Waarom gooit een Romeinse vrouw haar haar los als ze rouwt?
 

Goeiesmorgens ;),

Ik las gistermiddag in Roma 2, in het verhaal over de Horatii en de Curiatii, dat een zus van 1 van de drieling Horatii haar haar los gooide toen ze hoorde dat haar verloofde was vermoord. Volgens mijn leraar Latijn is het een manier van rouwen, maar zelfs hij weet verder niet waar het vandaan komt.
Iemand enig idee waar dat vandaan komt, dat haar losgooien?

P.s.: Het schijnt in sommige landen rondom de middelbare zee nog steeds gedaan te worden.

Bvd. :)

:D

Een hele goede morgen ja.

(psst... wakker worden!)

Staat er niet bij die tekst dat ze hun haren ook uittrekken, dat heb ik ook wel eens gelezen. Misschien dat daarom de haren losgooien zodat dat makkelijker gaat.

Goeie vraag. Ik zal het maandag aan mijn klassieke talen leraren vragen, misschien dat zij het weten.

Ik zou zeggen om hun gezicht af te dekken. :)

Ohja, ik wist het wel eerst, maar ben het inmiddels alweer vergeten
Is dat dat verhaal dat ze hun haar los gooien en op hun borst slaan?

hehe.. :D

Dat stond daar niet bij, maar volgens m'n docent deden ze dat ook wel ja.

Zou kunnen, maar waarom trekken ze hun haren dan uit?

Als een soort sluier dus? :) Bedankt voor het navragen alvast. :)

Bij de Romeinen was het een uiting van rouw dat vrouwen hun haar losgooiden, uitrukten en hun gezicht en borst openreten. Dikwijls werd er bij een begrafenis zo'n legertje klaagvrouwen ingehuurd om dan collectief zichzelf te verminken, dat hoorde nu eenmaal zo.
Ik weet niet waarvan dat gebruik komt, maar ik denk niet van bij de Grieken. In de Ilias is er een passage waarin Andromache rouwt om Hector maar over haren uitrukken en de borst openkrabben stond er niets.
Bij Petronius, in het Satyricon, is er geloof ik een passage (over de weduwe van Ephese) waarin vrouwen zo hun rouw betuigen. Maar dat zegt natuurlijk niets over de oorsprong ervan.

Toch bedankt :). Misschien moet ik het eens aan een antropoloog vragen :P

Als je erg verdrietig bent, heb je geen zin om aandacht aan je uiterlijk te besteden. Omgekeerd geldt, dat geen aandacht schenken aan je uiterlijk een teken van groot verdriet kan zijn. Daarom staken Romeinse vrouwen in de rouw hun haar niet zorgvuldig op, maar lieten het onverzorgd en ongewassen loshangen. Ze maakten zich ook niet op. Het scheuren van kleding past daar ook bij: je ziet eruit als een zwerver, maar dat kan je niks schelen omdat je in de rouw bent.

Van Julius Caesar, die buitengewoon ijdel was, is bekend dat hij na het verlies van 6000 soldaten, zich niet meer kamde en schoor totdat hij wraak genomen had. Dat duurde máánden, en al die tijd ging hij er steeds meer als een landloper uitzien. Voor zijn soldaten was dat een duidelijk teken hoe belangrijk zij voor hem waren.

Wow, heel erg bedankt :).

*Kan weer slapen ;)*

Om te laten zien dat ze weer beschikbaar zijn natuurlijk.

muwhaha :D

ook het ' legertje ingehuurde vrouwen' is lachwekkend, maar wel waar. Lijkt me wel gemakkelijk om als weduwe jezelf te sparen en een paar massochisten in te huren.

Nouja, de begrafenissen van toen waren wel een stuk ' kleurrijker' dan de onze nu

Ik heb het steeds vergeten te vragen (:o), maar vandaag kwam het bij ons ook aan bod. Mijn lerares vertelde dat het een vorm van rouw was en dat de vrouwen zo lieten zien dat ze in rouw waren. Normaal gesproken liep een vrouw niet met los hangende haren. :)

Sorry voor de late reactie. :o