GROOT meningsverschil..
 

HELP!!
SInds vanaaf heb ik een probleem.. Mijn vriend en ik zijn al meer dan 9 maand gelukkig bij elkaar en willen elkaar echt niet kwijt, maar vanaaf is er een groot probleem gekomen.. We kregen het over baby's, ik zou als ik ooit per ongeluk zwanger zou worden van hem de baby willen houden! Hij absoluut niet, omdat hij daar nog geen zin in heeft.. Ikzelf ben aan de pil, en gebruik hem zoals het hoort.. Wij gebruiken geen condoom, wil hij liever niet.. Ik heb hem op dat moment meteen vertelt dat ik nooit abortus zou doen.. Maar hij was het daar niet mee eens bleek vanaaf.. We hebben het er nog over gehad,
1 Of condooms,
2 Of hij moet accepteren dat ik de baby zou houden,
3 Of geen sex!
Hij wilde geen van 3en.. Ik wil zo geen sex meer.. Ik wil onze relatie niet om zoiets op het spel zetten..
Hij wil wel gewoon sex, ik kan het niet meer..

Wat moet ik nu??
Jongens, geef jullie mening!

Dat lukt niet. Hij heeft maar 1 van die drie dingen te kiezen.

wat kan hij in godsnaam hebben tegen condoomgebruik?

Vind ie minder fijn.. Hij is behoorlijk groot, en moeten we groot condoom hebben.. Minder fijn gevoel vind ie verder..
En een hele hoop gedoe..

Nou ja, daar is opzich wel wat voor te zeggen...
- tis toch even prutsen
- spontane sex... altijd maar een condoom op zak hebben?
- kost toch wel aardig wat nog

Ach ja, toch niet zo'n probleem. Met alleen de pil lukt het ook wel.

Ja maar is niet helemaal veilig he.. Kan ook een keer ziek worden ofzo, en dan werkt ie slecht.. En hij wil risico niet meer nemen omdat ik baby wil houden..

simpel toch gewoon geen sex meer hebben

\

Maar we vinden beide goede sex *hebben we altijd!* heel belangrijk.. Ik vind het toch heel fijn in een relatie..

3 dagen ziek, 3 dagen geen sex. De wereld stort in. :O

nouja zeg dumpen doe je dan

echt van een condoom heb je zeker geen last

Sjah ik vind t nogal onverantwoordelijk van jouw vriend om de
gevolgen van zijn gedrag niet te willlen aanvaarden.

Hij wil sex zonder condoom, hij wil optimaal plezier.
Dat kan, maar dan moet ie de mogelijke gevolgen daarvan
ook aan kunnen. Kan ie dat niet, dan zal ie met minder plezier
genoegen moeten maken.

Jij bent al aan de pil om zwangerschap te voorkomen, maar het
is niet alleen jouw verantwoordelijkheid, dus hij mag er ook best iets voor inleveren.

De kans dat je zwanger raakt is miniem. Is dit meningsverschil dan zo erg? Zéker als je de pil netjes gebruikt, elke dag op het zelfde tijdstip slikt, is er zo goed als geen kans dat je zwanger raakt (die 0,3 % kans die er is, wordt vooral veroorzaakt door onregelmatig pilgebruik, en dan nog vooral na en tijdens ziektes. Als je een keer een pil vergeet of als je ziek bent, is het toch geen erge moeite om een weekje condooms te gebruiken?). Ga er maar gewoon van uit dat het niet gebeurt; als je tóch zwanger raakt, kun je je hier nog altijd zorgen over gaan maken. En nee, ik weet niet wat je dan moet doen, want een kind dat geboren wordt terwijl de vader het niet wil, dat is niet leuk (en slecht voor je relatie) en een kind dat geaborteerd wordt terwijl de moeder dat niet wil vind ik nutteloze verspilling van leven (en het is slecht voor je relatie). Als het zo ver komt dat je zwanger raakt, krijgen jullie waarschijnlijk ontzettende ruzie (precies, óók slecht voor je relatie), maar waarom zou je in vredesnaam zwanger raken? Je gebruikt de pil toch precies zoals 't hoort?

1) Alleen pil is veiliger dan alleen condoom, dus geeft aan dat de pil heel veilig is. Stel dat je ziek bent of whatever en je hou de pil niet binnen, dan is volgens mij idd wel je cyclus verpest. En weet je pas weer zeker dat t veilig is als je aan je volgende periode begint. Maar in die tussentijd moet t dan toch maar ff met een condoom of geen sex. (op zich niet zo heel erg)

2) Mocht t toch een keer helemaal fout gaan kan je de morningafterpil gaan halen bij huisarts/apotheek. Je weet nog niet of er bevruchting heeft plaatsgevonden dus het hoeft niet zo te zijn dat je zonder die pil een kindje krijgt. Maar als je ehm slikt krijg je er zeker geen.

