![]() |
belangrijk
heey iedereen,
willen jullie ajb van deze gedichten een top 5 maken?? (op volgorde van 'mooiheid'). Ohja, ze hebben niet allemaal een titel, maar doe dan maar de 1e regel ofzo.. opa zat vaak op de bank en keek dan naar zijn glas en dacht dan dat het een aquarium vol kikkervisjes was en toen ik bijna jarig was zei hij: ‘lieve schat, ik ben zo blij dat je gaat trouwen dat is me nog eens wat!’ altijd bleef opa blij met de dingen die hij zag hij wierp ze een glimlach toe en zei ze vriendelijk gedag met die zelfde glimlach die twinkeling om zijn mond werd hij 2 maanden later opgeborgen diep onder de grond Geschiedenis het hart van het verleden klopt voor de toekomst Laat me zeggen wat ik wil al is het non-verbaal laat me zeggen wat ik wil al is het lichaamstaal Laat me mijn woorden spreken met mijn lichaam en mijn ogen want met deze combinatie heeft nog nooit iemand gelogen Bedrieging De klank van je stem breekt in mijn hart de woorden die je spreekt vallen uiteen op de grond de toon waarop je praat slaat stuk tegen de muur maar je ogen zullen mij nooit bedriegen… In mijn handen hield ik je brief stevig vast bang om dit moment te vergeten bang om je brief te verliezen tot ik wakker schrok en ontwaakte in de realiteit je brief in stukjes scheurde en hem daarna wegspoelde waarna 4 woorden bleven drijven 4 woorden van geluk 4 woorden van warmte 4 woorden van liefde ik hou van je.. terwijl ik hier te wachten sta op wat nog zal gaan komen is het allang gebeurd in mijn slaap en in mijn dromen terwijl ik nadenk over wat ik heb gedaan besef ik dat met mijn problemen de wereld niet zal vergaan en dat ik gewoon door moet gaan met mijn leven en bestaan terwijl ik nadenk over wie ik ben en wat ik vind word ik door mijn eigen denkbeelden langzaamaan verblind Twee stappen vooruit Één terug Je aarzelt Één stap vooruit Twee terug Je bent weer terug bij af Zal je omkeren en in bescherming blijven Of zal je naar voren gaan je eigen weg tegemoet Je twijfelt maar dan weet je het Je rent naar voren de vrijheid tegemoet Laat me Laat me mijn eigen woorden spreken Laat me glimlachen wanneer ik dat wil Laat me verdrietig zijn wanneer ik dat wil Laat me in mijn eigen wereld leven Maar laat me ook toe in jouw wereld wanneer ik dat wil Laat me.. Alsjeblieft.. Was ik maar.. Ik ben het zat een mens te zijn telkens liefde te geven Ik ben het zat een mens te zijn telkens verdriet te beleven Was ik maar een boterbloem stralend en geel als de zon Die de dag gelukkig eindigde en hem ook zo begon Was ik maar een stukje wind waaiend over het strand Was ik maar een stukje wind nooit iets aan de hand Was ik maar een rivier een rivier, kanaal, een zee Want dan namen de golven al mijn zorgen mee in de verte staan bomen in een groepje bij elkaar samen een eenheid achter die bomen ligt een weg, de weg van de toekomst de weg die ik ook ooit in zal slaan maar pas als ik ook een eenheid vorm met de mensen om me heen met de gedachtes om me heen als mijn gedachtes samengaan, en een verhaal vormen een verhaal dat ‘verleden’ heet dan pas kan ik gaan op de weg achter de bomen de weg van m’n dromen de weg die bepaalt wat er gaat komen Daar loop je dan zo alleen zo eenzaam zonder vriendjes om mee te spelen zonder moeder om bescherming bij te zoeken Daar loop je dan te wachten op wat gaat komen Te wachten tot ook jouw leven je wordt ontnomen Te wachten tot je verdriet stopt en je tranen ophouden met stromen Te wachten tot je weer bij anderen kan zijn tot je weer kan spelen en blij zijn Te wachten tot iemand je uit je lijden verlost Daar loop je dan als kind middenin de oorlog |
opa zat vaak op de bank
en keek dan naar zijn glas en dacht dan dat het een aquarium vol kikkervisjes was en toen ik bijna jarig was zei hij: ‘lieve schat, ik ben zo blij dat je gaat trouwen dat is me nog eens wat!’ altijd bleef opa blij met de dingen die hij zag hij wierp ze een glimlach toe en zei ze vriendelijk gedag met die zelfde glimlach die twinkeling om zijn mond werd hij 2 maanden later opgeborgen diep onder de grond Bedrieging De klank van je stem breekt in mijn hart de woorden die je spreekt vallen uiteen op de grond de toon waarop je praat slaat stuk tegen de muur maar je ogen zullen mij nooit bedriegen… dees zijnt mooist vin ik |
thanx
|
Twee stappen vooruit:
deze vind ik opzich wel goed: het idee/de boodschap erachter vind ik erg sterk, en vooral de zinnetjes met 'twee stapen enz'. wel vind ik de herhaling van 'tegemoet' iets minder. verder vind ik het eerste gedicht wel sterk, maar de rest vind ik niet zo speciaal. niet dat ze slecht geschreven ofzow zijn, maar ze zeggen me gewoon niet zoveel en de onderwerpen zijn nogal 'alledaags'. kvind de meeste gedichten wel redelijk goed geschreven; goede opbouw telkens. |
dat van dat tegemmoet is idd beetje raar, maar ik wist er geen ander woord voor
|
| Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 01:04. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.