een fictief gedicht over de liefde...
 

Jij danst mijn droom

je blaast bellen
zonnen, sterren
bloemen bloeien
in franse muziek

je danst over de toetsen
van de piano
en huppelt en walst,
trippelt naar een perfect einde
en gaat door

je zwemt in het happen en blazen
met vlinderslag door de dwepende ritmiek
je ontsnapt aan het tempo
en gaat sneller
melodieus als roze, blauw en geel

als ik mijn ogen sluit
dans jij de prachtigste composities
elke pas stopt de tijd,
elke toon start de droom
en is het begin
van ondraaglijke stilte

Er mooi, loopt ook goed...

:cool:

Muziek kan idd een mooie bron van inspiratie zijn :) Leuk bedacht :)