3) Je zal er wel heel erg goed over nagedacht hebben hoor, maar weet je echt zeker dat je het kindje zou houden. Je bent nog maar 16 en het opvoeden van een kind eist veel van je. (soort van eigen ervaring, m'n moeder is oppas en ik moet regelmatig helpen) Je moet elk moment van de dag voor de baby klaarstaan en ik ben van mening dat dat heel moeilijk is op jou leeftijd.

Ik denk niet dat optie 3,die je aandraagd, geen mogelijkheid is omdat dat aan jullie beiden gaat knagen. Optie 1 is natuurlijk een uitstekende mogelijkheid (ga gewoon double dutch). En dan nog optie 2, hij zal wel een tijdje nodig hebben om op een andere gedachte te komen. Dit kan je bereiken door er rustig met hem over te praten, maak geen ruzie, want dan kom je alleen maar verder uit elkaar te staan watbetreft dit onderwerp.

Ik mis alleen 1 optie, alle opties die je aandraagd zijn eigenlijk vooral moeilijk om voor hem aan te passen. Waarom kan jij je niet proberen te schikken en toch besluiten om abortus te laten plegen. Echt waar, een kind opvoeden is niet gemakkelijk en zeker niet op jou leeftijd, je hebt waarschijnlijk nog geen vaste baan. Dus dan vraag ik me af waar het geld vandaan komt. Denk je dat hij je de rest van je leven gaat onderhouden? en als het nu opeens om wat voor reden dan ook uitgaat. Denk er echt goed over na of je een kind wil houden. Praat desnoods met je moeder(of een andere moeder in je omgeving) over hoe het is om een kind op te voeden.

iig succes, hopelijk komt alles op z'n pootjes, want het is niet te hopen dat hierdoor jullie relatie ten einde loopt.

Mjah, hij heeft hier "the upper hand"
Mocht het ooit gebeuren zal hij waarschijnlijk weglopen van je : \

Maar ja :o
Tenzij hij niet zo'n ongevoelige klootzak is natuurlijk

Als je geen seks meer hebt met elkaar, houd er dan rekening mee dat je JUIST je relatie op het spel zet. Seks is een goede indicator voor je relatie.

Mag ik vragen waarom je zo'n kind wil houden? Je verpest er wel de rest van je jeugd mee...
Ik vind het niet raar dat hij daar geen trek in heeft. Heb er eens een open debat met hem over, waarbij je de voor- en nadelen bloot legt.

in principe zou het zo veilig genoeg moeten zijn, maar ik snap jou angst (mocht het toch een keer *fout* gaan) om de relatie op het spel te zetten...

ik denk dat hij dan toch een keuze moet maken, ik vind het in elk geval heel verstandig dat je hier nu over nadenkt en het risico absoluut niet wilt lopen zwanger te raken!!

succes

Ik slik ook alleen de pil, als je hem goed slikt word je niet zwanger hoor. Als je een keer ziek bent, dan wacht je gewoon een week met seks hebben of je gebruikt dan wel een condoom. Op die manier word je echt niet zwanger.

Als je hem dwingt te kiezen uit die drie punten (condoom, kind, geen seks), dan zou hij toch kiezen voor 'kind' maar zodra jij zwanger bent komt hij terug op die keuze... Niet erop wagen, als hij nu niet zegt bij je te willen blijven, zegt hij dat morgen niet ineens wel als zijn seksleven op het spel staat.

Ik vind dat je schromelijk overdrijft. Als je de pil netjes slikt, is een overdreven angst voor zwangerschap nergens voor nodig. De pil is echt genoeg, maar lees goed de bijsluiter, en ploeg op L en G het grote piltopic door. Ga niet stunten met de pil, maar slik hem 21 dagen en dan 7 dagen niet. Als je hem vergeet, of ziek wordt en overgeeft of diarree krijgt, dan kunnnen jullie voor de zekerheid ook nog aan het condoom, maar in normale omstandigheden ben je nu echt aan het paniekzaaien. Er is ook nog zoiets als een morning after pil, hoewel dat niet iets is wat je maandelijks moet slikken. Dat is voor noodgevallen, het is toch wel een hele stoot hormonen, die je cyclus vreselijk door de war gooit.

