Is dit nou liefde?
 

Ik tril
jouw adem in mijn nek
Een verwarde vlinder

Ik kijk
het mooiste
Het mooiste is van mij

Ik verlang
je aandacht laat me beseffen
voelen dat ik leef

Voor jou leef

Is dit nou liefde?


Bij het opruimen van mijn kamer vond ik dit. Waarschijnlijk een tijdje terug in een romantische bui geschreven. Over de titel (en ook de laatste zin) ben ik niet tevreden. Wat denken jullie?

Aan de ene kant vind ik hem erg mooi...aan de andere kant weet ik het niet...om het maar vaag uit te leggen: er 'sprankelt' niks...

Hmm... *kijkt bedenkelijk*
Zit misschien wel wat in, kun je uitleggen hoe dat komt? Door de woord/zinskeuze of iets dergelijks?

Maar eigenlijk hoeft er niks te sprankelen... Het gaat over "diep gewortelde liefde", of bedoel je met sprankelen wat anders?

Ik bedoel met sprankelen meer iets anders. Ik denk dat het idd komt door de woord/zinskeuze...het heeft niet iets waardoor ik echt denk 'wauw' ofzo iets...het mist net dat kleine beetje extra. En het gedicht (het idee er achter ed) is duidelijk, maar misschien te duidelijk (de zinnen op zich niet, maar de woorden wel oid)...ik kan het niet goed omschrijven. Misschien iemand anders die het wel weet?

Hmhm, het is misschien te simpel? Té duidelijk?

Mist het gedicht het gevoel dat nodig is om het echt "mooi" te vinden?