor. Ik wist niet wat het minste pijn zou doen en wat tegelijkertijd snel zou gaan.

Ik denk er ook wel veel over na en ik heb het een keer geprobeerd.

denk er wel eens over na, maar een vriendin van mij heeft het gedaan, dus ik heb gezien hoe erg het voor de omgeving is en hoe schuldig de nabestaanden zich gaan voelen. ik denk niet dat ik dat iemand kan aandoen, maar ja, je weet maar nooit

ik wil ook helemaal niet dat er ingegaan word over de WAAROM en HOE vragen.
kvoeg me gewoon af of ik niet de enige was!

sorry als dit topic niet mocht.

Ik geloof dat ik daar al op gereageerd had. ;)

volgens mij is je denpatroon al helemaal gefixeerd op hetgeen het juist niet gefixeerd moet zijn: wil ik dood?

Voor iedereen in Nederland is er een mogelijkheid een degelijk bestaan te leiden, waarin de gedachte zelfmoord niet eens hoeft voor te komen.

ik denk dat er zat mensen zijn die erover nadenken. ik vraag me wel eens af hoe alles doorgaat als ik er niet meer bij zou zijn, en helemaal als ik zelfmoord gepleegd zou hebben.

ja, daar denk ik ook nou vaak over na

Het gaat niet altijd even goed met me maar ik heb nog nooit serieus over zelfmoord nagedacht en al helemaal nog nooit een poging gedaan. Ik vind het leven nog veel te mooi en ik ben nog nooit zo depressief geweest dat ik de mooie kanten van het leven niet meer in zag. Gelukkig, op zich wel.

mjah idd
*oh wee, wanneer je het doet*

Ik heb er een hele tijd over nagedacht en zelfs vanalles gepland enzo, maar die tijd is nu voorbij, gelukkig.

Ik denk er nog wel eens over na, maar niet meer zo veel als vroeger, wat mij een positieve ontwikkeling lijkt.

ik denk er best wel eens over na, maar ik zou het nooit doen. daar is mijn leven me te kostbaar voor en ik vind het bovendien zwak om eraan toe te geven.
zelfmoord fascineerd me wel, ik denk dat ik er daardoor juist vaak overnadenk

All I want to do is live, no matter how miserable it is

Ik heb er toen ik een jaar of veertien was heel veel over nagedacht. Maar ik heb er nooit het lef voor gehad, of misschien wilde ik helemaal niet echt zelfmoord plegen. Nu denk ik er niet zo veel meer over en ik wil in ieder geval geen zelfmoord plegen. Maar ik sta er nog wel bij stil, vooral als ik iets hoor dat echt over die gevoelens gaat. Dan denk ik vaak niet aan hoe ik was, maar aan een jongen die anderhalf jaar geleden zelfmoord heeft gepleegd. Dat kan me nog steeds wel raken.

Tja het is eigenlijk voor pubers vrij "normaal" om over zelfmoord na te denken. Het komt iig vaak voor, vanwege alle veranderingen enzo die vaak niet echt soepel gaan.. En ik ben nu weer helemaal happy... dus wil geen zelfmoord plegen...

nooouuuu, dat vind ik wel een erg gewaagde stelling

Ik was zo, maar ik ben de levende hoop voor anderen, dat het serieus weg kan gaan als je dr maar aan werkt:)

heb ik inderdaad ook van gehoord ja:) En ik denk ook zeker dat het deels waar zal zijn, maar jah...NIET iedereen hoeft er dan were last van te hebben.

Nee niet iedereen, maar je behoort niet tot de uitzondering als je het wel doet..

ut lijkt me super :) aleen dan ben ik zo dood.. ja dan zijn alle dingen die leuk zijn er ook niet meer..

ah, das al heel wat anders dan "vrij normaal"

Merk wel even op dat Sysy het woord normaal tussen aanhalingstekens had gezet om aan te geven dat het niet letterlijk moest worden opgevat. Laten we haar uitspraak maar wijzigen in: het lijkt voor pubers vrij "normaal" om over zelfmoord na te denken.

Ook dat trek ik in twijfel. Ik denk dat de hele breezercultuur die haast niet op internet zit en toch wel zo'n 50% van de jongeren beslaat, nauwelijks in contact komt met de gedachte om zelfmoord te plegen.

De definitie van " " om een woord heen kan nogal sterk verschillen. Bij mij kwam het over als "meer dan de helft" of veel mensen. Dat is heel wat anders dan "geen uitzondering zijn", wat ik persoonlijk zou gebruiken bij toch een grote minderheid, maar niet een te geringe groep.

eyy,

ik heb niet alles (eig. bijna niks) van de reacties gelezen.
maar er was al een soortgelijk topic van, misschien dat je die eens zou kunnen lezen...

btw... er zijn zeker meer mensen, ook hier op het forum, die erover nadenken. ikzelf niet echt zo... vroeger wel. nu alleen nog maar aan am.

liefs, wendy

Ik zei ook dat het alleen maar lijkt alsof het zo is, niet dat het daadwerkelijk zo is.