Nee, natuurlijk wil hij nog geen kind. Dat moet jij ook niet willen. Het is zielig voor een kind om nu bij jullie geboren te worden, jullie zijn echt veel te jong. Gelukkig is hij verstandiger dan jij.

Mja, mijn vriend en ik hebben het er ook over gehad... wat als het toch misgaat... de pil is niet 100% veilig, wel bijna... maar wat als ik nu net behoor tot 1 van de 3 vrouwen in de duizend die toch zwanger wordt... Ik wil nu absoluut nog geen kinderen, maar abortus... mja.. ik weet niet... 't Is behoorlijk lullig wanneer de verwekker, die evenveel inbrengt in de seks en dus het maken van het kindje, dan zegt;'Zoek het dan zelf maar uit.' Natuurlijk moet je dan over zoiets kunnen praten; waarom geen abortus? waarom wel? hoe komen we hieruit?
Mijn vriend wil absoluut geen kind, maar komt het ervan en wil ik absoluut geen abortus laten plegen, dan laat hij mij niet in de steek.. hij is net zo verantwoordelijk als ik... (tenzij ik natuurlijk niet zou zeggen over ziek zijn of pil te vaak vergeten en het had kunnen weten). Ik noem het niet verstandig wanneer je wegloopt bij je vriendin omdat ze per ongeluk, zeer per ongeluk, zwanger is geworden en geen abortus wil plegen. Dat is gewoon achterbaks. Hij heeft er zeker niet voor gekozen, maar zij wel?

ik zou me als ik jou was ook nie zoveel zorgen maken, de kans is heel klein maar ik zou nu wel heel zeker condoom gebruiken als je diarree hebt gehad of over hebt gegeven (wil hij dat niet dan geen sex) maar de kans is echt heel klein.. je kunt ook aan je huisarts vragen of je een sterkere pil krijgt (als je dat al niet hebt) sommigen (ik ook) hebben een mini pil en die zijn heel licht dus alsjij je zorgen maakt dan vraag je evt om een sterkere ??!!

Licht of sterk, allebei even veilig. Alleen kan een lichtere of een sterkere fijner zijn voor het regelen van je menstruatie. Een sterkere pil betekent echt niet dat hij veiliger is en een lichtere is niet minder veilig. Dus dat maakt echt geen verschil :)

Sorry, maar A) is het condoom minder veilig dan de pil en B) is zo'n ding echt niet fijn. Zelfs met condoom EN pil kan het gebeuren dat je zwanger raakt. De kans is klein, maar hij is er wel.

En dan zou ik ook niet willen dat mijn vriendin op zo'n jonge leeftijd perse 't kind wil houden, beetje vreemd alleen dat jullie dit na 9 maanden pas van mekaar weten.

Hm, ja, bij ons was het de eerste week al raak. Gelukkig dachten wij er hetzelfde over.

Idem, een van de onderwerpen die ik toch meestal subtiel ter tafel breng. Ik hou niet van verassingen achteraf :D

ik vraasg me eerder af waarom jij in godsnaam baby wil houden als je bijvoorbaat weet dat dat kindje dan geen papa heeft.. of iig een papa die hem niet wil

subtiel? Het condoom knapte! Paniek heet dat!

Dus ineens tegen je principes in toch abortus plegen wanneer je zwanger bent? Zij heeft geen keuzen, hij wel... (hij kan weglopen, zij niet). Niet erg eerlijk dan he? Zijn keuze voor abortus telt sterker mee dan haar keuze voor geen abortus en hij heeft dan het recht weg te lopen? Natuurlijk is het moeilijk, je moet er over praten, heel lang.

Zelf dacht ik een keer zwanger te zijn, ik had een test gedaan en die was positief (= zwanger, voor mij dus eigenlijk negatief...). Ik was helemaal in paniek, m'n vriend ook. We moesten er natuurlijk over praten, ik wilde geen abortus... hij wel, maar hij wilde niet dat ik iets tegen mijn principes in zou gaan doen... we hadden het over vanalles; wat als we het kindje zouden krijgen, wat moesten we dan doen? Heel gedoe... maar hij steunde me echt.. Ik weet niet wat ik zou hebben gedaan wanneer hij dat niet had gedaan... Maar goed, in onze paniek kocht hij nog twee testen en die deed ik, ze waren negatief; niet zwanger (dus positief nieuws :) ). Oef, toen waren we wel opgelucht.... Maar hij steunde me... dat vond ik echt belangrijk... Hij koos niet voor het kindje, maar wel toen ik niet voor abortus koos... Heel fijn... Ik weet niet of ik echt mijn principes niet aan de kant had gezet wanneer de tijd zou verstrijken en ik echt zwanger zou zijn geweest... Misschien wel...

Discussies als deze zijn altijd moeilijk te voeren omdat je niet weet hoe de situatie op het moment zelf is. Natuurlijk zijn ze goed om te voeren... als je seks gaat hebben met iemand moet je zoiets eigenlijk al besproken hebben, misschien in lichte mate. Stel je voor dat het gebeurt, dan moet je toch weten waar je staat en waar je partner staat.

Maar de echte keuze kan pas gemaakt worden wanneer het echt zover is, lijkt me. Nu zeg ik tegen abortus te zijn, maar misschien wanneer ik echt zwanger ben dat ik toch abortus pleeg omdat ik gewoon nog geen kindje een goed leven kan geven...

Het is erg moeilijk...

Wat doe je moeilijk, je bent toch aan de pil!

En mocht je zwanger raken dan stuur je een doos met de baby erin naar de pillen fabriek. Zo.

ow dat wist ik niet sorry, ik dacht dat ze lichter waren en sterker om het verschil in veiligheid zeg maar aan te geven.
fijn om te weten dat mijn minipil net zo veilig is :)

:confused:

het is idd heel belangrijk dat je er heel goed over praat en dat je elkaar steunt.
ik deed ook een keer een test die positief was ( had toen al 2wk klachten) maar na een week weer getest te hebbe bleek ie negatief (klachten waren ook weg) waarschijnlijk mislukte innestelling maar dat terzijde...

mijn vriend zei wel: kwil heel graag kindjes met je en t liefst zo snel mogelijk maar kep nu de financiele middelen niet voor een kindje, en gelijk had ie... maar ja abortus is toch ook niet echt iets waar ik voor open sta... uiteindelijk toch besloten om t ff af te wachten, en gelukkig was de test daarna negatief..
hoe graag ik nu ook een kindje zou willen ik weet dat ik eerst moet zorgen dat ik een eigen plekje heb en allebei een vast inkomen..
toch is het moeiljik op het moment dat je er nie voor kiest maar je raakt toch zwanger om dan te zegge: ok ik pleeg ff abortus... dat zou toch goed besproken moeten worden dan...
mijn vriend zou me in elk geval nooit laten barsten en das heel belangrijk!

Even serieus dan :)

Als jij de pil niet vergeet is er toch geen kans dat je zwanger raakt?

Als je hem echt (figuurlijk) wilt naaaaaien, stop je gewoon met de pil :D

die drie van de duizend vrouwen die na een jaar pilgebruik toch zwanger zijn, die
- slikten meestal te onregelmatig (niet elke dag op dezelfde tijd)
- reageerden vaak niet voldoende op de pil
- zijn soms immuun voor de pil (ja, dat kan gebeuren)
Voor de laatste twee gevallen moet je echt vette pech hebben, het eerste kun je voorkomen.

De pil zorgt ervoor dat
- De eisprong niet plaatsvindt (=geen eitje om bevrucht te worden)
- Het slijm in de baarmoedermond taaier wordt(=minder zaadjes die in de baarmoeder komen, mocht er per ongeluk toch een eitje zijn)
- Een bevruchte cel niet kan innestelen (=geen mogelijkheid om te groeien, mocht er per ongeluk toch een bevruchte eicel zijn)
- Een ingenestelde cel bij het begin van de volgende pilstrip weer wordt uitgenesteld (=geen mogelijkheid om toch te groeienmocht er per ongeluk toch een innesteling plaatsvinden; stiekum hetzelfde als een zéér vroege abortus, maarja)

Je moet dus wel héél veel pech hebben om toch zwanger te raken...

God, met m'n ex was het precies andersom... Ik zou het laten weghalen, hij zou dat absoluut niet willen.

Grof gezegt, helemaal pech voor hem... gelukkig is 't uit en hoef ik me hierover geen zorgen meer te maken.

's toch wel even slikken om na de seks te horen dat ze het kind, als het er kwam, zou willen houden... Of gewoon te vroeg aan seks begonnen dan ofzo.

Zoiets ligt niet alleen bij haar, hij had er naar kunnen vragen...

Ik had het niet echt over hun situatie vrees ik :)

Ik vind t triest... Dat vind ik er van... triest... hij zal toch moeten kiezen... verantwoordelijkheid nemen heet dat...

maargoed, ervan uitgaande dat jullie het niet uit kunnen praten
zijn andere voorbehoedsmiddelen niet van node?
zoals een spiraaltje ofzo

liefde is risico's nemen.

liefde=omgaan met leugens.