Dat is dan een verschil in definitiehantering tussen jou en mij, maar misschien kan Sysy vertellen welke definitie zij precies in gedachte had.

de vraag is dan hoeveel je opschiet met een stelling waarin "lijkt" voorkomt ipv "is". Maargoed, laten we inderdaad even wachten op het antwoord van Sysy als ze nog in dit topic komt :/

ik heb er veel over gedacht enso,de laatste tijd minder suicidaal geworden.

hey,
heb er al veel over nagedacht. Meestal echt in tijden van diepe depressie, maar ook wel gewoon nuchter. Dan kom ik er altijd weer achter hoe graag ik wil blijven leven :).
Groetjes, Marloes.

weet je wat angsaanjagend is???bijna alle meiden denken er wel eens aan of hebben het zelfs al eens geprobeerd! :eek: :confused:

Wat ik angstaanjagend, of eigenlijk wonderbaarlijk vind is dat er zoveel mensen op dit topic kunnen antwoorden.. ( ik ook :( )
Ik vind het al zonde wanneer er 1 persoon is die hier positief op kan antwoorden..

ik heb een vriend die zichzelf van kant gemaakt heeft. Het is misschien wel heel stoer om erover te praten met z'n allen, maar als je het meemaakt is het toch erger dan je van tevoren hebt. Het is geen oplossing, maar een laffe manier van weglopen voor je eigen problemen...

hoezo generaliseren..? :rolleyes:

Joyce (Noemt zichzelf liever 'pre-adolecent' dan 'puber', dit ter zake overigens)

correctie -> PREADOLESCENT.

Sinds wanneer fungeert een Forumbaas als spellings-check?

Get a life ;)

Doehoej, Joyce

Sinds ze Leonoor heten.

[edit](Waarom moet dat 'forumbaas' er nou ook weer bij...in dat op zicht ben ik niks meer dan welk lid dan ook. En als een lid zo'n opmerking maakt wordt er toch ook niet gezegd: 'Sinds wanneer fungeert een lid als spellings-check?'? Ik vraag me gewoon af waarom mensen woorden gebruiken die ze niet foutloos kunnen schrijven.)[/edit]

't is dat ik de :rolleyes: nooit gebruik...

Joyce...

peace?¿! :)

Het is meer dat je onbegrijpelijke posts post, waar vervolgens een taalfout in zit. En of dat nou door de haast komt of wat dan ook, het staat raar. En ik val je niet persoonlijk aan, ik wijs je er op dat je iets fout schrijft en dat doe ik bij meer mensen. Misschien kun je je post in begrijpelijk Nederlands schrijven (bovenstaande post is redelijk te begrijpen), zodat simpele zielen als ik het ook kunnen begrijpen (vind ik vaak wel prettige ed) (ook rekening houdend met mensen die wat minder sterk zijn op taalgebied). En als je per se moeilijke woorden wilt gebruiken, schrijf ze dan goed.

[edit]P.S. Het was niet alleen een typfout, maar ook inhoudelijk niet correct. Je bent nl een adolescent. EN preadolescent komt in de Van Dale niet voor, iig niet in deze spelling (en op een aantal andere manieren gespeld ook niet).[/edit]

En toen gingen we weer met zijn allen braaf ontopic.
Ik denk niet dat iemand het stoer vindt om over zelfmoord te praten. Wel interessant, omdat het bij veel mensen toch invloed heeft op hun leven, maar stoer is het niet. Sterker nog, sommige mensen weten dit onderwerp heel 'stoer' belachelijk te maken. Ook een foute ingeving als je het mij vraagt.

Ik heb ook iemand gekend die zelfmoord heeft gepleegd. Ik vind het geen goede oplossing voor problemen, maar ik zou toch nooit op hem terug willen kijken als 'laf'. Ik zie dan ook liever de goede eigenschappen in een persoon.

Even een opmerking: mogelijk wist je dit nog niet, maar Leonoor is dyslectisch, dus dat verklaart de "fouten" die je af en toe in haar replies tegenkomt. Nog even een tweede opmerking: de zin "De manier waarop je het schrijft, zit er in een zekere mate een ondertoon van sarcasme in.. (= mijn interpretatie)" klopt niet, tenzij je hem laat beginnen met "op". Lees hem maar eens aandachtig na, dan zul je het zien.
*maar goed, laten we verder maar ontopic blijven*

Ik vind het geen laffe manier, weglopen voor je eigen problemen? Klinkt alsof je alles aan jezelf te danken hebt, derpessieve mensen kúnnen vaak niet meer geloven in een oplossing, zelfmoord kan dan een oplossing zijn. Je moet leren om jezelf op te peppen, mét hulp, iets wat je niet alleen kan.
Ik zou diegene niet voor lafaard uitmaken, heb eerder medelijden met diegene, als je het zo moeilijk hebt dat je geen andere oplossing meer ziet. Dat is dieptriest.