Zijn gedachte is dus: Wij hebben gewoon sex en als ze zwanger word wil IK dat 'het' wordt weggehaald en jouw mening doet er niet toe? Dat vind ik niet sociaal. Zeker niet als hij dan niet 1 van die keuzes wil maken. Ik zou het er nog eens serieus over hebben en als het niet mogelijk is dat hij rekening met jou houdt getuigt dat niet van een 'perfecte' relatie, me dunkt..

Dt zou ie nie doen.. Zou bij me bliven, maar onze relatie is dan natuurlijk niks meer..

We hebben het ervoor dat we zonder condoom sex hadden er al eens over gesproken.. Hij was toen bereid het risico te nemen van eventuele zwangerschap.. Nu hebben we het er weer over gehad en is zijn standpunt toch veranderd.. Hij wil nu geen sex meer met alleen pil.. En condoom is bij hem ook geen optie.. (Vind ie nie fijn, en te duur ong 20 euro per week).. Hij zegt dan maar geen sex..Vermaken ons op andere manieren ook wel..

Maar ik vraag me dan og hoelang geen seks?? Tot hij 30 is?? En ik 27?? dt zou 10 jaar geen sex zijn..
Ik weet nie meer...

Hehe, alsof jullie dat vol zouden houden.

Zou het misschien een idee zijn die ethiek te laten varen? Ik snap bij god niet waarom je op jouw leeftijd uberhaupt zou overwegen het kind niet weg te laten halen. Bot gezegd is het niets meer dan een wrat laten verwijderen bij een huisarts. Ook dat is een klompje zich onbeperkt delende cellen.

Aargh, met de pil word je niet zwanger!!!

* scherpe electronische bromtoon*

Wrong answer!

De stellingen met betrekking tot abortus zijn reeds ingegraven, en niets ter wereld zal een tegenstander voor doen worden, of een voorstander besluiten het niet te doen. Dit is een emotionele discussie, die niet op rationele overwegingen is gestoeld.

Hier is al zo veel over gediscussieerd, laat maar.

Ik vind persoonlijk dat je groot gelijk hebt, maar ik ben dan ook pro choice en atheist.

hee, ik ben een voorstander van abortus maar weet nog zo net niet of ik 't zelf zou laten doen... dus ik klop niet met je redenering:P Ik vind dat er gewoon de mogelijkheid moet zijn...

En:
Precies. Hij wil jaren en jaren géén sex, alleen omdat er een onnoemelijk miniklein prutskansje is dat je wel eens zwanger zou kunnen raken? Is hij niet goed bij z'n hoofd?
En waarom wil hij geen condoom? en 20 euro per week, meen je serieus dat jullie elke dag drie of vier keer sex hebben? Hij vindt sex met condoom minder fijn dan sex zonder condoom, maar toch vindt hij geen sex fijner dan wel sex? Ofzo?

Dat vind ik een erg bekrompen idee. Ik ben altijd vóór abortus geweest en ben dat nóg, maar als ik nu zwanger zou worden, denk ik dat ik het kind zou houden. Abortus moet je nooit licht opvatten. Heel veel vrouwen die het laten verwijderen krijgen er ongelooflijk spijt van, houden er een enorm schuldgevoel aan over...

Ach, schuldgevoel, het is maar net wat je je laat aanpraten. Abortus is een noodsprong, je doet het niet voor de lol. Het is een keuze uit twee kwaden, en dan is abortus, vooral bij tieners, in ieder geval de minst kwade. Het tienermoederschap is denk ik, in de meeste gevallen, minder leuk voor vader, moeder en kind dan een abortus. Natuurlijk is het niet makkelijk, maar je moet niet alleen aan je eigen schuldgevoel denken, maar ook aan het belang van een kind om niet ongewenst te hoeven leven.

Des te meer reden om niet zwanger te worden, verantwoordelijk om te springen met de pil en eventueel indien nodig condooms, en tijdig bij twijfel een morning afterpil te halen. En mocht het toch fout gaan, laat dan de abortus zo vroeg mogelijk uitvoeren, als het nog in het kloddertje cellenstadium is, waarin nog geen kop of staart aan het embryo te onderscheiden is. Ga niet twee maanden lopen twijfelen, want het wordt alleen maar moeilijker.

Wat ik eigenlijk weleens wil weten (ja misschien een domme vraag, misschien een beetje offtopic, maarjah), is abortus eigenlijk erg slecht voor je lichaam? In de zin dat je er iets aan kan overhouden, zoals dat je daarna moeilijker zwanger wordt of weetikveel wat..?